Η Πολωνία δοκιμάζει την προσήλωση της Ε.Ε. στη Δημοκρατία

Capital.gr  /  Η Πολωνία δοκιμάζει την προσήλωση της Ε.Ε. στη Δημοκρατία / Του Noah Feldman

Αυτή τη στιγμή, η προσοχή της Ευρώπης είναι στραμμένη στις προεδρικές εκλογές της Αυστρίας, όπου οι ακροδεξιοί ηττήθηκαν με διαφορά στήθους τη Δευτέρα. Αλλά στην Πολωνία, όπου πέρασα τις τελευταίες ημέρες, οι συνέπειες της ακροδεξιάς κυβέρνησης γίνονται ήδη αισθητές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει διορία έως τη Δευτέρα στο κυβερνών κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη”, γνωστό ως PiS, για να αποσύρει την προσπάθειά του να παροπλίσει το συνταγματικό δικαστήριο της Πολωνίας. Το PiS έχει απαντήσει με ένα ηχηρό «όχι”. Μία εκτεταμένη εγχώρια συνταγματική κρίση εκκολάπτεται, η οποία θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη.

Αυτή η κατάσταση που επικρατεί, είναι το αποτέλεσμα των περυσινών εκλογών που έδωσαν απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο PiS, παρότι κέρδισε το 37,6% των ψήφων με προσέλευση 51% στις κάλπες. Ο ηγέτης του κόμματος, Jaroslaw Kaczynski, συνδύασε αποτελεσματικά μία συντηρητική κοινωνική πολιτική με μια λαϊκιστική οικονομική πολιτική. (Σας θυμίζει κάτι;)

Το περίεργο είναι ότι ο Kaczynski είναι ο δίδυμος αδερφός του πρώην προέδρου Lech Kaczynski της Πολωνίας, ο οποίος πέθανε το 2010 μαζί με τη γυναίκα του και μεγάλο αριθμό άλλων ανώτερων στελεχών σε αεροπορικό δυστύχημα στο Σμολένσκ της Ρωσίας.

Το εθνικό τραύμα ήταν σημαντικό: Ένα μελαγχολικό, μαύρο μαρμάρινο μνημείο για τους νεκρούς βρίσκεται μπροστά στο προεδρικό παλάτι. Το προσωπικό τραύμα φαίνεται επίσης να έχει επίδραση. Ο επιζών Kaczynski φέρεται να αποδίδει το δυστύχημα σε μία απίθανη συνωμοσία του Vladimir Putin και της προηγούμενης πολωνικής κυβέρνησης.

Έχοντας προωθηθεί στην εξουσία εν μέρει χάρη στην απήχηση του Kaczynski, το PiS κινήθηκε γρήγορα για να περάσει νόμους που καθιστούν πιο δύσκολο για το ανώτατο δικαστήριο -το Συνταγματικό Δικαστήριο- να ανατρέψει οποιαδήποτε κυβερνητική απόφαση.

Το συνταγματικό δικαστήριο αρνήθηκε να ακολουθήσει τους νέους νόμους, οι οποίοι όπως είπε είναι αντισυνταγματικοί. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου -στην ουσία ο επικεφαλής της Δικαιοσύνης– αρνήθηκε να αναθέσει υποθέσεις στους τρεις δικαστές για τους οποίους ο ίδιος και οι συνάδελφοί του ισχυρίζονται ότι βρέθηκαν παράνομα σε αυτή τη θέση.

Κανονικά, οι κυβερνήσεις αναλαμβάνουν τέτοιες δράσεις μόνο αφότου ένα δικαστήριο έχει απορρίψει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες τους. Αλλά η αντιστροφή της συνήθους σειράς είναι προφανής, μου είπαν φιλοδημοκράτες ακτιβιστές. Ενώ βρίσκονταν στην εξουσία τη δεκαετία του 2000, οι συντηρητικοί ήταν απελπισμένοι από την ανεξαρτησία του συνταγματικού δικαστηρίου. Αυτή τη φορά αποφάσισαν την αποδυνάμωση του δικαστηρίου πριν μπορέσει να σταθεί εμπόδιο στο διάβα τους.

