Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Δεν υπάρχει επιστροφή, δώστε μας προοπτική

Ποιός δεν αισθάνεται έναν κόμπο στο λαιμό για την κατάντια της χώρας  μας που μετά τη ματωμένη διαπραγμάτευση οδηγείται σε επιτροπεία 99 ετών.  Αυτή είναι η νέα συμφωνία της …Βάρκιζας της παραδοσιακής αριστεράς.  Μια καταστροφική κατάληξη που πρέπει να  αποτραπεί.  Παρέλαβαν χώρα και για να μείνουν όσο μπορούν περισσότερο στη @@@ εξουσία θα παραδώσουν αποικία.

Liberal  / Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Δεν υπάρχει επιστροφή, δώστε μας προοπτική  / Του Γιάννη Σιδέρη

Στα όρια της «απελπισίας» και με ομολογούμενη, σε κατ΄ ιδίαν συζητήσεις, προσωπική και πολιτική κατήφεια, βρίσκονται οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της ψήφισης του «τερατογόνου» και «τερατογενούς» νομοσχεδίου.

Το μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να τους διατηρεί συντεταγμένους, πεπεισμένους και πειθήνιους, έχει χρησιμοποιήσει ως τώρα τρία διαφορετικά αφηγήματα:

1. «Και οι άλλοι τα ίδια έκαναν»

Εν αρχή δικαιολογούσε τα νομοθετήματα που απέρρεαν από το αριστερό μνημόνιο, λέγοντάς τους ότι το μνημόνιο το ψήφισαν και τα άλλα κόμματα, άρα βρίσκονται τουλάχιστον στο ίδιο μήκος πολιτικής ευθύνης, και αυτό τους απάλλασσε από τη χρεία να απολογηθούν σε όποιον βουλευτή, των πρώην κυβερνητικών κομμάτων.

2. Το… άγιο δισκοπότηρο του χρέους

Όταν αυτό το επιχείρημα πάλιωσε και ξέφτισε, σταματώντας να δίνει προωθητική δύναμη στα επιχειρήματα των βουλευτών (ου μη και στην καθόλου επαναπαυμένη πολιτική τους συνείδηση), επιστρατεύτηκε ο μύθος της ελάφρυνσης του χρέους.

Το χρέος, αν και πανθομολογούμενο σε Ευρώπη και Αμερική (από οικονομικά ιδρύματα και επιφανείς οικονομολόγους) ότι δεν ήταν του παρόντος (αφού μετά το ‘22 θα άρχιζε να μας απασχολεί), η κυβέρνηση το ανέδειξε ως το άγιο δισκοπότηρο της απαλλαγής μας από την οικονομική καταβύθιση, την κοινωνική ανέχεια και την επενδυτική στειρότητα.

Το χρέος παραμένει ως άγιο δισκοπότηρο του –επικοινωνιακού– απεγκλωβισμού του ΣΥΡΙΖΑ από τον μνημονιακό εγκλωβισμό, αλλά πλέον η λαμπερή του επιφάνεια έχει θαμπώσει, αφού δεν προβλέπεται σύντομη, εντυπωσιακή και καθοριστική διευθέτησή του. Η δε τελευταία δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Wolfgang Schäuble, για διευθέτηση μετά τις γερμανικές εκλογές ήταν η χαριστική βολή στον αναμενόμενο άμεσα νικητήριο μύθο που καλλιεργούσε το κυβερνητικό επιτελείο, ενόψει του Eurogroup.

3. Τα νομοσχέδια θα φέρουν χρήμα

Έτσι τέθηκε σε ισχύ το τρίτο αφήγημα: μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου θα αρχίσουν να έρχονται χρήματα στη χώρα και τα κρατικά ταμεία (θα βρέξει δισεκατομμύρια που είπε και ο Παπαχριστόπουλος των ΑΝΕΛ).

