Η σημασία των 8

Στην Τουρκία θα παραδοθούν μόνο αν επικρατήσει το σύνδρομο του δαρμένου σκύλου. mesΠροσοχή ρε!  Αν έχετε υποσχεθεί ότι θα τους δώσετε στο σουλτάνο να ξε-υποσχεθείτε. Ολα έχουν ένα όριο, δε θέλουμε μερτικό στην ξεφτίλα.  

tvxs.gr  /  Η σημασία των 8  / Λευτέρης Παπαγιαννάκης

Με αφορμή την εκδίκαση της υπόθεσης των 8 τούρκων στρατιωτικών από τον Άρειο Πάγο, άνοιξε εκ νέου η συζήτηση για τον τρόπο που η ελληνική Πολιτεία διαχειρίστηκε το θέμα.

Δεν θα μπω στο νομικό κομμάτι της υπόθεσης καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία, η οποία άλλωστε θα πάρει πολύ χρόνο. Θα ήθελα να επιμείνω στην πολιτική διαχείριση και στη σπουδή που έχει επιδείξει η Πολιτεία να κλείσει το θέμα όσο πιο γρήγορα, προκαταλαμβάνοντας και τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έσπευσε να καθησυχάσει την Τουρκική κυβέρνηση ανακοινώνοντας ότι θα εκδοθούν.

Η εκδίκαση της υπόθεσης γίνεται στις 10-11 και 13/1 ενώ στις 12/ θα πραγματοποιηθεί η πολυμερής συνάντηση για το Κυπριακό στη Γενεύη. Άλλη μια σύμπτωση (;), η οποία δημιουργεί συνειρμούς για ενδεχόμενη εργαλειακή χρήση της τύχης των «8» στη διαπραγμάτευση.

Είναι νομίζω περιττό να αναπτύξω τα επιχειρήματα ως προς το γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ασφαλής χώρα για αντιφρονούντες και εχθρούς του Κράτους, οι δεκάδες αναφορές για βασανιστήρια, οι μαζικές δίκες με χιλιάδες κατηγορούμενους, οι μαζικές απολύσεις και φυλακίσεις χιλιάδων συνηγορούν στο ότι κάτι πάει στραβά στη γείτονα χώρα.

Το ζήτημα είναι πως αντιλαμβάνεται η Ελλάδα το ρόλο της, τόσο σε σχέση με την Τουρκία όσο και ως ευρωπαϊκή χώρα, η οποία καλείται να υπερασπιστεί ένα πυρήνα αξιών, οι οποίες το τελευταίο διάστημα έχουν δεχθεί σφοδρά χτυπήματα με διάφορες αφορμές.

Το ερώτημα είναι εάν και σε αυτή την περίπτωση ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, εάν η αναζήτηση γεωπολιτικής ισορροπίας απαιτεί τη θυσία 8 ανθρώπων ή εάν είναι η ώρα να σταματήσει ο κατήφορος που έχει ξεκινήσει με αφορμή τη μάχη κατά της τρομοκρατίας και την ανάσχεση και περιορισμό των προσφυγικών/μεταναστευτικών ρευμάτων.

Τι είναι οι 8 μπροστά σε τόσο δύσκολα ερωτήματα και επιλογές, γιατί οι συγκεκριμένοι να αποτελέσουν την αφορμή να επαναπροσεγγίσουμε τις βασικές αρχές μας; στο κάτω κάτω είναι Τούρκοι και στρατιωτικοί και μπορεί να είναι και πραξικοπηματίες; ποιος ο λόγος να ασχοληθούμε λες και δεν έχουμε άλλα πιο άμεσα και καθημερινά προβλήματα; Κι όμως με τέτοιες αφορμές δίνονται οι μεγαλύτερες μάχες και ειδικά στον τομέα της προάσπισης των δικαιωμάτων, στις περιπτώσεις που η υπεράσπιση αρχών και αξιών μοιάζει να είναι πολυτέλεια.

Η τύχη 8 ανθρώπων μοιάζει να είναι μια υποσημείωση σε ένα μεγάλο κεφάλαιο διεθνών και εθνικών πολιτικών εξελίξεων, δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε το πλήγμα σε περίπτωση που τους παραδώσουμε βορά στη σκοπιμότητα.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Διεθνή, Ελλάδα, Πολιτική. Bookmark the permalink.

