Προσωρινή αδυναμία λειτουργίας του κράτους δικαίου – Μια πρωτοφανής εξέλιξη στο ΣτΕ

Το κρισιμότερο όμως είναι ότι έχει πλέον θιγεί ο πυρήνας του κράτους δικαίου που συνιστά προϋπόθεση για τη λειτουργία όλων των δημοκρατικών θεσμών. Το τραγικό είναι πως αυτό έγινε στο όνομα της μάχης κατά της διαπλοκής και υπέρ της διαφάνειας. Είδαμε πώς η μάχη αυτή προσωποποιείται. Ζούμε την ειρωνεία των γεγονότων και την πονηρία της Ιστορίας. Αυτή η ραγδαία πολιτική διολίσθηση δεν πρέπει να καταστεί θεσμική. Η δικαιοσύνη οφείλει να διαφυλάξει το κύρος της.

Liberal  /  Προσωρινή αδυναμία λειτουργίας του κράτους δικαίου – Μια πρωτοφανής εξέλιξη στο ΣτΕ  /  Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Στις 30.9.2016 από το «Γραφείο του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας»  εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: «Εν όψει του κλίματος, το οποίο επιχειρείται να διαμορφωθεί τις τελευταίες, ιδίως, ημέρες από δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις ως προς την έκβαση της διασκέψεως της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις εκκρεμείς ενώπιον του Δικαστηρίου υποθέσεις των τηλεοπτικών αδειών, ο Πρόεδρος  του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι πρέπει να ματαιωθεί η προγραμματισθείσα (από 13/9/2016) για σήμερα διάσκεψη επί των υποθέσεων αυτών».

Καταρχάς το «Γραφείο του Προέδρου του ΣτΕ» δεν είναι όργανο του Δικαστηρίου ούτε μονάδα της γραμματείας του Δικαστηρίου αρμόδια να εκδίδει ανακοινώσεις και μάλιστα για τόσο σοβαρά θέματα σχετιζόμενα με το δικαιοδοτική  λειτουργία. Ας θεωρήσουμε όμως ότι πρόκειται για ανακοίνωση του ίδιου του κ. Προέδρου του ΣτΕ που έχει την αρμοδιότητα να συγκαλεί τον δικαστικό σχηματισμό, του οποίου προήδρευσε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο,  σε διάσκεψη.

Η διάσκεψη είναι μυστική ως προς το περιεχόμενό της και ο χρόνος διεξαγωγής της δεν ανακοινώνεται δημοσίως, αλλά αφορά την εσωτερική οργάνωση και λειτουργία του Δικαστηρίου. Άλλωστε συχνά απαιτείται η διάσκεψη να διακοπεί και να συνεχιστεί αρκετές φορές έως ότου καταλήξει ο δικαστικός σχηματισμός στην απόφασή του.

Η ίδια όμως η αρχή της δημοσιότητας των δικών που είναι θεμελιώδες στοιχείο της δίκαιης δίκης και άρα του κράτους δικαίου, επιβάλλει να είναι εύλογο και πάντως όχι μεγάλο το χρονικό διάστημα από τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο μέχρι τη διάσκεψη προκειμένου να είναι νωπές οι εντυπώσεις που σχημάτισε το δικαστήριο στη δικανική του συνείδηση από τη συζήτηση στο ακροατήριο, λόγω και της αρχής της προφορικότητας που ισχύει στην προκειμένη περίπτωση.

Ήδη έχουν περάσει τρεις μήνες από τη συζήτηση των σχετικών υποθέσεων που διεξήχθη στις 4 Ιουλίου και ήδη έχει εκκινήσει το νέο δικαστικό έτος και έχουν προ πολλού λήξει οι δικαστικές διακοπές κατά τη διάρκεια των οποίων κρίθηκε – και ορθά –  ότι πρέπει να προσδιοριστούν και να συζητηθούν οι υποθέσεις αυτές λόγω του επείγοντος χαρακτήρα τους και της σπουδαιότητάς τους που επέβαλε την εισαγωγή τους απευθείας στην Ολομέλεια του ΣτΕ. Η απευθείας εισαγωγή στην Ολομέλεια, ο κατά απόλυτη προτίμηση προσδιορισμός και η ταχεία συζήτηση των υποθέσεων στο ακροατήριο κατά την περίοδο των δικαστικών διακοπών  καθίστανται δικονομικές επιλογές αυτοαναιρούμενες  όταν καθυστερεί η διάσκεψη. Πρόκειται όμως για δικονομικές επιλογές που επηρέασαν εξ αποτελέσματος τη συμμετοχή όλων των μετά ψήφου μελών του Δικαστηρίου σε μια συζήτηση που έγινε εσπευσμένα στις 4 Ιουλίου ενώ η Διάσκεψη συγκλήθηκε για τις 30 Σεπτεμβρίου μετά, δηλαδή, την έναρξη του δικαστικού έτους. Η διάσκεψη στη συνέχεια  «ματαιώθηκε» χωρίς να καθοριστεί νέα ημέρα σύγκλησής της.

Ματαιώθηκε όμως με απόφαση τίνος; Σύμφωνα με την ανακοίνωση, με απόφαση του κ. Προέδρου του ΣτΕ. Όμως αν ο Πρόεδρος έκρινε ότι συνέτρεχαν λόγοι ματαίωσης και επανασύγκλησης θεωρώ ότι έπρεπε να προβεί στις σχετικές ενέργειες, με έκδοση εσωτερικού εγγράφου που θα απευθυνόταν στα μέλη της σύνθεσης,  πριν τη σύγκληση της διάσκεψης. Η επιστημονική μου άποψη είναι ότι  μετά τη σύγκλησή της η διάσκεψη δεν «ματαιώνεται», αλλά διακόπτεται για να συνεχιστεί σε ημέρα και ώρα που αποφασίζεται στην ίδια τη διάσκεψη ή που θα  ορισθεί  από τον Πρόεδρο του δικαστικού σχηματισμού.

Το κρίσιμο όμως ζήτημα είναι η αιτιολογία της μη πραγματοποίησης της διάσκεψης. Αυτό λοιπό έγινε «εν όψει του κλίματος, το οποίο επιχειρείται να διαμορφωθεί τις τελευταίες, ιδίως, ημέρες, με δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις ως προς την έκβαση της διασκέψεως». Ο ίδιος όμως ο κ. Πρόεδρος του ΣτΕ κατά την έναρξη της συζήτησης των υποθέσεων στο ακροατήριο είχε προβεί στη δικονομικά ασυνήθιστη και αυτονόητη δήλωση ότι το Δικαστήριο δεν επηρεάζεται και δεν πιέζεται από κανέναν και από τίποτα και κρίνει κατά την ανεξάρτητη δικανική του πεποίθηση.

Λίγες άλλωστε μόλις ημέρες πριν τη «ματαίωση» της διάσκεψης της Ολομέλειας, ο  ολιγομελής σχηματισμός της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ συζήτησε και αποφάσισε επί αιτήσεων προσωρινής δικαστικής προστασίας για τις ίδιες υποθέσεις, μέσα στο ίδιο «κλίμα».

Αυτό έγινε μετά τη συνέντευξη του κ. Τσίπρα στη ΔΕΘ κατά την οποία προέβη στη δήλωση ότι θεωρεί αδιανόητη και αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον μια απόφαση του ΣτΕ που θα έκρινε ως αντισυνταγματική τη σχετική νομοθεσία. Δήλωση  που προκάλεσε  οξεία πολιτική  αντιπαράθεση.

Είμαι πάντως βέβαιος ότι ο κ. Πρόεδρος του ΣτΕ αναφερόμενος σε «τοποθετήσεις και εκδηλώσεις» δεν είχε στο μυαλό του τη δημόσια συζήτηση που οργάνωσε, ως επιστημονικός φορέας, η Ένωση Ελλήνων Δημοσιολόγων, στις 28.9 στο ΔΣΑ με τη συμμετοχή των καθηγητών Δρόσου και Γεραπετρίτη και τη δική μου ως καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου. Τέτοιου είδους επιστημονικές συζητήσεις για θέματα που εκκρεμούν ενώπιον των δικαστηρίων γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται στο πλαίσιο της ελευθερίας του επιστημονικού λόγου και τροφοδοτούν τον συνεχή διάλογο της νομολογίας με τη θεωρία. Διάλογο στον οποίο μετέχουν ενεργά πολλοί  δικαστικοί λειτουργοί του ΣτΕ όχι μόνο δια της συμμετοχής τους στη λήψη των δικαστικών αποφάσεων αλλά και με τον προσωπικό επιστημονικό τους λόγο.