Πώς θα γίνει αυτό; Μα με τα νομοσχέδια που –υπόσχονται ότι– θα έρθουν μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου, και στα οποία έχει αναφερθεί το liberal. Πρόκειται για νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα αφορούν: λαθρεμπόριο καυσίμων, καπνού, ποτών, αδήλωτες καταθέσεις, ηλεκτρονικό τζόγο, καθώς και ψήφιση του νέου αναπτυξιακού νόμου.

Χαράς ευαγγέλια, λοιπών, θα βρέξει χρήμα άφθονο, μετά τον Γολγοθά θα έρθει η Ανάσταση, και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν οι κυβερνητικοί βουλευτές να ακυρώσουν με την καταψήφισή τους, μια τέτοια χρυσοφόρα προοπτική!

Ενδοκυβερνητικές τριβές

Εν τω μεταξύ πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου υπήρξε μίνι ενδοκυβερνητική τριβή, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, οι υπουργοί κ. Σκουρλέτης και Δρίτσας ήταν κάθετα αντίθετοι με την παραχώρηση ποσοστών προς ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ. Μην ξεχνάμε ότι ο κ. Τσίπρας είχε ταχθεί υπέρ… του δημοψηφίσματος κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, που παρανόμως (πέραν δηλαδή κάθε συνταγματικής πρόβλεψης) είχαν διενεργήσει φορείς και δήμαρχοι της Θεσσαλονίκης (Οι ιδιωτικοποιήσεις, ειδικά των νερών, αγγίζουν τον πυρήνα του DNA των στελεχών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ.)!

Εξ αυτού, κατά τη συζήτηση στις Επιτροπές, ουπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος (φωτ.), κατέθεσε νομοτεχνική βελτίωση σύμφωνα με την οποία θα προχωρήσουν άμεσα οι πρώτες έξι ιδιωτικοποιήσεις του Παραρτήματος Δ, δηλαδή: ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ, ΟΑΚΑ. ΟΣΕ και ΕΛΤΑ που μεταβιβάζονται στο νέο Υπερταμείο. Οι υπόλοιπες αποκρατικοποιήσεις της λίστας που κατατέθηκε ως παράρτημα στο πολυνομοσχέδιο είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, και συγκεκριμένα η ιδιωτικοποίηση των ΕΥΑΘ ΑΕ, ΕΥΔΑΠ ΑΕ, ΕΛΒΟ ΑΕ, Αττικό ΜΕΤΡΟ ΑΕ, Κτηριακές Υποδομές ΑΕ και ΔΕΗ ΑΕ.

Από το Μαξίμου, πάντως, υποβιβάζουν το θέμα, υπενθυμίζοντας ότι η κρατική εποπτεία επί των νερών είναι διασφαλισμένη, καθώς υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία επιβάλει το 51% να ανήκει στο κράτος.

Εν κατακλείδι, δεν αναμένονται εκπλήξεις ως προς το ομόθυμον της ψήφου των κυβερνητικών βουλευτών.

Άλλωστε θεωρούν ότι αφού ψήφισαν τόσα, δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Εκείνο που ζητούν είναι η προοπτική. Και αυτό τους τάζει η κυβέρνηση.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Ελλάδα, Πολιτική. Bookmark the permalink.

8 Responses to Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Δεν υπάρχει επιστροφή, δώστε μας προοπτική

  1. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Η χαμένη πολυτέλεια της ντροπής

    Καθώς υποχωρεί η πολιτική επιρροή, η επιχειρησιακή στρατηγική (όχι αυτή που κάνει ο Καρανίκας) προσαρμόζεται σε προσωπικό επίπεδο, μετατρέπεται σε παιχνίδι επιβίωσης για να κερδηθεί χρόνος και να στηθούν αναχώματα

    http://www.protagon.gr/scripta/editorial/44341141207-44341141207

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Πάνος λέει:

    Γενικώς, μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα…

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η xBerliner λέει:

    «Ενδεικτικά αναφέρουμε και καταγράφουμε κάποιους από τους τρολ λογαριασμούς αυτούς που βοήθησαν από χθες το βράδυ ώστε το #reziLEFTikame να είναι σήμερα στα πιο δημοφιλή hashtags στην Ελλάδα:…»
    Το σάιτ του εθνικού μας κλόουν (http://www.altsantiri.gr/homepage/etsi-dexia-dimiourgi-trend-hashtag-sto-twitter-ke-chiragogi-ikones/) κυνηγάει μάγισσες.
    Όχι ότι δεν υπάρχουν τρολς και πληρωμένα accounts σε twitter και facebook. Υπάρχουν, αλλά ένα hashtag δεν πρόκειται ποτέ να γίνει trend όσα πληρωμένα πληκτρολόγια και να βάλεις αν πράγματι δεν αξίζει να γίνει trend.
    Λες και το αναδρομικό κόψιμο του ΕΚΑΣ (όταν υποσχόσουν π.χ. επαναφορά της 13ης σύνταξης), η ιδιωτικοποίηση των πάντων (όταν ανέβαινες στα κάγκελα και με τη σκέψη ιδιωτικοποίησης), τα μαργαριτάρια και το σανό που πετάνε οι βουλευτές σου (όπως το τελευταίο με τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια) δεν είναι υπεραρκετοί λόγοι για να γίνεις ο περίγελος στα σόλιαλ μίδια.
    Μήπως να ιδρύσουμε καμιά επιτροπή αλλά McCarthy να εξετάζουμε τα αντεπαναστατικά accounts στο twitter και facebook? Μην πληρώνουμε τζάμπα αυτόν τον Καρανίκα που έχει βαθιά εμπειρία στο twitter και στα μποτάκια της Μενεγάκη.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    (Από το άρθρο προς το οποίο παραπέμπει ο Σχολιαστής)

    «Ας είμαστε ειλικρινείς: αν είχε φέρει ο Σαμαράς επτά χιλιάδες σελίδες γεμάτες φόρους και αποκρατικοποιήσεις, στο Σύνταγμα θα είχαν σκαφτεί χαρακώματα.»

    Έχει δίκιο ο αρθρογράφος. Εαν ήταν το ΝΔΣΟΚ που θα έφερνε ένα τέτοιο νομοσχέδιο ή μία κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, θα είχαν σκαφτεί χαρακώματα στο Σύνταγμα και οδοφράγματα θα είχαν στηθεί σε όλη την Αθήνα. Θα ζούσαμε ταραχές τύπου Δεκεμβρίου ’08 (και κατά πάσα πιθανότητα στο πολύ χειρότερο). Όλος ο κομματικός μηχανισμός του Συριζα θα βρισκονταν επι ποδός πολέμου και θα προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί την οργή του κόσμου υποδαυλίζοντας την οσο περισσότερο θα γίνονταν. Τώρα όμως βρίσκεται ο Συριζα στην εξουσία οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Ενη λέει:

    Βερολινεζε, καπου πολυ ευστοχα περιεγραψες τον μεσο ελληνα. Ε, αυτός ο μεσος ελληνας ειναι επιρρεπης και στις πλακες , με περισσια αφελεια καταδιασκεδαζει με θεαματα τυπου Τσαντιρνιους. Αν δεις τις γελαστες φατσες των θαμωνων του μπορεις να φανταστεις και τις πλακες που επακολουθουν την επαυριο.
    Ο μεσος ελληνας ειναι και πλακατζης, οπως οταν ηταν στο σχολειο μικρός……..
    Ε, ο Λαζοπουλος βρηκε το κουμπι τους.

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η aftercrisis λέει:

    «Δεν υπάρχει επιστροφή»….
    Έπρεπε να το είχαν καταλάβει, το αργότερο από τον Ιανουάριο του 2015 (και μάλιστα πριν από τις εκλογές)
    Είναι αργά για δάκρυα, Στέλλα…

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η xberliner λέει:

    Ενη
    Δεν σχολίασα αν και γιατί ο Λάκης είναι δημοφιλής.
    Σχολίασα το να δημοσιεύεις ως πληρωμένα trolls accounts στο twitter που δεν σου αρέσουν επειδή σατιρίζουν το κόμμα σου (ναι ο συριζα είναι το κόμμα του Λάκη υπέρ του οποίου κάνει προπαγάνδα αλλά τα troll τον μάραναν).

