Πώς μεθοδεύουν το Grexit

Τους έχω ικανούς για τα …πάντα όλα.  Εύχομαι να μην βγουν οι φόβοι μου αληθινοί.  Να τους θυμόμαστε σαν κάποιους που έκαναν ζημιές ανατάξιμες.  

Σύμφωνα με μία αξιόπιστη διήγηση, ο Πρωθυπουργός είχε αποφασίσει να μην συμβιβαστεί αμέσως μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και παρά το γεγονός ότι δεν είχε εξασφαλίσει κεφάλαια για τη υποστήριξη της δραχμής από καμία τρίτη χώρα (Ρωσία, Κίνα, Ιράν…). Εκείνο που τον απέτρεψε ήταν ένας συνεργάτης του που του παρουσίασε ψύχραιμα και νηφάλια τις ποινικές ευθύνες που θα είχε εάν κάτι πήγαινε στραβά, αν το «πείραμα» οδηγούσε στην ανατροπή του από την εξουσία και αν οδηγούνταν σε Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Τότε προφανώς σκέφτηκε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος. Ότι πρέπει να περιμένει. Φέτος, εάν το ερώτημα τεθεί ολοκληρωμένο, έντιμα και νηφάλια στον λαό, ο Πρωθυπουργός δεν θα έχει καμία απολύτως ποινική ευθύνη, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Η ευθύνη θα ανήκει εξ’ ολοκλήρου στον λαό…

tovima.gr  /  Πώς μεθοδεύουν το Grexit  /  Παπαδόπουλος Παύλος

Η περυσινή αλλαγή της διαρρύθμισης των επίπλων στο γραφείο του Πρωθυπουργού με τη μετακίνηση του βάρους 94 κιλών δρύινου γραφείου του κ. Τσίπρα στο ανατολικό τμήμα της μακρόστενης αίθουσας με την ξύλινη επένδυση στους τοίχους, δεν έγινε τυχαία. Περιέχει συμβολισμούς. Το «Ιερό Βήμα» βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα των Ναών, αλλά και στην Ανατολή (Ρωσία, Κίνα και Ιράν) προστρέχει ο Αλέξης Τσίπρας για να οικοδομήσει μια «πολύπλευρη» εξωτερική πολιτική και να επιτύχει την εξασθένιση της «εξάρτησης» της χώρας (και των Πρωθυπουργών της…) από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο «αρχιερέας» Αλέξης κοιτάζει την Ελλάδα από τα ανατολικά, σαν να ιερουργεί, σαν να επιτελεί την αναίμακτη θυσία. Αυτή η μελετημένη «νέα αρχιτεκτονική χώρου» του Μεγάρου Μαξίμου παλεύει από τότε να απλωθεί στη χώρα και να γίνει η νέα πολιτική, οικονομική και γεωπολιτική αρχιτεκτονική. Στη μεταφυσική, και τα άψυχα έχουν ζωή, όλα αντιλαμβάνονται τον αισθητό κόσμο. Ακόμα και το ξύλο στο μακρόστενο τραπέζι των συνεδριάσεων του πρωθυπουργικού γραφείου, η μικρή βιβλιοθήκη με τα δερματόδετα βιβλία (που δεν έχει καταδεχτεί να ανοίξει κανείς…), οι παλιοί μηχανισμοί των διάφανων κουρτινών και των εξωτερικών ρολλών που τρίζουν ελαφρώς, τα επίχρυσα φωτιστικά δαπέδου….Όλα έχουν ζωή, όλααφουγκράζονται χωρίς να απαντούν. Ας ανατρέξουμε λοιπόν σε ένα πρωί λίγες ημέρες πριν από το δημοψήφισμα και ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της παράξενης «πολιτικής» που παράγεται σήμερα μέσα σε αυτό το ιστορικό γραφείο.

– «Το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως και η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση, ως οφείλουμε, έχουμε εκπονήσει σχέδια για την διασφάλιση της τάξης και την περιφρούρηση νευραλγικών δημοσίων κτιρίων σε περίπτωση ρήξης με την Ευρώπη», είπε ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Πανούσης.

