Γιατί οι ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν περισσότερα;

Επί της ουσίας η σύγκριση μισθωτού σταθερής εργασίας -ΔΥ ή στον ιδιωτικό τομέα-  με τον ελεύθερο επαγγελματία είναι μεγάλη μαλακία γιατί ο ελεύθερος επαγγελματίας ειδικά στην κρίση, εχει και χρονιές που δουλεύει με ζημιά. Στις οποίες βέβαια καλείται να πληρώσει εισφορές κλπ. Πώς στις χρονιές που έχει κέρδος δεν λαμβάνεις -κύριε κράτος- υπόψη ότι ένα τμήμα των κερδών πάει για αναπλήρωση της χασούρας και τον χτυπάς στο δόξα πατρί, ε; 🙂

Protagon  /  Γιατί οι ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν περισσότερα;  /  Γιώργος Στρατόπουλος
Η κυβέρνηση εισάγει νομοθετήματα με τερατώδη λάθη. Και παρά τις διακηρύξεις περί ελάφρυνσης των πολιτών, με την προχειρότητά της τους επιβαρύνει περισσότερο. Εκτός και αν αυτά τα επιβάλλουν οι Θεσμοί οπότε είναι να απορείς τι ακριβώς διαπραγματεύτηκε τόσους μήνες η κυβέρνηση

Το νομοσχέδιο που συζητιέται και ψηφίζεται κατεπειγόντως αλλάζει τη βάση υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών -νέες επιβαρύνσεις για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Η αλλαγή είναι σωστή, παραδόξως όμως παραβιάζει την ουσία του ασφαλιστικού νόμου. Διότι, αντί οι εισφορές ελεύθερων επαγγελματιών και μισθωτών να εξισώνονται, οι μεν υποχρεούνται να καταβάλλουν 25% περισσότερες εισφορές από τους δε! Αυτό δεν συνιστά βέβαια εξίσωση κι ας δούμε πώς τα κατάφερε η κυβέρνηση.

Η ενοποίηση των Ταμείων -πολύ σημαντική μεταρρύθμιση- επεφύλαξε ελαφρύνσεις για ένα πολυπληθές τμήμα των ελεύθερων επαγγελματιών. Επέφερε όμως και μεγάλες επιβαρύνσεις σε πολλούς κι ένα γενικευμένο μπάχαλο κατά τη μετάβαση…

Ανεξαρτήτως όμως των επιβαρύνσεων-ελαφρύνσεων σε προσωπική βάση, ανεξαρτήτως των επιπτώσεων στα δημόσια έσοδα, η ουσία της μεταρρύθμισης ήταν αναγκαία και δημοκρατική: κανόνες ισοτιμίας, ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις για όλους. Ακόμη και αν η ισοτιμία αναφέρεται σε υπερβολικά υψηλές ασφαλιστικές εισφορές για όλους, μισθωτούς και επαγγελματίες. Οποιος γνώριζε το μέγεθος της αδικίας και των στρεβλώσεων που γέννησε ο κατακερματισμός των ασφαλιστικών Ταμείων αναγνωρίζει πόσο σημαντικό βήμα ήταν η ενοποίηση.

Η μετάβαση στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης γίνεται με νομικά κενά και αβλεψίες, μηχανογραφικά λάθη, καθυστερήσεις στην έκδοση των υπουργικών αποφάσεων, στην ανάρτηση των ειδοποιητηρίων και τόσα άλλα. Αλλά στη χώρα μας, αν περιμένουμε τον άρτιο σχεδιασμό μιας μεταρρύθμισης πριν την ξεκινήσουμε, θα περιμένουμε για πάντα.

Για το μπάχαλο, λοιπόν, της μετάβασης τρέφουμε ελπίδες ομαλοποίησης.