7 Responses to Η σημασία των 8

  1. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Εν ονόματι της Δικαιοσύνης!
    Οι τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους οι οκτώ τούρκοι αξιωματικοί που ζήτησαν άσυλο μετά το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν δεν πρέπει να εκδοθούν – Οι δίκες που θα γίνουν στον Αρειο Πάγο και η ευθύνη της Ελληνικής Δημοκρατίας ως Κράτους Δικαίου / Αριστείδης Χατζής

    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/en-onomati-tis-dikaiosynis-44341315191

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Ο υπουργός δικαιοσύνης έκανε μία δήλωση σχετικά με το θέμα

    http://s.kathimerini.gr/resources/article-files/dhlwsh-ypoyrgoy-dikaiosynhs.pdf

    και η απάντηση στη δήλωση του υπουργού.

    hxxp://s.kathimerini.gr/resources/article-files/apanthsh-prwtovoylias-sth-dhlwsh-toy-ypoyrgoy-dikaiosynhs.pdf

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Kαι για να πάμε λίγο πιο πέρα, στο Κυπριακό, το παρακάτω άρθρο θίγει μία παράμετρο των διαπραγματεύσεων που περνάει σχετικά απαρατήρητη από την ελληνική κοινή γνώμη – οι εγγυήσεις και η αποχώρηση του τουρκικού στρατού από την Κύπρο δεν είναι τα μοναδικά κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα που βρίσκονται υπο διαπραγμάτευση, ένα εξίσου ζωτικής σημασίας σημείο – που κατά πάσα πιθανότητα θα βγάλει πολλά και σοβαρά προβλήματα σε ένα μελλοντικό χρόνο αν μείνει ως έχει – είναι η εκ περιτροπής προεδρία.

    Εκ περιτροπής προεδρία

    http://www.kathimerini.gr/890212/opinion/epikairothta/politikh/ek-peritrophs-proedria

    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

    Η ​​εύλογη επικέντρωση της προσοχής στην παραμονή ή απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων και το δικαίωμα ή μη της Τουρκίας να επεμβαίνει στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, ενόψει της διάσκεψης της Γενεύης, έχουν σχεδόν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του ελλαδικού Τύπου, καθώς στα συγκεκριμένα θέματα εμπλέκεται άμεσα και η Ελλάδα. Ωστόσο, ένα μείζον ζήτημα, στο οποίο εσφαλμένα δεν αποδίδεται η πρέπουσα σημασία, είναι η εκ περιτροπής προεδρία. Ο γράφων δεν προβάλλει τη δική του εκτίμηση επί του ζητήματος, που ίσως δεν ενδιαφέρει, αλλά έχει διαμορφώσει άποψη για το πώς το προσεγγίζουν οι Ελληνοκύπριοι. Συζητήσεις με πολιτικούς, αλλά και κυρίως απλούς πολίτες, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αρχή της εκ περιτροπής προεδρίας απορρίπτεται κατηγορηματικά από τους Ελληνοκύπριους, κάτι που θα καταγραφεί και στην κάλπη εάν φθάσουμε σε δημοψηφίσματα. Δεν στέκομαι σε όσους –όχι λίγοι– δεν αντέχουν στην ιδέα ενός «Τούρκου» στην ηγεσία της χώρας τους, η οποία στη συντριπτική πλειονότητα είναι μέρος του Οικουμενικού Ελληνισμού. Αντλώ επιχειρήματα από την πλειονότητα των μετριοπαθών Ελληνοκυπρίων που προσβλέπουν στην αρμονική συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους, αλλά θεωρούν παράλογο και αντιδημοκρατικό να επιβάλλεται από το Σύνταγμα η ανάδειξη στην προεδρία του εκπροσώπου του 20% του πληθυσμού.

    Η πλειοψηφία του 80% δεν δέχεται –ούτε για 12, 15 ή 20 μήνες, σε σύνολο 60– ως αρχηγό κράτους Τουρκοκύπριο. Δεν θεωρεί αντιπροσωπευτικό να δίνεται στο 20% του λαού το δικαίωμα ή προνόμιο να εκπροσωπεί το 100%. Ανάλογη πρόνοια, που έχει χαρακτηριστικά αντίστροφου ρατσισμού, δεν υφίσταται αλλού. Φανταστείτε να επέβαλλαν στη Ν. Αφρική να έχει οπωσδήποτε λευκό πρόεδρο. Γινόταν, σε άλλες εποχές, προφανώς, ήταν άλλα τα δεδομένα, αλλά ο παραλληλισμός παραμένει χρήσιμος.