Το PiS χαρακτηρίζει τις ενέργειες του δικαστηρίου παράνομες. Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν έχει παραβιάσει το πολωνικό σύνταγμα, αλλά ότι απλώς διόρισε νέους δικαστές και πέρασε νόμους που αλλάζουν τη διαδικασία ψηφοφορίας του δικαστηρίου.

Κάποιοι δημοτικοί υπάλληλοι στην Πολωνία λένε ότι σκοπεύουν να ακολουθήσουν μόνο την απόφαση του δικαστηρίου. Η κεντρική κυβέρνηση, που ελέγχεται από το PiS, απορρίπτει τη θέση του δικαστηρίου.

Ο ορισμός που έχουν τα βιβλία για τη συνταγματική κρίση είναι όταν διαφορετικά τμήματα της κυβέρνησης δεν μπορούν να συμφωνήσουν σχετικά με το τι απαιτεί το σύνταγμα – ή το ποιος το αποφασίζει.

Ο δρόμος προς την επίλυσή της διαφωνίας δεν είναι σαφής. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου διανύει το τελευταίο έτος της θητείας του. Όταν αποσυρθεί -υποθέτοντας ότι το κάνει- το σύνταγμα εξουσιοδοτεί τον Πολωνό πρόεδρο, που είναι πρώην μέλος του PiS να διορίσει νέο δικαστή. Όποιος επιλεγεί, θα αναθέσει κατά πάσα πιθανότητα υποθέσεις στους αμφιλεγόμενους δικαστές και θα φιλοδοξεί να ομιλεί εξ ονόματος του δικαστηρίου.

Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει βία. Αλλά το KOD, ένα νέο φιλοδημοκρατικό κίνημα, κατέβασε στους δρόμους 200.000 άτομα κατ’ εκτίμηση για να διαμαρτυρηθούν στις αρχές Μαΐου. Οι ηγέτες του λένε ότι ανησυχούν πως είναι απλώς θέμα χρόνου πριν χυθεί αίμα.

Η Ε.Ε. αντέδρασε σε όλα αυτά με ανησυχία. Η Επιτροπή της Βενετίας, που επικεντρώνεται στα συνταγματικά δικαιώματα και το κράτος δικαίου, εξέδωσε μία έκθεση που καταδικάζει τις κινήσεις αυτές. Και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε στην κυβέρνηση ότι εάν δεν διορθώσει το πρόβλημα, οι ευρωπαϊκές αρχές θα προχωρήσουν στο επόμενο βήμα της επίσημης έρευνας που θα μπορούσε να οδηγήσει στην εισήγηση να χάσει η Πολωνία το δικαίωμα ψήφου στην ισχυρή Κομισιόν.

Ως απειλή, δεν είναι σαφές το πόσο ισχυρή είναι. Η σχετική ευρωπαϊκή συνθήκη λέει ότι μία χώρα μπορεί να χάσει το δικαίωμα ψήφου της μόνο εάν καμία άλλη χώρα δεν ασκήσει βέτο στο μέτρο. Αλλά ο Viktor Orban, ο δεξιός πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, με τον οποίο το PiS διατηρεί στενούς δεσμούς, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι η Ουγγαρία θα ασκήσει βέτο σε οποιαδήποτε προσπάθεια να επιβληθούν κυρώσεις στην Πολωνία. Δεν αποτελεί έκπληξη, αφού ο Orban έχει εμπλακεί στην δική του βαθμιαία προσπάθεια να πλήξει τη δημοκρατία στην Ουγγαρία με επίσημα νομικά μέσα.

Επομένως η επιρροή της Ε.Ε. στο PiS είναι περιορισμένη. Αντανακλώντας αυτή την άποψη, το PiS διενήργησε μία ψηφοφορία την περασμένη εβδομάδα στο κοινοβούλιο δηλώνοντας ότι η Πολωνία είναι «κυρίαρχο κράτος” και ως εκ τούτου δεν θα δεχθεί εκφοβισμούς από την Ε.Ε.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η γλώσσα της αμετανόητης ψηφοφορίας του PiS δεν επηρεάστηκε από τη ρητορική του κινήματος που πιέζει προκειμένου το Ηνωμένο Βασίλειο να αποχωρήσει από την Ε.Ε., το οποίο τονίζει ότι η συμμετοχή, ιδίως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέτει σε κίνδυνο τη βρετανική κυριαρχία.