    Μου αρέσει!

  8. Η συντεχνιακή οργάνωση του συνδικαλισμού και η διάσπαση των επαγγελματιών σε «γραβάτες» και θύματα του ΟΑΕΕ έχουν ήδη ηττηθεί

    ΠΩΣ ΟΙ «ΓΡΑΒΑΤΕΣ» ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ

    Γράφει ο Γιώργος Στρατόπουλος*

    Οι συνδικαλιστές του ΤΕΕ απειλούν με διαγραφή τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής και πολλούς άλλους «λαμπρούς επαγγελματίες μηχανικούς». Πρόδωσαν τάχα την επαγγελματική τους τάξη. Τι συμβαίνει όμως, αν μια λανθασμένη συνδικαλιστική τακτική ή αμέλεια επιφέρει ζημιές στους επαγγελματίες, τα συμφέροντα των οποίων (έχει εκλεγεί να) προασπίζεται; Ή δεν κάνουν ποτέ λάθη οι συνδικαλιστές, αρκεί να κινούνται μαξιμαλιστικα;

    Κατά την εκτίμησή μου η τακτική που επέλεξαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του ΕΤΑΑ (Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων) ήταν λανθασμένη και απέβη επιζήμια για τα μέλη τους. Αντί για μια δίκαιη και ρεαλιστική διεκδίκηση χαμηλότερων εισφορών -απολύτως εφικτό κατά τους υπολογισμούς μου- επέλεξαν την εκ των προτέρων χαμένη μάχη για τη διατήρηση της αυτονομίας του Ταμείου τους.

    Η ενοποίηση των Ταμείων, η διασφάλιση ισονομίας και δικαιοσύνης στο Ασφαλιστικό – ίδιοι κανόνες για όλους – εκτός από μνημονιακή επιταγή, είναι και σωστή και αναγκαία μεταρρύθμιση, είναι και δίκαιο, ώριμο αίτημα της κοινωνίας.
    Γιατί, όταν μια κοινωνία βιώνει δραματική υποχώρηση βιοτικού επιπέδου και ασφαλιστικών κεκτημένων, πόση κατανόηση μπορεί να δείξει σ’ εκείνον που ακόμα διεκδικεί για λογαριασμό του ευνοϊκότερους κανόνες; Ειδικά μάλιστα αν πρόκειται για επαγγελματικές ομάδες που θεωρούνται προνομιούχες;
    Παραθέτω σχετικό απόσπασμα Εκθεσης του ΚΕΠΕ εδώ για τις ανισότητες που παρήγαγε ο κατακερματισμός των Ταμείων:

    «Η πολυδιάσπαση του συστήματος δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις προκειμένου να διατηρηθούν προνόμια που θεσπίστηκαν στο παρελθόν και αντικρούουν κάθε έννοια κοινωνικής ισότητας…Το σύστημα συντάξεων χαρακτηρίζεται από μια πολυνομία, η οποία δημιουργεί έντονες κοινωνικές ανισότητες, αφού αντιμετωπίζει όμοιες περιπτώσεις πολιτών µε διαφορετικό τρόπο. Οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης (χρόνος ασφάλισης και όρια ηλικίας), τα ποσοστά αναπλήρωσης, οι κατώτατες συντάξεις, οι ασφαλιστικές και εργοδοτικές εισφορές, οι κοινωνικοί πόροι και η κρατική χρηματοδότηση ποικίλουν τόσο μεταξύ των Ταμείων όσο και μεταξύ ασφαλισμένων στο ίδιο Ταμείο.»

    Από την άλλη, βέβαια, στην περίπτωση των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ η επιβάρυνση λόγω εισφορών είναι υπέρογκη, οι ενστάσεις των ασφαλισμένων απολύτως δικαιολογημένες.