    Οι ποσοστώσεις στα νομοθετικά σώματα και στις υπηρεσίες έχουν λογική και είναι μια πρακτική που ακολουθείται και αλλού. Αλλά ο πρόεδρος είναι ένας. Προφανώς, ο αντιπρόεδρος μπορεί, είναι λογικό, να προβλέπεται ότι πρέπει να προέρχεται από την άλλη κοινότητα, ενδεχομένως να έχει και αυξημένες εξουσίες. Αλλά μέχρι εκεί.

    Κλείνοντας, μια αυτονόητη –κατά τα άλλα– επισήμανση που πηγάζει από την απόλυτη προσήλωση στην αρχή της δημοκρατίας. Με την ψήφο τους οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν λόγο στο ποιος θα είναι ο πρόεδρος, όπως και οι Ελληνοκύπριοι στο ποιος θα είναι ο αντιπρόεδρος. Η ομαλή λειτουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία θα έχει μεν τα συμφωνηθέντα χαρακτηριστικά διζωνικότητας και δικοινοτικότητας, αλλά θα είναι μια ενιαία χώρα, σύντομα θα επιτρέψει την εκλογή από όλο τον κυπριακό λαό ενός Τουρκοκύπριου πολιτικού που θα έχει προσωπική και ιδεολογική απήχηση και σε σημαντικό αριθμό Ελληνοκυπρίων. Το αμερικανικό Σύνταγμα δεν «επέβαλε» την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα στην προεδρία. Ο τελευταίος κέρδισε την εμπιστοσύνη και την ψήφο της πλειοψηφίας όλων των Αμερικανών, παρότι μόλις το 13% είναι Αφροαμερικανοί.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Η σοδειά του Ερντογάν.

    (Το άρθρο περιέχει και βίντεο)

    Επίθεση μασκοφόρων Ισλαμιστών στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης

    http://www.kathimerini.gr/890461/article/epikairothta/kosmos/epi8esh-maskoforwn-islamistwn-sto-panepisthmio-ths-kwnstantinoypolhs-vinteo

    Δέκα μασκοφόροι Ισλαμιστές επιτέθηκαν με ρόπαλα στη σχολή τεχνών και επιστημών του πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης δηλώνοντας ότι ο αγώνας τους υπέρ του Ισλάμ θα συνεχιστεί μέχρι τέλους.

    Σε βίντεο διάρκειας 59 δευτερολέπτων που ανέβηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι δέκα άνδρες εμφανίζονται με μαύρες μάσκες να φωνάζουν συνθήματα όπως «Ζήτω ο Ισλαμικός Αγώνας» και «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος», ενώ ορατές είναι και οι φθορές που προκάλεσαν στην κύρια αίθουσα αλλά και έπιπλα του κτιρίου.

    Το βίντεο υπογραμμίζει τον εντεινόμενο ριζοσπαστισμό στην Τουρκία λίγες μόλις ημέρες μετά την επίθεση στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης «Ρέινα» στην Κωνσταντινούπολη.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Kαι τσαμπουκαλίκια προς τις ΗΠΑ από τον τραμπούκο απέναντι. Αφήνει αιχμές ότι μπορεί και να κλείσει την νατοϊκή βάση του Ιντσιρλίκ.

    Ο Ερντογάν ετοιμάζεται για το κλείσιμο της νατοϊκής βάσης του Ίντζιρλικ

    http://www.kathimerini.gr/890522/article/epikairothta/kosmos/o-erntogan-etoimazetai-gia-to-kleisimo-ths-natoikhs-vashs-toy-intzirlik

    ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ

    «Η Τουρκία διατηρεί το δικαίωμα του κλεισίματος της νατοϊκής βάσης του Ίντζιρλικ». Το συγκεκριμένο σημαντικό μήνυμα στέλνει ο στενός συνεργάτης και εκπρόσωπος τύπου του Τούρκου Προέδρου, καθηγητής Ιμπραχίμ Καλίν.

