ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΚΑΦΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

To …ταξικό μίσος που εκπέμπει το άρθρο για τους αγρότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες -επιστήμονες ή επιχειρηματίες- μου έκανε εντύπωση.  Θα το …γείωνα αν δεν ήταν αναρτημένο στην ιστοσελίδα των «53+».  Οσο είναι στην εξουσία ή όσο παραμένει η ιστοσελίδα μας στον αέρα, θα παρουσιάζονται κείμενα από το commonality.gr,  όπως μέχρι πριν λίγους μήνες  …μελετούσαμε -και ανεβάζαμε στην καλύβα- την iskra.  Tο …ρητό είναι: Δες τι λένε οι πλέον αρπαγμένοι εξουσιαστές, για να εντοπίσεις  μελλοντικές ζημιές. 

commonality.gr  /  ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΚΑΦΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ   /  Δημήτρης Παπανικολόπουλος

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι χρόνων και στο πλαίσιο του αντιμνημονιακού αγώνα διαφορετικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις συνασπίστηκαν προκειμένου να ρίξουν τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Απότοκο αυτής της στρατηγικής ήταν η σύμπηξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σε αυτή την περίπτωση, η διομαδική σύγκρουση μνημόνιο-αντιμνημόνιο άμβλυνε τα στοιχεία αντιπαράθεσης εντός της ομάδας κοινής υπαγωγής. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση της πρόσφατης σύγκρουσης μεταξύ κυβέρνησης και ελευθέρων επαγγελματιών-αγροτών, κατά την οποία η αντι-ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά συντάχθηκε με τα διαμαρτυρόμενα μικροαστικά στρώματα. Οι ανάγκες της ενδοομαδικής άμβλυνσης των διαφορών υποχρέωσε την αντι-ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά να παραβλέψει κλασικά σημεία τριβής, όπως: α) η αντιοικολογική συμπεριφορά μεγάλου μέρους των αγροτών, β) η μειοψηφική αλλά εμπεδωμένη ρατσιστική στάση και πρακτική απέναντι στους μετανάστες εργάτες γης, γ) το αντιαισθητικό ηγεμονικό πολιτιστικό παράδειγμα που αφίσταται από τις πολιτιστικές ευαισθησίες της πλειοψηφίας των αριστερών, δ) τον εμπεδωμένο συντηρητισμό και σεξισμό μεγάλου μέρους των αγροτών.

Η αντι-ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά παραγνώρισε επίσης εύκολα ότι από τη σκοπιά της ταξικής συνείδησης είναι απαράδεκτο α) ότι οι αγρότες διέλυσαν τους συνεταιρισμούς τους, αφού πρώτα τους μετέτρεψαν σε κομματική αρένα και γρανάζια του πελατειακού συστήματος, β) ότι οι αγρότες του κάμπου κατεβαίνουν στα μπλόκα τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο όταν δεν έχουν δουλειά, ενώ άλλοι έχουν εκείνη την περίοδο (συντεχνιασμός), και λύνουν τα μπλόκα το Μάρτιο, επειδή ξεκινά η νέα σεζόν (μιλάμε, δηλαδή, για αγώνες με μηδενικό κόστος), γ) ότι οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι ή οι ελεύθεροι επαγγελματίες που αντλούν επιπρόσθετα εισοδήματα από τα κτήματά τους θέλουν να θεωρούνται φτωχοί αγρότες που αναγκάστηκαν να κάνουν δεύτερη δουλειά (μιλάμε δηλαδή για την απόλυτη αντιστροφή της πραγματικότητας), δ) ότι οι αγρότες που δεν δουλεύουν όλο το χρόνο θέλουν να βγάζουν τα λεφτά που βγάζουν οι μισθωτοί που δουλεύουν όλο το χρόνο, ε) ότι οι αγρότες του κάμπου θεωρούν πως κάποιος μπορεί να έχει 500 στρέμματα (τη στιγμή που ο εθνικός μέσος όρος είναι 40 στρέμματα) και να θεωρείται φτωχός (τάδε έφη ένας εκπρόσωπος των «σκληρών» της Νίκαιας).

 

Μακροχρόνια γνωστικά ελλείμματα

Η στάση αυτή της αντι-ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς εξηγείται προφανώς από τις ανάγκες της ενδοομαδικής σύμπνοιας του αντιμνημονιακού μπλόκ. Επιβαρύνει, ωστόσο, την αριστερή αντιπολίτευση με τυχοδιωκτικές πρακτικές («ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου»). Η στάση αυτή βέβαια δεν τροφοδοτείται μόνο από τις βραχυπρόθεσμες ανάγκες τις αντιπολιτευτικής στάσης, αλλά και από μακροχρόνια γνωστικά ελλείμματα. Τα γνωστικά αυτά ελλείμματα είναι τριών ειδών: πρώτον, η κομμουνιστική αριστερά δεν κατανόησε ποτέ το χαρακτήρα της κατά Μαρξ «μικρής εμπορευματικής παραγωγής»· δεύτερον, δεν κατανόησε ποτέ το μέγεθος του μικροαστισμού στην Ελλάδα»· τρίτον, δεν κατάφερε ποτέ να διακρίνει επαρκώς το μικροαστισμό από το σοσιαλισμό.

 

Η μικροαστική «μικρή εμπορευματική παραγωγή»

Το πρώτο γνωστικό έλλειμμα σχετίζεται με την ίδια την απροθυμία του Μαρξ να ασχοληθεί συστηματικά με τη «μικρή εμπορευματική παραγωγή». Ενώ όλοι οι τρόποι παραγωγής που εντόπισε μαρτυρούν τις σχέσεις παραγωγής στο εσωτερικό τους (δουλοκτητικός, φεουδαρχικός, κεφαλαιοκρατικός) η «μικρή εμπορευματική παραγωγή» δεν παραπέμπει σε παραγωγικές σχέσεις, ούτε ταξικές, ούτε άλλες. Αν και υπήρξαν μελετητές στην Ελλάδα που εντόπισαν το ρόλο της οικογένειας στην αγροτική παραγωγή (π.χ. Βεργόπουλος) ή στη βιοτεχνική παραγωγή της πόλης (π.χ. Ποταμιάνος), μόνο ο Κυριάκος Χαραλάμπους-Μελέτης έκανε το βήμα να μελετήσει τον «οικογενειακό τρόπο παραγωγής» ως ξεχωριστό τρόπο παραγωγής (ο Πουλαντζάς είχε επίσης αναφερθεί σε «πατριαρχικό τρόπο παραγωγής»), όπου αντί για τάξεις φέρει φύλα και γενεές, δηλαδή βασίζεται κυρίως στην εκμετάλλευση των οικογενειακών μελών από τον αρχηγό της οικογένειας ή στη συνεργασία αυτών. Η ταξική ανάλυση δεν βοηθά στην εξοικείωση με τον «οικογενειακό» ή «πατριαρχικό τρόπο παραγωγής», με αποτέλεσμα η κομμουνιστική αριστερά να μην κατανοεί ή να διαστρέφει τις πραγματικές δυναμικές στον αγροτικό χώρο.

Εκεί όπου υπήρχαν ιδιοκτήτες αγρότες οι οποίοι ενδιαφέρονταν μόνο για την αναπαραγωγή της οικογενειακής τους εκμετάλλευσης και όχι για τη διευρυμένη αναπαραγωγή της επιχείρησής τους, η κομμουνιστική αριστερά έβλεπε είτε «κολίγους» είτε «μεγαλογαιοκτήμονες», υποκείμενα δηλαδή που έπαψαν να υφίστανται εδώ και 100 χρόνια.

 

Το εύρος του μικροαστισμού στην Ελλάδα

 Σχετικά με το δεύτερο γνωστικό έλλειμμα, αξίζει να ειπωθεί ότι παρά το ότι έχει αναγνωριστεί ακόμα και από μαρξιστές (π.χ. Τσουκαλάς, Βεργόπουλος) πως το μέγεθος των μικροαστικών στρωμάτων στην Ελλάδα ήταν ανέκαθεν μεγάλο, άλλοι ισχυρίζονταν ότι η Ελλάδα ήταν καπιταλιστική χώρα ήδη από τον 19ο αιώνα (π.χ. Ψυρούκης, Μηλιός). Τα παραδοσιακά και νέα μικροαστικά στρώματα αριθμούν ακόμα και σήμερα το 1/3 του ενεργού εργατικού δυναμικού. Ωστόσο η επιρροή τους στη συνείδηση των εργαζομένων είναι πολύ μεγαλύτερη. Αφενός, σε σχετικά πρόσφατες έρευνες του ΟΟΣΑ, έως και το 70% των ερωτώμενων δήλωνε ότι θέλει να έχει τη δικιά του επιχείρηση, ενώ, αφετέρου, οι άνεργοι, που θεωρητικά ανήκουν στον εφεδρικό εργατικό στρατό, σε μεγάλο βαθμό προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ανεργίας με επιχειρηματικά σχέδια.

Δεν πρέπει να ξεχνούμε πως η μισθωτή εργασία, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, υπήρξε για δεκαετίες ατομική και οικογενειακή στρατηγική απόκτησης του απαραίτητου κεφαλαίου προκειμένου να χρηματοδοτηθεί μια οικογενειακή ή ατομική επιχείρηση. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι, στις οικογενειακές επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι, όταν δεν είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, αντιμετωπίζονται συχνά ως τέτοια. Με λίγα λόγια, σημασία δεν έχει πόσοι είναι μικροαστοί, αλλά πόσοι και πόσες μπαίνουν στην προοπτική του μικροαστισμού. Άλλωστε, οι οικογενειακές και ατομικές επιβιωτικές στρατηγικές, που περιλάμβαναν μεταξύ άλλων οικονομική πολυσθένεια, φοροδιαφυγή και επιδίωξη κοινωνικής κινητικότητας, υπήρξαν κυρίαρχες στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό σε ολόκληρη την πρόσφατη ιστορία μας (βλ. Τσουκαλάς). Η μικροαστική νοοτροπία, η ιδεολογία του νοικοκυραίου, μεταφέρθηκε από την ύπαιθρο στις πόλεις μέσω της εσωτερικής μετανάστευσης. Η «μικρή εμπορευματική παραγωγή» στην αγροτική επαρχία μετατράπηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα σε «μικρή εμπορευματική παραγωγή» στις ελληνικές πόλεις.

Οι στρατιές αφεντικών χωρίς υπαλλήλους (μαγαζάτορες, βιοτέχνες, ελεύθεροι επαγγελματίες) που δημιουργήθηκαν συνεπικουρούμενες από τις στρατιές υπαλλήλων χωρίς αφεντικά (δημόσιοι υπάλληλοι, υπάλληλοι ΔΕΚΟ) διαμόρφωσαν τη ραχοκοκαλιά μιας μικροαστικής κοινωνίας, η οποία αγκάλιασε τον πασοκικό σοσιαλισμό ως το πολιτικοϊδεολογικό όχημα της εμπέδωσης του μικροαστισμού. Οι στρατιές αυτές των εργαζομένων που ήθελαν να αποφύγουν την προλεταριοποίηση αποθέωσαν το ατομικό και οικογενειακό συμφέρον, καθώς και τις πρακτικές που το υπηρέτησαν (αντιπαροχή, καταπατήσεις, πελατειακό σύστημα, φοροδιαφυγή, υπεράσπιση μιας εκπαίδευσης που έδινε πτυχία-εισιτήρια για το κοινωνικό ασανσέρ). Στο πλαίσιο αυτής της νοοτροπίας, το δημόσιο συμφέρον δεν διαχωριζόταν από το ατομικό-οικογενειακό και δεν σήμαινε τίποτα περισσότερο από το άθροισμα των ατομικών συμφερόντων. Όλοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους τρόπον τινά μετόχους σε μια εταιρεία που λέγεται Ελληνικό Κράτος, το οποίο όφειλε να εξασφαλίζει την αποδοτικότητα των μετοχών τους.

Όπως πολύ σωστά έχει παρατηρήσει ο Μουζέλης, η συνύπαρξη μιας ασθενούς οικονομικής ανάπτυξης και ενός πρώιμου κοινοβουλευτισμού οδήγησε στην εμπέδωση συσσωματωτικών και όχι ενσωματωτικών λογικών. Η συλλογική διεκδίκηση συνυπήρχε με το αλισβερίσι πολιτών και πολιτικών, που σκοπό είχε την αμοιβαία αναπαραγωγή του κεφαλαίου τους. Το μικρό πολιτικό κεφάλαιο-ψήφος εξασφάλισε το μικρό πολιτικό βουλευτικό κεφάλαιο, το οποίο εγγυόταν την αναπαραγωγή και επέκταση του μικροαστικού κεφαλαίου που αποτελούνταν από ένα συνδυασμό σπιτιών, κτημάτων ή επιχειρήσεων, αδειών εκμετάλλευσης και πολιτικών διευκολύνσεων.