Όταν λοιπόν  το «κλίμα» δεν επηρεάζει την προσωρινή δικαστική προστασία και ένα δικαστικό σχηματισμό πέντε μελών πώς είναι δυνατόν να επηρεάζει την οριστική δικαστική προστασία και την Ολομέλεια στην οποία μετέχουν εν προκειμένω τριάντα ένας δικαστές;

Πότε άλλαξε άραγε και ιδίως πότε επιβαρύνθηκε το «κλίμα»; Στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών η πολιτική αντιπαράθεση είναι έντονη εντός και εκτός Βουλής αδιάπτωτα εδώ και ένα χρόνο. Ο πολιτικός και πιο συγκεκριμένα ο κοινοβουλευτικός έλεγχος της συνταγματικότητας του νόμου (άρθρο 100 Κανονισμού της Βουλής) προηγείται του δικαστικού ελέγχου και οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας της σχετικής με τις τηλεοπτικές άδειες νομοθεσίας προβάλλονται διαρκώς. Κυρίως ως προς την αρμοδιότητα του ΕΣΡ και τον αριθμό των αδειών. Το ίδιο ισχύει και ως προς τις ενστάσεις παραβίασης του ευρωπαϊκού δικαίου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Προειδοποιητική επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει σταλεί από τις 16.4.2016.

Στην επιστημονική κοινότητα είναι συντριπτικά κρατούσα η θέση υπέρ της αρμοδιότητας του ΕΣΡ και κατά του τεχνητού περιορισμού των αδειών σε τέσσερις.

Αυτό που άλλαξε είναι η ολοκλήρωση του διαγωνισμού και όσα ακολούθησαν ως προς κάποιους οριστικούς και προσωρινούς υπερθεματιστές, ιδίως ως προς τον έλεγχο των οικονομικών μέσων. Αυτό όμως δεν είναι ζήτημα κλίματος αλλά νομιμότητας.  Καλής ή κακής εφαρμογής του νόμου από τη διοίκηση, πριν κριθούν δικαστικώς ζητήματα αντισυνταγματικότητας και αντίθεσης στο ευρωπαϊκό δίκαιο και την ΕΣΔΑ. Άλλωστε τα ζητήματα αυτά θα κριθούν όχι μόνο ενώπιον του ΣτΕ αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Αν όμως το δημόσιο κλίμα μπορεί να οδηγήσει σε «ματαίωση» μια διάσκεψη της Ολομέλειας του ΣτΕ, πώς κρίνουν άραγε εισαγγελείς, ανακριτές, δικαστικά συμβούλια και ποινικά δικαστήρια  υπό την πίεση του κλίματος ποινικές υποθέσεις μεγάλου πολιτικού, κοινωνικού ή απλώς επικοινωνιακού ενδιαφέροντος; Επιβάλλουν μήπως  προσωρινές κρατήσεις ή δυσανάλογα αυστηρά ποινές για λόγους ικανοποίησης ή εκτόνωσης της κοινής γνώμης;  Τι θα έπρεπε να γίνει στις περιπτώσεις αυτές; Να περιμένει η δικαιοσύνη την αλλαγή κλίματος; Ίσως κάποιες φορές η δίκαιη δική στο ποινικό δίκαιο να το απαιτεί αυτό. Αλλά αυτό σίγουρα δεν ισχύει στην περίπτωση της ακυρωτικής δίκης, όταν τα κρίσιμα ζητήματα δεν είναι   πραγματολογικά αλλά νομικά.

Το ΣτΕ δίκασε, χωρίς να γίνονται δηλώσεις από έδρας και χωρίς να εκδίδονται ανακοινώσεις του γραφείου των τότε  Προέδρων του, πάμπολλα  ζητήματα σχετικά με το μνημόνιο με τα οποία συνδεόταν η τύχη της ίδιας της εθνικής οικονομίας και του τόπου γενικότερα, σε κλίμα μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής έντασης. Δίκασε υποθέσεις όπως το κλείσιμο της ΕΡΤ και την επένδυση στις Σκουριές ή παλιότερα υποθέσεις όπως ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ και η εκκλησιαστική περιουσία, με απόλυτη ψυχραιμία και δικανικό φλέγμα. Για να μη αναφέρω την περίοδο της χούντας και την εκδίκαση από το ΣτΕ, υπό την προεδρία του Μ. Στασινόπουλου, της υπόθεσης της απόλυσης των δικαστικών λειτουργών με άρση της ισοβιότητάς τους.

Ποτέ κανείς δεν διανοήθηκε να «προστατεύσει» εσωτερικά τους δικαστές του ΣτΕ απέναντι στο δημόσιο κλίμα μη αφήνοντάς τους να διασκεφθούν. Στον «Ωραίο λοχαγό» του Μένη Κουμανταρέα η ελληνική λογοτεχνία έχει αποτυπώσει την επίμονη ηρεμία με την οποία δίκαζε το ΣτΕ όταν στεγαζόταν ακόμη στα λεγόμενα Παλαιά Ανάκτορα, στο κτήριο της Βουλής, ανεπηρέαστο από τις συζητήσεις στη συστεγαζόμενη  Βουλή και από τις διαδηλώσεις στην Πλατεία Συντάγματος. Παρότι  ακουγόταν από τα παράθυρα η βουή των γεγονότων και ιδίως η βουή των πλησιαζόντων γεγονότων.

Λόγω «κλίματος» λοιπόν το ανώτατο δικαστήριο της χώρας βρίσκεται – εξ αποτελέσματος και ανεξαρτήτως της δικονομικής ορθότητας των ενεργειών –  σε προσωρινή αδυναμία να ασκήσει τη δικαιοδοσία του!

Πρόκειται για προσωρινή αδυναμία λειτουργίας των εγγυήσεων του κράτους δικαίου και άρα θεμελιωδών πολιτειακών  θεσμών. Αυτή είναι η λογική και θεσμική συνεπαγωγή του πρωτοφανούς συμβάντος.

Ας αναλογισθούμε τις έννομες συνέπειες: Τώρα, πώς και πότε θα συνέλθει η Ολομέλεια του ΣτΕ σε διάσκεψη; Μόλις αλλάξει το κλίμα; Προς ποια κατεύθυνση άραγε; Και ποιος θα το διαπιστώσει αυτό; Και με ποιες πλέον εγγυήσεις αμερόληπτης και ανεπηρέαστης δικανικής κρίσης για όποιον δικαστικό λειτουργό δήλωσε ότι επηρεάζεται από το κλίμα, από δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις και επιθυμεί να αναμένει αλλαγή κλίματος για να δικάσει; Φοβούμαι ότι ανέκυψαν οψιγενείς λόγοι που  επηρεάζουν τη συγκρότηση του Δικαστηρίου.

Το κρισιμότερο όμως είναι ότι έχει πλέον θιγεί ο πυρήνας του κράτους δικαίου που συνιστά προϋπόθεση για τη λειτουργία όλων των δημοκρατικών θεσμών. Το τραγικό είναι πως αυτό έγινε στο όνομα της μάχης κατά της διαπλοκής και υπέρ της διαφάνειας. Είδαμε πώς η μάχη αυτή προσωποποιείται. Ζούμε  την ειρωνεία των γεγονότων και την πονηρία της Ιστορίας. Αυτή η ραγδαία πολιτική διολίσθηση δεν πρέπει να καταστεί θεσμική. Η δικαιοσύνη οφείλει να διαφυλάξει το κύρος της.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Επιλογές, Πολιτική. Bookmark the permalink.