Τα λάθη όμως, στον κανόνα υπολογισμού των εισφορών, στον τρόπο με τον οποίο εξισώνονται οι εισφορές επαγγελματιών-μισθωτών δεν είναι ούτε εύλογα ούτε ανεκτά. Δεν είναι εύλογα, επειδή πρόκειται για πολύ απλό κανόνα, που απαιτεί ελάχιστο χρόνο και επεξεργασία για να καταρτισθεί και να διατυπωθεί. Και δεν είναι ανεκτά, επειδή καταλήγει να παραβιάζει τον ίδιο τον πυρήνα του νόμου και, τελικά, δεν υπάρχει εξίσωση, εφόσον οι ελεύθεροι επαγγελματίες επιβαρύνονται περισσότερο από τους μισθωτούς!

Δύο τέτοια λάθη περιείχε ο νόμος Κατρούγκαλου, αλλά από ευτυχή συγκυρία το ένα λάθος διόρθωνε τη ζημιά που προκαλούσε το άλλο. Σήμερα, με το συζητούμενο νομοσχέδιο το ένα λάθος διορθώνεται, παραμένει όμως το δεύτερο. Κι έτσι, οι εισφορές που θα καταβάλλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες από το 2019 και μετά θα είναι κατά 25% υψηλότερες του αναγκαίου, προκειμένου να επιτευχθεί η εξίσωση με τις εισφορές των μισθωτών.

Υπενθυμίζω πως ο διακηρυγμένος στόχος του ν. 4387/2016 είναι η εξομοίωση του τρόπου καταβολής των εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών και μισθωτών. Να καταβάλλουν όλοι εισφορές ως % του εισοδήματός τους, δηλαδή του μεικτού μισθού τους.

Για να γίνει η μετάβαση από το παλαιό στο νέο σύστημα, έπρεπε να καθοριστούν: α) ποιo εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών θα αποτελούσε τη βάση υπολογισμού των εισφορών και β) οι συντελεστές, δηλαδή τα ποσοστά επί του εισοδήματος, που αναλογούν στις εισφορές.

Δυστυχώς, ο ν.4387/2016 τα όρισε και τα δύο λάθος.

1ο λάθος: Βάση υπολογισμού εισφορών
Αν θέλουμε να εφαρμόσουμε τον ίδιο κανόνα για ΕΕ και μισθωτούς, η βάση υπολογισμού των εισφορών θα έπρεπε να είναι το εισόδημα προ φόρων και εισφορών, γιατί έτσι υπολογίζονται οι εισφορές των μισθωτών. Στον ν.4387/2016 οι εισφορές υπολογίστηκαν ως ποσοστό του εισοδήματος προ φόρων αλλά μετά την αφαίρεση των εισφορών. Eτσι, η βάση υπολογισμού ήταν χαμηλότερη και αντίστοιχα χαμηλότερες ήταν οι εισφορές που καλούνταν να καταβάλει ο ΕΕ. Αυτό το λάθος θα διορθωθεί από το 2019 καθ’ υπόδειξιν της τρόικας, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εισφορές που καταβάλλουν οι ΕΕ.

2ο λάθος: Συντελεστές – Ποσοστά εισφορών
Εδώ το λάθος οφείλεται στο γεγονός ότι για την εξομοίωση χρησιμοποιούνται οι ονομαστικοί συντελεστές εισφορών των μισθωτών, που υπολογίζονται επί του μικτού ονομαστικού μισθού. Στη περίπτωση των μισθωτών όμως υπάρχει μια ιδιαιτερότητα: μέρος των εισφορών προς τα Ταμεία αποδίδεται από τον εργοδότη. Όταν λέμε για έναν μισθωτό «20% εισφορές για κύρια σύνταξη», εννοούμε πως ο μισθωτός καταβάλλει το 6.67% και ο εργοδότης το 13.33%. Αυτή η …λεπτομέρεια καθιστά την «αντιγραφή» των ποσοστών εντελώς λανθασμένη και οδηγεί σε υπέρμετρη επιβάρυνση των επαγγελματιών.