 

Μικροαστικός σοσιαλισμός

Καθώς όμως το μικρό κεφάλαιο άρχισε να νιώθει την ανάσα του μεγάλου κεφαλαίου, προϊόντος του 20ού αιώνα, βασικό συστατικό στοιχείο της μικροαστικής ιδεολογίας έγινε η μαχητική δυσπιστία απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Έκτοτε οι μικροαστοί ζητούσαν επίμονα από το κράτος να τους προστατεύσει όχι τόσο από την ύπαρξη του μεγάλου κεφαλαίου από την οποία  άλλωστε επωφελούνταν (δάνεια προς τις μικρές επιχειρήσεις, εισαγωγή τεχνολογικού εξοπλισμού και καινοτομικών πρακτικών), αλλά από την επέκταση του χώρου δραστηριότητάς του. Οποιαδήποτε προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής ή/και εξορθολογισμού της ελληνικής οικονομίας και διοίκησης προσέκρουε στο πολιτικό κόστος που δημιουργούσαν τα εκτεταμένα μικροαστικά στρώματα που θεωρούσαν παράγοντα επιβίωσής τους τη διατήρηση της γενικευμένης αδιαφάνειας. Ένα είδος ρηχής αντισυστημικής στάσης (αλλά όχι και συμπεριφοράς) κατέστη κι αυτή μέρος της μικροαστικής ιδεολογίας. Καθώς όμως ο ριζοσπαστισμός των μικροαστικών στρωμάτων τροφοδότησε πολιτικά κυρίως τις προοδευτικές δυνάμεις και όχι τις συντηρητικές, όπως σε άλλες χώρες, θεωρήθηκε -και ακόμα θεωρείται- αξιοποιήσιμο όπλο στη φαρέτρα των πολιτικών δυνάμεων που ευαγγελίζονται τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Εκ των πραγμάτων λοιπόν ο μικροαστισμός προβλήθηκε ως μέσο αντίστασης στον αναπτυσσόμενο καπιταλισμό και, ως εκ τούτου, έμπρακτα υποκατέστησε τον ανεύρετο (ή ανεπιθύμητο) σοσιαλισμό ως προοπτική των εργαζόμενων τάξεων στην Ελλάδα.

 

Ο θρήνος για τη συρρίκνωση των μικροαστικών στρωμάτων και η συνεταιριστική προοπτική

Η ένταξή μας στην ΕΟΚ και κατόπιν στην ΕΕ, η είσοδός μας στη ζώνη του ευρώ και, τέλος, τα αποτελέσματα της παγκόσμιας κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, έθεσαν στον ελληνικό μικροαστισμό διαδοχικά προκλήσεις που φαίνεται πως δεν είναι σε θέση να αποφύγει ή να αντιμετωπίσει. Από τη μια, οι Έλληνες αγρότες μειώνονται ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού εδώ και πολλές δεκαετίες ακολουθώντας φυσικά τις τάσεις στον ανεπτυγμένο κόσμο. Από την άλλη, τα μνημόνια εκκαθάρισαν εκατοντάδες χιλιάδες (μικρές κυρίως) επιχειρήσεις. Θα έπρεπε να θρηνήσουμε γι’ αυτό;

Πριν απαντήσω, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις. Από το 1960 που μπήκαμε στην ΕΟΚ οι αγρότες ήταν (πλημμελώς) ενήμεροι για τον αυξανόμενο ανταγωνισμό που θα αντιμετώπιζαν προϊόντος του χρόνου από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Οι Έλληνες αγρότες όμως το μόνο που έκαναν ήταν να ζητούν από το κράτος να τους προστατεύσει σε κάθε περίπτωση. Είναι αλήθεια ότι βελτιστοποίησαν τον μέσο όρο των εκμεταλλεύσεων χωρίς ωστόσο να προσεγγίσουν ούτε κατά διάνοια τον μέσο όρο των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι αλήθεια ότι έκαναν επενδύσεις σε μηχανήματα χωρίς ωστόσο να εξορθολογίσουν τις δαπάνες τους κάνοντας την απαραίτητη οικονομία κλίμακας με τη βοήθεια των συνεταιρισμών τους. Αποκλειστικά με δική τους ευθύνη κομματικοποίησαν τους συνεταιρισμούς τους και τους απομάκρυναν από παραγωγικούς σκοπούς. Ταυτόχρονα δεν έπαψαν να συμβουλεύουν τα παιδιά τους να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εκμεταλλεύσεις προς χάριν της μετανάστευσης στις πόλεις και της μεταπήδησης σε άλλο επαγγελματικό κλάδο και ει δυνατόν εισοδηματικό στρώμα. Οι νέοι έφευγαν μαζικά και ενθουσιωδώς, όπως συνέβη σε όλο τον κόσμο, με σκοπό μια πιο καλή και ενδιαφέρουσα ζωή στις πόλεις. Αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν στη ραγδαία μείωση και γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και όχι κάποιες πολιτικές «ξεκληρίσματος». Και είναι να απορεί κανείς πώς αριστεροί/ες διανοούμενοι/ες που κατά τα άλλα δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με τον αγροτικό τρόπο ζωής και δεν θα γύριζαν για κανένα λόγο στην επαρχία προσπαθούν να διαστρέψουν την πραγματικότητα προσυπογράφοντας τις χαμηλής έντασης κοινοτοπίες που αναμασούν οι αγροτοσυνδικαλιστές.

Η αναγέννηση της υπαίθρου από τη σκοπιά του χειραφετητικού προτάγματος που (θα έπρεπε να) πρεσβεύει η Αριστερά  δεν ισούται με τη διατήρηση της μάτσο κουλτούρας του άντρα που δουλεύει τη γη και βρίθει από ρατσιστικά και σεξιστικά στερεότυπα. Μόνο η ισότιμη ένταξη των νέων γυναικών στο αγροτοδιατροφικό παραγωγικό σύμπλεγμα μπορεί να κάνει τη ζωή στην ύπαιθρο ενδιαφέρουσα. Όμως οι γυναίκες δεν είναι δυνατόν να ενταχθούν ισότιμα και ενθουσιωδώς (όχι δηλαδή από ανάγκη), αν η παραγωγή δεν διαθέτει διοικητικό, βιοτεχνικό, τουριστικό και διαφημιστικό κομμάτι, στα οποία οι γυναίκες μπορούν να διαπρέψουν (βλέπε π.χ. την επιτυχία των γυναικείων συνεταιρισμών). Οι αγρότες όμως θέλουν να συνεχίσουν να παράγουν απλώς πρώτες ύλες και να αναζητούν τον πιο συμφέροντα έμπορο για να τους τις διοχετεύσει στην αγορά. Ούτε  θέλουν να συνεταιριστούν, ούτε να μπλέξουν με επιχειρηματικά σχέδια που θα τους έδιναν τη δυνατότητα να παρακάμψουν τους μεσάζοντες και/ή να μεταποιήσουν το προϊόν τους αντλώντας υπεραξία.

Εδώ ακριβώς τίθενται μερικά αμείλικτα ερωτήματα: γιατί ευθύνεται κάποιος άλλος για την απροθυμία των αγροτών να συνεργαστούν; Ποια προοπτική γεννά η προστασία της μικροαστικής τους νοοτροπίας; Γιατί επίσης θεωρούμε ότι το αγροτικό εισόδημα πρέπει να είναι εξασφαλισμένο ανεξαρτήτως του μεγέθους της αγροτικής εκμετάλλευσης, της εργασίας και των επιλογών των αγροτών; Κατόπιν όλων αυτών, δεν ξέρω αν πρέπει να θρηνούμε για τη μείωση του αγροτικού πληθυσμού, είναι ωστόσο σαφές ότι αφενός η μείωση προέκυψε από τις επαγγελματικές επιλογές του καθενός και της καθεμιάς που δεν ήθελαν να γίνουν ή να συνεχίσουν να είναι αγρότες και αφετέρου η μείωση είναι αναπόφευκτη, καθώς οι αγρότες στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι πάνω από 50 χρονών. Η αλλαγή του μοντέλου αγροτικής παραγωγής στη χώρα μας εναπόκειται στους νέους αγρότες και σε όσους/ες αποφασίσουν να ασχοληθούν με τη γεωργία με άλλους όρους, σαν αυτούς που περιέγραψα παραπάνω.

Όσον αφορά τώρα τη μικρο-επιχειρηματικότητα, έχω να παρατηρήσω το εξής: δεν γνωρίζω άλλη χώρα όπου όλα τα ισόγεια όλων των πολυκατοικιών όλων των δρόμων όλων των πόλεων να είναι καταστήματα που πουλάνε αναγκαστικά τα ίδια πράγματα σε εξίσου αναγκαστικά «τσιμπημένες» τιμές (γιατί αλλιώς δεν βγαίνουν). Πιστεύει κανείς ότι αυτό είναι βιώσιμο ή χρήσιμο; Όλοι σε αυτήν τη χώρα ήθελαν να γίνουν μαγαζάτορες.

Πιστεύει επίσης κανένας ότι χρειαζόμαστε τόσους πολλούς δικηγόρους, για να πάρω απλώς ένα παράδειγμα; Προοδευτικό αίτημα είναι να έχουν δουλειά όλοι αυτοί οι δικηγόροι ή να κάνουμε τις διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης πιο απλές και φτηνές και άρα να πλήξουμε κι άλλο το εισόδημα των δικηγόρων; Οι δικηγόροι εν τω μεταξύ μπορούν να δημιουργήσουν συνεταιριστικά γραφεία ή να δουλεύουν ως υπάλληλοι σε υπαλληλικά γραφεία. Δεν το θέλουν, γιατί θέλουν να φέρουν τον τίτλο του μάχιμου δικηγόρου, να έχουν το δικό τους γραφείο ή να λογίζονται “συνεργάτες” εδραιωμένων στην πιάτσα δικηγόρων. Αυτά όμως είναι προσωπικές επιλογές και όχι μαχητά αιτήματα για την κομμουνιστική αριστερά. Μαχητό αίτημα επίσης μπορεί να είναι η σύνδεση των εισφορών με το εισόδημα, όχι η υπεράσπιση του ενδημικού στους κόλπους των ελεύθερων επαγγελματιών φαινομένου της εκτεταμένης φοροδιαφυγής, που τους επέτρεψε στα χρόνια της ανάπτυξης να ζουν πολύ καλύτερα από την πλειοψηφία των εργαζομένων.

 

Συνεταιριστικός σοσιαλισμός

Κοντολογίς, αν ‒ήδη από τη δεκαετία του ’80, όπως έλεγε ο Ελεφάντης‒ «από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, το ΠΑΣΟΚ μας αφήνει αδιάφορους», θεωρώ ότι αυτό ισχύει ακριβώς γιατί «από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, ο μικροαστισμός (πρέπει να) μας αφήνει αδιάφορους». Ωστόσο, ο μικροαστισμός δεν στερείται εφοδίων χρήσιμων στην υπόθεση του κοινωνικού μετασχηματισμού. Η σχετική αυτονομία που απολαμβάνει ένας αγρότης ή ένας ελεύθερος επαγγελματίας όσον αφορά τις επαγγελματικές επιλογές του, καθώς και η δουλειά χωρίς άνωθεν επιβεβλημένο ωράριο και αφεντικό, τροφοδοτεί με χρήσιμες, για μια εναλλακτική προοπτική, αναπαραστάσεις, συναισθήματα και προσανατολισμούς. Το αν θα ενισχυθούν βέβαια αυτά τα στοιχεία ή τα στοιχεία της θεοποίησης της ατομικής περιουσίας και σταδιοδρομίας είναι κάτι το οποίο εναπόκειται σε προσωπικές και συλλογικές επιλογές.

Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια κοινωνία με μπλοκαρισμένο φαντασιακό, όπου αδυνατούμε να αναλάβουμε τις μέριμνες, τις πειθαρχίες και τα κόστη των μεγαλεπήβολων ιδεών μας, γι’ αυτό περιοριζόμαστε de facto σε αγώνα οπισθοφυλακής, προκειμένου «να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται». Είναι αλήθεια ότι είχαμε δομική ανεργία πριν από την κρίση. Είναι αλήθεια ότι η τεχνολογική επανάσταση των τελευταίων 40 χρόνων αφαιρεί συστηματικά θέσεις εργασίας. Είναι αλήθεια ότι, περνώντας από την εποχή του έθνους-κράτους στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό (χωρίς κομμουνιστικό αντίπαλο), οι καπιταλιστές έχουν αντιστρέψει τον εργατικό εκβιασμό («δώσε μου αυτό που θέλω, γιατί θα απεργήσω και δεν μπορείς να με απολύσεις»)  σε εργοδοτικό εκβιασμό («δώσε μου αυτό που θέλω, γιατί και να απεργήσεις θα σε απολύσω ή θα ψάξω αλλού για φτηνότερο και πιο πειθήνιο εργατικό δυναμικό»). Ωστόσο το ότι δεν μπορούμε πλέον να εκβιάσουμε τους καπιταλιστές, παρά μόνο να τους αντικαταστήσουμε, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μπούμε στην προοπτική των μικροαστών, σημαίνει ότι πρέπει να μπούμε στην προοπτική της κοινωνίας των συνεταιρισμένων παραγωγών. Γιατί ο σοσιαλισμός ή θα είναι συνεταιριστικός ή δεν θα υπάρξει.

 

Ο Δημήτρης Παπανικολόπουλος είναι διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Ελλάδα, Πολιτική, καινούργιο συκώτι. Bookmark the permalink.

61 Responses to ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ. Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΚΑΦΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

  1. Ο/Η δεξιος λέει:

    Ο τύπος ξαναγυρίζει στην κλασική μαρξιστική αντίληψη ότι η μόνη επαναστατική τάξη είναι το προλεταριάτο και άρα κακώς η αριστερά ασχολείται με αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες.
    Τα πράγματα είναι όμως με βάση πάντα τη δική του θεωρία χειρότερα για το συνονθύλευμα που υποστηρίζει και αρκεί μόνο μία περίπτωση για να το καταδείξει : Σκουριές.

    http://www.iefimerida.gr/news/201718/me-kranos-ergotaxioy-stin-poreia-ton-metalloryhon-apo-tis-skoyries-o-adonis-georgiadis

    Εκεί η εργατική τάξη – η πραγματική σύμφωνα με τους ορισμούς του – συγκρούεται με τα μικροαστικά στρώματα που θέλουν να κλείσουν τα ορυχεία και υπερασπιστής της είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης απέναντι στον Σκουρλέτη που είναι με τους μικροαστούς της Ιερισσού.
    Οπότε όλα αυτά που λένε οι 53 και ο ίδιος είναι τρία πουλάκια κάθονται.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Ενη λέει:

    Η αναλυση στο commonality,gr επεξεργαζεται θεματα που εχουν γραφει τωρα και δεκαετίες. Αλλωστε φαινεται και απο τα ονοματα των συγγραφεων που αναφερονται στο κειμενο. οπως Τσουκαλας, Βεργοπουλος, Μουζελης. Αυτα εχουν γραφει τωρα και δεκαετίες και ασφαλως οι αριστεροι μαρξιστες του συριζα τα γνωρίζουν.
    Ποιο ειναι το τωρινό ακροατηριο στο οποιο απευθυνονται, δεν γνωριζουμε βεβαια, ασφαλως οχι οι ψηφοφοροι του που ψηφισαν «αντι» στο ΝΔ-ΣΟΚ, αλλά ουτε και οι συγκυβερνωντες οι ΑΝΕΛ.

    Σε νεα ακροατηρια που θα αρχισουν να διαβαζουν Πουλαντζα και Βεργοπουλο;
    Μα αυτή ειναι μια εσωκομματικη διαδικασία των συριζαιων και δεν απασχολει το σημερινο ευρυ κοινό, το οποιο παρακολουθει τις εξελιξεις της καθημερινοτητας και της πραγματικοτητας.

    Αν αρχισε ο Συριζα την ιδεολογικη καθοδηγηση των οπαδων του, ας ξεκινησει ενα διαλογο με την κομμουνιστικη αριστερα δηλαδή το ΚΚΕ.

    Ουτε τη σοσιαλδημοκρατια απασχολουν αυτα τα προβληματα, η οποια δεν ειναι η σοσιαλδημοκρατια του 20ου αιωνα.

    Σημερα η πραγματικοτητα ειναι η κριση του χρηματοπιστωτικου συστηματος μεσα στην παγκοσμιοποιηση.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Αγαπητη Ενη, εμας αφορά για να βλέπουμε τι μυαλά κουβαλάνε. Γιατί μας αφορά; Γιατί είναι στην εξουσία. Είναι οι νέοι Λαφαζάνηδες σε πιο κουλτουρέ έκδοση. 🙂

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η xberliner λέει:

    Συμφωνώ με το κείμενο σε γενικές γραμμές. Και δεν βλέπω κανένα ταξικό μίσος αλλά καταγραφή της πραγματικότητας: Η Ελλάδα είναι ένα βασίλειο του μικροαστισμού. Έχω την εντύπωση ότι περίπου την ίδια περιγραφή θα έκανε και ένα φιλελεύθερος με διαφορετικό ίσως τελικό συμπέρασμα.

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Ενη λέει:

    «Η Ελλάδα είναι ένα βασίλειο του μικροαστισμού. »

    Ναι, Βερολινεζε και δεν ειναι τιποτα κανουργιο. Αν διαβαζες εστω και Μουζελη στο ΒΗΜΑ, ολα αυτα τα χρονια, αλλά και αλλα αρθρα στον ελληνικο Τυπο , και περισσοτερο τη δεκαετια του ’80, θα σου ηταν ολα γνωστα.

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η xberliner λέει:

    Γνωστά μου ήταν και πριν διαβάσω το παραπάνω κείμενο.
    Αναρωτιέμαι από που προέρχεται το ταξικό μίσος.

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Μα το πνεύμα είναι ότι οι αγρότες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι …οξαποδώ 🙂 Θέλουν να μας εξαφανίσουν. 🙂

    Απο τη δική μου εμπειρία μπορώ να πω ότι ένα μικρό εξειδικευμένο γραφείο στατικών μελετών με 3-4 αφεντικά* -έτσι για να τη σπάσω στους τσακαλώτους- , μπορεί να είναι καινοτόμο, να συμμετέχει σε αξιόλογα ερευνητικά, να δημοσιεύει σε διεθνή περιοδικά΄και συνέδρια, να είναι αντιγραφειοκρατικό, ποιοτικό και ευέλικτο. Να μη ντρέπεται για τις υπηρεσίες που παρέχει.

    Λυπάμαι που έχουμε εισόδημα όταν έχουμε εργασία και δεν επιδιώξαμε να μισθοδοτούμαστε -εις βάρος των άλλων- βρέξει χιονίσει είτε παράγουμε κάτι είτε τα ξύνουμε. Ναι είμαστε …μικροαστοί γιατρέ μου 🙂 Είναι σοβαρό;

    *του εαυτού μας 🙂

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η xberliner λέει:

    σχολιαστή
    Δεν διαφωνώ ότι μια μικρή επιχείρηση μπορεί να είναι ευέλικτη, ανταγωνιστική (ίσως επειδή ευέλικτη), να παράγει και να δημιουργεί. Και δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν τέτοιες στην Ελλάδα. Αλλά δυστυχώς δεν είναι ο κανόνας. Για πες μου λοιπόν τί ποσοστό των μηχανικών στην Ελλάδα ανήκουν στην κατηγορία που μόλις περιέγραψες και τί ποσοστό περιμένει να βγάλει μεροκάματο από τακτοποιήσεις αυθαίρετων. Και πόσους μηχανικούς σηκώνει η χώρα; Ειδικά οι πολιτικοί μηχανικοί έχουν πρόβλημα γενικότερο στην Ευρώπη.

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    xberliner, π.χ. στην Κούβα θα έλυναν το πρόβλημα διορίζοντας όλους τους μηχανικούς στο δημόσιο με 20 ευρώ μισθό. 🙂

    Το να λέμε ότι έχουν οι πολιτικοί μηχανικοί πρόβλημα, θα περίμενα να έχει αντίκτυπο στον αριθμό αυτών που μπαίνουν στα Πολυτεχνεία τα τελευταία χρόνια. Μάλλον αυξάνονται! 🙂

    Πάντως, αν δεν υπάρχουν δουλειές, δεν υπάρχουν. Δε φταίει ο τρόπος εργασίας. Ουτε είναι λύση τα 20 ευρώ -αλλα εγγυημένα- το μήνα που θέλουν να μας οδηγήσουν οι 53+, ώστε να πληρωθεί το ρηθέν: εμείς κάνουμε ότι δουλεύουμε και αυτοί κάνουν ότι μας πληρώνουν. 🙂

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η xberliner λέει:

    σχολιαστή
    Εγώ αναφέρομαι στο άρθρο που έβαλες. Το τί λένε ή θέλουν να κάνουν οι 53 είναι άλλη συζήτηση.
    Επαναλαμβάνω λοιπόν την ερώτηση:
    Πόσους αυτοαπασχολούμενους μηχανικούς χωράει η ελληνική αγορά; Για συνεχίσουν να υπάρχουν πρέπει έμμεσα να επιδοτούμε το εισόδημά τους, είτε κάνοντας τα στραβά μάτια στη φοροδιαφυγή, είτε επιδοτώντας το ασφαλιστικό τους ταμείο από εισφορές υπέρ τρίτων, είτε με νομοσχέδια για νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων ή τακτοποιήσεις ημιυπαίθριων;
    Και πρέπει να συνεχίσουμε να επιδοτούμε τους αγρότες ή να τους φοροαπαλλάσουμε επειδή δεν κατάφεραν ποτέ να εκσυγχρονιστούν (βάλε μέσα στον εκσυχρονισμό και τους συνεταιρισμούς);

    Μου αρέσει!

  11. Ο/Η xberliner λέει:

    Πάνο
    Το να τα χώνεις στην ΟΝΝΕΔ είναι σαν να κλέβεις εκκλησία. Η νεολαία της ΝΔ (θυμάμαι τη ΔΑΠ από τα φοιτητικά μου χρόνια) ήταν εξ ορισμού για φτύσιμο.
    Επίσης το να αναδεικνύεις τις παθογένειες της ΝΔ είναι επίσης εύκολο που μόνο κατάθλιψη προκαλεί όταν βλέπεις ποιοι είναι αυτοί που έχουν το πάνω χέρι να διαδεχτούν τους φίλους του Καρανίκα που κυβερνούν.
    Προτάσεις χρειαζόμαστε. Είτε για κάτι το καινούργιο είτε για το πως μπορεί να αναδειχθεί κάτι το ελπιδοφόρο από τα υλικά που έχουμε στα χέρια μας. Εγώ πάντως δεν έχω.

    Μου αρέσει!

  12. Ο/Η Πάνος λέει:

    Δεν «χώνω» τίποτα, μπερλίνερ., σε κανέναν. Απλή ενημέρωση κάνω, από συνήθεια 😉

    Μου αρέσει!

  13. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    Προ τριετιας δυο περιπτωσεις μηχανικων.