    Είχαν, λοιπόν, πολλή δουλειά οι συνδικαλιστές:
    Θα μπορούσαν, ας πούμε, να εξηγήσουν στα μέλη τους γιατί ο στόχος των αυτόνομων Ταμείων δεν είναι εφικτός στο νέο περιβάλλον.
    Θα μπορούσαν, κατόπιν, να επικεντρωθούν στον ρεαλιστικό στόχο: η εφαρμογή της ενοποίησης να γίνει με τρόπο ώστε η επιβάρυνση λόγω εισφορών να είναι 22-23% και όχι 38%.

    Ο ανέφικτος στόχος που χάθηκε

    Μηχανικοί, δικηγόροι κ.α. διεκδίκησαν χωριστό Ταμείο, με το επιχείρημα ότι εισφέρουν/εργάζονται περισσότερα χρόνια, άρα δικαιούνται διαφορετικούς κανόνες, είτε χαμηλότερες εισφορές είτε υψηλότερες συντάξεις. Αυτό ήταν εύλογο στο πολυκατακερματισμένο σύστημα του παρελθόντος. Δεν ισχύει πια.

    Στο νέο περιβάλλον, η σύνταξη παρέχεται για όλους στην ίδια ηλικία (67) και ο υπολογισμός της γίνεται με τους ίδιους κανόνες, με μια φόρμουλα που συνδέει τις συνολικά καταβληθείσες εισφορές εκάστου ασφαλισμένου με την αποδιδόμενη σύνταξη. Περισσότερα χρόνια εισφορών, υψηλότερες εισφορές ή μεγαλύτερη ηλικία συνταξιοδότησης αντιστοιχούν σε υψηλότερη σύνταξη. Αν παραμένουν αδικίες π.χ. στα ποσοστά αναπλήρωσης για τα υψηλά κλιμάκια συντάξιμων αποδοχών, είναι αδικίες που αφορούν εξίσου τους ασφαλισμένους όλων των Ταμείων.

    Γιατί κάποια επαγγελματική ομάδα να δικαιούται προνομιακής μεταχείρισης έναντι των υπολοίπων;

    Η συνήθης απάντηση στο ερώτημα αυτό, παραπέμπει στα περίφημα υγιή Ταμεία. Μιλώντας με δικηγόρους και μηχανικούς διαπιστώνει κανείς πως, ακόμα και σήμερα, πιστεύουν πως έχουν υγιή Ταμεία, πως η κυβέρνηση «πάει να τους ρίξει», να αρπάξει τα αποθεματικά τους. Δεν είναι έτσι.

    Στο παράδοξο ελληνικό σύστημα υγιή ονομάστηκαν τα Ταμεία που ήταν ταμειακά πλεονασματικά, είτε επειδή είχαν ευνοϊκό λόγο εργαζομένων/συνταξιούχων είτε επειδή εισέπρατταν κοινωνικούς πόρους. Οι ασφαλισμένοι των υγιών Ταμείων θεωρούν περιουσία τους τα πλεονάσματα. Περιουσία που τους παρέχει μάλιστα και έξτρα δικαίωμα: ευνοϊκότερους κανόνες ασφάλισης και συνταξιοδότησης.

    Αυτή η αντίληψη, αν και πολύ διαδομένη, είναι απολύτως λανθασμένη, διότι παραγνωρίζει μια βασική αλήθεια: το αναλογιστικό έλλειμμα-πλεόνασμα εκάστου Ταμείου δεν αφορά μόνο το σήμερα αλλά και όλες τις μελλοντικές υποχρεώσεις του Ταμείου. Υπ’ αυτήν την έννοια, το πρόσκαιρο και εφήμερο ετήσιο ταμειακό πλεόνασμα (ή έλλειμμα) ενός Ταμείου δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για τη θέσπιση διαφορετικών κανόνων και την απονομή καλύτερων (ή χειρότερων) παροχών.

    Στην Ελλάδα ο πυλώνας της κύριας σύνταξης είναι δημόσιος, διανεμητικός και εγγυημένος από το κράτος. Η δημογραφική διάρθρωση της κοινωνίας και η σχέση ασφαλισμένων προς συνταξιούχους επηρεάζει ως ένα βαθμό τη δυνατότητα του κράτους να παρέχει καλύτερες συντάξεις.