Για να το αντιληφθούμε ευκολότερα, ας δεχτούμε την ακραία υπόθεση ότι οι εισφορές των μισθωτών για κύρια σύνταξη είναι ίσες με το 100% των μεικτών αποδοχών τους και καταβάλλονται εξ ολοκλήρου από τον εργοδότη. Δηλαδή, για μεικτές αποδοχές 1.000 €, ο μισθωτός εισπράττει 1.000€, ο εργοδότης καταβάλλει στα ταμεία 1.000€ (συνολική δαπάνη εργοδότη 2.000€). Τυπικά, με τον τρόπο που συμφωνήσαμε να το περιγράφουμε, οι εισφορές του μισθωτού για κύρια σύνταξη είναι ίσες με το 100% των εσόδων του (μεικτού μισθού). Αν όμως μεταφέρουμε το ποσοστό 100% στην περίπτωση των ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοί θα πρέπει να αποδίδουν ως εισφορές το σύνολο των εισοδημάτων τους! Κι αυτό είναι τουλάχιστον παράδοξο!

Υπάρχει λογιστικά σωστός τρόπος να επιτευχθεί εξομοίωση μισθωτών και επαγγελματιών; Ναι, με δεδομένο πως οι εργοδοτικές εισφορές αντιστοιχούν στο 25% του μικτού μισθού, να οριστεί ως βάση υπολογισμού των εισφορών (και των συντάξιμων αποδοχών) το 80% των καθαρών κερδών (έσοδα-έξοδα προ φόρων και εισφορών) του ελεύθερου επαγγελματία, διατηρώντας τους ίδιους ονομαστικούς συντελεστές. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιείται ως βάση το 100% των καθαρών κερδών αλλά με μειωμένους ονομαστικούς συντελεστές (περισσότερα εδώ).

Με δυο λόγια, το 1ο λάθος του νόμου Κατρούγκαλου μείωνε λανθασμένα τις εισφορές, ενώ το 2ο , λανθασμένα επίσης, τις αύξανε. Διορθώθηκε το 1ο λάθος και τώρα έχουμε έναν νόμο που υποχρεώνει τους ΕΕ σε περισσότερες εισφορές από τους μισθωτούς. Γιατί;

Γιατί;

Μένουν περίπου δύο χρόνια μέχρι την πλήρη εφαρμογή του νόμου για τις εισφορές. Ελπίζω μέχρι τότε να διορθωθεί το λάθος. Όμως είναι εύλογη η απορία αν τα λάθη ήταν προϊόν άγνοιας ή έγιναν σκόπιμα, το ένα για να μειωθούν οι εισφορές των ΕΕ (1ο λάθος) το άλλο για να αυξηθούν τα έσοδα των Ταμείων (2ο λάθος).

Οπωσδήποτε πάντως, δεν ήταν συνειδητά και τα δύο λάθη, μιας και το ένα εξουδετέρωνε το άλλο. Για ποιο λόγο ένα νομοθετικό σώμα να ψηφίζει νόμο με 2 λάθη, που το ένα ακυρώνει τις συνέπειες του άλλου; Άρα, μερικώς τουλάχιστον, η άγνοια και η αβλεψία δεν πρέπει να αποκλειστεί.

Από τη στιγμή όμως που το 1ο λάθος εντοπίστηκε και διορθώθηκε, έστω και καθ’ υπόδειξη της τρόικας, τι να υποθέσουμε για το 2ο λάθος;

Δεν πιστεύω πως η κυβέρνηση σκοπίμως και παρατύπως φουσκώνει τις εισφορές των ΕΕ, για να αυξήσει τα έσοδα των Ταμείων. Το πρόσθετο έσοδο των Ταμείων δεν συνιστά επαρκές κίνητρο. Εξάλλου, θα εμφανιστεί στη χρήση του 2019 και μέχρι τότε…(βλ. σχετική δήλωση Κ. Ζουράρι)!

Aρα, ισχύει ένα από τα παρακάτω:

Α) Η κυβέρνηση εισάγει προς ψήφιση νομοθετήματα με στοιχειώδη αλλά τερατώδη λάθη. Και παρά τη διακηρυγμένη επιδίωξή της να ελαφρύνει τους πολίτες, με την προχειρότητα και την ανεπάρκειά της καταλήγει να τους επιβαρύνει περισσότερο. Όπως με την «περήφανη διαπραγμάτευση» και τις «αυταπάτες»: επιβάρυνε τη χώρα με υψηλότερο χρέος, capital controls και οικονομική στασιμότητα και τους πολίτες με περισσότερα μνημονιακά μέτρα ενώ επιθυμούσε και επεδίωκε το ακριβώς αντίθετο.

