Πίεση στην Καταπίεση

Το βράδυ ο πρόεδρος Μαδούρο εμφανίστηκε στην τηλεόραση πάνω σε μια εξέδρα μπροστά σε οπαδούς του… χορεύοντας. Μην σας κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι μια συνήθης τακτική,που ο Μαδούρο αντέγραψε από τον Τσάβες, και την εφαρμόζουν όταν θέλουν να δείξουν ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Το συγκεκριμένο όμως αρκούδι χορεύει γιατί είναι χορτάτο. Για τον υπόλοιπο κόσμο στην Βενεζουέλα Hay Hambre.

Liberal  /  Πίεση στην Καταπίεση  /  Του Γιάννη Κουζηνού

Μαζί πάντα με την γυναίκα μου, την Πέμπτη ζήσαμε το πως εξαπλώθηκε ο φόβος και η ανασφάλεια στην πόλη εξαιτίας των επεισοδίων κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Διάβασα κάποια ρεπορτάζ που μετέφεραν την είδηση την Πέμπτη 2/6 αλλά όλη η ουσία βρίσκεται στο πως και στο γιατί ξεκίνησαν όλα και στο πως επηρέασαν την πόλη.

Ο πρόεδρος Μαδούρο με ένα ακόμα προεδρικό διάταγμα και αδιαφορώντας ξανά για την έγκριση η όχι της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου, αποφάσισε ότι πλέον η διάθεση στον κόσμο όλων των βασικών προϊόντων θα γίνεται αποκλειστικά από τα κρατικά σούπερ μάρκετ και  πόρτα πόρτα -σε μια χώρα 30 εκατομμυρίων κατοίκων- από τις Comités Locales de Abastecimiento y Producción (CLAP) – Τοπικές επιτροπές εφοδιασμού και παραγωγής, που απαρτίζονται αποκλειστικά από διαπιστευμένα μέλη του κόμματος. Αυτό σημαίνει ότι απολύτως κανένα ιδιωτικό κατάστημα δεν θα διαθέτει προϊόντα όπως  αλεύρι, λάδι, ζάχαρη, γάλα, ρύζι, καφέ, χαρτί υγείας, βούτυρο, μακαρόνια κλπ. Η αλήθεια είναι πως αυτά τα προϊόντα σπανίως εμφανίζονται σε ιδιωτικά καταστήματα έτσι και αλλιώς, αλλά όταν ένα κατάστημα πρόκειται να προμηθευτεί έστω και μια μικρή ποσότητα κάποιου από αυτά τα προϊόντα η είδηση ταξιδεύει σαν αστραπή και τεράστιες ουρές δημιουργούνται από πολύ νωρίς με κόσμο που περιμένει και ελπίζει η φήμη να είναι αληθινή. Άλλοτε είναι και άλλοτε όχι. Άλλοτε τα προϊόντα φτάνουν για όλους, τις περισσότερες φορές όχι.

Το προεδρικό διάταγμα μπήκε σε ισχύ την Τρίτη 31/5 αλλά καθυστέρησε να εκδοθεί στην εφημερίδα της κυβερνήσεως και κατά συνέπεια οποία ιδιωτικά καταστήματα είχαν να παραλάβουν κάποιο από τα παραπάνω προϊόντα δεν είχαν την γνώση και τον χρόνο να ενημερώσουν τον κόσμο να μην μαζεύεται σε ουρές άδικα. Αυτό συνέβη και στην λεωφόρο Fuerzas Armadas στο Καράκας που υπάρχουν περισσότερα από 70 καταστήματα κατά μήκος αυτής. Γύρω στις 09:00 π.μ. που τα φορτηγά παράδοσης των προϊόντων άρχισαν να καταφθάνουν οι ουρές ήταν ήδη πολύ μεγάλες. Μαζί όμως με τα φορτηγά έκαναν την εμφάνιση τους και τα μέλη των CLAP που άρχισαν να δίνουν εντολές στους οδηγούς να ανακατευθύνουν τα φορτηγά στις κεντρικές κρατικές αποθήκες στο Ciudadela de Catia και το Fundación de Desarrollo Endógeno Agroalimentario (Fundeca), ενός ιδρύματος που ανήκει στον κυβερνήτη της περιοχής. Ο κόσμος που ήταν συγκεντρωμένος στις ουρές άρχισε να διαμαρτύρεται έντονα και να φωνάζει συνθήματα κατά της κυβέρνησης του Μαδούρο.