    Γ.Προκοπάκη:Οποιος αναγνωρίζει τον εαυτό του να το πει
    Πηγή:Face book :Μεταρρυθμιστική Αριστερά

    Ας πούμε πως…Έχω μια εταιρεία που κάνει μελέτες για το δημόσιο. Το 2011 η εταιρεία μου είχε τζίρο €1.5 εκατ. Μένουν και €200 χιλιάδες προς διανομήν (δηλαδή στη δική μου τσέπη, εκτός της αμοιβής των υπηρεσιών που παρέσχον στην εταιρεία). Μια χαρά την έβγαζα! Έλα μου ντε – κρίση γαρ – που ο τζίρος του 2012 πέφτει στα €150 χιλ. Τα νοίκια, φως, νερό, τηλέφωνο ίδια. Γραμματεία και λογιστήριο λίγο-πολύ τα ίδια. Εκεί που η εταιρεία κάλυπτε 20 μισθούς στελεχών των 50 χιλ ετησίως, άφηνε και μια 200-250άρα για μένα, ξαφνικά, λόγω της άτιμης της τρόικας και της πολιτικής της, μετά βίας βγαίνουν τρεις μισθοί στελεχών των €30 χιλιάδων. Είχα και κάτι ψιλοδάνεια ως εταιρεία, οπότε βράστα!Τι να κάνω; Θυμάμαι τον δικηγόρο που με είχε υπερασπιστεί σε μια υπόθεση πριν από καμιά 10αριά χρόνια (τίποτε σοβαρό, κάποιο τσούρνεμα €1.5 εκατ δημόσιου χρήματος από τον υπουργό που μου έδινε μελέτες), τον βρίσκω, τα λέμε και ως αείποτε αριστεροί βρίσκουμε τη λύση στο πίτσι-φυτίλι. Γίνομαι Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος κρατικού οργανισμού.Η εταιρεία μου μπορεί να πάει καλλιά της. Άλλως τε, με μπλοκάκι είχα τον κόσμο. Άσε που όλο και κάνα λούκι θ’ ανοίξει για καμιά δουλειά. Εμείς και η αριστερά να κερδίζουμε, οι άλλοι να πάνε να , πούλεγε κι ο Θωμάς Μητρόπουλος.Ο δικηγόρος-πολιτικός που λέγαμε, δεν είναι πια με τα κόζια. Κρύος ιδρώτας με λούζει! Γαμώ το μου, τώρα βρήκε κι αυτός να κάνει τη στραβή! Του μιλάω! Μην ανησυχείς, μου λέει. Εσύ πήρες αξιοκρατικά τη θέση: και προμηθευτής του δημοσίου ήσουν, άρα ήξερες από δημόσιο, και μανατζαραίος ήσουν και από outsourcing ξέρεις (είδες τα μπλοκάκια;). Θα μείνεις. Αν θελήσουν να σε βγάλουν για να βάλουν κάποιον πολιτικό, θα σηκώσω επανάσταση. Το κράτος της δεξιάς δεν μπορεί να κάνει διώξεις αριστερών τον 21ο αιώνα.Ησύχασα. Όλα είναι μια χαρά! Η κρίση θα περάσει, το success story του Σαμαρά σαν αληθινό μου φαίνεται.Όποιος αναγνωρίζει τον εαυτό του στα παραπάνω ας το πει.
    Αναρτήθηκε από Left Liberal Synthesis στις 9:37 π.μ.
    Ετικέτες Δημαρ
    1 σχόλιο:

    Ανώνυμος6 Ιουλίου 2013 – 12:07 μ.μ.

    Δηλωνω και ομολογω αυθορμητως -ανευ ασκησεως βιας- οτι ειμαι μικροκαπιταλιστικο γουρουνι που εκμεταλλευεται στο γραφειο μου τις αλλες 5 ιδιοτητες του εαυτου μου(μηχανικος, σχεδιαστης, γραμματεας, λογιστης, courrier) παραγοντας ετσι υπεραξια και επομενως πρεπει να εχω μια μεγαλη τσεπη και 5 μικρες, ομως το μπλουζιν εχει 2+2 + 1 μικρη, αρα πρεπει να παρω παντελονι εκστρατειας**με 4+2 =6 τσεπες)

    Αφωτιστος Φιλελλην

    **νομιζω οτι ηδη εχω 2 εως 3 που εχω αγορασει στις εκπτωσεις. Προερχονται απο Ασιατικες χωρες και αυτο αποτελει μεγαλο προβλημα στον κλαδο της υφαντουργιας και του ενδυματος στην Ε.Ε.

    ΥΓ Για το θεμα των «αριστερων» στελεχων, ιδιοκτητων μελετητικων εταιρειων, θα επανελθω.

    http://leftliberalantithesis.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html

    Μου αρέσει!

  14. Ο/Η Πάνος λέει:

    Δεν υπάρχει αμφιβολία: Οι αμφιταλαντεύσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέχονται. Όμως και η προηγούμενη κυβέρνηση απέτυχε εντελώς ως προς τις μεταρρυθμίσεις. Το γεγονός αυτό εντούτοις δεν ενοχλούσε κανέναν στην ευρωζώνη, όσο ο Αντώνης Σαμαράς συνέχιζε τις περικοπές και συμφωνούσε σε όλες τις απαιτήσεις της τρόικας, πριν τις αγνοήσει, όπως έκανε στη συνέχεια.

    Πριν από μερικά χρόνια ο σωστός δρόμος θα ήταν να απελευθερωθεί η Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους και ο χρηματοπιστωτικός τομέας να χρεωθεί τη ζημιά. Σε περίπτωση που μια τράπεζα αντιμετώπιζε πρόβλημα θα μπορούσε να στηριχθεί οικονομικά με κεφαλαιακές ενισχύσεις ή εγγυήσεις. Όμως τότε δεν υπήρχε το απαραίτητο πολιτικό θάρρος.

    Η ευρωζώνη φέρει ευθύνη για τον κίνδυνο που διατρέχει τώρα η αποπληρωμή πιστώσεων ύψους 227 δισ. ευρώ. Ακόμα όμως και η νίκη του Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί έκπληξη. Η μακροχρόνια ύφεση ενισχύει τα άκρα. Αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζουν ιδίως οι γερμανοί.

    Και τώρα; Ίσως χρειαζόμαστε πράγματι έναν διαφορετικό τρόπο για να κλείσει το ελληνικό ζήτημα. Ίσως έφθασε η ώρα να δοθούν στην Ελλάδα όσα χρήματα απαιτούνται για να αποπληρώσει τα χρέη της σε ΔΝΤ και ΕΚΤ. Και στη συνέχεια η χώρα να αφεθεί στην ησυχία της για να βρει το δρόμο της. Οι συμβουλές των ευρωπαίων πάντως δεν έφεραν τύχη στους Έλληνες.

    *

    Ποιος τα λέει αυτά τα ορέα; Ο επικεφαλής της οικονομικής σύνταξης του Spiegel.
    http://www.propaganda.net.gr/economy/spiegel-%CE%B4%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%BB%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%86%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B5-%CF%84/

    Μου αρέσει!

  15. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Με την ίδια λογική θα πούμε ότι δεν χωράει η χώρα 11 εκατ. Ελληνες αλλά 5 γιατί σημαντικό τμήμα ζει μόνο από την επιδότηση των υπολοίπων. 🙂 Ετσι δε βγαίνει άκρη.

    Ισως την κάνουμε κάποια στιγμή αυτή τη συζήτηση. Για τους αγρότες έχω γράψει και σε αυτή την ιστοσελίδα για την πλάνη περί επιδοτούμενων αγροτών. Η εκμετάλλευση των προιόντων τους συνεισφέρει στα κρατικά ταμεία πολύ περισσότερα από αυτά που βάζουν οι ίδιοι στην τσέπη. Τους χρωστάμε, δε μας χρωστάνε.

    Πάντως το ταμείο των μηχανικών στηρίζεται κυρίως από τις εισφορές των μελών του και η αναφορά σε εισφορές υπέρ τρίτων τους αδικεί κατάφωρα. Και έχει ακόμα σημαντικά αποθεματικά -τα οποια θα φαγωθούν ως θυσία …υπερ τρίτων- γιατί είχε μέχρι πρόσφατα μια αναλογία 9/1 εργαζομένων και συνταξιούχων. Πέρα από το κούρεμα και την …τράπεζα. Κούρεμα δυσανάλογο, γιατί είχαμε την ατυχία να έχουμε πραγματικά αποθεματικά. 🙂

    Και ναι, υπάρχει αντικείμενο για τους πολιτικούς μηχανικούς, με όλα αυτά τα παλιά κτίρια που κατοικούμε και θα τα πάρει ο διάολος με έναν καλό σεισμό. Αν αντί για τους φόρους υπερ τρίτων ασχολούμαστε και με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, όπως να κατοικούν οι άνθρωποι σε ασφαλή κτίρια, δεν θα είχε ξεφτιλιστεί τόσο το επάγγελμα.

    Αλλά είπαμε καλά να είμαστε, να τα συζητήσουμε σε κάποιο άλλο ποστ αυτά.

    Το άρθρο ήταν το πρώτο κείμενο από τη νέα ιστοσελίδα των 53, θα ακολουθήσουν και άλλα, όσο είναι στην εξουσία. 🙂 Οταν ξεκουμπιστούν, θα τους ξεχάσουμε.

    Μου αρέσει!

  16. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Δίνεται η ευκαιρία στο Μητσοτάκη να διαλύσει την ΟΝΝΕΔ γιατί είναι για τα θηρία 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Ο/Η Αφώτιστος Φιλέλλην λέει:

    @ xberliner

    Αφου εχεις αποριες να σου δωσω ορισμενα στοιχεια. Απο τους 104476 διπλωματουχους μηχανικους οι 67750 ειναι ελευθεροι επαγγελματιες κια οι 36726 μισθωτοι.

    Οπως εχω γραψει πολλακις, ηδη απο το 2005 επρεπε το πληθος των εισαγομενων στα ελληνικα πολυτεχνεια (ηδη ειναι 7 με το Πολυτεχνειο Ιωαννινων) να ηταν περι τις 2500, αντι των 5200 περισυ. Καθε σπουδαστης κοστιζει 12000 ευρω ετησιως στο δημοσιο, πλεον το ιδιωτικο κοστος.
    Τα τελευταια 6 ετη εχουν ξεγραφτει απο το ΤΣΜΕΔΕ πανω απο 10000 (δεν ειναι ολοι νεοι μηχανικοι αλλα ειναι και μηχανικοι που δραστηριουνται σε αλλους τομεις) , αρα ειναι ευλογο να μειωθει δραστικα το πληθος εισαγομενων, κατι που δεν εχει γινει αλλα μαλλον αυξανεται ελεφρως 🙂

    Με τα σημερινα δεδομενα, κατα την γνωμη μου, οι ελευθεροι επαγγελματιες θα επρεπε να ηταν γυρω στις 30000, οποτε το ποσοστο μηχανικων να ηταν 0,60 % του πληθυσμου.

    Απο 5-ετιας σχολιο μου

    Ανώνυμος είπε…

    O …ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΣ
    1.Στις αρχες της δεκαετιας του 90 παρατηρησα οτι οι ασφαλιστικες εισφορες της υπαλληλου μας αποφοιτου 6ταξιου γυμνασιου ηταν περισσοτερες απο αυτες των Μηχανικων και διατυπωσα την αποψη στους συναδελφους μηχανικους οτι επρεπε βαθμιαια να αυξηθουν οι εισφορες μας. Με ειπαν …ιδιορρυθμο.
    Μαλιστα εμαθα απο τρεις γνωστους μου που χρωστουσαν «πολλα ετη εισφορων», οτι υπηρχε συλλογος χρεωστουντων ΤΣΜΕΔΕ (καπως ετσι)που ειχε ως σκοπο την ατοκη ρυθμιση των οφειλων, που ειχαν δαπανηθει στον ΛεΠα,Αντζελα Δημητριου, Ρωσιδες, γρηγορα αυτοκινητα,…
    2. Η φορολογια των μηχανικων ελευθερων επαγγελματιων περιλαμβανε μοναδιαιους συντελεστες, οι οποιοι ηταν και για μενα(τον ωφελουμενο) εξοργιστικα χαμηλοι, ωστε επετρεπαν -χωρις φορολογικες επιπτωσεις- τον χρηματισμο κρατικων υπαλληλων η αξιωματουχων με ποσοστο απο 3% στα εργα εως και 50% σε μελετες εργων υποδομης, οπου το περιθωριο κερδους και μιζας ηταν πολυ μεγαλο.
    Οταν εθεσα αυτο το θεμα, δηλ. οτι οι συντελεστες σε αρκετες περιπτωσεις επρεπε να αυξηθουν, με ειπαν …ιδιορρυθμο.
    3. Σε αναλογες προτασεις μου, οπως την δραστικη μειωση των εισαγομενων στα ελληνικα πολυτεχνεια, λογω του υπερ-κορεσμου του επαγγελματος του μηχανικου, αντιμετωπισθηκα επισης ως …ιδιορρυθμος.
    4. Δυστυχως η επαληθευση των προβλεψεων εμενα του …ιδιορρυθμου, που προκαλει πονο σε μεγαλη μαζα ειδικα νεοτερων συναδελφων μου (υποαπασχοληση, μειωση αμοιβων, ανεργια, μεταναστευση,…) και διαψευδει τους αφρονες, ξερολες, καλοβολεμενους «συνδικαλιστες» ολων των παραταξεων του ΤΕΕ δεν με γεμιζει χαρα και ευτυχια.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΥΓ Υπαρχουν μονον 2100 περιπου ψυχιατροι στην χωρα (ΕΣΥΕ 2006).
    Να μετακληθει ικανος αριθμος ελληνων ψυχιατρων της διασπορας να αναλαβουν καθηκοντα, εστω και προσωρινα.
    1 Οκτωβρίου 2011 – 9:14 μ.μ.

    http://politicalreviewgr.blogspot.gr/2011/09/blog-post_6205.html

    Μου αρέσει!

  18. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ Πάνος

    #Δεν «χώνω» τίποτα, μπερλίνερ., σε κανέναν. Απλή ενημέρωση κάνω, από συνήθεια😉 # (!!)