Β) Οι Θεσμοί επέβαλλαν αυτήν τη φόρμουλα υπολογισμού των εισφορών, παρά την επιπρόσθετη επιβάρυνση που προκαλεί στους ελεύθερους επαγγελματίες. Στην περίπτωση αυτή, απορεί κανείς τι ακριβώς διαπραγματεύτηκε τόσους μήνες η κυβέρνηση, αν δεν μπορεί να πείσει τους θεσμούς για το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, η μεταρρύθμιση που αποβλέπει στην ενοποίηση των Ταμείων και την εξομοίωση των ασφαλισμένων –οι Θεσμοί την επέβαλαν- θα πρέπει, όντως, να διασφαλίζει την εξομοίωση.

Ισως, βέβαια, κάποιος καχύποπτος θα σημειώσει ότι δεν ήταν τόσο κακοί διαπραγματευτές. Αυτό που πέτυχαν είναι πολύ βολικό για τον Σύριζα: οι υψηλότερες εισφορές θα ενεργοποιηθούν το 2019 και, πιθανότατα, άλλα κόμματα θα εισπράξουν το σχετικό πολιτικό κόστος.

Τελικά πάντως, είτε από ανεπάρκεια/ασχετοσύνη είτε επειδή φροντίζουν μόνο τους εαυτούς τους (μικροκομματικό συμφέρον), με το νόμο που συζητιέται δεν επιτυγχάνεται εξίσωση αλλά αδικία εις βάρος των ελεύθερων επαγγελματιών.

Οσο για το υπολογιστικό λάθος του νόμου, αυτό προσφέρεται ως δείκτης αξιολόγησης ποιότητας του κοινοβουλευτικού ελέγχου, της νομοθετικής λειτουργίας και των συνδικαλιστικών οργάνων. Η κυβέρνηση θα κερδίσει πόντους αν τροποποιήσει το νομοσχέδιο, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει κίνητρο να αλλάξει, γιατί πιθανότατα εκείνη θα χρεωθεί τις αυξήσεις το 2019 και τα συνδικαλιστικά όργανα έχουν το προφανές κίνητρο της εκπροσώπησης των συμφερόντων των μελών τους. Μένει να δούμε πόσο αντέχει το παράλογο…

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Πολιτική, καινούργιο συκώτι. Bookmark the permalink.

13 Responses to Γιατί οι ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν περισσότερα;

  1. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    «Δεν έχουμε άλλα να δώσουμε»
    Αυξάνονται έως 61% οι εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες

    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500144722

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Το είδος (του ελεύθερου επαγγελματία) όπως το ξέραμε έχει φάει τα ψωμιά του.
    Τα υπόλοιπα έχουν ενδιαφέρον, αλλά δεν αναιρούν το παραπάνω. Δηλαδή ανεξάρτητα των διαφορών τους (δεν λέω ότι κάνουν τα ίδια) ούτε ο Αλιέξης, ούτε ο Κούλης, ούτε ο Βαγγέλης (με η χώρις τον ΓΑΠ και την Φώφη) μπορούν να κάνουν κάτι για να μην εξαφανιστεί το είδος (φυσική επιλογή και τέτοια).
    Άμα προσθέσετε και τα ..ασφαλιστικά στο οικονομικό τους σκέλος, στο δημογραφικό μην σας πω και στο ..πολιτισμικό, η μάχη για το ποιος κυνηγάει τους ελεύθερους επαγγελματίες περισσότερο είναι άνευ ενδιαφέροντος.
    Θα έλεγα ούτε ο Μακρόν ή η Μέρκελ έχουν κάτι επ’ αυτού.
    Στο Αμέρικα υπάρχει μια κίνηση πολλά χρόνια τώρα, όπου η έννοια της πολύ μικρής επιχείρησης ψάχνει να βρει τον χώρο της και πάνω σε αυτό υπάρχουν και κάποιες παρεμβάσεις σε σκανδιναυίες και τέτοια (πιλοτικά εκεί).
    Δεν ξέρω πού θα βγάλουν, αλλά στο κλασσικό ευρωπαϊκό μοντέλο (δεν μιλάω για τον πάλαι ποτέ τρίτο κόσμο) δεν επιτρέπει την επιβίωση των ΕΛ ΕΠ παρά μόνον για μικρούς αριθμούς.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Το Νέο Παραγωγικό Μοντέλο – Μια Έρευνα