    Ο κ. Καλίν προβαίνει στην παραπάνω δήλωση σε μια συνέντευξη που παραχώρησε σε ένα φιλοκυβερνητικό κανάλι την στιγμή που ο φιλοκυβερνητικός τύπος ξεκινά εκστρατεία για τον άμεσο τερματισμό της λειτουργίας της νατοϊκής βάσης.

    Ο κ. Καλίν θέτει ως προϋπόθεση για την συνέχεια της λειτουργίας της νατοϊκής βάσης την παροχή υποστήριξης στον τουρκικό στρατό στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία.

    Προηγουμένως, η τουρκική κυβέρνηση είχε εκφράσει σημαντικές υποψίες σχετικά με την εμπλοκή της βάσης του Ίντζιρλικ στο πραξικόπημα του Ιουλίου.

    Στην Άγκυρα, το νέο μήνυμα της Τουρκίας εκλαμβάνεται ως μια κίνηση που έχει στόχο την άσκηση πίεσης στην νέα ηγεσία των ΗΠΑ.

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Επιστολή Φερχόφσταντ σε Τσίπρα για μη έκδοση των οκτώ Τούρκων
    Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 14:17 UPD:14:25

    Επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για μη έκδοση των Τούρκων στρατιωτικών στη γειτονική χώρα απέστειλε ο επικεφαλής της ομάδας των Φιλελευθέρων στο Ευρωκοινοβούλιο Γκι Φέρχοφστατ.

    Σε αυτή, μεταξύ άλλων, ο κ. Φερχόφστατ αναφέρεται σε σοβαρές ανησυχίες για παραβιάσεις δικαιωμάτων από τις τουρκικές αρχές μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και καλεί τις ελληνικές αρχές να ακολουθήσουν τις αρχές της Ε.Ε., που υποχρεώνουν τα κράτη-μέλη να μην εκδίδουν κανέναν, ανεξάρτητα αν είναι ένοχος, σε κράτος όπου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο βασανιστηρίων ή οποιασδήποτε άλλης απάθρωπης συμπεριφοράς.
    .naftemporiki.gr

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Μία ιστορία από παλιά.

    Μια μοιραία έκδοση και οι οκτώ Τούρκοι

    http://www.kathimerini.gr/890759/article/epikairothta/ellada/mia-moiraia-ekdosh–kai-oi-oktw-toyrkoi

    ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΚΑΟΥΝΑΚΗ

    O Ευάγγελος Ανδριανός, ο ενενηντάχρονος επίτιμος αρεοπαγίτης, όλο αυτό το διάστημα παρακολουθεί τις ειδήσεις περιμένοντας να μάθει οτιδήποτε νεότερο για τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς. «Συγκλονίστηκα με την ιστορία τους», λέει στην «Κ» για τους άνδρες που κατηγορούνται στη χώρα τους ως πραξικοπηματίες και περιμένουν σε λίγες ημέρες τη δίκη τους εδώ, στον Αρειο Πάγο, για να αποφασιστεί εάν τελικά θα εκδοθούν ή όχι στην Τουρκία.

    Τα τελευταία χρόνια και αφού συνταξιοδοτήθηκε, ο κ. Ανδριανός μένει στην Κυπαρισσία –κατάγεται από τη Σπάρτη– και, όπως ο ίδιος λέει, μπορεί να μην είναι πλέον «μέσα στα πράγματα» αλλά αγωνιά: «Φοβάμαι πως μπορεί να γίνει ξανά το ίδιο λάθος που είχαμε κάνει πριν από 42 χρόνια», λέει ο δικαστικός με τη μακρά εμπειρία.

    Μια παρόμοια ιστορία

    Η ιστορία στην οποία αναφέρεται εκτυλίχθηκε το 1975. Τότε, ένας 24χρονος Βούλγαρος, ο Ντότσιο Ιβάνοφ Γκάκοφ, είχε φτάσει στην Ελλάδα για να ζητήσει πολιτικό άσυλο με έναν… ανορθόδοξο τρόπο. Σε μια εσωτερική πτήση, μεταξύ Σόφιας και Βάρνας, πλησίασε την καμπίνα του πιλότου και με ένα ψεύτικο πιστόλι τον ανάγκασε να αλλάξει κατεύθυνση και να πάει στη Θεσσαλονίκη. «Θέλω πολιτικό άσυλο στη χώρα σας. Θα σας εξηγήσω τους λόγους», είπε στους αστυνομικούς με σπασμένα αγγλικά μόλις το αεροπλάνο προσγειώθηκε.