    Και όπως πάντα, τελευταία, η «ενημέρωση» αυτή είναι απολύτως αμερόληπτη και ανυστερόβουλη…

    Και πολύ ψιλό γαζί, ρε παιδάκι μου, πολύ ψιλό γαζί…

    ΥΓ
    Είναι απολύτως καρατσεκαρισμένο, πάντως, ότι στα συνέδρια της νεολαίας τού ΣΥΡΙΖΑ και των λοιπών αριστερών, προοδευτικών κ.τ.λ. δυνάμεων, εικόνες σαν κι αυτήν που μας δείξατε (17:16) ΔΕΝ παρατηρούνται ποτέ!

    Μου αρέσει!

  19. Ο/Η Πάνος λέει:

    Δεν γνωριζω, αγαπητέ ΣΑΘ, δε βρέθηκα ποτέ σε συνέδριο… νεολαίας. Τα μόνα πολιτικά συνέδρια που είδα από κοντά ήταν τα συνέδρια των ΟΠ, όσο διάστημα συμμετείχα. Αυτά ήταν (σχεδόν) ευπρεπή. Α, κι ένα φοιτητικό, της ΕΦΕΕ, στα 1982, αν θυμάμαι καλά. Μάλλον εσείς ξέρετε καλύτερα από μένα και γι’ αυτό κάνετε συγκρίσεις 😉

    Μου αρέσει!

  20. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Πολλή φασαρία για προφανή.
    Ο Ν. Μουζέλης έχει κάνει όλη αυτή την ανάλυση σε μιά φράση. Δεν του πλήρωνε μισθό καθηγητή στο LSE επι δεκαετίες τζαμπα το Βρετανικό δημόσιο (ομότιμος τώρα).Ξέρει τη δουλειά του.
    «…Το μικρό πολιτικό κεφάλαιο-ψήφος εξασφάλισε το μικρό πολιτικό βουλευτικό κεφάλαιο, το οποίο εγγυόταν την αναπαραγωγή και επέκταση του μικροαστικού κεφαλαίου που αποτελούνταν από ένα συνδυασμό σπιτιών, κτημάτων ή επιχειρήσεων, αδειών εκμετάλλευσης και πολιτικών διευκολύνσεων…»
    Είναι στο κείμενο του κ. Παπανικολόπουλου, αλλά είναι αυτούσιο απο το παλιό βιβλίο του Μουζέλη «Νεοελληνική κοινωνία», (1978 άν δεν απατωμαι). Θα ανεβάσω λίνκ άν το βρώ στο διαδικτυο
    Οι αναλύσεις δεν έλειψαν για την εδώ και δεκαετίες μή βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας. Η πολιτική πράξη (και το πρόγραμμα) έλειψε και λείπει.

    Μου αρέσει!

  21. Ο/Η Πάνος λέει:

    Όσο για την αν-υστεροβουλία μου, αν την αμφισβητείτε, είναι δικαίωμά σας και δεν μου πέφτει λόγος πάνω στα δικαιώματα των άλλων. Εγώ πάντως δεν σχολιάζω ΠΟΤΕ ανθρώπους που τους θεωρώ υστερόβουλους. Θα το θεωρούσα εξαιρετικά υποτιμητικό για μένα, αν το έκανα.

    Μου αρέσει!

  22. Ο/Η Πάνος λέει:

    άφτερ,

    ο Πάγκαλος το είπε πολύ πιο λιτά από τον Μουζέλη: «μαζί τα φάγαμε!»

    Αν εμείς δεν ζυγώσαμε ούτε απ’ αλάργα εκεί που «τα τρώγανε» (και τώρα ζοριζόμαστε περισσότερο) είναι άλλης τάξεως υπόθεση. Τουλάχιστον δε χρωστάμε «υποχρέωση» σε κανέναν ξεφτίλα της ως άνω κατηγορίας 😉

    Μου αρέσει!

  23. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Πάνο,
    τα άκρα ενισχύονται και μάλιστα ακόμη πιο ραγδαία από την Ελλάδα, τελευταία (Βλέπε pe-Γίδια και Alternativs) και στη Γερμανία. Που δεν πάσχει (προς το παρόν τουλάχιστον) ύφεση
    Δεν υπάρχει mono-casuality – ουφ αποκλειστική αιτιακή σχέση.
    Ο κόσμος γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκος. Και ζόρικος. Και μεις πάντα ασθενικοί.
    Πάλι ισχύει το γνωστό: Είμαστε μέσα σε γυάλινο θερμοκήπιο και είναι απιστευτη βλακεία να πετάμε πέτρες προς τα έξω. Απορώ πως δεν το καταλαβαίνουν τοσα χρόνια, πολιτικοί (υποτίθεται) άνθρωποι .

    Μου αρέσει!

  24. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Ο Πάγκαλος έκανε λάθος λογικό, Πάνο.
    Δεν υπάρχει πρώτο πληθυντικό («τα φάγα-με») για όλους τους πολίτες, Το πρώτο πληθυντικό αφορά την διακομματική πολιτική τάξη και τους παρατρεχάμενούς της («επιχειρηματίες» του μπουρλότου, καρεκολοκένταυρους «συμβούλους» χωρις διαβούλευση, διορισμένη νομενκλατούρα κτλ). Δηλαδή μειοψηφία (υπολογίσιμη, πλην μειοψηφία) των πολιτών.
    Συμπέρασμα. «Συνένοχους στο φόνο δεν θα μας έχουνε».

    Μου αρέσει!

  25. «Συνένοχους στο φόνο δεν θα μας έχουνε».
    Ειναι προεδρος στην Δημοσια Τηλεοραση.

    Μου αρέσει!

  26. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Ο Κατσιμίχας, ο είς εκ των δύο, Αφώτιστε;
    Μου διέφυγε (και αυτό);

    Μου αρέσει!

  27. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Ο στίχοι είναι του Τσακνή, χτύπησες διάνα Αφώτιστε.
    Εγώ έχω διαλείψεις (πρώτα σημάδια του Αλτσχάιμερ υποθετω).

    Μου αρέσει!

  28. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Και η μουσική του Τσακνή είναι 🙂

    Μου αρέσει!

  29. Ο/Η xberliner λέει:

    «Με την ίδια λογική θα πούμε ότι δεν χωράει η χώρα 11 εκατ. Ελληνες αλλά 5 γιατί σημαντικό τμήμα ζει μόνο από την επιδότηση των υπολοίπων. :)»
    Αν δεν αλλάξει η οικονομία προς τα εκεί πάμε με την μετανάστευση. Σε πρόλαβε η πραγματικότητα.

    «Πάντως το ταμείο των μηχανικών στηρίζεται κυρίως από τις εισφορές των μελών του και η αναφορά σε εισφορές υπέρ τρίτων τους αδικεί κατάφωρα.»
    Πιθανόν. Δεν ξέρω τα πραγματικά νούμερα. Απλά θεωρούσα απαράδεκτο να βγάζεις άδεια στην πολεοδομία και να πληρώνεις νταβατζιλίκη στο ταμείο των μηχανικών ή ποσοστό από τα δημόσια έργα να πηγαίνει στο ταμείο σας. Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα.

    «Και ναι, υπάρχει αντικείμενο για τους πολιτικούς μηχανικούς, με όλα αυτά τα παλιά κτίρια που κατοικούμε και θα τα πάρει ο διάολος με έναν καλό σεισμό. »
    Αφού υπάρχουν τόσα πολλά παλιά κτίρια που χρήζουν μελέτης από μηχανικούς τότε πού είναι το πρόβλημα και κλαίγεστε. Πριν από δυο χρόνια που μιλούσα με ένα γνωστό μου μηχανικό που έλεγε ότι ευτυχώς που έχουν και την τακτοποίηση των ημιυπαίθριων και βγάζουν κανένα χαρτζιλίκι.

    Μου αρέσει!

  30. Ο/Η Ενη λέει:

    Αφωτιστος 19,24 μμ.

    +++++
    υγ.
    Τις δεκαετιες ΄70, ΄80, υπηρξε μια εκρηξη εκδοσεων, (κυριως απο το ΘΕΜΕΛΙΟ και οχι μονο), ολων των συγγραφεων που αναφερονται στο κειμενο. Φυσικο ηταν και ο Τυπος να αναμεταδιδει αρθρα σχετικά. Υπηρχε ομως και ενα μεγαλο ενδιαφερον του αναγνωστικου κοινου, και περισσοτερο των νεων εκεινης της εποχης. που μετα τη Χουντα ανακαλυπταν ολες τις νεες ιδεες που κυριαρχουσαν στο διεθνες περιβαλλον. 😉

    Ειναι τα χαρακτηριστικά της μεταπολιτευσης και οχι ο,τι συνηθως λεγεται τωρα ο,τι δηλαδή η μεταπολιτευση ηταν η εποχή μιας κοινωνικο-πολιτικης διαφθοράς, επειδή δεν αρεσε στη Δεξιά που ειχε χασει την πολυχρονη εξουσία της.

    Μου αρέσει!

  31. Ο/Η Ενη λέει:

    Οι αναλυσεις Μουζελη, αφορουν τη «νεοελληνικη κοινωνία» προ……. Παγκαλου. 😉

    .

    Μου αρέσει!

  32. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    xberliner, αδικείς την κουβέντα όταν μου λες «κλαίγεστε» 🙂

    Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν, το κτιριακό δυναμικό της χώρας χωρίς αντισεισμικές προδιαγραφές είναι τεραστίων διαστάσεων. Οι περισσότερες επεμβάσεις που γίνονται είναι …απισχάνσεως και όχι ενίσχυσης. Π.χ. γκρεμίζουν τους ενοχλητικούς τοίχους, συνήθως παράνομα, χωρίς μελέτη. 🙂

    Γίνονται λίγες μελέτες ελέγχου φέρουσας ικανότητας και ενίσχυσης. Υπάρχει άγνοια κινδύνου. Το κράτος κάνει την πάπια. Π.χ. μόνο ο Δήμος Θεσσαλονίκης έχει πάνω απο 130 σχολικά συγκροτήματα, πάνω από 250 χιλιάδες τετραγωνικά επιφάνειας, που τα περισσότερα είναι παλιά. Ο θεός να βάλει το χέρι του.

    Μου αρέσει!

  33. Ο/Η Πάνος λέει:

    Δεν θα το βάλει – ούτε είναι υπεύθυνος κανένας «θεός» για τις δικές μας κουλαμάρες. Το σεισμό της Θεσσαλονίκης τον περιμένουμε με τρόμο – και ήδη έχει αργήσει.

    Μου αρέσει!

  34. aftercrisis

    Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον – 1989

    Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
    Μουσική: Διονύσης Τσακνής

    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=673

    Μου αρέσει!

  35. Ο/Η xberliner λέει:

    σχολιαστή
    Καταλαβαίνω τι λες. Προφανώς και το κράτος θα πρέπει να επιβάλει νομοθετικά τον έλεγχο των παλαιών κτιρίων ή τη μελέτη μηχανικού πριν από παρεμβάσεις όπως αυτές που αναφέρεις. Αλλά επειδή το κράτος θα επιβάλει τους ελέγχους και σε ιδιώτες θα πρέπει να δεχτείς ότι οι τιμές των μελετών ή των ελέγχων δεν μπορεί να είναι προκαθορισμένες. Δηλαδή το επάγγελμα θα πρέπει να είναι ανοιχτό. Ο κάθε μηχανικός ή εταιρεία μπορεί να κάνει προσφορά χωρίς να υπάρχει ελάχιστη προκαθορισμένη τιμή για κάθε υπηρεσία.

    Μου αρέσει!

  36. @ xberliner

    Συμπληρωνοντας το σχολιο του σχολιαστη 17 Απριλίου 2016 στο 20:23

    Οπως υπαρχουν καλοι, μετριοι κια κακοι γιατροι, το αυτο ισχυει και για τους μηχανικους.
    Για να εχει καποια δουλεια ο σχολιαστης πρεπει το γραφειο του να ειναι πολυ καλο 🙂 , ωστε να τον εμπιστευονται οι πελατες του. Συνηθως η αξιοπιστη μελετη που εφαρμοζεται οικονομικα και χωρις προβληματα σε ενα εργο ειναι η καλυτερη διαφημιση .

    Ας προσθεσω κατι απο παλιοτερο σχολιο μου

    «2. Και ο ΑΦ Μελετητης Μηχανικος ειναι, αλλα δεν επιμενει στο να κτισουμε, να κτισουμε και αλλο αν δεν υπαρχει πολυ καλα μελετημενο σχεδιο και πραγματικες αναγκες, εφοσον υπαρχουν 2,2 εκατ. ακατοικητες κατοικιες, οι οποιες παραμενουν αναξιοποιητες.