Κατά τις 10 οι διαμαρτυρίες έγιναν πολύ πιο έντονες με την εμφάνιση της Guardia Nacional, το αντίστοιχο των ΜΑΤ στην Ελλάδα, με το πλήθος να φωνάζει «ζητάμε φαγητό, πεινάμε και μας στέλνουν την Guardia Nacional “Το ξέσπασμα επεκτάθηκε με την προσθήκη όλο και περισσότερου κόσμου από τους γύρω δρόμους και δημιουργήθηκε μια αυθόρμητη πορεία προς τον τόπο που είχε προγραμματιστεί ανοιχτή ομιλία του Μαδούρο, με τον κόσμο να φωνάζει το χαρακτηριστικό πια «Hay Hambre» που μεταφράζεται αυτολεξεί «Έχει Πείνα» και σημαίνει ότι ο κόσμος πια στην Βενεζουέλα πεινάει.

Η πορεία δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της αφού μεγάλες δυνάμεις της Guardia Nacional έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων ενώ υπάρχουν πολλές αναφορές πολιτών, αυτοπτών μαρτύρων για πυροβολισμούς προς το πλήθος από τους συνήθεις υπερασπιστές της «επαναστάσεως» τους λεγόμενους «colectivos» Επίσης υπάρχουν φωτογραφίες που δείχνουν δημοσιογράφους που κάλυπταν το γεγονός να ξυλοκοπούνται άγρια.

Κατά τις 2 το μεσημέρι που βγήκαμε με την γυναίκα μου προς αναζήτηση…  ό,τι καταφέρουμε να βρούμε, είχε εξαπλωθεί η φήμη ότι γίνονται εκτεταμένες λεηλασίες καταστημάτων από τους διαδηλωτές. Στην είσοδο βγαίνοντας συναντήσαμε γειτόνισσες που έτρεχαν καθυστερημένα, αλαφιασμένες να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο κι όταν βρεθήκαμε πια στον δρόμο αντικρίσαμε μια πόλη που ετοιμαζόταν για πόλεμο. Ο ελάχιστος κόσμος σχεδόν έτρεχε για να γυρίσει στα σπίτια του και τα περισσότερα καταστήματα ήταν πλέον κλειστά και σφραγισμένα με τα, συνήθη εδώ στο Καράκας, βαριά ρολά ασφαλείας. Δεν το ρισκάρει κανένας πια. Δεν είναι θέμα αν, αλλά ποτέ θα γίνει ο γενικός ξεσηκωμός και ο κόσμος στην Βενεζουέλα γνωρίζει πολύ καλά ότι σε αυτή την περίπτωση θα χυθεί στην κυριολεξία αίμα.

Γυρίσαμε σπίτι μας και αργότερα μάθαμε ότι οι φήμες στην προκειμένη περίπτωση για λεηλασίες ήταν λανθασμένες. Όταν όμως βλέπεις καθημερινά φωτογραφίες και βίντεο από λεηλασίες σε φορτηγά που μεταφέρουν τρόφιμα αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις λεηλασίες σε καταστήματα σε όλη την χώρα προσαρμόζεις την ζωή σου ανάλογα. Οι δημόσιες υπηρεσίες εξακολουθούν να λειτουργούν δύο μέρες την εβδομάδα, τα σχολεία 4 μέρες την εβδομάδα και δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που πήραμε την κόρη μας από το μάθημα πολύ νωρίτερα με τον φόβο να μην αποκλειστεί λόγω των επεισοδίων.

Το προεδρικό διάταγμα του Μαδούρο για αποκλειστική διάθεση όλων των βασικών προϊόντων από τα κρατικά σούπερ μάρκετ και τις CLAP δημιουργεί στον κόσμο επιπλέον ανησυχία καθώς υπάρχει η γενική πεποίθηση ότι η ποσότητα πλέον των τροφίμων που εισέρχονται στην χώρα είναι ελάχιστη και επιπλέον η μαύρη αγορά θα ελέγχεται εξ ολοκλήρου από την διαφθορά στους κόλπους του καθεστώτος. Σε αρκετές περιπτώσεις ακόμα και από πριν το συγκεκριμένο διάταγμα, υπάρχουν αναφορές ότι μέλη των CLAP πίεζαν πολίτες να υπογράψουν ενάντια στο δημοψήφισμα ανάκλησης που προωθεί η αντιπολίτευση για να τους δώσουν τρόφιμα.

Το βράδυ ο πρόεδρος Μαδούρο εμφανίστηκε στην τηλεόραση πάνω σε μια εξέδρα μπροστά σε οπαδούς του… χορεύοντας. Μην σας κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι μια συνήθης τακτική,που ο Μαδούρο αντέγραψε από τον Τσάβες, και την εφαρμόζουν όταν θέλουν να δείξουν ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Το συγκεκριμένο όμως αρκούδι χορεύει γιατί είναι χορτάτο. Για τον υπόλοιπο κόσμο στην Βενεζουέλα «Hay Hambre.