    Το υπουργείο Εξωτερικών είχε σπεύσει να ανακοινώσει πως επρόκειτο για ψυχοπαθή και ως εκ τούτου θα έπρεπε άμεσα να εκδοθεί. Ηταν εμφανές πως αυτή θα ήταν μια βολική λύση για την τότε κυβέρνηση: ένα πολιτικό άσυλο θα δημιουργούσε προβλήματα στις υπό αναθέρμανση σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, ενόψει μάλιστα και της προγραμματισμένης επίσκεψης του τότε Ελληνα πρωθυπουργού στη Βουλγαρία. Από την άλλη, η έκδοσή του θα παραβίαζε τους διεθνείς κανόνες και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ΟΗΕ, βλέποντας την πολιτική πίεση που ασκείτο, είχε ανακοινώσει πως θα ταξίδευε στη Θεσσαλονίκη για να παραστεί στη διαδικασία.

    «Σίγουρα μια τέτοια ιστορία μπορεί να επηρεάσει τις διπλωματικές σχέσεις δύο χωρών. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα με τους οκτώ Τούρκους», εξηγεί ο κ. Ανδριανός. «Παρακολουθώ τις δηλώσεις του πρωθυπουργού, υπέρ της έκδοσης, προφανώς ο κ. Τσίπρας ελπίζει για μια πολύ συγκεκριμένη έκβαση της υπόθεσης. Αλλά αυτή είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστηρίων. Στο όνομα μιας πολιτικής, που μπορεί να είναι και λάθος, δεν μπορεί να παίζονται ζωές».

    Η μοιραία απόφαση

    Εκείνο το καλοκαίρι του ’75, ο Γκάκοφ βρέθηκε ενώπιον του κ. Ανδριανού στο Πενταμελές Συμβούλιο Εφετών για να πει την ιστορία του. Για τα χρόνια στην κομμουνιστική νεολαία «Δημητρόφ», την αποχώρησή του ύστερα από έντονες διαφωνίες, το πώς ξαφνικά βρέθηκε στο στόχαστρο, αλλά και το πώς πήρε την επικίνδυνη απόφαση να φύγει από τη χώρα, καθώς ένιωθε μονίμως σε κίνδυνο. Ο κ. Ανδριανός και ακόμη ένας εφέτης πείστηκαν πως δεν θα έπρεπε να εκδοθεί. «Στην κομμουνιστική Βουλγαρία, η έκδοση αντικαθεστωτικού ισοδυναμούσε με καταδίκη σε θάνατο», εξηγεί. Μάταια είχαν προσπαθήσει να πείσουν τότε τους άλλους τρεις εφέτες που είχαν αντίθετη άποψη, και τελικά μειοψήφησαν.

    Στο σκεπτικό της γνωμοδότησης μπήκε όμως ένας όρος, ότι πίσω στη χώρα του δεν θα δικαζόταν για τίποτα άλλο παρά μόνο για την αεροπειρατεία. Ο Γκάκοφ ήταν συντετριμμένος. Ηξερε προφανώς πως η βουλγαρική πλευρά δεν θα τηρούσε την υπόσχεση αυτή, γνώριζε πως θα πλήρωνε πολύ ακριβά τις πράξεις του. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί γνωρίζουν σήμερα πως εάν εκδοθούν, διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο.

    Ο δικηγόρος του Γκάκοφ άσκησε τότε έφεση ενώπιον του Αρείου Πάγου και ο 24χρονος μεταφέρθηκε στις φυλακές του Κορυδαλλού για να παραστεί στην εκδίκαση της εφέσεώς του. Εκεί όμως κατάφερε να ξεφύγει από τους φρουρούς και έπεσε στο κενό από τον 2ο όροφο. «Αυτοκτόνησε, προφανώς αναλογιζόμενος ότι η απόρριψη της εφέσεώς του θα σήμαινε τη δολοφονία του με βασανιστήρια», θυμάται ο κ. Ανδριανός, ο οποίος δεν ξέχασε ποτέ την ιστορία εκείνη, το πώς μια λάθος απόφαση απέβη τελικώς μοιραία και στοίχισε μια ζωή.