  • «Ο Στρατός θα βγει στους δρόμους και θα εγγυηθεί την ασφάλεια», τόνισε ο κ. Πάνος Καμμένος με τη γνωστή σιγουριά που τον διακρίνει.

  • «Δεν θα χρειαστεί ούτε ο Στρατός, ούτε η Αστυνομία», είπε ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, τότε υπουργός Υποδομών. «Ο λαός θα μπει μπροστά στη ΔΕΗ, ο λαός θα μπει μπροστά στον ΟΤΕ, ο λαός θα προστατεύσει τη χώρα».

  • «Τίποτα από αυτά δεν θα χρειαστεί», καθησύχασε περιχαρής όπως πάντα ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης. «Θα τυπώσουμε IOUs και δεν θα σημειωθεί καμία αναστάτωση».

  • «Τα IOUs χρειάζονται πολύ χαρτί και πολύ χρόνο….», απάντησε σαν να μονολογούσε ο κ. Γιάννης Δραγασάκης, αποστασιοποιημένος, αμυντικός, μελαγχολικός κοιτάζοντας τα χαρτιά του…

Ο αμίλητος σκηνοθέτης

Ο κ. Τσίπρας δεν είπε τίποτα. Παρακολουθούσε διερευνητικά. Όπως και κάθε άλλη φορά, έμοιαζε σαν να παρακολουθεί τη συζήτηση από έναν τηλεοπτικό δέκτη. Συμμετείχε χωρίς να είναι «εκεί». Όπως επιβεβαιώνουν πολλοί υπουργοί, ο Πρωθυπουργός μοιάζει στις πολύωρες συσκέψεις σαν να βρίσκεται σε μια δική του πραγματικότητα, κοντινή, αλλά διαφορετική από τη δική τους. Δεν είναι αφηρημένος, αντίθετα είναι έντονα παρών, αλλά δεν δείχνει να εμπλέκεται συναισθηματικά, ούτε εκφράζει γνώμη. Αυτό το «στυλ» κάνει πολλούς να νομίζουν πως δεν έχει άποψη και πως παρασύρεται από τον έντονο χαρακτήρα και την ωμή αποφασιστικότητα του κ.Ν. Παππά, του παντοκράτορα του σαλονιού του πρώτου ορόφου του Μεγάρου Μαξίμου, του χώρου αριστερά της σκάλας, ενός χώρου με τοίχους σε απαλά γαλάζια χρώματα και υπόλευκους καναπέδες δεκαετίας ’70 που είχε φιλοξενήσει το feng sui γραφείο του Θοδωρή Ρουσόπουλου (2004 – 2008), αλλά και τους απογευματινούς καφέδες της Δήμητρας Λιανή (1993 – 1995). Αυτό το φορτισμένο σαλόνι φιλοξενεί σήμερα τον υπουργό που δεν διστάζει να απαντά απότομα και «χύμα» στον καλό φίλο και προϊστάμενό του, όταν διαφωνεί μαζί του, εκπλήσσοντας τους παρευρισκόμενους και διαταράσσοντας τα «κύματα» που διατρέχουν την ατμόσφαιρα.