    http://www.dianeosis.org/2016/04/production_model/

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Αναγνώστη αυτά δεν είναι …σωστά. Αν θέλεις να κάνεις έναν ελεύθερο επαγγελματία να χάσει το ενδιαφέρον και την έμπνευσή του, ανάγκασε τον να έχει ένα αφεντικό και στέρησέ του τη δυνατότητα να αυτοσχεδιάζει.

    Επί της ουσίας η σύγκριση μισθωτού σταθερής εργασίας -ΔΥ. ή στον ιδιωτικό τομέα, με τον ελεύθερο επαγγελματία είναι μεγάλη μαλακία γιατί ο ελεύθερος επαγγελματίας ειδικά στην κρίση, εχει και χρονιές που δουλεύει με ζημιά. Στις οποίες βέβαια καλείται να πληρώσει εισφορές κλπ. Πώς στις χρονιές που έχει κέρδος δεν λαμβάνεις -κύριε κράτος- υπόψη ότι ένα τμήμα των κερδών πάει για αναπλήρωση της χασούρας και τον χτυπάς στο δόξα πατρί, ε; 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Σχολιαστή εγώ δεν λέω να γίνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες μισθωτοί, λέω ότι θα αναγκαστούν να λειτουργούν ως επιχειρηματίες ή αλλιώς θα εξαφανιστούν.
    Θα μου πεις μα καλά και τώρα έτσι δεν λειτουργούν;;
    Κοίταξε να δεις 😆 αν από το ταμείο της επιχείρησης (ατομική την πούμε, ..ομαδική την πούμε, επιχείρηση τη λέμε ή όχι;; γιατί αν όχι τότε μιλάμε για εξαρτημένη εργασίαι) παίρνεις τα λεφτά για να πληρώσεις τα φροντιστήρια των παιδιών, τα οικογενειακά έξοδα ου μην και τα προσωπικά 😉 , διακοπές, αγορές …παγίων (αυτοκίνητα,.έπιπλα, γκάτζετ κλπ) και στο τέλος κάνουμε το λογαριαμό, ακριβώς επιχείρηση δεν είναι.
    Σε μια τέτοια έχεις ταμείο (με την λογιστική έννοια), διπλογραφική αποτύπωση και τέτοια και όχι ένα εσόδων εξόδων και βοήθα παναγία μου (ελεγκτικά αν το δούμε).
    Δεν είναι τυχαίο που όλοι λένε ότι πρέπει οι ελεύθεροι επαγγελματίες να ..συνασπιστούν για να τα βγάλουν πέρα. Και επειδή συνασπισμό (της προκοπής και της ανάπτυξης) δεν προβλέπει το φορολογικό δίκαιο εννοούμε να φτιάσουν εταιρίες.

    Θα μου πεις δεν υπάρχει χώρος και για έναν γιατρό, δικηγόρο ή μηχανικό και έναν επιστήμονα γενικότερα που θα δουλέυει από μόνος του;; Θα υπάρχει σου απαντάω αλλά θα είναι σε μενσεβίκικα ποσοστά όχι όπως τώρα που αποτελούντην συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία.
    Τα παραπάνω δεν αποτελούν προτάσεις μου είναι μια εκτίμηση για το πού είναι τα πράγματα σήμερα.
    Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι η συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία των σημερινών επαγγελματιών θα ήθελαν να υπαχθούν στην κατηγορία του άρθρου 9 και τέτοια ώστε να επιβαρύνεται η επιχείρηση με την οποία συνεργάζονται με εργοδοτικές εισφορές (δηλαδή επιθυμούν να γίνουν μισθωτοί και ο λόγος είναι γιατί δεν τα βγάζουν πέρα).
    Τώρα για τους άλλους που δουλέυουν με πολλούς …κονσούμερ επαναλαμβάνω ότι φαίνεται καθαρά ότι αυτό το μοντέλο δεν βγαίνει, η πλειοψηφία με ζημιές θα δουλέυει.
    Η Αγορά χρειάζεται εξορθολογισμό και για να γίνει αυτό η συγκέντρωση είναι (δυστυχώς) …σινε κβα νον(*)