Μία άλλη «ηχώ” είναι η πρόσφατη επιμονή του προέδρου της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan ότι η Ε.Ε. δεν μπορεί να του πει πώς θα κυβερνήσει τη χώρα του.

Φυσικά η Τουρκία δεν είναι μέλος της Ε.Ε. Ο Ergodan αντιδρούσε στις προσπάθειες της Ε.Ε. να αναστείλει τη συμφωνία για το προσφυγικό που διαπραγματεύτηκε με την Τουρκία, εάν ο Erdogan δεν αλλάξει την σκληρή αντιτρομοκρατική νομοθεσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βάλει στο στόχαστρο ακόμη και δημοκρατικά σκεπτόμενους αντιπάλους.

Το PiS έχει σε εκκρεμότητα τα δικά του νομοσχέδια για την πάταξη της τρομοκρατίας και για τις παρακολουθήσεις που θα διευρύνουν την εγχώρια εμβέλεια των πολωνικών υπηρεσιών ασφαλείας.

Ο Erdogan έχει αντιστρέψει σταδιακά δύο δεκαετίες δημοκρατικής προόδου στην Τουρκία, μεγάλο μέρος της οποίας επετεύχθη διότι η Ε.Ε. συνέδεσε αποτελεσματικά την αυξημένη ενσωμάτωση με τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Αυτό είναι ανησυχητικό.

Αλλά αυτό που είναι πραγματικά τρομακτικό είναι η σκέψη ότι η επιρροή της Ε.Ε. για προσήλωση στη Δημοκρατία μπορεί να είναι περιορισμένη ακόμη και στο εσωτερικό της Ευρώπης. Εάν περισσότεροι ακροδεξιοί πολιτικοί έρθουν στην εξουσία, αυτή η επιρροή θα είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Διεθνή. Bookmark the permalink.

10 Responses to Η Πολωνία δοκιμάζει την προσήλωση της Ε.Ε. στη Δημοκρατία

  1. Ο/Η Θανασης_χανια λέει:

    Υπερβολικο και με παραδοξους χαρακτηρισμους το αρθρο
    φαινεται το διδυμο τραμπ-σαντερς εχει επηρεασει εντονα και τους αμερικανους σχολιαστες

    -«Μία εκτεταμένη εγχώρια συνταγματική κρίση εκκολάπτεται, η οποία θα μπορούσε να έχει σημαντικές συνέπειες για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη.»
    Για τη δημοκρατια στην ευρωπη?
    μα σοβαρα τωρα?

    – «ακροδεξιά κυβέρνηση» στην πολωνια ειναι λαθος χαρακτηρισμος
    σωστοτερη διατυπωση θα ηταν «δεξια – συντηρητικη» η κατι τετοιο
    το αναλογο των συντηρητικων στη μ.βρεταννια

    – «έδωσαν απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο PiS, παρότι κέρδισε το 37,6% των ψήφων με προσέλευση 51% στις κάλπες. »
    Ε,και?
    αλλα κομματα δεν …συμμετειχαν? 🙂
    επισης,στη μ.βρεταννια υπαρχει καθαρα πλειοψηφικο συστημα αλλα δεν ενοχλειται κανεις,για να μην αναφερθουμε και στο εκλεκτορικο συστημα στις αμερικανικες εκλογες

    -«Όταν αποσυρθεί -υποθέτοντας ότι το κάνει- το σύνταγμα εξουσιοδοτεί τον Πολωνό πρόεδρο, που είναι πρώην μέλος του PiS να διορίσει νέο δικαστή. Όποιος επιλεγεί, θα αναθέσει κατά πάσα πιθανότητα υποθέσεις στους αμφιλεγόμενους δικαστές και θα φιλοδοξεί να ομιλεί εξ ονόματος του δικαστηρίου.»
    Και το προβλημα ποιο ειναι δηλαδη?
    μηπως θα πρεπει να ζητησει η (οποιαδηποτε ) κυβερνηση της πολωνιας την αδεια του καθε φελντμαν για να το κανει?
    δεν ειμαστε καλα…
    αυτο ειναι εσωτερικη υποθεση της πολωνιας

    -«Μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει βία.» …»πως είναι απλώς θέμα χρόνου πριν χυθεί αίμα.»
    Με το ζορι δηλαδη συμφωνα με το συγγραφεα, πρεπει να χυθει αιμα?
    απο που προκυπτει?