38 Responses to Προσωρινή αδυναμία λειτουργίας του κράτους δικαίου – Μια πρωτοφανής εξέλιξη στο ΣτΕ

  1. Ο/Η Elias λέει:

    Δεν υπάρχει κράτος δικαίου, υπάρχει ένα κόμμα που προσπαθεί να υποκαταστήσει κάθε ανεξάρτητη αρχή. Μια αριστερά που στο όνομα του λαού (παρ΄ όλο που την υποστηρίζει μόνο το 15% πλέον), προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο καθεστώς. Όσο δεν του βγαίνει, τόσο ποιο αδίστακτο θα γίνεται.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    @Elias
    Σε μεγάλο βαθμό ναι. Ένα άλλο σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση αποδεικνύει ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει σήμερα αριστερά, με την έννοια αριστερού κινήματος και αριστερού κόμματος που διαθέτει ξεκάθαρη στρατηγική αλλά ένα συνοθύλευμα γελοίων τύπων που πουλάνε αριστεριλίκι στο πόπολο, όπως κάποιοι άλλοι πουλούσαν χάντρες στους ιθαγενείς, σε αντάλλαγμα για θέσεις και αξιώματα. Ακόμα κι εκείνοι που τώρα το παίζουν καθαροί και αδιάφθοροι, όπως οι αποσπασθέντες της ΛΕ, στην πραγματικότητα το ίδιο έκαναν όσο ήταν κι αυτοί στον ΣΥΡΙΖΑ με μεγαλύτερες δόσεις κρατισμού, αντιευρωπαϊσμού και αντικαπιταλισμού και ακόμα λιγότερες αναστολές, ενώ τους πληρώνουμε κι αυτούς τώρα για την τελευταία συμφωνία που μας χρέωσαν. Δυστυχώς δεν μπορώ να φτύσω αρκετά.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Ενη λέει:

    Ο Βενιζέλος εξεταζει και αναλυει το θεμα απο τη ΝΟΜΙΚΗ αποψη καταληγοντας οτι «δεν γινονται αυτα τα πραγματα σε ενα κρατος Δικαιου».
    Αρα κατι πρεπει να γινει και απο το ΣΤΕ και απο την κυβερνηση, για να «επανελθουμε σε ενα κρατος Δικαιου».

    Στο μεταξυ ομως ο Τσιπρας επανερχεται στο θεμα «αναθεωρηση του Συνταγματος», (που ειχε μαλλον ατονησει), για να αντιμετωπισει την καταρρευση του Συριζα οπως δειχνουν οι τελευταιες δημοσκοπησεις. Και ολα αυτα μαλλον γιατι βλεπει συντομα εκλογες, και προσπαθει να περισωσει την κατασταση του κομματος του.

    Βλεπε κατωθι σχετικο συνδεσμο απο την «Κ’

    http://www.kathimerini.gr/877602/article/epikairothta/politikh/dialogo-gia-thn-ana8ewrhsh-dromologei-to-ma3imoy

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Mετά την συνεδρίαση-παρωδία του ΣτΕ, έρχεται τώρα και η παύση του προϊσταμένου της εισαγγελίας εφετών Αθηνών. Η προσπάθεια για τον ολικό έλεγχο της δικαιοσύνης εκ μέρους της κυβέρνησης συνεχίζεται.

    Παύεται ο Ισιδ. Ντογιάκος, λίγες ημέρες μετά την επανεκλογή του

    http://www.kathimerini.gr/877617/article/epikairothta/ellada/payetai-o-isid-ntogiakos-liges-hmeres-meta-thn-epaneklogh-toy

    Aπρόσμενη εξέλιξη σημειώθηκε με την υπόθεση της εκλογής του εισαγγελέα εφετών Ισίδωρου Ντογιάκου στη θέση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών είκοσι ημέρες μετά την επανεκλογή του ως προϊστάμενος στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές της δικαιοσύνης, όπου συγκέντρωσε το 48% των ψήφων των συναδέλφων του.

    Σύμφωνα με πληροφορίες, ενώ ο Ισίδωρος Ντογιάκος που είχε πειθαρχική καταδίκη από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου για προσβολή της Προέδρου του ανωτάτου δικαστηρίου, κατέβηκε στις εκλογές με άδεια του ανωτάτου δικαστηρίου προς το οποίο είχε γραπτώς υποβάλει σχετικό ερώτημα, εντούτοις σήμερα του επιδόθηκε η απόφαση πειθαρχικής καταδίκης με αποτέλεσμα να εκπέσει της θέσης του και να παύσει να εκτελεί στο εξής καθήκοντα προϊσταμένου στην Εισαγγελία Εφετών της Αθήνας.

    Η επίδοση της απόφασης στον εισαγγελικό λειτουργό δημιουργεί νέα δεδομένα στο χώρο της Εισαγγελίας Εφετών, καθώς είναι η πρώτη φορά συμβαίνει κάτι τέτοιο, ενώ ακόμα παραμένει άγνωστο αν οι εκλογές θα επαναληφθούν ή αν προϊστάμενος θα μείνει ο αναπληρωτής του Αντώνιος Λιώγας που στην εκλογική αναμέτρηση για την επιλογή προϊσταμένου ήρθε δεύτερος.

    Πάντως η παύση Ντογιάκου λίγες ημέρες μετά την επανεκλογή του παρά το κλίμα που είχε δημιουργηθεί σε βάρος του με την πειθαρχική καταδίκη σε στέρηση μισθού για 40 ημέρες για προσβολή της Προέδρου του Αρείου Πάγου, εκτιμάται, ως κίνηση υψηλού ρίσκου από την πλευρά της ηγεσίας της δικαιοσύνης καθώς ο Ισίδωρος Ντογιάκος είχε ζητήσει και είχε λάβει την άδεια του Αρείου Πάγου για να κατέλθει στις εκλογές, (δεν κατέβηκε χωρίς την άδεια της ηγεσίας της δικαιοσύνης) ενώ παρουσία όλων των εισαγγελέων εφετών που μετείχαν στην Ολομέλεια, που ψήφισε για την επιλογή νέου προϊσταμένου, έδωσε ενώπιον όλων τη διαβεβαίωση του υπουργείου ότι αν εκλεγεί δεν θα εκπέσει διότι θα υπάρξει προς τούτο νομοθετική ρύθμιση.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Ενη λέει:

    Για το ιδιο θεμα απο το ΒΗΜΑ

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=833662

    υγ. Καποτε ο Κωνστ. Καραμανλης, πρωθυπουργος, ειχε πει «Ποιος κυβερνα αυτο τον τοπο;»

    Και σηκωθηκε και εφυγε απο τη χωρα ως Τριανταφυλλιδης……………

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η physicist λέει:

    Άσχετο, εντελώς:

    Πανάξιοι, David Thouless, Duncan Haldane, Michael Kosterlitz. Η Επιτροπή τίμησε τρία λαμπρά μυαλά για τη θεμελιώδη τους εργασία που παντρεύει τη Φυσική με την Τοπολογία. Γι’ ακόμη μια φορά τα Νόμπελ Φυσικής είναι θρίαμβος της αξιοκρατίας και της γνώσης.

    Μπράβο στους βραβευθέντες και σε κείνους που τους επέλεξαν!

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η Αλικη λέει:

    Φυσικέ, τι ειναι η Τοπολογια;

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η physicist λέει:

    Γνώση, πνευματική κατάκτηση, άνοιγμα οριζόντων, διεύρυνση της αντίληψης της πραγματικότητας, ανακάλυψη νέων, πανέμορφων, γοητευτικών πτυχών της ζωής και της Φύσης, φως, καθαρή σκέψη, ομορφιά. Από τη μια. Κι από την άλλη, ο κάθε πανηλίθιος μπετόβλακας πυροβολημένος φασίστας που σου λέει ότι τον νοιάζει τον Θεό διακαώς τι φαΐ θα φας, με ποιον θα πλαγιάσεις και αν θα βάλεις μαντήλι στο κεφάλι — το οποίο κεφάλι είναι πρόθυμος να στο αφαιρέσει έτσι και δεν συμμορφωθείς.

    Γραμμή για το φρενοκομείο, χωρίς αναβολή.

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η physicist λέει:

    Αλίκη, η Τοπολογία είναι ο Κλάδος των Μαθηματικών που ασχολείται με τις ιδιότητες συνεκτικότητας των γεωμετρικών σχημάτων. Τοπολογικά, μια σφαίρα, ένα πούρο, μια μπανάνα ή ένας δίσκος του φρίζμπι είναι όλα «το ίδιο αντικείμενο». Αντίστοιχα, ένα φλιτζάνι του καφέ, ένα ντόνατ ή ένα δαχτυλίδι είναι όλα «ίδια» μεταξύ τους, επειδή έχουν όλα ένα «χερούλι». Οτιδήποτε μπορεί να μετασχηματιστεί με συνεχείς παραμορφώσεις από το ένα στο άλλο χωρίς να ανοίξουν τρύπες, είναι «το ίδιο».

    Η μελέτη των ιδιοτήτων που απορρέουν μόνον από τις ιδιότητες συνεκτικότητας και οι οποίες είναι ανεξάρτητες από οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες των σχημάτων και των μορφών είναι το αντικείμενο της Τοπολογίας. Οι εφαρμογές του Τομέα από την θεμελιώδη Φυσική μέχρι τη Βιολογία είναι αμέτρητες και βαθιά γοητευτικές.