 

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Διεθνή. Bookmark the permalink.

4 Responses to Πίεση στην Καταπίεση

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Όπως έχει λεχθεί πλειστάκις, καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο ενώ σοσιαλισμός το ακριβώς αντίθετο.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Εκεί πλέον έχει αρχίσει και χοντραίνει το πράγμα παρα πολύ. Ο Μαδούρο, όπως είναι στριμωγμένος, δεν είναι καθόλου απίθανο να κάνει κανα πραξικόπημα. Με τα μέτρα που παίρνει και τις καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης που επιβάλλει ηδη τον μισό σχεδόν δρόμο τον έχει διανύσει.
    Ελπίζω η αντιπολίτευση να βρίσκεται σε επιφυλακή.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η xberliner λέει:

    «Όπως έχει λεχθεί πλειστάκις, καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο ενώ σοσιαλισμός το ακριβώς αντίθετο.»
    Συμφωνώ γενικώς, αλλά στη Βενεζουέλα δεν έχουν ούτε καπιταλισμό ούτε σοσιαλισμό. Μια μπανανία είναι όπως σχεδόν όλες οι χώρες εκεί γύρω, χωρίς όμως για αυτό να ευθύνονται οι ίδιες οι χώρες ως ένα μεγάλο βαθμό. Και εμείς προτεκτοράτο των αμερικάνων είμασταν αλλά τουλάχιστον χάτη και στην Ευρώπη ευτυχώς ακολουθήσαμε διαφορετική πορεία κάποια στιγμή. Σε κάθε περίπτωση είναι παράδειγματα προς αποφυγή.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Μπορείς να αποκαλέσεις μπανανία ή όπως αλλιώς επιθυμείς τη Βενεζουέλα xberliner, η χώρα αυτή όμως διαθέτει ή καλύτερα διέθετε για χρόνια, τα βασικά χαρακτηριστικά που προκαλούν έντονη σιελόρροια στους αριστερούς, παλαιότερης ή νεότερης κοπής. Εξηγούμαι.

    Ο Τσάβες και μετά ο Μαδούρο, είχαν μέχρι κάποια εποχή στα χέρια τους πακτωλό χρημάτων από το πετρέλαιο, το οποίο είχαν κρατικοποιήσει από χρόνια, όπως και τα μεγάλα σούπερ μάρκετ για να ελέγχουν το εμπόριο. Έχουν τον απόλυτο σχεδόν έλεγχο της ενημέρωσης, του στρατού και της δικαιοσύνης, διαθέτουν παρακρατικές ομάδες για να «περιποιούνται» τους αντιφρονούντες πολίτες, φυλάκισαν και φυλακίζουν τους πιο απειλητικούς πολιτικούς τους αντιπάλους και πολλά άλλα χαριτωμένα, που όπως έχει αποδείξει η ιστορία ακολουθούν σαν φυσικός νόμος κάθε προσπάθεια εφαρμογής σοσιαλιστικών «ιδεωδών». Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά τη φιλία και τη συμπαράσταση της Βολιβίας και της Κούβας και τον ανυπόκριτο θαυμασμό που έτρεφαν μέχρι χθες για τα επιτεύγματά τους πολιτικοί από όλο τον κόσμο, οι οποίοι μάλιστα δεν δίσταζαν να τους χαρακτηρίζουν σαν πρότυπο, όλα έμοιαζαν ευνοϊκά. Παρ’ όλα αυτά (ή εξ’ αιτίας όλων αυτών) απέτυχαν παταγωδώς και σήμερα ο κόσμος πεινάει, η εγκληματικότητα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο και η χώρα δεν παράγει τίποτα, ενώ τρέφεται από τις εισαγωγές της που πληρώνονται με τα ελάχιστα τώρα πια πετροδολάρια.

    Υπάρχει φυσικά το ενδεχόμενο να πρόκειται για κοινούς πολιτικούς γκάνγκστερς που με τα έσοδα από το πετρέλαιο εξαγόρασαν ένα λαό για να κερδίσουν την εξουσία, χρησιμοποιώντας την ιδεολογία για άλλοθι και για διεθνείς σχέσεις με πολιτικούς απατεώνες. Δεν ξέρω, τώρα πια όμως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Τουλάχιστον να είχαν προλάβει να μας στείλουν μερικά δεξαμενόπλοια με πετρέλαιο, όπως είχαν υποσχεθεί στο μικρό Αλέξη…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s