Η αλήθεια όμως, μια αλήθεια που ελάχιστοι έχουν κατορθώσει να διακρίνουν, είναι ότι ο κ. Τσίπρας είναι ο αμίλητος σκηνοθέτης της πραγματικότητας, όχι μόνο του Γραφείου του, αλλά επίσης της κυβέρνησης και (εν πολλοίς) και της χώρας. Διαχειρίζεται υπομονετικά τις εντυπώσεις που προκαλεί στους συνεργάτες του, στο κόμμα και στον λαό μιλώντας αμφίσημα, ελάχιστα, στρεψόδικα ή καθόλου. Διαχειρίζεται τις εντυπώσεις που εκείνος υποβάλλει έτσι ώστε να «αναπλάθει τα πράγματα» στο σχήμα που αυτός θέλει. Σύντομα οι εξελίξεις αποκρυσταλλώνονται με τρόπο φυσικό και οι συνεργάτες του, οι υπουργοί, οι συνομιλητές, οι πολίτες πιστεύουν ότι εκείνοι τις αποφάσισαν, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αυτός τους επηρέασε, ότι αυτός σκηνοθέτησε τις μεταβολές που «αποφάσισαν». Τους αφήνει όλους να πιστεύουν, από τον «πραγματικό Πρωθυπουργό» κ. Παππά ως τον «ρωμαίο συγκλητικό» κ. Κοτζιά, ότι εκείνοι είναι οι ισχυροί, ότι εκείνοι είναι τα μυαλά, ότι εκείνοι τον επηρεάζουν, ότι εκείνοι τον ελέγχουν. Μέχρι που φτάνει μια ημέρα που οι «πανίσχυροι» χάνουν τη θέση τους (και έχουμε πολλά παραδείγματα ήδη αυτούς τους 15 μήνες γι’ αυτό κακώς διολισθαίνουν σε αλαζονεία ορισμένοι…).Και μάλιστα ο κ. Τσίπρας δεν έχει ποτέ διαπληκτιστεί με εκείνους που εξαφάνισε, δεν έχει ποτέ συγκρουστεί, δεν έχει ποτέ αλλάξει το εφηβικό χαμόγελο με το οποίο τους υποδεχόταν.

«Δεν θυμώνει με κανέναν από εμάς και δεν έχει αντιδικήσει με κανέναν από εμάς, όχι γιατί δεν έχει το θάρρος, τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις, όχι γιατί είναι άβουλος, ανεπαρκής ή δειλός, αλλά γιατί μας θεωρεί όλους χρήσιμους και αναλώσιμους ταυτόχρονα, άρα γιατί να θυμώσει μαζί μας όταν ξέρει ότι η ημερομηνία λήξης του καθένα μας θα έρθει από μόνη της;», παρατηρεί μιλώντας υπό συνθήκες εχεμύθειας προς «ΤΟ ΒΗΜΑ» πρόσωπο που έχει «διαβάσει» τον Πρωθυπουργό σε άπειρες άτυπες συσκέψεις, κλειστές μυστικές συναντήσεις και συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Κάπως έτσι ο κ. Τσίπρας, αθόρυβα, αθέατα, σαν ένας αόρατος άνθρωπος που μετακινεί τα αντικείμενα σε ένα σαλόνι ανυποψίαστων ανθρώπων, όχι μόνο ελέγχει την κυβέρνηση, αλλά μεταλλάσσει την κοινή γνώμη και την οδηγεί αργά και σταθερά στη ρήξη με την Ευρώπη. Προτού όμως αναλύσουμε περισσότερο αυτή τη στρατηγική του, ας δούμε το υπόβαθρο επάνω στο οποίο μπόρεσε να αναπτυχθεί.