    Μπορει να εξεταστει η βαθμιαια υλοποιηση της παγιας θεσης των μηχανικων για σεισμικο ελεγχο, ενισχυση στατικου φορεα και αναβαθμιση (αισθητικη, ενεργειακη, εγκαταστασεων..)`του αξιολογου κτιριακου αποθεματος (διατηρητεα και αυτα με σημαντικο υπολειπομενο χρονο ζωης) με προεραιοτητα αναλογως με την σεισμικοτητα της καθε περιοχης και την σπουδαιοτητα του κτιριου (δημοσια κτιρια, συγκεντρωσης κοινου,..) .

    Οι μηχανικοι-παγκοσμιως ασχολουνται κυριως στην βιομηχανια και εν γενει με την παραγωγη και οχι με την οικοδομη και τα εργα υποδομης. Στην χωρα μας εχουμε 110.000* μηχανικους μελη του ΤΕΕ και 30.000 ενεργους Τεχνολογους Μηχανικους.Φετος εισηχθησαν 5200 φοιτητες στις πολυτεχνικες μας σχολες. Ο υπερκορεσμος σε μηχανικους σε συνδυασμο την ελλειψη εξωστρεφειας των μελετητικων και τεχνικων εταιρειων εχει -προ δεκαετιας- διαπιστωθει και εμπρακτως.

    3. Αρα η πρωτη αποφαση θα επρεπε να ηταν ενα προγραμμα που θα περιλαμβανε τον σεισμικο ελεγχο, την ενδεχομενη ενισχυση στατικου φορεα και την αναβαθμιση (αισθητικη, ενεργειακη, εγκαταστασεων..)`του αξιολογου κτιριακου αποθεματος των δημοσιων κτιριων που θα εδινε δουλεια -εστω και λιγη στην αρχη- σε μελετητες , εργολαβους, υπεργολαβους και στα ν επαγγελματα της οικοδομης.»

    *104500 σημερα

    Μου αρέσει!

  37. Ο/Η xberliner λέει:

    @ Αφωτιστος Φιλέλλην
    Η πρόταση «για σεισμικο ελεγχο, ενισχυση στατικου φορεα και αναβαθμιση (αισθητικη, ενεργειακη, εγκαταστασεων..)`του αξιολογου κτιριακου αποθεματος (διατηρητεα και αυτα με σημαντικο υπολειπομενο χρονο ζωης) με προεραιοτητα αναλογως με την σεισμικοτητα της καθε περιοχης και την σπουδαιοτητα του κτιριου (δημοσια κτιρια, συγκεντρωσης κοινου,..) »
    λέει πολλά:
    1. Λέει ότι είναι απαραίτητος ο σεισμικός έλεγχος.
    Συμφωνώ με μια υποσημείωση. Ένα κτίριο που κτίστηκε π.χ. πριν από 20 χρόνια και οι αντισεισμικοί κανονισμοί για το χτίσιμο σε αυτή την περιοχή δεν έχουν δεν έχουν αλλάξει δεν μπορείς να ζητάς αντισεισμικό έλεγχο. Ουσιαστικά ζητάς από το κράτος να δημιουργήσει μια ανάγκη για να έχεις εσύ δουλειά. Εκτός και αν μου λες ότι οι μηχανικοί που υπέγραψαν γι’ αυτό το κτίριο και επέβλεψαν την κατασκευή δεν ήταν καλοί επιστήμονες. Για τα πολύ παλιά κτίρια και για τα δημόσια κτίρια (ειδικά σχολεία, νοσοκομεία) συμφωνώ μαζί σου.
    2. Η αισθητικη, ενεργειακη αναβάθμιση ιδιωτικών κτιρίων δεν μπορεί το κράτος να την επιβάλει με νόμο. Είναι πάλι σαν να ζητάς το κράτος να δημιουργήσει μια ανάγκη για να έχεις εσύ δουλειά.
    Βασικά μου λες η νομιμοποίηση αυθαίρετων και τακτοποίηση ημιυπαίθριων τελείωσε φτιάξε κανένα νόμο να έχουμε δουλειά.

    Μου αρέσει!

  38. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    Eδω μιά άλλη γκάφα. Ακόμα μεγαλύτερη.

    http://www.kathimerini.gr/856835/opinion/epikairothta/politikh/opoy-kleinei-ena-nhpiagwgeio

    ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

    Τους πήρε σχεδόν δεκαπέντε μήνες, αλλά τελικά τα κατάφεραν: Το -ήδη διαβόητο- νομοσχέδιο “Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις” είναι το αριστούργημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η κορωνίδα του έργου της, το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα της ποιότητας, της ταυτότητας και του περιεχομένου της.

    Πρώτα απ’ όλα, γράφτηκε λάθος.

    Το πήραν πίσω και το ξανα-υπέβαλαν την επομένη, έχοντας αφαιρέσει και μια φωτογραφική διάταξη για ρύθμιση ανοιχτής υπόθεσης υπουργού της στην πορεία. Μετά τις “διορθώσεις”, παραμένει ένας αχταρμάς ασύνδετων πραγμάτων, από την κατάργηση των ποινικών διώξεων σε καταληψίες ή εισβολείς σε σχολεία μέχρι τη φωτογραφική διάταξη για να διοριστεί σε πανεπιστήμιο η σύζυγος του πρωθυπουργού. Ακόμα και ονομαστικές μεταγραφές φοιτητών ΑΕΙ έχει μέσα. Είναι ένα αριστούργημα, ένα μνημείο κακής νομοθέτησης, μια λίστα ρουσφετιών και ιδεοληψιών χωρίς καμία κοστολόγηση, στρατηγική ή λογική, ένα έπος βγαλμένο από τα υγρά όνειρα της πιο βαθιάς πασοκίλας.

    Ωστόσο, θα ήθελα να στρέψω την προσοχή σας στο σημείο που εγώ βρήκα περισσότερο ενδεικτικό του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας της κυβέρνησης. Βρίσκεται στο άρθρο 35, και αφορά στα νηπιαγωγεία της χώρας. Το νομοσχέδιο, μεταξύ άλλων, όπως πιθανώς ακούσατε, διπλασιάζει τον ελάχιστο αριθμό νηπίων ανά νηπιαγωγό που μπορεί να φιλοξενεί ένα νηπιαγωγείο από 7 σε 14. Οι αντιδράσεις, βεβαίως, ήταν ακαριαίες, καθώς πολλοί θεώρησαν ότι το μέτρο θα οδηγήσει σε συγχωνεύσεις νηπιαγωγείων, ότι η πρόσβαση σε νηπιαγωγεία θα γίνει δυσκολότερη για πολλά παιδιά και ότι η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης θα χειροτερέψει. Σε μια αλλόκοτη απάντηση, προσπαθώντας να διαψεύσει το επερχόμενο κλείσιμο νηπιαγωγείων, το υπουργείο δήλωσε πως “μόνο 87 από τα 5224 νηπιαγωγεία της χώρας διαθέτουν λιγότερα από 12 παιδιά”, παρ’ όλο που το όριο παιδιών για να λειτουργεί ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο γίνεται πλέον 14 και όχι 12. Κανείς δεν κατάλαβε πώς τους ήρθε το “12”. Μπορεί από το τραγούδι. Αλλά τέλος πάντων, κατά τη γνώμη μου αυτές οι ενστάσεις, είτε έχουν βάση είτε όχι, δεν είναι το σημαντικότερο πρόβλημα αυτού του άρθρου. Το αν ο αριθμός των παιδιών σε κάθε τάξη νηπιαγωγείου είναι 7, 10 ή 14 (ή 20) δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία. Αν και υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν πως οι μικρότερες τάξεις είναι καλύτερες για τους μαθητές υπό προϋποθέσεις, δεν υπάρχει “ιδανικός” ή “σωστός” αριθμός μαθητών ανά νηπιαγωγό. Στη Φινλανδία, ας πούμε, που θεωρείται πρότυπο (και) στην προσχολική αγωγή, ο μέσος αριθμός μαθητών ανά νηπιαγωγό σε κάθε νηπιαγωγείο είναι -μαντέψτε- 14.

    Δεν είναι αυτό το πρόβλημα.

    Το πρόβλημα βρίσκεται στην αιτιολογία του μέτρου που μπορεί κάποιος να διαβάσει στην αξιολογική έκθεση που συνοδεύει το νομοσχέδιο, και η οποία είναι αποκαλυπτική: “Η ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού και η εξοικονόμηση δαπανών”. Γι’ αυτό μεγάλωσε το όριο των παιδιών ανά νηπιαγωγό. Για το κόστος.

    Εδώ είναι το πρόβλημα.

    Είναι πρόβλημα επειδή από όλα τα κόστη που έχει ένα κράτος, από την εθνική άμυνα μέχρι το μισθό του Νίκου Καρανίκα, κι από τις πτήσεις του Πάνου Καμμένου με το Φάντομ μέχρι τις συντάξεις 50χρονων μαμάδων ανηλίκων, η προσχολική αγωγή είναι πιθανότατα το τελευταίο στο οποίο θα πρέπει να καταφύγει για “εξοικονόμηση δαπανών”. Κι αυτό γιατί στο θέμα της προσχολικής αγωγής, αντίθετα με τις περισσότερες άλλες δαπάνες, υπάρχει πολύ καλή -και πολύ επίκαιρη και πολυσυζητημένη- βιβλιογραφία που αποδεικνύει τη σημασία της και τον πολλαπλασιαστικό της χαρακτήρα. Άντε να αποδείξεις ότι ο μισθός του Νίκου Καρανίκα έχει (ή δεν έχει) πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα για την οικονομία της χώρας. Δεν μπορείς, γιατί ο Καρανίκας κινείται στο χώρο των ιδεών, ίπταται υπεράνω των αριθμών. Ενώ την οικονομική και κοινωνική επίπτωση της προσχολικής αγωγής μπορείς να τη μετρήσεις με αρκετή ακρίβεια.

    Ο Τζέιμς Χέκμαν, ο διάσημος νομπελίστας οικονομολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγου, τα τελευταία χρόνια έχει δημοσιεύσει μια σειρά από μελέτες και άρθρα που τεκμηριώνουν πως η χρηματοδότηση της προσχολικής εκπαίδευσης των νηπίων, και μάλιστα ειδικά των φτωχώτερων οικογενειών, είναι μια από τις καλύτερες επενδύσεις που μπορεί να κάνει ένα κράτος.

    Το ότι η προσχολική αγωγή παίζει δυσανάλογα μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών, βεβαίως, είναι γνωστό από παλιά. Έχουν γίνει κάποιες σημαντικές πολυετείς μελέτες που έχουν αποδείξει πως παιδιά που έχουν ακολουθήσει προγράμματα προσχολικής αγωγής αναπτύσσουν πολύ περισσότερο τις μη-γνωστικές δεξιότητές τους και καταλήγουν πιο πλούσια, πιο υγιή, πιο μορφωμένα και πιο ισορροπημένα ως ενήλικες από παιδιά που πήγαν κατευθείαν στο δημοτικό. Η διαφορά είναι πιο μεγάλη στα φτωχότερα στρώματα, αλλά το φαινόμενο είναι καθολικό.

    Ο Χέκμαν έκανε επιπλέον το εξής: Κάθισε και υπολόγισε τι σημαίνει αυτή η διαφορά σε χρήματα. Πόσα κερδίζει το κράτος αν επενδύσει στην προσχολική αγωγή των πολιτών του, από την ελάττωση της εγκληματικότητας, τα φορολογικά έσοδα, την εξοικονόμηση δαπανών από το σύστημα υγείας, και όλους τους άλλους παράγοντες που αποδεδειγμένα επηρεάζονται θετικά. Βρήκε, λοιπόν, πως κάθε δολάριο που επενδύει το κράτος σε προσχολική εκπαίδευση των νηπίων φτάνει να αξίζει κάπου ανάμεσα σε 60 και 300 δολάρια (ανάλογα το νήπιο) όταν το νήπιο φτάσει στην ηλικία των 65 ετών. Με άλλα λόγια, το να δίνει λεφτά ένα κράτος στην προσχολική εκπαίδευση είναι σα να παίρνει τα λεφτά των φορολογούμενων και να τα επενδύει με ετήσιο επιτόκιο 7-10%.