    Ας δούμε μια υπόθεση εργασίας. Εστω ότι το 1985 οι επαγγελματίες προγραμματιστές υπολογιστικών συστημάτων/τηλεπικοινωνιών -ελάχιστοι τότε- έφτιαχναν δικό τους Ταμείο τύπου ΤΣΜΕΔΕ. Σήμερα θα είχαν πολύ ευνοϊκή αλλά εφήμερη αναλογία εργαζόμενων/συνταξιούχων: ελάχιστοι συνταξιούχοι θα εισέπρατταν συντάξεις και πολυάριθμοι εργαζόμενοι θα κατέβαλαν εισφορές. Θα ήταν δίκαιο και λογικό οι σημερινοί συνταξιούχοι του υποθετικού Ταμείου να απολαμβάνουν συντάξεις 5.000-10.000€, επειδή μπορούσαν, επειδή για τρεις δεκαετίες είχαν Ταμείο πλεονασματικό (ταμειακά); Τα αυριανά ελλείμματα, όταν τα ευνοϊκά δημογραφικά του Ταμείου επιδεινωθούν, ποιος θα τα καλύψει;

    Αντιστοίχως, λόγω του μετασχηματισμού της οικονομίας (εδώ) τα δημογραφικά (αναλογία εργαζόμενων/συνταξιούχων) κάποιων Ταμείων επιδεινώνονται.

    Η μετατόπιση του λιανεμπορίου, π.χ., από τα μικρά καταστήματα στις μεγάλες αλυσίδες και τα πολυκαταστήματα έχει ως αποτέλεσμα λιγότερους ενεργούς ασφαλισμένους στον ΟΑΕΕ και περισσότερους στο ΙΚΑ. Λιγότερους μαραγκούς, περισσότερους πωλητές. Ποιος θα πληρώσει για τη σύνταξη των μαραγκών;

    Ή πρέπει να μειωθεί, ανεξαρτήτως των εισφορών που κατέβαλαν στο ΤΕΒΕ, μόνο και μόνο επειδή άνοιξαν τα ΙΚΕΑ;

    Στην Ελλάδα ο πυλώνας της κύριας σύνταξης είναι δημόσιος, διανεμητικός και εγγυημένος από το κράτος. Η δημογραφική διάρθρωση της κοινωνίας και η σχέση ασφαλισμένων προς συνταξιούχους επηρεάζει ως ένα βαθμό τη δυνατότητα του κράτους να παρέχει καλύτερες συντάξεις.
    Όμως αυτό αφορά στο σύνολο της κοινωνίας, όχι στις επιμέρους επαγγελματικές ομάδες, για τις οποίες ο μετασχηματισμός της οικονομίας στη πορεία του χρόνου διαμορφώνει ευνοϊκούς ή δυσμενείς δημογραφικούς συσχετισμούς.

    Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: τα όποια πλεονάσματα των επιμέρους «υγιών» Ταμείων δεν ανήκουν στους ασφαλισμένους τους αλλά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Και κανείς ασφαλισμένος δεν θεμελιώνει ηθικά, οικονομικά και πολιτικά, περισσότερα δικαιώματα από τις εισφορές που κατέβαλε, μόνο και μόνο επειδή πρόσκαιρα υπάρχουν πολλοί ασφαλισμένοι να χρηματοδοτούν τη σύνταξή του.

    Η περίπτωση του ΤΣΜΕΔΕ, του Ταμείου με τον ευνοϊκότερο λόγο εργαζομένων /συνταξιούχων, είναι ενδεικτική του πόσο εφήμερη και απατηλή μπορεί να είναι η στιγμιαία αποτύπωση των μεγεθών ενός «υγιούς» Ταμείου. Τον Αύγουστο του 2007 το ΤΣΜΕΔΕ είχε 14.400 συνταξιούχους (λόγος εργαζομένων/συνταξιούχων 7,0 εδώ σελ. 274 & 308). Σήμερα οι συνταξιούχοι του ΤΣΜΕΔΕ είναι 27.970 ( λόγος εργαζομένων/συνταξιούχων 3,7 εδώ). Σε 10 χρόνια, σύμφωνα με αναλογιστική μελέτη του ίδιου του ΤΕΕ (εδώ, σελ 31), οι συνταξιούχοι θα είναι 53.925 και ο αντίστοιχος λόγος περίπου στο 1,96.