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η Mitsos λέει:

    Σε μια αμφίσημη δήλωση προχώρησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Αναγκαιότητα εξυγίανσης της ευρωζώνης και αντιμετώπισης του συνολικού ευρωπαϊκού χρέους ή αποχώρηση της Ελλάδας από την νομισματική ένωση;

    Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος μιλώντας στην υποεπιτροπή της Βουλής για την αντιμετώπιση του χρέους πρότεινε στα κόμματα να υπάρξει κοινοβουλευτικός διάλογος για το μέλλον της ευρωζώνης και τις προοπτικές παρανομής της χώρας μας σε αυτή.

    «Η Ευρώπη έχει βαθύ πρόβλημα και αυτό το κοινοβούλιο δεν το συζητά» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών για να υπενθυμίσει ότι και την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αξιωματική αντιπολίτευση πρότεινε στα κόμματα να συζητήσουν το συγκεκριμένο ζήτημα.

    Απευθυνόμενος δε στην ΝΔ και την Δημοκρατική Συμπαράταξη ο κ. Τσακαλώτος είπε «οι απόψεις σας για το πού πάει η Ευρωζώνη και πώς μπορεί να βελτιωθεί, αν μπορεί η Ελλάδα να επιζήσει σε τέτοια ευρωζώνη και αν δεν μπορεί, τί χρειάζεται να γίνει, δεν έχουν ακουστεί ούτε από εσάς ούτε από τον κ. Στουρνάρα. Νομίζω όμως ότι ήρθε ο καιρός να γίνει αυτή η συζήτηση».

    Για «βάσιμες ελπίδες» λύσης του δημόσιου χρέους έως τέλος του έτους έκανε λόγο ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, διευρύνοντας τον καμβά των σχετικών κυβερνητικών σεναρίων.

    «Έχουμε βάσιμες ελπίδες ώστε τέλος του έτους να έχουμε λύση για το χρέος που θα δημιουργήσει τον καθαρό διάδρομο. Θα γίνει δηλαδή αυτός ο συμβιβασμός» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός.

    Υπενθυμίζεται ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τόσο στην ομιλία του στην ΔΕΘ όσο και στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στην Βουλή την περασμένη εβδομάδα εξέφρασε την βεβαιότητά του για λύση του χρέους εντός του 2016.

    Από την άλλη πλευρά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης παρουσίασε μικρότερο καλάθι παραπέμποντας το θέμα για το 2018.

    Σήμερα, ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας στην υποεπιτροπή της Βουλής για το χρέος, εξέφρασε «βάσιμες ελπίδες» για την λύση του τις οποίες όμως δεν στήριξε σε συγκεκριμένα δεδομένα. Απεναντίας υπογράμμισε πως αν οι δανειστές αποφασίσουν να παραπέμψουν το θέμα για μετά από 2 έτη – δηλαδή για μετά το 2018 όπως είπε ο κ. Δραγασάκης – τότε «δεν θα έχει πρόβλημα μόνο η κυβέρνηση αλλά η χώρα».

    «Ο στόχος είναι να έχουμε λύση μέχρι τα Χριστούγεννα. Το χειρότερο είναι να πάνε πίσω την απόφαση . Θα είναι ανησυχητικό όχι μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για την χώρα» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Τσακαλώτος για να προσθέσει «πρέπει να αποφασίσουμε έως τέλος του έτους εκείνα τα μέτρα που θα μας δώσουν καθαρό διάδρομο. Θεωρώ ότι θα είναι σημαντικό βήμα και δεν νομίζω ότι ο Δραγασάκης θα έχει διαφορετική άποψη. Το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο πλάνο θα αποφασιστεί τώρα για μετά. Το σημαντικό είναι ο καθαρός διάδρομος. Ωστόσο, παραμένει η μεγάλη ανησυχία γιατί δεν τελειώνει εκεί η συζήτηση».

    Αναφορικά δε με πληροφορίες που θέλουν το ΔΝΤ να αποχωρεί από το πρόγραμμα που αφορά την χώρα μας είπε: «Δεν δίνω έμφαση τι θα γίνει. Αν δηλαδή το ΔΝΤ δεν μπει. Η πρόβλεψή μου είναι ότι θα γίνει ευρωπαϊκός συμβιβασμός όπου όλοι θα βάλουν νερό στο κρασί τους» για να επισημάνει στην συνέχεια τις τεράστιες αντιθέσεις που εμφανίζει η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για το ελληνικό χρέος: «Δεν είναι μόνο ότι διαφωνούν οι χώρες ανάμεσά τους.

    Διαφωνούν και τα κόμματα εντός των ίδιων χωρών. Έχουμε εσωτερικές αντιφάσεις εντός χωρών, εντός κομμάτων χωρών, ανάμεσα στις χώρες και ανάμεσα σε ΕΕ και ΔΝΤ, άρα την τελική έκβαση δεν μπορούμε να την προβλέψουμε». Τόνισε δε ότι «πρώτη προτίμησή μας είναι να είναι το ΔΝΤ και να λυθεί το χρέος. Δεύτερη να φύγει το ΔΝΤ και το χειρότερο να μην δοθεί λύση για το χρέος».

    Νωρίτερα, ο κ. Τσακαλώτος εξήγησε ότι επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης είναι να βρεθεί λύση που να «δημιουργεί καθαρό διάδρομο που οι επενδυτές ξέρουν ότι για τα επόμενα 10 χρόνια η Ελλάδα είναι άνετη με τις επενδυτικές της ανάγκες.

    Στην πρώτη αξιολόγηση δεν το καταφέραμε. Είναι σημαντικό να καταλάβουν οι αγορές ότι είναι βιώσιμο το χρέος και υπάρχει ο καθαρός διάδρομος. Αν δεν υπάρξει η πολιτική απόφαση και κλωτσήσουν τον τενεκέ για δυο χρόνια, τότε οι επενδυτές δεν θα πειστούν».

    Επίσης, για το αν συμφωνεί ή όχι με το ΔΝΤ σημείωσε: «Άμα το ΔΝΤ πει ότι ο ΠΑΟΚ είναι καλή ομάδα θα πω ότι συμφωνώ με το ΔΝΤ. Διατηρώ την διακριτική ευχέρεια να συμφωνώ σε κάποια πράγματα με το ΔΝΤ και να μην συμφωνώ σε άλλα».

    Μου αρέσει!

  11. Ο/Η Αλικη λέει:

    Ευχαριστώ, Φυσικέ.

    Μου αρέσει!

  12. Ο/Η Ενη λέει:

    Τι να πει κανεις πια. Τετοιο αλαλουμ ποστ δεν εχει ματαγινει.

    Τι ειπε ο Βενιζελος και τι γινεται στο κρατος Δικαιου, «πνιγηκαν» στη Φυσικη και σε αλλα ασχετα.με το αντικειμενο του ποστ.

    Σχολιαστη, τα εχουμε ξαναπει ,κανε ενα ανοιχτο ποστ, «ελευθερου θεματος». 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Τα εκτός θέματος είναι το αλατοπίπερο του blogging 🙂

    Θα αφήσω και αυριο το ποστ στην 1η σελίδα γιατί πράγματι αξίζει να διαβαστεί και να σχολιαστεί.

    Μου αρέσει!

  14. Ο/Η physicist λέει:

    Guilty as charged, your Honor! 🙂

    Μου αρέσει!

  15. Ο/Η Αλικη λέει:

    Θα έλεγα πάντως οτι το να συζητεί κανεις με τους αλλους σχολιαστές, εςτω και εκτος του θεματος του ποστ, ειναι περισσοτερο ενδιαφέρον απο το να σχολιάζει τους αλλους σχολιαστές και να ζητεί την λήψη μέτρων.

    Μου αρέσει!

  16. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Ε’ όχι και «λήψη μέτρων» 🙂

    Τι είμαστε, Άρειος Πάγος 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Ο/Η Αλικη λέει:

    Τροπος του λέγειν, Σχο.

    Μου αρέσει!

  18. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Μα βρήκα την ευκαιρία να σχολιάσω και το θέμα του Ντογιάκου. 🙂

    Μου αρέσει!

  19. Ο/Η Αλικη λέει:

    Ο πλήρης εξευτελισμός της ηγεσίας του ΑΠ.
    Θα τρίζουν τα κόκαλα του αείμνηστου Στέφανου Ματθια!

    Μου αρέσει!