Ο κύκλος της εξαπάτησης

Δύο είναι οι αλήθειες του προγράμματος μέσα στο οποίο η Ελλάδα έχει βαλτώσει επί έξι χρόνια. Πρώτον, ότι για να εφαρμοστεί ένα μνημόνιο πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή δύο φορές. Μία φορά ονομαστικά, ως «πακέτο» (σε μια κατά το σύνηθες «δραματική» συνεδρίαση της Ολομέλειας), και μία ως «εφαρμοστικοί νόμοι» συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων, που ψηφίζονται σταδιακά, με ιεράρχηση, μέσα στη χρονική διάρκεια του Μνημονίου η οποία χωρίζεται σε «περιόδους αξιολόγησης».Η τρόικα παρακολουθεί τη (δεύτερη) ψήφιση και την εφαρμογή όσων ψηφίστηκαν ως «πακέτο» (Μνημόνιο) και ανάλογα με την πρόοδο που σημειώνεται σε κάθε «περίοδο αξιολόγησης» εγκρίνει ή καθυστερεί τη συμφωνημένη δόση. Έτσι εξηγείται γιατί εμείς και οι δανειστές μπορεί να συμφωνούμε (με τα χίλια βάσανα…) σε ένα «σκληρό Μνημόνιο», αλλά μετά «κολλάνε» οι αξιολογήσεις με αποτέλεσμα μετά από 2 χρόνια να χρειάζεται ένα νέο «σκληρό μνημόνιο» για να ξαναρχίσουν από την αρχή οι προσχηματικές απόπειρες εφαρμογής των ίδιων μεταρρυθμίσεων. Οι κυβερνήσεις ψηφίζουν ότι θα εφαρμόσουν όλα αυτά που αργότερα αποφεύγουν να ξαναψηφίσουν προκειμένου να αποτρέψουν την εφαρμογή τους. Εξαιρούνται μόνο όσα μέτρα επιβάλλονται από τους δανειστές «με το μαχαίρι στο λαιμό» τα οποία ψηφίζονται σε εξευτελιστικές για τη χώρα μεταμεσονύχτιες κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις λίγες ώρες πριν από το επόμενο πιστωτικό γεγονός.

Οι καθυστερήσεις αυτές εξαθλιώνουν οικονομικά τους πολίτες αφού τελικά, όπως απέδειξαν άλλες χώρες με πρώτη την Κύπρο, που μπήκαν και βγήκαν από τα μνημόνια, το σωρευτικό κόστος της ματαίωσης των μεταρρυθμίσεων είναι αισθητά μεγαλύτερο από το κόστος που θα είχε η άμεση εφαρμογή τους. Μετά την άμεση εφαρμογή των επώδυνων μέτρων ο εργαζόμενος, ο επαγγελματίας, ο επιστήμονας θα μπορούσαν να αναπληρώσουν όσα θα έχαναν αφού μια οικονομία που θα λειτουργούσε ξανά θα τους πρόσφερε πολλές ευκαιρίες για νέες δημιουργικές πρωτοβουλίες. Η μη εφαρμογή των μέτρων όμως εγκλωβίζει τους πάντες στη διαλυτική απραξία. Και το κόστος της απραξίας συσσωρεύεται και μετουσιώνεται σε νέα, σκληρότερα μέτρα, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος της μαζικής μετανάστευσης των ικανότερων και πιο μορφωμένων από τη νέα γενιά. Οι πολίτες όμως αποδίδουν την κύρια ευθύνη για όλα τα δεινά στους δανειστές που επιβάλλουν «νέα μέτρα» και όχι στις κυβερνήσεις που καθιστούν τα «νέα μέτρα» απαραίτητα αφού το πολιτικό σαμποτάζ στην εφαρμογή των «παλαιότερων μέτρων» αυξάνει διαρκώς τον λογαριασμό της κρίσης που πρέπει οι πολίτες να καταβάλλουν με τη μορφή «νέων μέτρων».Ο κύκλος της εξαπάτησης ολοκληρώνεται με τους κυβερνητικούς να συναντούν τους δανειστές στο Hilton ή στις δραματικές συνεδριάσεις του Eurogroup και να επικαλούνται τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια και τον «κίνδυνο για τη Δημοκρατία» προκειμένου να δικαιολογηθούν επειδή δεν εφαρμόζουν τα «νέα μέτρα» (δηλαδή τα παλιά) που έχουν υπογράψει ότι θα εφαρμόσουν (και που ο λαός νομίζει ότι έχουν ήδη εφαρμοστεί…).