    -«Αλλά αυτό που είναι πραγματικά τρομακτικό είναι η σκέψη ότι η επιρροή της Ε.Ε. για προσήλωση στη Δημοκρατία μπορεί να είναι περιορισμένη ακόμη και στο εσωτερικό της Ευρώπης. Εάν περισσότεροι ακροδεξιοί πολιτικοί έρθουν στην εξουσία, αυτή η επιρροή θα είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ.»

    Εγω παλι δε βλεπω να κινδυνευει η δημοκρατια στην πολωνια οπως κινδυνολογικα αναφερει το αρθρο
    αν μιλαει γενικοτερα, ας το κανει σε ξεχωριστο αρθρο και καλυτερα ας μην μπερδευει ερντογαν, brexit,ακροδεξια, πουτιν, ευρωπαικη επιτροπη και συνταγματικα ζητηματα της πολωνιας σε ενα αρθρο αχταρμα

    Οσο για την ευρωπαικη επιτροπη, ας ασχοληθει καλυτερα πρωτα με τα του οικου της και την πραγματικη δουλεια με την οποια ειναι επιφορτισμενη και ας αφησει τα κρατη μελη να κανονιζουν τα του δικου τους οικου
    δεν ειναι δουλεια τους ουτε το τι ειδους πολιτευμα (δημοκρατικο παντα εννοειται…) θα εχει το καθε κρατος, ουτε το πως θα διαρθρωνεται εσωτερικα…

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η physicist λέει:

    The dictator is coming

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η physicist λέει:

    Πώς κρατήθηκε ο άλλος και δεν τράβηξε στον μεθύστακα καμιά μπουνιά, μπράβο του. Και το κνώδαλο από δίπλα να χαχανίζει σαν Κατίνα. Η ηγετική ομάδα της ΕΕ, λέμε.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Μανδραβέλη. Βασικά λέει κάτι που αποτελεί κοινό τόπο σε οσους ασχολούνται με την κατανόηση των δικτατορικών καθεστώτων, πως η διαφθορά σε αυτά αγγίζει πολύ υψηλότερα ποσοστά από ότι στα δημοκρατικά.
    Μία ουσιώδης διαφορά, η οποία έχει σημασία και για την εντύπωση που έχουν πολλοί ότι στις δημοκρατίες η διαφθορά είναι πιο εκτεταμένη από ότι στις δικτατορίες, είναι το γεγονός ότι στις τελευταίες όποιος πάρει την πρωτοβουλία να μιλήσει δημόσια για διαφθορά στελεχών και αξιωματούχων του καθεστώτος θα υποστεί την καταστολή του δικτατορικού καθεστώτος. Οπότε, εύλογα, οι περισσότεροι που έχουν κάποια γνώση του θέματος επιλέγουν να σιωπήσουν και έτσι συντηρείται η εικόνα (πρόκειται όμως περί μύθου) ότι ένα δικτατορικό καθεστώς είναι λιγότερο διεφθαρμένο ενω κατ’ ουσίαν ισχύει το αντίθετο. Στις δημοκρατίες, οι καταγγελίες για διαφθορά και γενικότερα οι συζητήσεις γύρω από την διαφθορά είναι πολύ πιο συχνές, ακριβώς επειδή οσοι λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες συζητήσεις δεν έχουν να φοβούνται κυρώσεις εις βάρος τους εκ μέρους του κράτους, με αποτέλεσμα όμως να δημιουργείται και η εντύπωση ότι η διαφθορά είναι πιο εκτεταμένη από ότι στις δικτατορίες – μία ψευδής όμως εντύπωση.

    http://www.kathimerini.gr/861228/opinion/epikairothta/politikh/h-sygkentrwmenh-diaf8ora

    Η συγκεντρωμένη διαφθορά

    Είναι πολλοί εκείνοι που πιστεύουν ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη με τη Δημοκρατία. Ονειρεύονται έναν ισχυρό και ηθικό ηγέτη για να κόψει τον γόρδιο δεσμό. Προφανώς δεν γνωρίζουν ιστορία. Τα υψηλότερα ποσοστά διαφθοράς απαντώνται στα δικτατορικά αυταρχικά καθεστώτα, αλλά αυτό το μαθαίνουμε αφού πέσουν. Οταν κυβερνούν οι «φωτισμένοι» ηγέτες, ουδείς τολμά να καταγγείλει τη διαφθορά και οι εύπιστοι αυταπατώνται.