    (*) Αφώτιστε ρίξε μια μετάφραση πλήζ 😆

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Φίλτατε Αναγνώστη δώσε βάση στην πενιά:

    Και τα μεγάλα μελετητικά γραφεία δουλεύουν -την κοινωνία 🙂 – πλέον με τους εταίρους μόνο και έχουν απολύσει τους περισσότερους. Αντί να κάνουν συγκέντρωση κάνουν …αποκέντρωση. Δεν τους σώζει το εταιρικό σχήμα 🙂

    Εγώ είμαι σε ένα σχήμα συνασπισμένων εδώ και χρόνια. Ε’ και; 🙂

    Αν το κράτος θεωρεί ότι για να πληρώσει την πελατεία του πρέπει να σε πιέσει μέχρι εξαφανίσεως, είναι μια μαλακισμένη σκέψη και δεν τη σώζει ούτε το ατομικό ούτε το …συνασπιστικό ούτε το εταιρικό. 🙂

    Χέσε μέσα!

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Σχολιαστή ώπα ώπα ώπα (συμφωνώ με την πενιά και ..ακολουθώ).!
    Αλλά παραμένω ρομαντικός και ταυτόχρονα ρεαλιστής, διότι ζητάω το αδύνατο θα φτιάσουμε συνασπισμούς που θα αποδώσουν και το Κράτος θα το κάνουμε ζάφτι, αφού το θεωρούμε πεδίον πάλης (ταξικής. αλλά και γενικότερα) και ουχί ..όργανο (άμα θες επεξηγήσεις να ρωτήσεις τον ..Μηλιό)

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η Eνη λέει:

    Μια καλη αρχη που δεν ειχε αποτελεσμα, επειδή δεν εγιναν αυτα που ηταν απαραιτητα να γινουν η αλλα να εξαλειφθουν π.χ. φοροδιαφυγή

    Αποσπασμα απο το λινκ του ΔΠ.

    (…) » Πολύ συνοπτικά:
    Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ξεκίνησε η προσπάθεια της Ελλάδας να συμμετάσχει στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση. Για να γίνει αυτό, έπρεπε να συμμαζευτεί η κατάσταση της οικονομίας της. Κι αυτό, πράγματι, σε κάποιο βαθμό επετεύχθη. Ο πληθωρισμός υποχώρησε, και οι ελληνικές τράπεζες άρχισαν να δανείζονται από τις αγορές με χαμηλότερα επιτόκια, και έτσι άρχισαν κι αυτές να δανείζουν με χαμηλότερα επιτόκια σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

    Τα χαμηλά επιτόκια, μαζί με τα χρήματα που έμπαιναν στην οικονομία από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκης Ένωσης, είχαν ένα αποτέλεσμα:

    Την αύξηση της ζήτησης.
    Που, με τη σειρά της, οδήγησε στη ραγδαία αύξηση των εισαγωγών, καθώς τα εγχώρια προϊόντα είτε δεν επαρκούσαν, είτε δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τα εισαγόμενα. Αναπόφευκτα ακολούθησε σημαντική αύξηση των τιμών. Όλων των τιμών. Αυξήθηκε η αξια των ακινήτων, αυξήθηκε η αξία των μετοχών, αυξήθηκαν οι μισθοί, αυξήθηκε η δαπάνη για τις συντάξεις.
    Ταυτόχρονα συνέβαιναν και κάποια άλλα, καθοριστικά για την οικονομία πράγματα:
    Δεν αυξήθηκαν εξίσου και τα φορολογικά έσοδα, λόγω της εκτεταμένης φοροδιαφυγής.
    Δεν αυξήθηκαν οι εξαγωγές. Τα ελληνικά προϊόντα είτε ήταν ακριβά, είτε υποδεέστερα των ξένων, και άρα μη-ανταγωνιστικά.