    Είναι τόσο φανταχτερό και εντυπωσιακό το εύρημα που εδώ και μερικά χρόνια έχει κινητοποιήσει πολιτικούς κάθε ιδεολογικής απόχρωσης σε όλο τον κόσμο να επενδύσουν μεγαλύτερα ποσά στην προσχολική αγωγή. Ακόμα και ρεπουμπλικάνοι κυβερνήτες δεξιών πολιτειών των ΗΠΑ που έχουν αλλεργία σε κάθε κρατική παρέμβαση, επενδύουν εκατομμύρια σε δωρεάν δημόσια νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς, όχι επειδή τους έπιασε ο πόνος για τα φτωχά παιδάκια, αλλά επειδή καταλαβαίνουν τι σημαίνει 10% ετήσια απόδοση.

    Αυτά, βεβαίως, είναι πάρα πολύ γνωστά σε όποιον ασχολείται με τα θέματα της εκπαίδευσης.

    Κι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό από όλα κατά τη γνώμη μου.

    Με το άρθρο 35 του γενικότερα τρεις-λαλούν-και-δυο-χορεύουν νομοσχεδίου, η κυβέρνησή μας αποδεικνύει ότι δεν έχει ιδέα γι’ αυτά τα πράγματα, ή δεν την ενδιαφέρουν, και γι’ αυτό επιλέγει να κάνει “εξοικονόμηση δαπανών” στην καλύτερη επένδυση που μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση. Είναι σα να είναι Δεκέμβριος του 2006, να έχεις μετοχές της Apple, να έχεις έρθει με χρονομηχανή από το 2013, και να τις πουλάς για “εξοικονόμηση δαπανών”. Η ίδια κυβέρνηση που δεν θέλει να “εξοικονομήσει δαπάνες” από τις συντάξεις, μέσα σε ένα νομοσχέδιο το οποίο χλευάζει το ίδιο το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επειδή οι διατάξεις του δεν είναι επαρκώς κοστολογημένες, θέλει να εξοικονομήσει δαπάνες από την προσχολική αγωγή.

    Κι αυτή η χαρακτηριστική έκφανση υποκρισίας πασπαλισμένης με ασχετοσύνη είναι, κατά τη γνώμη μου, το πιο αντιπροσωπευτικό απόσπασμα του ως τώρα πιο αντιπροσωπευτικού νομοθετήματος αυτής της υπέροχης, ανεπανάληπτης κυβέρνησης.

    Μου αρέσει!

  39. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ Πάνος

    Ας είμαστε ειλικρινείς και σταράτοι, αγαπητέ Πάνο. Αλλιώς, δεν έχει νόημα να κουβεντιάζουμε.

    Ξέρετε πολύ καλά, (και μπορεί να το αντιληφθεί ο καθένας εδώ μέσα), ότι, (δημοσιεύοντας τη σχετική φωτογραφία που δείχνει το χάλι τής αίθουσας διεξαγωγής τού συνεδρίου τής ΟΝΝΕΔ), δεν κάματε «απλή ενημέρωση» (όπως μας λέτε).
    Η αλήθεια είναι ότι δεν πάτε με τίποτα τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη, και δεν χάνετε ευκαιρία να τους «χτυπήσετε» με όποιον τρόπο κρίνετε κάθε φορά προσφορότερο και αποτελεσματικότερο.
    Είναι προφανές ότι προτιμάτε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, και κάνετε το παν για να τους στηρίξετε.
    Αυτό βεβαίως είναι δικαίωμά σας σεβαστό.
    Δεν στέκει, όμως, σε μια υποτίθεται καλόπιστη συζήτηση, να λέτε στους συνομιλητές σας της άλλης πλευράς ότι κάνετε εν προκειμένω «απλή ενημέρωση».
    Γιατί, τότε, είτε τους ειρωνεύεστε, είτε τους θεωρείτε ανόητους.

    Δεν χρειάζεται ηυξημένη προσωπική πείρα συμμετοχής σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις, (πείρα την οποία εσείς [έστω και σε μικρό απ’ ό,τι λέτε βαθμό] διαθέτετε, ενώ εγώ δεν την διαθέτω καθόλου), για να ξέρει κανείς αρκετά καλά τι γίνεται σ’ αυτά τα συνέδρια. Όλοι οι ενεργοί πολίτες το ξέρουν.
    Τη συγκεκριμένη φωτογραφία, (με βάση την οποία σχηματίσατε την αρνητικότατη εικόνα που σχηματίσατε και [μας] προβάλλετε), δεν φαντάζομαι να την τραβήξατε εσείς ο ίδιος…
    Υπάρχει τηλεόραση, εφημερίδες, internet…

    Το ακριβώς αντίθετο κάνουμε κάποιοι άλλοι (ίσως οι συντριπτικά περισσότεροι) εδώ μέσα, που δεν πάμε με τίποτε τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Κι αυτό διότι τους θεωρούμε πολιτικά όχι μόνο άχρηστους αλλά και επικίνδυνους για τον τόπο. Δικαίωμά μας, (και ημών), βεβαίως.

    Μη σας ταράζει η λέξη «υστερόβουλος». Αυτό που κάνουμε εδώ μέσα εσείς και εγώ, είναι ο ορισμός τής «υστεροβουλίας» με τη ριζική βεβαίως (γλωσσικές ρίζες) σημασία τής λέξης.
    (Υστεροβουλία <ύστερος+βουλή).
    Με αυτήν αποκλειστικά την έννοια την χρησιμοποίησα.
    Η "ύστερη βουλή" μας εν προκειμένω, η σκέψη που βρίσκεται πίσω από τις ενέργειές μας, (τα σχόλια, τους χαρακτηρισμούς, τα βίντεο…), είναι η εξουδετέρωση του πολιτικού αντιπάλου και η εξυπηρέτηση αυτού που θεωρούμε πολιτικό συμφέρον (της κοινωνία και δικό μας).

    Πρβλ. "υστερόβουλη ανάγνωση της ιστορίας"…

    Μου αρέσει!

  40. Ο/Η Πάνος λέει:

    ΣΑΘ,

    καλημέρα, καλή βδομάδα!

    Μου αρέσει!

  41. Ο/Η Πάνος λέει:

    ΥΓ. Την επόμενη φορά που θα «μου έρθει» να δώσω μια είδηση ή μια φωτογραφία εδώ (από συνήθεια χρόνων στο μπλόγκιν) ή έστω ένα δικό μου σχόλιο, θα το αποφύγω, αφού αυτά δημιουργούν τέτοιου είδους συνειρμούς. Με τις υγείες μας!

    Μου αρέσει!

  42. Ο/Η xBerliner λέει:

    «θα το αποφύγω, αφού αυτά δημιουργούν τέτοιου είδους συνειρμούς»
    Μα αν κατάλαβα καλά η μομφή δεν είναι για τη φωτογραφία. Είναι για το σχόλιο ότι η φώτο είναι απλώς ενημέρωση (που μεταξύ μας δεν είναι).

    Μου αρέσει!

  43. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ Πάνος

    Ό,τι είχα να σας πω, σας το είπα. Καθαρά και ξάστερα.

    Το τι θα κάμετε και το τι δεν θα κάμετε εσείς, είναι αποκλειστικά δικό σας ζήτημα.

    Καλημέρα και καλή βδομάδα κι από μένα!

    ΥΓ
    http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=10&ved=0ahUKEwiAiJfO3JfMAhUFDywKHV11AdkQFghEMAk&url=http%3A%2F%2Fusers.otenet.gr%2F~emmkakar%2F08-12.ppt&usg=AFQjCNGjg1yIpTSXyIr7_ZwjPaoMu1cZcA

    (Ελπίζω ο σύνδεσμος να δουλεύει)

    Μου αρέσει!

  44. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Παίδες, ο καθένας ανεβάζει αυτό που θέλει να ανεβάσει. Αυτό έλειπε να χρειάζεται να απολογείται για αυτό.

    Φυσικά είναι είδηση το μπάχαλο στην ΟΝΝΕΔ. Οι τύποι είναι εντελώς για τα θηρία. 🙂 Και σε πιάνει μια …μελαγχολία.

    Το ότι οι συριζαίοι έχουν τερματίσει τα πάντα, δε σημαίνει ότι δε λυπόμαστε για τη βλακεία που δέρνει τους νεοδημοκράτες, μην πω καμιά χοντρότερη κουβέντα. 🙂

    Μου αρέσει!

  45. @ xberliner

    Ο διαβολος κρυβεται στις λεπτομερεεις, δηλ. σε μια προταση μου:

    17 Απριλίου 2016 στο 20:44
    «Οι μηχανικοι-παγκοσμιως ασχολουνται κυριως στην βιομηχανια και εν γενει με την παραγωγη και οχι με την οικοδομη και τα εργα υποδομης. » Αυτο ειναι το βασικο. Δεν μπορει να εχουμε 104500 διπλωματουχους μηχανικους χωρις σημαντικη βιομηχανια και παραγωγη. Και αν δεν εχουμε βιομηχανια παργωγωγης εξοπλισμου με τεχνιτες/τεχνικους που να καταναλωνουν εγχωριως για να ενσωματωθει ο παραγομενος εξοπλισμος στις οποιες επενδυσεις θα πραματοποιηθουν στο μελλον, η επιδραση των επενδυσεων στο ΑΕΠ δεν ειναι ειναι η αναμενομενη
    (Για τον πολλαπλασιαστη ΑΕΠ με επενδυσεις εχω γραψει πολες φορες)

    Τα υπολοιπα ειναι μικροτερης σημασιας , εκτος απο τον αντισεισμικο ελεγχο. Βεβαιως αν και η χωρα ειχε υποχρεωση να εκπονησει εγκαιρως κανονισμο ενεργειακης πιστοποιησης κτιριων, χρειαστηκε μια δεκαετια να το κανει. Μαλιστα τωρα γινεται αναθεωρηση του σχετικου κανονισμου.

    Αν ολα λειτουργουσαν με κανονικοτητα, τοτε την εποχη 2002 2010 θα ειχαν γινει αρκετα στον τομεα της ενεργειακης αναβαθμισης δημοσιων κια ιδιωτικων κτιριων. Η αισθητικη αναβαθμιση των δημοσιων και δημοτικων κτιριων ειναι υποχρεωση της ελληνικης δημοσιας διοικησης, προς τους εργαζομενους κια πολιτες της.

    Δεν σχολιαζω αλλο! Το θεμα εχει εξαντληθει απο μεριας μου. Εσυ δεν κατανοεις και αυτο ειναι προφανες. Ελα στα γραφεια μας να κανεις την δουλεια μας 🙂

    Μου αρέσει!

  46. Ο/Η Ενη λέει:

    «Πριν από μερικά χρόνια ο σωστός δρόμος θα ήταν να απελευθερωθεί η Ελλάδα από τα δεσμά του χρέους και ο χρηματοπιστωτικός τομέας να χρεωθεί τη ζημιά. Σε περίπτωση που μια τράπεζα αντιμετώπιζε πρόβλημα θα μπορούσε να στηριχθεί οικονομικά με κεφαλαιακές ενισχύσεις ή εγγυήσεις. Όμως τότε δεν υπήρχε το απαραίτητο πολιτικό θάρρος. »
    (Σχολιο Πανου – αρθρο του οικονομικου συντακτη του Σπηγκελ)

    Πρωτον, οπως ειδα μολις ,ολοκληρο το κειμενο του λινκ , ο συντακτης επιχειρηματολογεί κατα το Grexit.
    ok λοιπόν για μας. Ομως

    στο πιο πανω αποσπασμα αναφερομενος στις τραπεζες, αγνοει το γεγονος οτι στην Ελλαδα το προβλημα ηταν το δημοσιονομικό δηλαδή το χρεος και το ελλειμμα, και οχι οι τραπεζες, οπως π.χ. συνεβη στην Ισπανια και αλλού.

    Αυτα τωρα και χρονια εχουν χιλιοειπωθει, και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

    Αυτες δε οι λυσεις που προτεινει, για» να μεινουμε στην ησυχία μας», ειναι εντελως εξωπραγματικες.

    Μου αρέσει!

  47. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ σχολιαστης

    «Παίδες, ο καθένας ανεβάζει αυτό που θέλει να ανεβάσει. Αυτό έλειπε να χρειάζεται να απολογείται για αυτό.»

    Φυσικά.

    Μόνο που και η κριτική γι αυτό που ανεβάζει, (πρέπει να) είναι ελεύθερη.

    Μου αρέσει!

  48. Ο/Η Ενη λέει:

    Συνεχεια

    Βεβαια το δημοσιονομικο προβλημα που αντιμετωπιζε η Ελλαδα το 2009, λογω της αχαρακτηριστης διακυβερνησης του ΚΑΚ, 2004-2009 και ειχαμε φτασει στο γκρεμο, ουδεποτε ετυχε κριτικης απο το συριζα και τα στελεχη του. 😉

    Μου αρέσει!