    Υπάρχει μία ακόμη σημαντική διαφορά. Στις δημοκρατίες υπάρχει κατανομή ισχύος και η διαφθορά αποκεντρώνεται. Στα αντιδημοκρατικά καθεστώτα η διαφθορά είναι μεγάλη και συγκεντρωμένη σε λίγους πέριξ του «φωτισμένου» ηγέτη. Αυτό αποδείχθηκε και μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων και από την πολιτεία αυταρχικών ηγετών, όπως, π.χ., του Ταγίπ Ερντογάν. Αποδεικνύεται και στην περίπτωση της παρέας του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτωρ Ορμπαν, αυτόν που κάποτε η παλαβή Αριστερά είχε εικόνισμα, διότι… αντιστάθηκε στο ΔΝΤ. Οπως διαβάζουμε στην «Καθημερινή» (24.5.2016): «Ο Γκιόργκι Ματόλκσι, επικεφαλής της Τράπεζας της Ουγγαρίας, πρώην υπουργός Οικονομικών την περίοδο 2010-2013 και στενός συνεργάτης του Ούγγρου πρωθυπουργού Ορμπαν, (…) διοχέτευσε κεφάλαια ύψους σχεδόν ενός δισ. δολαρίων σε έξι ιδρύματα που θέσπισε ο ίδιος. Εν συνέχεια χρησιμοποίησε τα κεφάλαια κατά το δοκούν, παρέχοντας ενίοτε υποτροφίες και συχνότερα αγοράζοντας πολυτελείς επαύλεις, διάσημα έργα τέχνης, ακόμη και σφαίρες και όπλα για τους σωματοφύλακές του. Ορισμένες φορές χρηματοδοτούσε εκδόσεις βιβλίων που είχε γράψει ο ίδιος ή που αφορούσαν τον ίδιο».

    Η δράση του υποβοηθήθηκε από την αδιαφάνεια που θέσπισε η κυβέρνηση του Ορμπαν, αφού πέρασε «νομοσχέδιο που επιτρέπει σε περισσότερες κρατικές εταιρείες να κρατούν μυστικά τα οικονομικά τους», κάτι σαν «αντι-Δι@ύγεια». Λόγω του στενού ελέγχου της δικαιοσύνης από το καθεστώς, «η Εισαγγελία, που επανειλημμένως αρνήθηκε τα αιτήματα για έρευνες στις δραστηριότητες της κεντρικής τράπεζας, συναίνεσε μόλις την περασμένη εβδομάδα, αλλά διευκρίνισε πως οι έρευνες δεν αφορούν εγκληματικές δραστηριότητες».

    Γράψαμε πολλάκις ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη με τα ανθρώπινα πράγματα, κάτι που το λένε και τα Ευαγγέλια: «Αφού στην πιο αγία συντροφιά της ανθρώπινης ιστορίας ο ένας στους δώδεκα μαθητές του Ιησού (ο Ιούδας) αποδείχθηκε διεφθαρμένος, πρέπει να ελπίζουμε σε καλύτερα ποσοστά ηθικής στο αχανές Δημόσιο;» («Η παραβολή της διαφθοράς», 13.9.2006). Συνεπώς η διαφθορά θα υπάρχει παντού και πάντα, αλλά σε μία Δημοκρατία, επειδή υπάρχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα και ελευθερία καταγγελίας, το φαινόμενο μπορεί να περιοριστεί. Σε ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς (αυταρχικό, δικτατορικό, ολοκληρωτικό) η διαφθορά είναι από λίγους αλλά πολύ ισχυρούς. Γι’ αυτό και θα διαιωνίζεται μέχρι την τελική κατάρρευση του καθεστώτος, η οποία, όμως, συμβαίνει όταν καταρρεύσει και η κοινωνία συνολικώς.