    Επενδύσεις έγιναν κυρίως στην οικοδομή και στις υποδομές –όχι, όμως και στην παραγωγή.
    Και τι γίνεται σε μία χώρα που ξοδεύει διαρκώς περισσότερα χωρίς να εισπράττει αναλόγως περισσότερα; Το δημόσιο χρέος άρχισε να αυξάνεται.

    Το 2008, όταν ξέσπασε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, είχε ήδη πάρα πολύ ψηλό δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ της. Κι επειδή το ΑΕΠ της μειωνόταν, το ποσοστό του χρέους της γινόταν ακόμη μεγαλύτερο.
    Το 2009 έφτασε το 127%. (…) «

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Για τα μελετητικά γραφεία .

    Η γιγαντωση του πληθους των γραφειων αλλα και μελετητων εγινε επι Σημιτη (1996-2004).

    Πριν την Πολιτιστικη πρωτευσουσα υπηρχαν ολιγα γραφεια στην Θεσ/νικη.

    Απο το 2004 εως το 2010 ειχαμε την εξοφληση των εργοληπτων του 2004 και την πρωτη μεταολυμπικα κριση με συνεχη μειωση του ΠΔΕ.

    Παραλληλως τα γραφεια ειχαν διαρκεις εξοφλησεις παλαιων λογαριασμων.(Η ομαδα μου πληρωθηκε απο μελετη εργου που ξεκινησε το 1996 και δημοπρατηθηκε το 1998 εως το 2003!)

    Προσφατα στοιχεια 2010 – υποδεικνυουν οτι
    Την περιοδο 2006-2014 καταναλωσαμε τα «ετοιμα» για να διατηρησουμε το γραφειο κια στοιχειωδες επιπεδο ζωης.

    Τα μικρα γραφεια υπολειτουργουν χωρις συνεργατες ή με εκτακτους (πληρωνονται με την εκαστοτε εργασια). Μερικοι γνωστοι μου εχουν προσληφθει σε Τεχνικες Υπηρειες του ΙΤ (συνηθως Supermarket)

    Η μελετητικη υπεργολαβια εχει πεσει απο 30 ευρω/ωρα στα 18 εως 20. Οι αμοιβες μελετητη 30-ετων πειρας απο 40.000 εως 50.000 επεσε στο μισο. Αν προσθεσουμε την αλλαγη τροπου φορολογησης απο το 2012 και τα κατουγκαλεια ποσα ασφαλισης εχει γινει χαμος.

    Παραλληλα τιποτα δεν εγινε για το πληθος των παραγομενων μηχανικων. Επικρατησε ο μεγαλομανιακος παραλογισμος και ο λαικισμος. Τα αποτελεσματα γνωστα. Περισυ εισηχθησαν 5825 !!! στις πολυτεχνικες σχολες. Μηχανικοι -προϊοντα κατα 2/3 προς εξαγωγη.

    Για το μελλον των μικρων, μεσαιων κια μεγαλων γρφαειων.

    Οι συνετοι μικρομεγαλοι (ΣΕΓΜ) θα επιβιωσουν, διοτι -το πλειστον- ειναι οικογενειακες επιχειρησεις (2 εως 3).

    Οι μικροι συμπιεζονται και το μονο που σωζει μερικους ειναι οι ικανοτητες, το δικτυο, οι χαμηλες εισφορες 220 ευρω/μηνα εως 12.000/ετος, η μειωση του ενοικιου,….

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η Eνη λέει:

    Μια καλή αρχη και ενα καλο παραδειγμα απο τη Γαλλια. Ο Μακρον μειωνει το κρατος αρχιζοντας απο τα υψηλα κλιμακια της κυβερνησης.

    ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ
    Ο Μακρόν μειώνει δραστικά τους συμβούλους των υπουργών -Μικρότερο κράτος

    ΚΟΣΜΟΣ 19|05|2017 10:56

    Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν υπέγραψε προεδρικό διάταγμα που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα της κυβερνήσεως το οποίο περιορίζει σε δέκα τον αριθμό των συνεργατών κάθε υπουργού.

    Παράλληλα διευκρινίζει ότι ο διορισμός των προσώπων που επανδρώνουν τα υπουργικά γραφεία γίνεται με διάταγμα αφού υποβληθεί στον πρωθυπουργό.

    «Το γραφείο ενός υπουργού δεν μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από δέκα μέλη.
    Το γραφείο ενός αναπληρωτή υπουργού δεν μπορεί να περιλαμβάνει παρά οκτώ μέλη.
    Το γραφείο ενός υφυπουργού δεν μπορεί να περιλαμβάνει παρά πέντε μέλη», αναφέρει το προεδρικό διάταγμα που φέρει τις υπογραφές του προέδρου της Γαλλίας και του πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ.
    «Οι διορισμοί των μελών των υπουργικών γραφείων γίνονται με υπουργική απόφαση αφού θα έχουν υποβληθεί στον πρωθυπουργό».
    Η υπουργική απόφαση θα προσδιορίζει τον τίτλο του προσώπου και το έργο που καλείται να επιτελέσει στο υπουργικό γραφείο.

    «Κανείς δεν μπορεί να ασκεί έργο σε υπουργικό γραφείο, εάν δεν αποτελεί αντικείμενο υπουργική απόφασης».

    Κάθε μέλος ενός υπουργικού γραφείου οφείλει «να καταθέσει δήλωση περιουσιακών στοιχείων και δήλωση δραστηριοτήτων στην Ανώτατη Αρχή Διαφάνειας της Δημόσιας Ζωής».

    Τέλος «κανείς δεν μπορεί να ενταχθεί στο προσωπικό υπουργικού γραφείου εάν στερείται των πολιτικών του δικαιωμάτων».
    (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

    Πηγή: Ο Μακρόν μειώνει δραστικά τους συμβούλους των υπουργών -Μικρότερο κράτος | iefimerida.gr «

    Μου αρέσει!

  11. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Πολύ καλό Ένη. Για την Ελλάδα, too good to be true δυστυχώς. Βέβαια, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, έχουμε και ανεργία να καταπολεμήσουμε…

    Μου αρέσει!

  12. Ο/Η Eνη λέει:

    …….και να σκεφτεις Νικο Π., οτι ο αριθμος των δεκα συμβουλων ,αντιστοιχει σε ενα μεγαλο κρατος οπως η Γαλλια.!!!!!!
    Συνεπως για την Ελλαδα 3 με 4 συμβουλοι, μαλλον ειναι υπεραρκετοι.
    Ακουει κανεις;; κυβερνων η αντιπολιτευομενος που διεκδικει την εξουσία;; 😉

    υγ.
    Συμβαινουν και αλλα στην Γαλλια, οπως

    «Η ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ ΜΠΛΟΓΚΕΡ

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18/05/2017 08:00 |
    Η φεμινίστρια μπλόγκερ

    Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστή μέσα από το μπλογκ «Η μαμά δουλεύει». Η 34χρονη υφυπουργός Ισότητας προέρχεται επομένως από την κοινωνία των πολιτών – ακόμη και ως αντιδήμαρχος του Σοσιαλιστή δημάρχου του Μανς δήλωνε «απολιτίκ». Με σπουδές στην επικοινωνία, ως μπλόγκερ έχει αφήσει τα φεμινιστικά της διαπιστευτήρια. Και ως νεαρή μητέρα, που έπρεπε να μεγαλώνει τα παιδιά της και συγχρόνως να εργάζεται, ίδρυσε ένα δίκτυο ομοπαθών γυναικών. Το αποτέλεσμα μεταξύ άλλων ήταν καμιά δεκαπενταριά έργα αφιερωμένα στα δικαιώματα των γυναικών.

    – See more at: http://www.tanea.gr/news/world/article/5446310/h-feministria-mplogker/#sthash.mUlya83T.dpuf »

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s