Χ. Φλωράκης – Β. Μουλόπουλος. Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Liberal  /  Χ. Φλωράκης – Β. Μουλόπουλος. Σαν να μην πέρασε μια μέρα  /  Του Σάκη  isovitis-01 Μουμτζή

«Ο καθένας στο κόμμα μας μπορεί να λέει την γνώμη του, αρκεί αυτή να είναι η σωστή». (Χ. Φλωράκης, ομιλία στην ΕΣΗΕΑ, 1977).

«Η κριτική απέναντι στην κυβέρνηση θα συνεχιστεί… απλώς δεν πρέπει να είναι του πεζοδρομίου». (Β. Μουλόπουλος 2017).

«Η κριτική απέναντι στην κυβέρνηση πρέπει να είναι τεκμηριωμένη» (ο ίδιος).

Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον στην Αριστερά, σε όλες τις εκδοχές της, είναι η διαχρονική πίστη στις «αξίες» που την χαρακτηρίζουν. Στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην λογοκρισία, στον έλεγχο της γνώμης και της κυκλοφορίας της είδησης. Αλλά αν δεν ήταν πιστή σε αυτές τις «αρχές», τι Αριστερά θα ήταν;

Σαράντα ολόκληρα χρόνια χωρίζουν την δήλωση του Χ.Φλωράκη με τις δύο δηλώσεις του Β. Μουλόπουλου. Σαράντα χρόνια η ίδια, αναλλοίωτη νοοτροπία, ενώ σε αυτές τις δεκαετίες συντελέσθηκε πραγματική κοσμογονία, που δεν μπορούν και δεν θέλουν να την  δουν.  Και αν έδειχναν ανέξοδα τις δημοκρατικές ευαισθησίες τους όταν ήταν στην αντιπολίτευση και στο πολιτικό περιθώριο, τώρα που βρίσκονται στην κυβέρνηση δείχνουν το πραγματικό, αλαζονικό τους πρόσωπο.

Γιατί, τον Β. Μουλόπουλο δεν θα τον κρίνουμε γι΄αυτά που έπραξε όταν το κόμμα του δεν κυβερνούσε, αλλά γι΄αυτά που πράττει τώρα που κυβερνά. Στην πρώτη περίπτωση ήταν ένας καλός—απ΄ότι λένε—επαγγελματίας. Στην δεύτερη, θα πρέπει αυτό να το αποδείξει. Οι δύο δηλώσεις του πάντως δεν είναι ενθαρρυντικές.

Γιατί ποιος, αλήθεια, κρίνει αν μια κριτική είναι τεκμηριωμένη; Ποιος κρίνει αν είναι του πεζοδρομίου; Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο Β. Μουλόπουλος κρίνει πως το κείμενο του χ σχολιαστή των «Νέων», στερείται τεκμηρίωσης; Τι γίνεται όταν κρίνει πως είναι πεζοδρομιακού επιπέδου; Δεν θα το δημοσιεύσει; Θα το επιστρέψει για διορθώσεις; Ή μήπως θα τις κάνει μόνος του;  Ελευθεροτυπία, υπό όρους και προϋποθέσεις δεν υπάρχει.  Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες ο ρόλος  του  λογοκριτή—κομισάριου, είναι άγνωστος και, το κυριότερο, αδιανόητος.

Νομίζω πως ο ΣΥΡΙΖΑ έμπλεξε σε μια ιστορία από την οποία θα βγεί πολλαπλά χαμένος. Όπως στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών, όπου πήγε να «στήσει» το παιχνίδι. Κι εδώ, στο θέμα του ΔΟΛ, φαίνεται πως κυριαρχεί η ίδια λογική. Η έλευση ενός φιλικά προσκείμενου επενδυτή, που σταδιακά θα ουδετεροποιήσει, πολιτικά, την φωνή των δύο εφημερίδων.

Μόνον που υπάρχουν δύο σοβαρά προβλήματα. Πρώτον: Το Συγκρότημα έχει υψηλό τραπεζικό δανεισμό που καθιστά απαγορευτική την οποιαδήποτε επένδυση σε αυτό. Οι τράπεζες δε, δεν ελέγχονται πλέον από την κυβέρνηση, για να χρηματοδοτήσουν τον υποψήφιο επενδυτή. Δεύτερον: Το «Βήμα» και τα «Νέα» έχουν υψηλού επιπέδου αρθρογράφους με συγκεκριμένη άποψη, όπως αυτή έχει καταγραφεί στην πολυετή παρουσία τους στον δημοσιογραφικό χώρο. Κανένας Μουλόπουλος δεν μπορεί να τους την αλλάξει. Ούτε να τους επιβάλλει συγκεκαλυμμένα ή απροκάλυπτα την δική του. Ονόματα που καταξιώθηκαν με τα γραπτά τους και την γενικότερη παρουσία τους, έχουν και αυξημένη την αξιοπρέπεια τους. Οποιαδήποτε απόπειρα λογοκρισίας θα δημιουργήσει σημαντικό πολιτικό πρόβλημα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Μάλλον, ο μικρός Μουσολίνι δεν διδάχτηκε από την μπάτσα που έφαγε στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών και συνεχίζει απτόητος τις ραδιουργίες του για τον έλεγχο του ΔΟΛ. Κάτι μου λέει πως η επόμενη μπάτσα θα είναι ηχηρότερη και πιο ντροπιαστική για τα αλαζονικά μειράκια της «δρακογενιάς».