    Γι’ αυτό καλά κάνουμε και γκρινιάζουμε για τη δική μας αποκεντρωμένη διαφθορά, αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι τα καθεστώτα που κάποιοι παρουσιάζουν ως «ηθικούς παραδείσους» είναι πολύ χειρότερα και σ’ αυτόν τον τομέα.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η physicist λέει:

    Αφού στην πιο αγία συντροφιά της ανθρώπινης ιστορίας ο ένας στους δώδεκα μαθητές του Ιησού (ο Ιούδας) αποδείχθηκε διεφθαρμένος, πρέπει να ελπίζουμε σε καλύτερα ποσοστά ηθικής στο αχανές Δημόσιο;

    ΔΠ, τετριμμένο είναι αυτό που λέει το κείμενο του Μ., και θα το άφηνα ασχολίαστο αν δεν πειριείχε την παραπάνω πρόταση, η οποία είναι ψευδής, ανόητη, και κενή περιεχομένου. Ο δήθεν Chief Rationalist της ελληνικής δημοσιογραφίας βασίζει έναν ισχυρισμό περί απόδειξης σε κάποιον αυθαίρετο και αδιασταύρωτο μύθο με θρησκευτικές δoξασίες περί αγιότητας, αποκαλύπτοντας την τσαπατσουλιά και την επιφανειακότητά του. Ξέρω, θα μπορούσε ν’ απαντήσει ότι η πρόταση είναι απλώς μεταφορική και ότι αφορά όχι το ακριβές περιεχόμενο του μύθου αλλά τα σύμβολά του, και το πώς νοιώθει κανείς όταν τον ακούει. Ε, ναι, αλλά αυτά τα wishy-washy περί συνασιθημάτων και συμβόλων είναι σήμα κατατεθέν της Παλαβής Αριστεράς, έτσι δεν είναι κ. Μανδραβέλη μας;

    ΥΓ1: Η πράξη του Ιούδα δεν ήταν αυτό που τυπικά ονομάζουμε διαφθορά.
    ΥΓ2: Τι γίνεται ο εξέχων επιστήμων από τις ΗΠΑ, κ. Μανδραβέλη; Βολεύτηκε πουθενά το παιδί;

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Φυσικέ διαφωνώ, το άρθρο θίγει ένα ζήτημα – αναφέρθηκα σε αυτά παραπάνω – το οποίο μόνο τετριμμένο δεν είναι. Εσυ βέβαια από την μεριά σου μπορεί να μην έχεις καμιά αμφιβολία ότι οι δικτατορίες είναι πιο διεφθαρμένα καθεστώτα από τις δημοκρατίες, και έτσι να βρίσκεις το θέμα αδιάφορο και τετριμμένο, υπάρχουν όμως δυστυχώς πολλοί που θεωρούν ότι τα δικτατορικά καθεστώτα είναι και πιο αδιάφθορα, οπότε κατά την γνώμη μου μόνο τετριμμένο δεν είναι το θέμα, κάθε άλλο.

    ΥΓ. Με αφήνει αδιάφορο το τι ακριβώς θεωρείται ο Μανδραβέλης, και προσωπικά τον θεωρώ ένα μέτριο δημοσιογράφο. Αν όμως εξαιρέσουμε μερικές κακοτοπιές (σαν και αυτή που επισήμανες), η ουσία του συγκεκριμένου άρθρου αφορά ένα σημαντικό ζήτημα και ο Μανδραβέλης λέει σωστά πράγματα.

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η physicist λέει:

    ΔΠ, ναι μεν αλλά: ο Μ. διαπράττει διάφορες λαθροχειρίες στο άρθρο του. Η μία είναι αυτή με τον Ιούδα. Η άλλη είναι το cheap shot εναντίον της Παλαβής Αριστεράς λόγω Όρμπαν, όταν ξέρει ότι (α) ο Όρμπαν είναι μάλλον ηγετική φυσιογνωμία της ευρωκριτικής (ακρο-)δεξιάς παρά της Αριστεράς και (β) ότι θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αναφέρει ως ονόματα σύγχρονων, διεφθαρμένων δικτατοριών κι εκείνες του Ερντογάν ή του Οίκου των Σαούντ, που δεν τις λες κι αγαπημένους της Αριστεράς. Μια τρίτη είναι η εξής πρόταση: […] Γι’ αυτό και θα διαιωνίζεται [η διαφθορά] μέχρι την τελική κατάρρευση του καθεστώτος, η οποία, όμως, συμβαίνει όταν καταρρεύσει και η κοινωνία συνολικώς. Καταπιεστικά καθεστώτα έχουν καταρρεύσει κατεπανάληψη χωρίς μαζί τους να καταρρεύσει και η κοινωνία συνολικώς. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο ο Π.Μ. τερατολογεί — νομίζει ότι έτσι κερδίζουν σε βαρύτητα αυτά που γράφει;