  49. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Δεν βλέπω στέρηση ελευθερίας αφου ο καθένας κριτικάρει ελεύθερα. Τα άλλα ας τα βρείτε μεταξύ σας. 🙂

    Μου αρέσει!

  50. Ο/Η Πάνος λέει:

    ΣΑΘ:

    «Μόνο που και η κριτική γι αυτό που ανεβάζει, (πρέπει να) είναι ελεύθερη».

    Δεν πρόκειται για «κριτική» αλλά για μια πολύ κακή (κατ’ εμέ) συνήθεια (χούι) – την οποία δεν προτίθεμαι να ενισχύσω περαιτέρω, με άλλα δικά μου σχόλια. Ούτε το χρόνο ούτε τη διάθεση έχω να ασχολούμαι σ’ αυτό το επίπεδο.

    Η δυσανεξία σας, αγαπητέ ΣΑΘ, σε ό,τι δεν συμφωνεί μαζί σας είναι εμφανής, καθώς και η ροπή σας να «βάζετε τα πράγματα στη θέση τους», αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από μένα. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Κι επειδή δεν είστε η πλέον αφόρητη περίπτωση εδώ (κάποιος άλλος είχε το θράσος να γράφει για σανούς κάτω από δικό μου σχόλιο, αλλά έδωσα τόπο στην οργή για χάρη του σχολιαστή) σας αφήνω στην ησυχία σας, να τα λέτε χωρίς εμένα.

    Υγεία και Τύχη!

    Μου αρέσει!

  51. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Παίδες, το είχα ξαναπεί, αν δεν αισθάνεται άνετα να σχολιάσει ο Πάνος, η ιστοσελίδα έχει πρόβλημα.

    Νομίζω ότι ήμουν φιλόξενος, κάτι που συνηθίζουμε στη Μεσσηνία. 🙂

    Κρίμα(ς) λέμε!

    Λαμβάνοντας υπόψη την αποχώρηση του Πάνου, θα …συνεδριάσω με τον εαυτό μου και θα δω πώς και αν πρέπει να συνεχίσω. 🙂 Εννοώ με σχόλια ανοιχτά.

    Καλό μεσημέρι σε όλες και όλους.

    Μου αρέσει!

  52. Ο/Η xBerliner λέει:

    Θεωρώ υπερβολική την αντίδραση του Πάνο στο συγκεκριμένο ζήτημα (τα άλλα με το σανό δεν αντιλήφθηκα και δεν παίρνω θέση).
    Από τα σχόλια του Πάνου και εδώ και στην καλύβα είναι προφανές ότι έχει μια δυσανεξία προς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, την οποία απόλυτα κατανοώ και ασπάζομαι αλλά ταυτόχρονα μια υπερβολική ανοχή στην κυβέρνηση συριζανελ, την οποία μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να κατανοήσω. Κάποτε είχε αναφέρει το επιχείρημα ότι αυτοί είναι οι καλύτεροι (ή λιγότερο κακοί) που διαθέτουμε οπότε με αυτούς θα πορευτούμε και θα τους στηρίξουμε. Δεν ξέρω σε πόσο βαθμό συνεχίζει να ισχύει αυτό για τα πιστεύω του Πανου, αλλά δεν στερείται λογικής. Στερείται όμως λογικής για όποιον βλέπει ότι οι συριζανελ είναι στην καλύτερη μια από τα ίδια ή ότι αποτελούν μια παρέα αγράμματων αριστεριστόακροδεξιών που συνιστούν κίνδυνο για τη χώρα. Στην τελευταία κατηγορία ανήκω και εγώ αλλά αυτά τα πράγματα είναι προσωπικά.

    Προφανώς και το τί σχολιάζει και τί αναφέρει καθένας εδώ μέσα εκπορεύεται σε μεγάλο βαθμό (ίσως και το μεγαλύτερο) από τα πιστεύω του και το πως αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Και προφανώς η ενημέρωση που έκανε ο Πάνος δεν είναι άσχετη με την ταυτόχρονη δυσανεξία του στη ΝΔ και την ανοχή του ή προτίμησή του στους συριζανέλ. Ενημέρωση μεν, εντός συγκεκριμένου πλαισίου δε. Το οποίο δεν βλέπω γιατί είναι κακό και παρεξηγήσιμο, όπως δεν βλέπω γιατί είναι κακό και παρεξηγήσιμο κάποιος να αναδεικνύει το πλαίσιο της ενημέρωσης.

    Μου αρέσει!

  53. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ Πάνος

    #Η δυσανεξία σας, αγαπητέ ΣΑΘ, σε ό,τι δεν συμφωνεί μαζί σας είναι εμφανής, καθώς και η ροπή σας να «βάζετε τα πράγματα στη θέση τους», αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από μένα.#

    Την ίδια δυσανεξία έχετε και εσείς, αγαπητέ Πάνο, μόνο που δεν φαίνεται να το συνειδητοποιείτε.
    Το να προσπαθεί κανείς να «βάζει τα πράγματα στη θέση τους», δεν νομίζω ότι είναι κακό.

    Ούτε και ελόγου μου είμαι διατεθειμένος να ανεχθώ τη ροπή σας να σχολιάζετε «αφ’ υψηλού» και να θεωρείτε τον εαυτό σας «υπεράνω κριτικής», όταν (μάλιστα) κάνετε πολύ αυστηρή κριτική εσείς ο ίδιος.

    Ο ουσιαστικότερος λόγος που ασχολήθηκα (όσο και όπως ασχολήθηκα) με το blogging, ήσασταν εσείς και η πραγματικά σπουδαία «Καλύβα» σας.

    Σας θεωρούσα (και εξακολουθώ να σας θεωρώ) ξεχωριστόν άνθρωπο και Έλληνα, και απολάμβανα τη συζήτηση μαζί σας, ακόμα κι όταν κάποτε «σκοτωνόμασταν», όπως τώρα…

    Ούτε και εγώ έχω τον χρόνο και τη διάθεση να ασχολούμαι «σ’ αυτό το επίπεδο».
    Ασχολήθηκα, νομίζω, αρκετά. Καιρός να διαθέσω τον χρόνο που διέθετα εδώ, σε κάτι ουσιαστικότερο και εποικοδομητικότερο.

    Υπήρξατε, (και εξακολουθείτε να είστε) η ψυχή αυτής της παρέας.

    Και δεν θέλω με τίποτα να είμαι εγώ η αιτία (ακριβέστερα η αφορμή) να την εγκαταλείψετε.

    Σας αφήνω, λοιπόν, εγώ στην ησυχία σας, ευχόμενος σε όλους υγεία και καλή τύχη, και ευχαριστώντας σας από καρδιάς για την όποια συνεργασία.

    Ούτω πώς, επιλύεται το πρόβλημα και το δικό σας, και του φιλόξενου οικοδεσπότη μας, ου μην αλλά και το δικό μου…

    Να είστε όλοι καλά!

    Μου αρέσει!

  54. Ελειψα δυο ωρες για να παω στο ΤΣΜΕΔΕ και στο ΚΕΠ και βρηκα το ιστολογιο σε αναστατωση!

    @ΣΑΘ

    Είναι -ίσως – η πρώτη φορά που απευθύνομαι σε σας.Πρεπει να υπαρχει ανεκτικοτητα των αποψεων ωστε να συνυπαρχουμε ολοι. Οσο για την εικονα απο το συνεδριο της ΟΝΝΕΔ τι να σχολιασω. Πολλοι νεοι -απο παρατάξεις αλλα και ανενταχτοι- σε μεγαλο πσοστο ειναι ουσιαστικα απαιδευτοι και δεν σεβονται τιποτα. Οταν αλλοι νεοι εβαψαν το κτιριο του ΕΜΠ ειχα γραψει στην Καλυβα τα μυρια οσα και για εκεινους. Απαιτειται ορθη κρισις και οχι πολιτικος φανατισμος σε αναλογα θεματα.

    Άλλος αυτοαποκαλειται Δύστροπος 🙂 αλλα τα φαινομενα απατουν. Πάρετε την ζωή πιο ελαφρά, ενδεχομένως θα προκύψει κάτι καλό σε σας και σε μας 🙂 .

    Μου αρέσει!

  55. Επανίδρυση της ΟΝΝΕΔ αμέσως μετά το συνέδριο προανήγγειλε ο Κυρ. Μητσοτάκης
    Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016 13:24 UPD:13:30

    Την επανίδρυση της ΟΝΝΕΔ αμέσως μετά το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας προανήγγειλε ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης στέλνοντας μήνυμα ότι οι εικόνες απαξίωσης της «ιστορικής νεολαίας» εκπέμπουν παρακμή, τέλος εποχής και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά.
    Ξεκαθάρισε ότι δεν θα ανεχθεί μία ΟΝΝΕΔ μηχανισμών «που θα αναπαράγει τις παθογένειες του χθες».
    Ζήτησε να αποδοθούν ευθύνες άμεσα όπως ορίζει το καταστατικό λέγοντας ότι στο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ δεν πραγματοποιήθηκε καμία εκλογική διαδικασία και πρόσθεσε ότι «δεν θα συμμετέχουν στο Συνέδριο του Κόμματος αντιπρόσωποι από το Συνέδριο της Νεολαίας».
    «Τιμούμε την ιστορία της ΟΝΝΕΔ. Δίνουμε ισχυρή προοπτική στη σχέση μας με τους νέους και για αυτό προχωράμε αμέσως μετά το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στην επανίδρυση της ΟΝΝΕΔ» ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης.

    Εμφανίστηκε βέβαιος ότι μετά την επανίδρυσή της η ΟΝΝΕΔ θα είναι μια σύγχρονη, δημιουργική πολιτική νεολαία.

    http://www.naftemporiki.gr/story/1095451/epanidrusi-tis-onned-amesos-meta-to-sunedrio-proaniggeile-o-kur-mitsotakis

    ΥΓ Αρα -οντως- υπαρχει μεγαλο θεμα στην ΟΝΝΕΔ , η οποια πρεπι να επανιδρυθει , συμφωνα με τον πρόεδρο της Ν.Δ.

    Μου αρέσει!

  56. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Ειχα γράψει χθές

    Δίνεται η ευκαιρία στο Μητσοτάκη να διαλύσει την ΟΝΝΕΔ γιατί είναι για τα θηρία 🙂

    Εκανε τη σωστή κίνηση

    Μου αρέσει!

  57. Ο/Η Δύστροπη Πραγματικότητα λέει:

    «Άλλος αυτοαποκαλειται Δύστροπος:-) αλλα τα φαινομενα απατουν.»

    Εγω καθόλου, η ρημάδα η πραγματικότητα είναι που είναι δύστροπη. 🙂

    Πάνο* όλα κι όλα, δεν πάς πουθενά! 🙂 Θα μείνεις εδω, μαζί μας! 😀
    …Και τι έγινε δηλαδή που σου έκανε ένα τζαρτζάρισμα ο ΣΑΘ? Κάντου και εσυ ένα. 😛

    ΣΑΘ ούτε και εσυ πρέπει να φύγεις, θα μείνεις μαζί μας! 😛 Πλέον και εσυ έχεις γίνει μέρος του ντεκόρ. 🙂

    Ειρήνη υμίν! 😉

    * Δεν πάς πουθενά λέμε, μόλις έπεσα απάνω σε κοτζάμ βιβλίο για τον Εμφύλιο, σε ηλεκτρονική μορφή, ελεύθερα προσβάσιμο. Έρχομαι από τα λημέρια σου να παραθέσω το λινκ.

    Μου αρέσει!

  58. Ο/Η zepos λέει:

    Πάντως το μπάχαλο που άφησαν οι συνεδριάζοντες νέοι της γαλάζιας παράταξης, έχει εξηγηθεί.. Αργησαν να πάνε να αναλάβουν την καθαριότητα οι Φιλιπινέζες των οίκων τους και άρπαξε την ευκαιρία ο άτιμος φωτογράφος που είναι εμφανώς συριζαίος…

    Μου αρέσει!

  59. Ο/Η Ενη λέει:

    Τωρα Πανο, το να θελεις να «απομακρυνθεις» για παρομοιες αιτίες, λιγο δυσκολο να το δεχθει κανεις.
    Βρε μπας και μας βαρεθηκες;; 🙂
    Ενταξει ολοι βαριομαστε καποια στιγμη, ολους και ολα , ομως δεν «φευγουμε, κιόλας.. Ουτε απο ολους ουτε απο ολα…….ΧΑ

    Περιμενω να δω επομενο σχολιο σου, για να σε «αντικρουσω», αλλωστε τωρα και χρονια ειμαστε πολιτικά αντιπαλοι, ομως ειμαστε και καλοι φιλοι, αυτο μετραει. 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s