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Πολιτική, καινούργιο συκώτι. Bookmark the permalink.

2 Responses to Χ. Φλωράκης – Β. Μουλόπουλος. Σαν να μην πέρασε μια μέρα

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Το τελευταίο άρθρο του Πρετεντέρη στα «Νέα»

    Κωλοτούμπα!

    Από τότε που άκουσα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τον ΔΟΛ με πλάκωσε η απορία. Πως γράφει ένας συριζαίος δημοσιογράφος;

    Θα μου πείτε το ερώτημα δεν έχει πραγματική βάση γιατί οι έννοιες «ΣΥΡΙΖΑ» και «δημοσιογραφία» είναι μάλλον ασύμβατες.

    Αλλά ας το δεχτώ για βιοποριστικούς λόγου, διότι όπως είπε και ο Βαγγέλης Βενιζέλος (που τόσο καιρό μας είχε στη δούλεψή του) «καμία δουλειά δεν είναι ντροπή».

    Και ο σοφός αρχηγός Νίκος Ζαχαριάδης συμβούλευε «νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα»- τότε την έλεγαν αλλιώς την κωλοτούμπα…

    Ευτυχώς τη σκέψη μου την βοήθησαν μια σειρά από οδηγίες στην «Αυγή», για να μας εξηγήσουν πως πρέπει να γράφουμε εδώ.

    Πρώτον, επιτρέπεται να εκφράζουμε απόψεις, αρκεί «να είναι τεκμηριωμένες».

    Δεύτερον, μπορεί να γίνεται κριτική, αρκεί να μην είναι του «πεζοδρομίου».

    Τρίτον είμαστε «με τον Βενιζέλο και την Ένωση Κεντρώων»- υποθέτω εννοούν την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και όχι το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη.

    Πάμε τώρα να τα εφαρμόσουμε!

    Γράφουμε ας πούμε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ κορόιδεψε την κοινωνία για να ανέβει στην κυβέρνηση και μετά κάνει κωλοτούμπες».

    Τεκμηριωμένο; Δεν έχω ακούσει κανέναν να το αμφισβητεί, ούτε καν τον ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς λέει δικαιολογίες για «αυταπάτες» και «ψευδαισθήσεις».

    Πεζοδρομιακό; Δεν προκύπτει.

    Γράφουμε: «Η κατάσταση σήμερα είναι χειρότερα από ό, τι τον Ιανουάριο του 2015 και ο κόσμος βρίσκεται στα κάγκελα».

    Τεκμηριωμένο; Με αριθμούς. Αν δεν φτάνουν οι αριθμοί, ρίξτε μια ματιά στην τσέπη σας.

    Πεζοδρομιακό; Μόνο αν όλη η Ελλάδα είναι του πεζοδρομίου: Το 86,5% δηλώνει δυσαρεστημένο από την κυβέρνηση, λέει η δημοσκόπηση του ΠΑΜΑΚ.

    Γράφουμε: «Μόνη λύση λοιπόν είναι οι εκλογές για να φύγει μια κυβέρνηση, που κορόιδεψε τον κόσμο και οδηγεί τη χώρα κατά διαόλου».

    Τεκμηριωμένο; Από τη στιγμή που το πρόβλημα είναι η κυβέρνηση, δε βλέπω πως μπορεί να λυθεί το πρόβλημα, χωρίς να αλλάξει η κυβέρνηση.

    Πεζοδρομιακό; Καθόλου. Από πότε οι εκλογές είναι διαδικασία πεζοδρομίου;

    Ηθικό δίδαγμα: Τελικά δεν είναι δύσκολο να είσαι ΣΥΡΙΖΑ.

    Γράφει ό, τι γράφουν οι άλλοι. Απλώς παίρνεις μετά βαθιά ανάσα και αρχίζεις να βρίζεις τον Κυριάκο, τη Siemens, το ΔΝΤ, τον Σόιμπλε, τον «νεοφιλελευθερισμό» και τους… υπόλοιπους δημοσιογράφους!

    Και να μην ξανακούσω να πείτε τσογλάνι τον πρωθυπουργό. Παλιοτσογλάνια!

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Είναι σαφές ότι οι επώνυμοι δημοσιογράφοι του ΔΟΛ δε μασάνε, ιδιαίτερα αφού δεν έχουν να τους πληρώσουν. Η συνέχεια θα είναι ενδιαφέρουσα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s