    Θέλω να καταλήξω στο εξής: όσο κι αν συμφωνώ με το κύριο μήνυμα του άρθρου (και με το ότι η αριστερά είναι σε γενικές γραμμές θεοπάλαβη), ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει το ίδιον να νοθεύει ένα κατά τ’ άλλα σαφές μήνυμα με ανακρίβειες, τερατολογίες και λαθροχειρίες έτσι ώστε πλέον να έχει χάσει τη δική μου εμπιστοσύνη.

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    «όσο κι αν συμφωνώ με το κύριο μήνυμα του άρθρου […] ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει το ίδιον να νοθεύει ένα κατά τ’ άλλα σαφές μήνυμα με ανακρίβειες, τερατολογίες και λαθροχειρίες έτσι ώστε πλέον να έχει χάσει τη δική μου εμπιστοσύνη.»

    Φυσικέ το αν εσυ, εγω, η όποιος άλλος, τον εμπιστεύεται ή όχι, είναι άσχετο από το αν η ουσία του αρθρου του είναι σωστή. Και είναι σωστή – ας επικεντρώσουμε λίγο το ενδιαφέρον μας στην κεντρική ιδέα – όντως υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν ότι τα δικτατορικά καθεστώτα είναι λιγότερο διεφθαρμένα από τα δημοκρατικά και ως εκ τούτου τα υποστηρίζουν πιστεύοντας ότι ένα τέτοιο καθεστώς θα καταστείλει την διαφθορά. Ουσιαστικά όμως, με ένα τέτοιο καθεστώς η διαφθορά θα αυξηθεί, ακριβώς επειδή κανείς δεν θα μπορεί να εκφραστεί ενάντια στους διεφθαρμένους αξιωματούχους όταν θα γνωρίζει ότι σίγουρα θα γίνει στόχος της καταστολής του καθεστώτος αν κάνει κάτι τέτοιο. Οπότε, εφόσον κανείς δεν θα τολμάει να μιλήσει, θα διαιωνίζεται και η ψευδής εντύπωση ότι οι δικτατορίες είναι καθεστώτα λιγότερο διεφθαρμένα από τις δημοκρατίες.

    ΥΓ. «θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αναφέρει ως ονόματα σύγχρονων, διεφθαρμένων δικτατοριών κι εκείνες του Ερντογάν ή του Οίκου των Σαούντ»
    Στον Ερντογάν υπάρχει ρητή αναφορά, δεύτερη παράγραφος, πέμπτη σειρά.

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η physicist λέει:

    Σωστή η ουσία, ΔΠ, αλλά την ευκαιρία να πω τη γνώμη μου για τον ψευτογκουρού του φιλελευθερισμού και της ακεραιότητας, τον οποίο φρόντισε μάλιστα να κάνει ήρωα η εσηέα με την αυταρχική πράξη της διαγραφής του, δεν ήθελα να την αφήσω να πάει χαμένη. Οι επισημάνσεις που έκανα παραπάνω ξεπερνούν τα όρια της προσωπικής γνώμης ή εντύπωσης στο εξής σημείο: νοθεύοντας ένα σαφές μήνυμα με ανοησίες δικής του εμπνεύσεως, ο Μ. εκθέτει τον εαυτό του (σκοτίστηκα) και κυρίως καθιστά την εγκυρότητα του μηνύματος ευάλωτη σε κακόπιστη κριτική (εδώ πράγματι σκοτίστηκα).

    ΥΓ: mea culpa για τον Ερντογάν.

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η Ενη λέει:

    in.gr » Ειδήσεις » Κόσμος RSS : Κόσμος
    Δημοσίευση: 26 Μαϊ. 2016, 17:46
    «Πήρε» τους εκλέκτορες
    Ο Ντόναλντ Τραμπ κερδίζει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών

    υγ. Οποτε μαλλον σιγουρη ειναι η νικη του δημοκρατικου κομματος 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s