    Σήμερα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Η έκδοση των αξιωματικών στο σημερινό καθεστώς της Τουρκίας ισοδυναμεί με βέβαιο θάνατό τους με βασανιστήρια. Εμείς οι παλαιότεροι θυμόμαστε το τι τραβούσαν οι αιχμάλωτοι της Μικράς Ασίας, έχουμε δει την ταινία “Το Εξπρές του Μεσονυχτίου”. Είναι σαφές πως ο Ερντογάν δεν σέβεται πλέον τίποτα και κανέναν, έχει μάλιστα ανακοινώσει πως θα επαναφέρει τη θανατική ποινή και μάλιστα αναδρομικά. Ανήκουστα πράγματα. Οι οκτώ Τούρκοι κινδυνεύουν και δεν πρέπει να εκδοθούν», προειδοποιεί.

    Στην Τουρκία «οι κατηγορούμενοι στερούνται και το δικαίωμα στη ζωή»

    «Καμία δημοκρατική χώρα δεν επιτρέπεται να εκδώσει κάποιον στην Τουρκία». Ο Αϊκάν Ερντεμίρ, πρώην βουλευτής της αντιπολίτευσης στο τουρκικό Κοινοβούλιο, είναι κατηγορηματικός. Εδώ και έναν χρόνο εργάζεται στην Ουάσιγκτον σε ένα think tank για την υπεράσπιση της δημοκρατίας, γι’ αυτό άλλωστε μπορεί και μιλάει ανοικτά για τη σκληρή πραγματικότητα όσων βρίσκονται στο στόχαστρο του Ερντογάν.

    «Μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου, μια σειρά από έκτακτα κυβερνητικά διατάγματα έχουν ουσιαστικά περιορίσει κάθε νομική διαδικασία», λέει στην «Κ». «Χιλιάδες κόσμος έχει συλληφθεί και προφυλακιστεί τους τελευταίους μήνες. Θεωρητικά και σύμφωνα με έναν νόμο, δεν έχουν πρόσβαση στον δικηγόρο τους για πέντε ημέρες, αλλά ξέρω αμέτρητες περιπτώσεις που η προσωρινή κράτηση έχει ξεπεράσει τους δύο μήνες». Το τι συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα της κράτησης είναι ένα άλλο θέμα.

    «Ξέρουμε για πολλές αυτοκτονίες, κάποιες από αυτές μπορεί να οφείλονται στην ψυχολογική πίεση που ασκείται στους κρατουμένους, αλλά έχουν καταγραφεί και πολλές περιπτώσεις βασανιστηρίων». Ο ίδιος επικοινωνεί με δικηγόρους που χειρίζονται υποθέσεις και αυτά που του μεταφέρουν είναι εξίσου ανησυχητικά: ενημερώνονται το πολύ μία ώρα πριν από την εκδίκαση της υπόθεσής τους. Συνήθως δεν έχουν χρόνο να συναντηθούν με τον πελάτη τους, δεν έχουν γνώση της δικογραφίας ούτε καν του κατηγορητηρίου. Εάν καταφέρουν να συναντήσουν τον πελάτη τους σε κάποιο κρατητήριο, αυτό γίνεται πάντα παρουσία κάποιου αγνώστου που καταγράφει τα όσα λέγονται.

    Αλλά ακόμα και εάν κάποιος ξεπεράσει όλα τα παραπάνω και φτάσει στο δικαστήριο, μπορεί άραγε να ελπίζει σε μια δίκαιη δίκη; «Οταν ακόμα και στο συνταγματικό δικαστήριο με ένα κυβερνητικό διάταγμα δύο δικαστές παύονται ξαφνικά από τα καθήκοντά τους, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για ανεξάρτητη Δικαιοσύνη στην Τουρκία. Δεν θα έπρεπε να είναι θέμα συζήτησης ή ντιμπέιτ, αλλά αυτονόητη η μη έκδοση κάποιου στην Τουρκία. Δεν συζητάμε πλέον για κάποια μικρά, μεμονωμένα περιστατικά κατάχρησης εξουσίας, αλλά την επιστροφή σε μια σκοτεινή εποχή. Μέχρι η χώρα μου να επανακάμψει σε κράτος δικαίου, οι κατηγορούμενοι στερούνται ακόμα και το δικαίωμα στη ζωή».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s