    Ο εφικτός στόχος που αγνοήθηκε

    Στο νέο σύστημα με τους «ίδιους κανόνες» οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ και του ΟΓΑ επιβαρύνονται με εισφορές 27% αντί για 38% – δεν καταβάλλουν εισφορές για εφάπαξ και επικουρική. Για ποιο λόγο, όμως, ο νέος μηχανικός, ο νέος δικηγόρος υποχρεώνεται σε εισφορές για εφάπαξ και επικουρική;

    Η απαλλαγή των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ από εισφορές για εφάπαξ και επικουρική ήταν (και είναι) ένας ρεαλιστικός στόχος. Θα μπορούσε να γίνει με μετατροπή του Επικουρικού τους σε νέο επαγγελματικό Ταμείο με υποχρεωτική ή προαιρετική συμμετοχή.Επιπροσθέτως, αν ο υπολογισμός των συντελεστών εισφορών γινόταν σωστά -υπάρχει λάθος, έχω αναφερθεί παλαιότερα εδώ– το ποσοστό των εισφορών θα περιοριζόταν στο 22-23%. (Συνοπτικά: στους μισθωτούς μεικτός μισθός 1.000€ αντιστοιχεί σε εισφορές κύριας σύνταξης και περίθαλψης 270€ (27% των μεικτών αποδοχών). Η μισθολογική δαπάνη όμως, προσθέτοντας το έξοδο των εργοδοτικών εισφορών, είναι 1.250€ και τα 270€ που αποδίδονται ως εισφορές κύριας σύνταξης και περίθαλψης αντιστοιχούν στο 22% της συνολικής μισθολογικής δαπάνης. Στην περίπτωση των ελεύθερων επαγγελματιών, των αγροτών κ.λπ. ο σωστός συντελεστής για να υπολογιστούν οι εισφορές ως % των καθαρών εσόδων είναι το 22% και όχι το 27%)1.

    Τα ταμειακά προβλήματα που προκύπτουν από μια τέτοια αλλαγή ούτε μεγάλα είναι ούτε δισεπίλυτα. Το βέβαιο είναι πως ο νέος επαγγελματίας που σήμερα επιβιώνει δύσκολα, δεν έχει κανένα συμφέρον (και επιθυμία) να καταβάλει επιπλέον 11% των εσόδων του για μια απαξιωμένη στη συνείδησή του επικουρική σύνταξη και ένα αμφίβολο εφάπαξ.

    Και εφόσον οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ ή του ΟΓΑ έχουν αυτήν τη δυνατότητα, γιατί τη στερούνται οι ασφαλισμένοι του ΕΤΑΑ;

    Με λίγα λόγια, η ενοποίηση του ΕΤΑΑ στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης θα μπορούσε να γίνει χωρίς να επιβληθούν εξοντωτικές και αντιπαραγωγικές επιβαρύνσεις στους ασφαλισμένους -22% αντί 38%- και χωρίς να παραβιάζεται η αρχή της ισονομίας και των ίδιων κανόνων για όλους τους ασφαλισμένους.

    Στο θέμα των εισφορών του ΕΤΑΑ το Υπουργείο καταφανώς υπέπεσε σε θεμελιώδη λάθη και αβλεψίες. Και στους 4 μήνες που συζητείται το νέο νομοσχέδιο δεν τα διόρθωσε, γιατί κανείς δεν του ζήτησε να τα διορθώσει. Και κατά τούτο, οι προσπάθειες και οι μαξιμαλιστικές επιλογές των συνδικαλιστικών ηγεσιών δεν απέφεραν κέρδος στα μέλη τους.
    [….]
    http://aristeristrouthokamilos.blogspot.gr/2016/05/blog-post_17.html

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s