Καθυστερώντας διαρκώς την ώρα που θα πουν και θα πράξουν όλα όσα οι περιστάσεις επιβάλλουν, οι πολιτικοί θέλουν να εξασφαλίσουν την παράταση της παραμονής τους στην πολιτική σκηνή. Σταδιακά, βεβαίως, η εκάστοτε κυβέρνηση αποδοκιμάζεται. Δεν αλλάζει όμως κάτι. Η σκυτάλη της εξαπάτησης περνά στην επόμενη χάρη στην οποία ο λαός ανανεώνει τις ψευδαισθήσεις του. Η θεμελιώδης ψευδαίσθηση είναι ότι η ευθύνη για την παρακμή οφείλεται στην «πανίσχυρη» Ευρώπη και στο «απεχθές» ΔΝΤ που δεν κουρεύουν το χρέος. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η παρακμή οφείλεται σε μια εγχώρια εξαπάτηση γιατί είμαστε συνένοχοι σ’ αυτήν. Εμείς εξαπατούμε τους εαυτούς μας με όργανο τις κυβερνήσεις που διαρκώς αλλάζουμε. Κάπως έτσι κλείνουν σύντομα έξι χρόνια στο βάλτο του Μνημονίου, ένα πρωτοφανές ιστορικό αδιέξοδο για το οποίο μερίδιο ευθύνης φέρουν όλες οι κυβερνήσεις και ασφαλώς ο ίδιος ο λαός, δηλαδή εμείς.

Το εθνικοπατριωτικό τόξο στην εξουσία

Στις αρχές του 2015, όμως, η ελληνική κρίση άλλαξε ποιοτικά χαρακτηριστικά. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 25ης προς 26η Ιανουαρίου 2015 δεν σφραγίστηκε απλώς η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. Για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση εγκαθιδρύθηκε στην εξουσία το εθνικοπατριωτικό τόξο. Ουσιαστικά ιδρύθηκε σιωπηλά και ανέλαβε την εξουσία ένα νέο υπερ – κόμμα που διαπερνά οριζόντια ολόκληρο το πολιτικό φάσμα και εκδηλώθηκε ως κύριος εκφραστής του σοσιαλισμού, του εθνικισμού, του λαϊκισμού, του αντιδυτικισμού και του ευρωσκεπτικισμού. Η πολιτική του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι ποτέ μονοσήμαντη. Σχεδόν όλες οι τοποθετήσεις του μοιάζουν με χρησμούς αφού τα ίδια λόγια επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες. Σταθερή στρατηγική του είναι να αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, να μην δεσμεύεται ποτέ σε μία πολιτική και να κάνει όσο γίνεται περισσότερους πολίτες (όπως επίσης τους βουλευτές, τους συνεργάτες, τους συνομιλητές ή ακόμα και τους αντιπάλους του) να πιστεύουν ότι σχεδόν συμφωνεί με τις απόψεις και τις ιδέες τους. Με την ελλειπτικότητα των θέσεών του, με έναν πολιτικό λόγο που σχεδιάζεται από τον ίδιο για να παραμένει ανοιχτός σε ερμηνείες, ο Τσίπρας αναπλάθει και αναδιαμορφώνει την κοινή γνώμη έτσι ώστε αργά και σταθερά να την εξοικειώνει με την ιδέα της αποχώρησης από το ευρώ. «Ναι, στο ευρώ, αλλά όχι με κάθε κόστος», ήταν η πρωθυπουργική φράση που σφράγισε το 2015 και συνεχίζει να χαρακτηρίζει κάθε πράξη (και μη πράξη…) της διακυβέρνησής του. Αυτή η φράση υποβάλλει έντεχνα την ιδέα ότι από ένα σημείο και μετά μπορεί να υπάρχει ένας άλλος δρόμος για τη χώρα με λιγότερο κόστος και περισσότερα οφέλη. Πλάθεται λοιπόν μια κοινή γνώμη που ολοένα και περισσότερο προσχωρεί σε αυτή την άποψη.