  20. Ο/Η physicist λέει:

    Προσωπικά, πάντως, οι μπετοκέφαλες συριζιές τύπου Πολάκη, οι αναρίθμητες γκάφες τύπου Μάρδα και τα τραμπούκικα τύπου διαφόρων νεολαίων με θέση πρωθυπουργικού συβούλου, μού είναι –παρά την απέχθεια που προκαλούν– συμπαθέστερα από την τυπικά ψευτοαριστερή-ψευτοδιανοούμενηκλάψα για το αχ μωρέ προδώσατε την Αριστερά που μέχρι πριν λίγους μήνες δοξάζαμε από κοινού. Διότι να με συγχωρεί η χάρη σου, απατημένε μου, δήθεν σκεπτόμενε Αριστερέ, αν μέχρι πριν λίγους μήνες τα είχες αυτά τα ταγάρια περί πολλού κι επισκεφτόσουν μαζί τους εκθέσεις γελοιογραφίας στοχαζόμενος, τάχαμου, τη ματαιότητα της εξουσίας μαζί τους, τότε είσαι ή τραγικά ανόητος ή ψεύτης.

    Φτάνει πια αυτή η γελοιότητα. Ενηληκιωθείτε ή αδειάστε μας τη γωνιά.

    Μου αρέσει!

  21. Ο/Η physicist λέει:

    Στο μεταξύ, στον χώρο της Παιδείας

    Για την απόκτηση του Εθνικού Απολυτηρίου θα απαιτείται συγγραφή διπλωματικής εργασίας στην τελευταία τάξη του Λυκείου, συμμετοχή σε προγράμματα φυσικής αγωγής και σε προγράμματα Δημιουργικότητας, Εθελοντισμού και Κοινωνικής Προσφοράς. Τα ΑΕΙ και ΤΕΙ από την πλευρά τους, θα προκηρύσσουν τις θέσεις για τους πρωτοετείς φοιτητές και στη συνέχεια θα είναι υποχρεωμένα για την επιλογή να στηρίζονται κατά 80% στο εθνικό απολυτήριο που απέκτησε κάθε υποψήφιος και κατά 20% σε προσόντα τα οποία θα καθορίζονται ανά τμήμα: µε ειδικές εξετάσεις, συνέντευξη, portfolio, επιδόσεις σε αγωνίσµατα, εξετάσεις σε ξένη γλώσσα κ.λπ. Η διαδικασία ως προς το αδιάβλητο θα είναι υπό τον έλεγχο και του υπουργείου Παιδείας. Πηγή: http://www.lifo.gr

    Ένα πράγμα δίκαιο (παρά τα όσα άλλα αρνητικά του) είχε/έχει ακόμα αυτή η χώρα, και ήταν οι Πανελλήνιες Εξετάσεις Εισαγωγής στα ΑΕΙ. Αποχαιρέτα το κι αυτό. Εθνικά Απολυτήρια, Εθελοντισμός, Κοινωνική Προσφορά κα συνεντεύξεις/πορτφόλιο (εδώ γελάνε και οι πέτρες) με Επιτροπές των ΑΕΙ/ΤΕΙ.

    Το αδιάβλητο πάντως θα ελέγχεται από το Υπουργείο Παιδείας, άρα να κοιμόμαστε ήσυχοι.

    Μου αρέσει!

  22. Ο/Η Αλικη λέει:

    Φυσικέ, το καθε είδος Συριζαιου ειναι -με τον τροπο του- εξίσου αποκρουστικό με τα υπολοιπα.

    Μου αρέσει!

  23. Ο/Η zepos λέει:

    Πολύ παρήγορο που βρέθηκαν δύο – έστω δύο – αλλά ανώτατοι δικαστές που δεν δέχτηκαν το «φορμάρισμα» από τον θίασο.. Μπράβο τους!
    Αραγε θα δούμε και συνέχειες ώστε να υπάρξει κάποια ελπίδα για την δικαιοσύνη;

    Μου αρέσει!

  24. Ο/Η physicist λέει:

    Αλίκη, ο λόγος για τον οποίο βρίσκω το ένα πιο αποκρουστικό από το άλλο είναι ακριβώς ο ίδιος λόγος για τον οποίο έβρισκα την Ελευθεροτυπία πιο αποκρουστική από την Αυριανή, και τον Μητροπολίτη Μεσογαίας πιο επικίνδυνο από τον Μητροπολίτη Πειραιώς.

    Δεν υπάρχει κανείς λόγος να συμμερίζονται άλλοι αυτή την γνώμη, απλώς προσπαθώ να εξηγήσω το σκεπτικό.

    Μου αρέσει!

  25. Ο/Η Αλικη λέει:

    Να διευκρινίσουμε εδώ οτι οι δυο αντιπρόεδροι του ΣτΕ παραιτήθηκαν απο μέλη της Ένωσης Δικαστων ΣτΕ, και οχι απο το δικαστικό σώμα.

    Το λέω διοτι οπως παρουσιάζεται η είδηση στους ειδησεογραφικούς τίτλους φαίνεται σαν να συνέβη το δεύτερο.

    Μου αρέσει!

  26. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Φυσικέ δεν την συμμερίζομαι την γνώμη σου, εκτιμώ ιδιάαιτερα ότι ούτως ή άλλως δηλώνεις ανοιχτός σε αυτό (στη διαφωνία), αλλά από την όλη σου πολιτεία το θεωρώ δεδομένο ότι σε διακρίνει η ανοικτότητα και ο σεβασμός στην διαφορετική άποψη.
    Επίτρεψέ μου λοιπόν να σου πω ότι η διαφωνία μου δεν ε΄χει να κάνει με τα συγκεκριμένα παραδείγματα που αναφέρεις, αλλά εδράζεται στην λογική της άποψης.
    Να το πω αλλιώς, φοβάμαι ότι αυτή η οπτική (προτιμώ τον πούρο …χ ή ψ αρνητικό, από τον δήθεν που καλύπτεται πίσω από ήξεις αφίξεις και πολιτικές ορθότητες) μπορεί (έχει σημασία το μπορεί) να καταλήξει στο «προτιμώ να κυβερνιέμαι από τον πούρο εκφραστή ας πούμε των λούμπεν συμφερόντων παρά από κάποιον που τα εξηπυρετεί μεν με ..λεπτότητα δε».
    Δηλαδή υιοθετείται μια ..τελεολογική οπτική ότι σημασία έχει το αποτέλεσμα, ενώ η διαδικασία ή και το μέσο είναι δευτερεύον.
    Ας πούμε αν είναι να μας κυβερνούν πολιτικοί που εκφράζουν οικονομικά συμφέροντα, είναι καλύτερα να μας κυβερνούν οι επιχειρηματίες οι ίδιοι.
    Όχι απλώς δεν είναι καλύτερα αγαπητέ Φυσικέ, όχι απλώς δεν είναι το ίδιο, αλλά ούτε η διαφορά είναι αμελητέα.
    Η διακυβέρνηση από επιχειρηματία ως τέτοια παράγει αποτέλεσμα σε σχέση με τη διαχείριση από πολιτικο.
    Και δεν το λέω μόνο για τη διακυβέρνηση, το λέω και για την πολιτική έκφραση στο ..μικροπεδίο (γειτονιά πόλη κλπ κλπ).
    Στο τέλος νομίζω ότι είναι η βάση του «τι Παπάγος, τι Πλαστήρας» αντιλαμβανόμενος το συγκεκριμένο σαν μια λάιτ εκδοχή της άποψης του σοσιαλφασισμού. Δηλαδή τα φασιστικά κινήματα ήταν ίδια με τους σοσιαλδημοκράτες των αρχών και της ..μέσης του 20ου αιώνα..
    Άλλωστε και η Ζωή κάτι τέτοιο έλεγε σχετικά με τον Βενιζέλο και τον Μιχαλολιάκο.
    Άρα κράτα τη διαφωνία 😆

    Μου αρέσει!

  27. Ο/Η physicist λέει:

    Αγαπητέ μου Αναγνώστη, η λογική μου δεν είναι γενική και αδιάκριτη αλλά αφορά συγκεκριμένα παραδείγματα. Και δεν αποτελεί εξομοίωση των σκληροπυρηνικών με τους μετριοπαθείς αλλά βασίζεται στην πρόσληψη ότι υπάρχουν επικίνδυνοι κρυπτο-σκληροπυρηνικοί οι οποίοι παριστάνουν τους μετριοπαθείς. Ή άνθρωποι των οποίων οι (κρυμμένες) απόψεις είναι μεν διαφορετικές από κείνες των κλασικών σκληροπυρηνικών αλλά στην ουσία τους εκφράζουν έναν πολύ βαθύ αυταρχισμό. Καθόλου δεν συγγενεύει αυτό που λέω με εξομοίωση των φασιστών με τους ΣΔ, καθόλου. Αλλά εδώ είμαστε να διαφωνούμε και διαβάζω με ενδιαφέρον ό,τι έχεις να πεις.

    Μου αρέσει!

  28. Ο/Η physicist λέει:

    Ανθυπολεπτομέρεια στο κείμενο που λινκάρησα παραπάνω, αυτό που ο συντάκτης του απευθύνεται στην κ. Μπαζιάνα. Το κείμενο κλείνει με τη φράση «μεθ’ ευχών προσωπικών» αλλά η λέξη «ευχή» δεν δασύνεται, επομένως το ταυ στη λέξης «μετά» δεν τρέπεται σε θήτα μετά την αποκοπή του τελικού άλφα. «Μετ’ ευχών», λοιπόν, και όχι «μεθ’ ευχών», για όσους θέλουν σώνει και καλά να παραστήσουν τους αρχαιομαθείς και τους καθαρευουσιάνους, και ξινίζουν τα μούτρα να γράψουν σε στρωτά Νέα Ελληνικά τον χαιρετισμό «με προσωπικές ευχές».

    Μου αρέσει!

  29. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Φυσικέ δεν έχω αντίρρηση σε αυτό που λες, δηλαδή ότι αναφέρεσαι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ούτε είμαι υπέρ των γενικεύσεων.
    Θέλω όμως να επισημάνω ότι η αναφορά στις συγκεκριμένες περιπτώσεις στο ζήτημα που συζητάμε είναι (αυτό που λέμε) εξαιρετική και ότι έχει σημασία να το συμφωνούμε ότι είναι τέτοια.
    Έχει σημασία διότι ο κανόνας στον οποίο βασίζεται η συγκεκριμένη κρίση νομίζω ότι είναι αυτός που ανέφερα.
    Το ξεκαθάρισμα που κάνεις είναι αρκετό (επαρκές) για να μην έχω βασικές διαφωνίες (στις συγκεκριμένες περιπτώσεις) και να ..καθησυχαστώ 😆 .
    Θάθελα όμως να προσθέσω και μια άλλη παράμετρο στο παράδειγμά σου που με κάνει επιφυλακτικό ή εν πάσει περιπτώσει υπερβολικό απέναντι στον κίνδυνο να εκληφθούν όλα αυτά γενικά (όχι συγκεκριμένα με βάση την κάθε περίπτωση ξεχωριστά).
    Λες (και συμφωνώ)
    «την πρόσληψη ότι υπάρχουν επικίνδυνοι κρυπτο-σκληροπυρηνικοί οι οποίοι παριστάνουν τους μετριοπαθείς«.
    Συνεπώς θα πρέπει να αποκαλυφθεί ότι επί της ουσίας η «μετριοπάθειά τους» είναι προσχηματική.
    Και σε αυτό συμφωνώ.
    Αλλά νομίζω ότι αυτό έχει ενδιαφέρον μόνον στη σφαίρα του ιδιωτικού (υπερβάλλω, κυρίως ας πούμε) και του προσωπικού.
    Στο δημόσιο χώρο όμως όπου η οποιαδήποτε ενέργεια ή δράση θεωρείται πολιτική (και σωστά, καθότι εγγράφονται σε αυτήν και όλες οι ευθύνες της πολιτικής πράξης) έχει σημασία πώς συμπεριφέρεται λειτουργεί και δρα ο άλλος.
    Αν λοιπόν λειτουργεί δημόσια ως μετριοπαθής έχει σημασία, αν εξαναγκαστεί μάλιστα να ..εγκλωβιστεί στην μετριοπάθεια, λιγότερη σημασία έχει αν κατά βάθος είναι αυταρχικός.
    2 παραδείγματα.
    Καραμνλής ο ..πρεσβύτερος. (Ο μετριοπαθής τελικά, τώρα κατά βάθος……..).
    Δεύτερο και πιο ..ζόρικο (σύνθετο)
    Βορίδης και Κρανιδιώτης ως προς τις απόψεις τους για τη..ΔΗμοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα.
    Ας πούμε ότι ο Βορίδης κατά βάθος είναι πιο αυταρχικός (ως προς το πώς θέλει να γίνεται η διακυβέρνηση) από τον Φαήλο.
    Ας πούμε λέω, καθότι το παρελθόν κλπ κλπ.
    ¨ομως ως υπουργός και ως στέλεχος εκφράστηκε σαφώς πιο μετριαπαθώς και λειτούργησε έτσι.
    Αυτό για μένα έχει μεγαλύτερη σημασία

    Μου αρέσει!

  30. Ο/Η physicist λέει:

    Αν λοιπόν λειτουργεί δημόσια ως μετριοπαθής έχει σημασία, αν εξαναγκαστεί μάλιστα να ..εγκλωβιστεί στην μετριοπάθεια, λιγότερη σημασία έχει αν κατά βάθος είναι αυταρχικός.

    Αυτή είναι καίρια παρατήρηση διότι, όντως, η δημόσια εκφορά του λόγου έχει από μόνη της έναν αυτόνομο ρόλο και βαρύτητα στη διαμόρφωση μιας ατμόσφαιρας κι ενός κλίματος, ειδικά όταν προέρχεται από πρόσωπα με ισχύ και επιρροή. Δεν έχω αντίρρηση εδώ και ορθώς το επισημαίνεις επειδή. Δεν θέλω, δηλαδή, να δώσω την εντύπωση ότι προτιμώ, αδιάκριτα, την «ειλικρίνεια» από την «υποκρισία». Ακόμα κι αν ο άλλος είναι υποκριτικά [ευγενικός, κόσμιος, ευπρεπής κλπ.], η συμπεριφορά του έχει την αξία της.

    Η δική μου μεροληψία υπέρ της «απροσχημάτιστης ξεδιαντροπιάς» αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες η κεκαλυμμένος, γλυκόλογος αυταρχισμός αποκοιμίζει ή παρασύρει μεγάλες ομάδες του πληθυσμού που είναι καλοπροαίρετες, και μ’ αυτόν τον τρόπο ελαχιστοποιεί τις αντιστάσεις του σ’ αυτόν τον αυταρχισμό.

    Μου αρέσει!

  31. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    Εγώ δεν έχω απλώς μεροληψία απέναντι στο γλυκόλογο αυταρχισμό, είμαι χειρότερος από σένα ήτη ..φουντώνω κιόλας.
    Αλλά από την άλλη προσπαθώ να ..πειθαρχήσω στην ιδέα ότι αφενός δεν έχω τρόπο να το αποκαλύψω (σε αυτούς που αποκοιμίζονται), αφετέτρου θα ήταν πολιτικά λάθοςνα το προσπαθήσω αν ήμουν ενεργός πολιτικά, με την έννοια ότι μπάινω σε ένα γήπεδο όπου έχω φάει γκολ από τα αποδητήρια.
    Συνεπώς προσπαθώ να ..ζήσω με την ιδέα και λέω ότι καλό είναι να τους την έχουμε στημένη στη στροφή εκεί δηλαδή που φάινεται πόσα απίδια έχει ο σάκος με βάση το αποτέλεσμα (την πολιτική τους δράση, την δημόσια και υπέυθυνη-επίσημη εκφορά τν απόψεών τους κλπ κλπ).
    Όσο για το φούντωμα, τι να σου πω, το ψάχνω 😆 😆

    Μου αρέσει!

  32. Ο/Η Αναγνώστης ο αθηναίος λέει:

    ήτη = ήτοι (μην ψάνεται αραμαϊκά υπονούμενα, δεν υπάρχουν απλή άδολη βιασύνη είναι)

    Μου αρέσει!

  33. Ο/Η physicist λέει:

    😀 😀 😀

    Νάσαι καλά Αναγνώστη, που δίνεις τροφή στο μυαλό και μου φτιάχνεις και τη διάθεση συγχρόνως!

    Μου αρέσει!

  34. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    @physicist @Αναγνώστης
    Σχετική με τον προβληματισμό σας, είναι μια ανάλυση που είχα γράψει πριν από τις εκλογές του περασμένου χρόνου. Το μόνο που θα είχα να διορθώσω στα παρακάτω, είναι ότι το «μέτωπο» της Αριστερής Πλατφόρμας ήταν τελικά λιγότερο συμπαγές απ’ ότι νόμιζα.

    Πώς να (μην) κηδέψετε τον καπιταλισμό με ξένα κόλυβα.

    Εδώ και κάμποσο καιρό, παρακολουθούμε με περιέργεια και ίσως με κάποια αγωνία, το μικρό δράμα που εκτυλίσσεται στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Ο κ. Λαφαζάνης, συνεπικουρούμενος και από άλλους ομοίων αντιλήψεων φιλόδοξους αγωνιστές, αποφάσισαν να διαρρήξουν τη σχέση τους με το κόμμα που τους ανέδειξε και να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό φορέα. Αυτό φυσικά δεν αποτέλεσε έκπληξη για κανένα, αφού από καιρό γνωρίζαμε ότι η Αριστερή Πλατφόρμα ήταν από την αρχή μια συμπαγής ομάδα με ξεχωριστή αντίληψη, που λειτουργούσε αυτόνομα μέσα σε ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα. Τα μόνα ερωτήματα επομένως είναι πώς τα κατάφερναν και συμβίωναν δύο ασύμβατες μεταξύ τους πολιτικές ομάδες και γιατί η απόφαση του διαζυγίου ήρθε τώρα και όχι νωρίτερα.

    Από την άποψη του Αλέξη Τσίπρα και των στενών συνεργατών του, στο ερώτημα του τι ζητούσαν από από το Λαφαζάνη και τους δικούς του, η απάντηση είναι απλή. Χρειάζονταν την Αριστερή Πλατφόρμα σαν συγκροτημένο μηχανισμό για τη διεκδίκηση της εξουσίας, η οποία ήταν και το μόνο που τους ενδιέφερε. Η ΑΠ με τις παραφυάδες της τους παρείχε δραστήρια στελέχη, έμπειρους προπαγανδιστές, αφελείς αλλά μαχητικούς οπαδούς και μια επίφαση ενότητας, ευεργετικής για την εικόνα της συνήθως διαιρεμένης αριστεράς και με θετικό αντίκρυσμα στο εκλογικό σώμα. Σχεδόν τα πάντα δηλαδή. Αν ο Τσίπρας είχε κάνει το σφάλμα να ξεκαθαρίσει τη θέση του νωρίτερα, ώστε αυτά που δήλωνε τα προηγούμενα χρόνια να είχαν κάποια μικρή έστω συνάφεια με τις τελικές του επιλογές, θα είχε προκαλέσει την αποχώρηση του Λαφαζάνη και των δικών του και κατά συνέπεια θα είχε μάλλον χάσει τις εκλογές. Ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε πάνω απ’ όλα να γίνει πρωθυπουργός και όλοι έπρεπε να εργαστούν για να το πετύχει.

    Από την άποψη της Αριστερής Πλατφόρμας, στο ερώτημα για την πολιτική που ακολούθησαν μέχρι την υπογραφή του 3ου μνημονίου, η απάντηση είναι πολύ διαφορετική. Οι φερέλπιδες αρχηγοί της το είχαν σίγουρο μέχρι την τελευταία στιγμή ότι θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τη δημοτικότητα του Τσίπρα για να επιβάλουν άκοπα και κυρίως ανέξοδα την πολιτική τους ατζέντα. Την ατζέντα αυτή σε καμιά περίπτωση δεν είχαν τα φόντα να την προωθήσουν μόνοι τους, λόγω του πλήρως ανεδαφικού, αντιιστορικού και αριστερίστικου νεοσταλινικού περιεχομένου της αλλά και του μέτριου πολιτικού βεληνεκούς της ηγεσίας τους, χρειάζονταν λοιπόν το όχημα του ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη στην πρώτη θέση να γητεύει τα πλήθη. Με βασικό πολιτικό όπλο το αντιμνημονιακό παραμύθι σε πιο αριστερή συσκευασία, με αντικαπιταλιστικές πινελιές και με καλές δόσεις δήθεν φιλολαϊκής ρητορικής, μαρξίζουσας αμπελοφιλοσοφίας και αντισυστημικής ψευτοκουλτούρας, είχαν καταφέρει να αποτελούν υπολογίσιμη εσωκομματική δύναμη και να ελέγχουν τις περισσότερες κομματικές ή παρακομματικές οργανώσεις. Θεωρούσαν λοιπόν ότι ήταν έτοιμοι να επιβάλουν τις επιθυμητές γι αυτούς εξελίξεις, προκαλώντας αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ και την ΕΕ και δρομολογώντας ριζικές μεταβολές στο διεθνή προσανατολισμό της χώρας. Ούτε κουραστική προσπάθεια να πετύχουν την ευρύτερη λαϊκή συναίνεση για το εγχείρημα, ούτε τα ζόρια και οι περιορισμοί του τυπικού κοινοβουλευτισμού, όλα θα αποδίδονταν στους κακούς Γερμανούς, στους αντιδραστικούς νεοφιλελέδες και στο μισητό ΔΝΤ. Όταν τέλος και έχοντας πετύχει το στόχο τους δεν θα είχαν πια ανάγκη τη δημοφιλή πρωθυπουργική μαριονέτα ή στην περίπτωση που εκείνη δυστροπούσε και δεν συμμορφωνόταν με τις υποδείξεις τους, θα ήταν σε θέση να την ξεφορτωθούν με συνοπτικές διαδικασίες και με ελάχιστες συνέπειες. Σχέδιο όχι και τόσο πρωτότυπο αλλά μελετημένο. Τι ήταν αυτό που τους το χάλασε;

    Το σχέδιο των Λαφαζάνηδων έπασχε από ένα βασικό ελάττωμα, δεν είχε καλή σχέση με την πραγματικότητα και την ανθρώπινη ψυχολογία. Ο Αλέξης Τσίπρας αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τελικά η τέλεια μαριονέτα και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το δικό του και όχι το δικό τους όχημα για την εξουσία. Διέθετε ισχυρό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης, το οποίο οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι είχαν υποτιμήσει, αν και το χαρακτηριστικό του αυτό ο Τσίπρας το είχε εμφανίσει και παλιότερα, όταν δεν είχε διστάσει να τα βάλει με το μέντορά του Αλέκο Αλαβάνο και να τον εξουδετερώσει πολιτικά, από τη στιγμή που κατανόησε ότι ο Αλέκος ήθελε τον Αλέξη για πρόεδρο υπό κηδεμονία. Ο Αλέξης λοιπόν κάποια στιγμή είδε ξεκάθαρα ότι δεν είχε την παραμικρή ελπίδα παραμονής στην εξουσία αν ακολουθούσε πολιτική ρήξης με την ΕΕ και τους παραδοσιακούς συμμάχους της Ελλάδας, αφού δεν θα θα είχε τη δυνατότητα να διαχειριστεί τις επιπτώσεις αυτής της ρήξης και ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα γινόταν το εξιλαστήριο θύμα της. Αυτός και οι προσωπικοί του υποστηρικτές θα πλήρωναν το μάρμαρο της επικράτησης της νεοσταλινικής πολιτικής του Λαφαζάνη και η ιδέα ξαφνικά δεν του άρεσε καθόλου, ακολούθησε λοιπόν χωρίς δισταγμό το μόνο δρόμο που θα του έδινε τη δυνατότητα να παραμείνει σε σχέση ισχύος, τη συμφωνία με τους εταίρους. Έτσι όμως παραιτήθηκε ταυτόχρονα και από ένα από τα ισχυρότερα προπαγανδιστικά όπλα που διέθετε, την αντιμνημονιακή ρητορεία, θα είναι επομένως από δω και πέρα υποχρεωμένος να παλέψει σκληρά για τις επιλογές του, με όσους συμμάχους θα του απομείνουν στο κόμμα. Δύσκολη επιλογή αλλά με ελπίδες, απέναντι σε μια άλλη επιλογή που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα και τον ίδιο στα βράχια.

    Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παρουσιάστηκε ένα ενδιαφέρον φαινόμενο, η χώρα βρέθηκε μπροστά σε δύο διαφορετικές στρατηγικές επιλογές των οποίων οι κύριοι εκφραστές συγκατοικούσαν στο ίδιο κόμμα! Αυτό οδήγησε βέβαια αναπόφευκτα σε διάσπαση, ήταν όμως ενδεικτικό και της χαμηλής αξιοπιστίας των υπόλοιπων πολιτικών φορέων, ανεξάρτητα από τις θέσεις που εξέφραζαν. Κάτι άλλο ασυνήθιστο ήταν το γεγονός ότι ανάμεσα στις δύο βασικές παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ υπήρχε αντικειμενικά σχέση αλληλεξάρτησης, καθώς ο Τσίπρας εκμεταλλευόταν το Λαφαζάνη κι εκείνος σκόπευε να χρησιμοποιήσει τον Τσίπρα. Ο φανατισμός των Λαφαζαναραίων και η υποτίμηση των εσωκομματικών τους αντιπάλων, δεν τους επέτρεψαν να δουν το ασθενές σημείο στη συνολική εικόνα του εγχειρήματος που είχαν μεθοδεύσει. Τώρα που η προοπτική τους ηττήθηκε θα πληρώσουν ακριβά, με τη σταδιακή απομάκρυνσή τους από το προσκήνιο και τη μεταφορά τους στο ημίφως της πολιτικής απαξίας και ασημαντότητας. Οι εκλογές ίσως επίσης αποδείξουν ότι με τα χαρακτηριστικά που απέκτησε το κόμμα του λόγω της υπαναχώρησης της κυβέρνησής του στις πιο βασικές προγραμματικές της δεσμεύσεις και εξ’ αιτίας της αποχώρησης μεγάλου αριθμού μελών και στελεχών, ο Τσίπρας είναι καταδικασμένος να πληρώσει κι αυτός τα δέοντα, υφιστάμενος εκλογική τιμωρία. Το κέρδος βέβαια για τον ίδιο θα είναι ότι θα μείνει στην ιστορία απλώς σαν ένας ακόμα χαμηλής αξιοπιστίας πολιτικός με αδυναμία να κυβερνήσει αποτελεσματικά τη χώρα και να αντιμετωπίσει τα φλέγοντα προβλήματά της και όχι σαν ο νεότερος Ηρόστρατος. Ο πραγματικός όμως λογαριασμός της αποτυχίας του θα έρθει πολύ σύντομα στους Έλληνες πολίτες και θα είναι δυστυχώς ιδιαίτερα βαρύς, ενώ οι παλαιότεροι πολιτικοί σχηματισμοί έχουν τώρα μια ελπίδα να επιβιώσουν, χωρίς να χρειαστεί να αποβάλουν τα χαρακτηριστικά τους εκείνα που συνετέλεσαν στην πολύπλευρη κρίση της χώρας. Περαστικά μας.

    Μου αρέσει!

  35. Ο/Η physicist λέει:

    Πρώτο θέμα στον γερμανικό Τύπο σήμερα η εκτίμηση του Στίγκλιτς ότι η Ευρωζώνη δεν θα κρατήσει πάνω από δέκα χρόνια ακόμα. Η χώρα που θα αποχωρήσει πρώτη θα είναι η Ιταλία.

    Γνωρίζω ότι οι Οικονομολόγοι πέφτουν συχνά έξω, όμως αυτό το σενάριο δεν μοιάζει εξωφρενικό.

    Μου αρέσει!

  36. Ο/Η Mitsos λέει:

    Ο Στίγκλιτζ παίζει παιχνίδια με Funds και πολλές φορές λέει τα δικά του. Τα αρνητικά επιτόκια στα γερμανικά ομόλογα προμηνύουν ότι οι αγορές ομολόγων, που είναι οι πλέον «ψύχραιμες» αγορές εφόσον σε αυτές δεν παίζει η κάθε Κατίνα αλλά αποκλειστικά μεγάλοι θεσμικοί παίκτες, έχουν πειστεί ότι η συνθήκη της ευρωζώνης πάει για αναθεώρηση ή κατάργηση. Οι αγορές ξέρουν πολύ καλύτερα από τους καθηγητές και διάφορους που παίζουν με την πληροφορία καλιεργώντας ψευδείς προσδοκίες λειτουργώντας ως παπαγαλάκια. Το αρνητικό επιτόκιο στα γερμανικά μακράς διάρκειας ομόλογα δηλώνει ότι σε 10-20 χρόνια προτιμά ο άλλος να πάρει τα λεφτά του σε μάρκα παρά σε πεσέτες και λιρέτες. Για αυτό η Ισπανία δανείζεται στα δεκαετή με 5% και η Γερμανία με μηδέν ή μείον.

    To γράφημα αυτό τα λέει όλα. Κάθε πλεονέκτημα που είχε η Ελλάδα εισερχόμενη στο ευρώ έχει απωλεσθή οριστικά. Αν βγει στις χρηματαγορές θα δανειστεί με τα ίδια και μεγαλύτερα επιτόκια που δανειζόταν, στα τέλη της δεκαετίας του 80 αρχές του 90, όταν ήταν στη δραχμή. Κάνανε οι κύριοι μια μεγάλη τρύπα στο νερό, διέλυσαν τη χώρα, χάθηκε μια γενιά και όπως πάμε θα χαθεί και δεύτερη στην Ελλάδα με τα πειράματά τους. Και το κακό είναι ότι ουδείς πήγε φυλακή ενώ ο Σημίτης έπρεπε να πάει να κάνει παρέα του Τσοχατζόπουλου και πολλοί άλλοι.

    Μου αρέσει!

  37. Ο/Η Mitsos λέει:

    Οταν υπεγράφη το μνημόνιο υπήρχαν στις τράπεζες 240 δις καταθέσεις. Σήμερα δεν υπάρχει μία. Αυτό δηλώνει το πρόσφατο γεγονός ότι μετά την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση Τσακαλώτου χάθηκε αμέσως η όποια βελτίωση υπήρξε στην κεφαλαιοποίησή τους. Η αγορά ομολόγων τους έχει πλέον κλείσει την πόρτα. Είναι τράπεζες που απλώς υφίστανται για να πηγαίνει ο κόσμος να πληρώνει λογαριασμούς και να εισπράττει το μισθό του.

    Η έξοδος της Ελλάδος κλωτσηδόν από την ΕΟΚ είναι προ των πυλών ανεξαρτήτως ποιος θα την κυβερνά. Οι Συριζαίοι παρέδωσαν περιουσία αρκετών τρις ευρώ για 100 χρόνια, για να λάβουν τη δόση 2,8 δις. Σε λίγο δεν θα υπάρχει τίποτα για να παραχωρήσουν. Το μόνο που θα υπάρχει είναι τα σπίτια και οι επιχειρήσεις των ανθρώπων. Εκεί στοχεύουν πλέον οι δανειστές, τα υπόλοιπα τα άρπαξαν.

    Αν η Ελλάς έβγαινε το 2009 από την Ευρωζώνη σήμερα θα είχε σταθεί στα πόδια της κουτσά στραβά. Τώρα αν βγει θα είναι ένα κράτος τελειωμένο, χωρίς καταθέσεις, με διαλυμενες τράπεζες και με δεσμευμένη όλη τη δημόσια περιουσία έχοντας να ταίσει εκτός από το λαό του και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες. Και δεν τους λέω πρόσφυγες διότι ο Συριζα που τόσο κόπτεται για τους προσφύγες σε ελάχιστους έχει αποδώσει την ιδιότητα του πρόσφυγα. Και δεν αποδίδει αυτην την ιδιότητα διότι ο πρόσφυγας είναι ιερός και έχει δικαιώματα. Εχει το δικαιωμα να ταξιδέψει πρώτα και κύρια όπου εκείνος επιθυμεί. Αυτοί θέλουνε ανθρώπους δούλους εγκλωβισμένους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως όπου θα τους χρησιμοποιούν οι ΜΚΟ για να τρώνε λεφτά από τον ΟΗΕ και την ΕΟΚ.

    Η ώρα της αλήθειας φτάνει. Τα ψέμματα τελειώσανε. Δεν βλέπω να καταλαβαίνει ο Κυριάκος το από πάνω γράφημα και ας σπούδασε στο LSE. Θα μας στείλουν στο διάολο οι Ευρωπαίοι και θα πάνε τη χώρα σε διπλό νόμισμα. Στο νόμισμα αυτό θα πληρώνεται ο κόσμος και τους λογαριασμούς θα τους πληρώνει σε ευρώ στην ουσία. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. Τα κράτη στο νόμισμα που πληρώνουνε οφείλουν και να εισπράτουν την εφορία και τους λογαριαμούς. Διαφορετικά το ένα νόμισμα ανατιμάται και το άλλο υποτιμάται εφόσον οι υποχρεώσεις των πολιτών πληρώνονται στο ευρώ, το ευρώ θα ανατιμηθεί και η ευρώ-δραχμή ή όπως αλλιώς θα λέγεται θα υποτιμάται από το πρωί ως το μεσημέρι. Αν υπάρξει διπλό νομισμα θα είναι η απόλυτη καταστροφή και υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα από την αρχαία ιστορία μέχρι σήμερα με εγκαθίδρυση διπλών νομισμάτων. Αλλα όπως έχω πει δεν έκατσε κανείς να μεταφράσει κανένα βιβλίο οικονομικής ιστορίας στα ελληνικά μια και οι πολιτικοί στην Ελλάδα από αγγλικά βρίσκονται στο ΚΟΠΥ ΠΑΣΤΕ.

    Μου αρέσει!

  38. Ο/Η Γιώργας λέει:

    Προσωρινή αδυναμία λειτουργίας του κράτους δικαίου

    Τί κρίμα… και λειτουργούσε τόσο άψογα ως τώρα 😦

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s