Ο Αλέξης Τσίπρας ασφαλώς δεν έχει υιοθετήσει δημοσίως τη θέση ότι η Ευρώπη δεσμεύει τη χώρα. Ιδιωτικώς όμως ποτέ δεν απορρίπτει, ούτε αποδοκιμάζει την νεοκομμουνιστική ιδέα σύμφωνα με την οποία η ευρωζώνη είναι το σημερινό πρόσωπο της εξάρτησης της Ελλάδας από τις ξένες δυνάμεις οι οποίες επιβάλλουν και υποστηρίζουν το «αστικό καθεστώς».Και αφήνει να εννοηθεί πως συμμερίζεται την ιδέα ότι στην ευρωζώνη οι πρωθυπουργοί είναι αναλώσιμα «ανταλλακτικά» του κεντρικού συστήματος χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες επιλογών. Κατά συνέπεια, προϋπόθεση για να εφαρμοστεί μια «άλλη πολιτική» (και για να μακροημερεύσει στην εξουσία ένας αριστερός ηγέτης…) είναι είτε η «αλλαγή της Ευρώπης», είτε η εξασφάλιση βαθμών ελευθερίας από τη ζώνη του ευρώ. Και επειδή μόνο αφελής δεν είναι, γνωρίζει ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να αλλάξει επειδή το θέλει η Αθήνα, άρα η ρητορική περί «άλλης Ευρώπης» δεν είναι παρά το πρόσχημα κάτω από το οποίο εφαρμόζεται μια πολιτική απομάκρυνσης από τη σημερινή Ευρώπη.

Η πραγματική «κυβέρνηση συνασπισμού»

Για να προχωρήσει σε αυτή την πορεία σταδιακής απεμπλοκής από την ευρωζώνη ο Πρωθυπουργός χρειάζεται την υποστήριξη όλων των πολιτικών παρατάξεων. Είναι προφανές ότι αυτό το συνειδητοποίησε πολύ καιρό προτού κερδίσει τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Η συμμαχία με τον νεοκαραμανλισμό (που ουσιαστικά εκφράζει τον δεξιό λαϊκισμό με τη σφραγίδα ενός οικόσημου), η «συνεννόηση» με την Εκκλησία και προσωπικά με τον κ. Ιερώνυμο, η ανακωχή με το ΚΚΕ και τη Χρυσή Αυγή καθώς και η κυβερνητική συνεργασία με προσωπικότητες του εθνικοπατριωτικού τόξου όπως ο Πάνος Καμμένος δεν είναι τυχαίες επιλογές. Προϋποθέτουν πολλή δουλειά και επαφές ετών στο πλαίσιο μιας ενιαίας πολιτικής στρατηγικής που στόχο έχει τη συνένωση διαφορετικών τάσεων (συνιστωσών) της ελληνικής πολιτικής μέσα σε ένα μεγάλο εθνικό κίνημα. Αυτή την αθόρυβη δουλειά έκανε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μαζί με τον κ.Ν. Παππά. Και το αποτέλεσμα είναι ο Τσίπρας να έχει υπερβεί προ πολλού τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και ουσιαστικά συνενώνει υπό το πρόσωπό του τις συνιστώσες του εθνικοπατριωτικού τόξου. Μας κυβερνά ήδη μια κυβέρνηση συνασπισμού και αυτή είναι η κυβέρνηση του εθνικοπατριωτικού τόξου. Η πρωτοφανής για τα μεταπολεμικά δεδομένα συνένωση του εθνικοπατριωτικού τόξου έδειξε για πρώτη φορά τη δύναμή της στο δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου όταν ο Αλέξης Τσίπρας, ο μοναδικός υποστηρικτής του «ΟΧΙ» απέναντι σε όλους και σε όλα, εξασφάλισε 61%. Συνένωσε όλους τους μη εκσυγχρονιστές, εθνικιστές και ευρωσκεπτικιστές απ’ όλες τις παρατάξεις ενώ παρέσυρε απολίτικες, αγανακτισμένες και ριζοσπαστικοποιημένες ομάδες, ιδίως νέων ανθρώπων. Γι’ αυτό είναι αλήθεια ότι ο Πρωθυπουργός ελάχιστα ανησυχεί σήμερα από την πτώση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Δεν ανησυχεί γιατί δεν είναι πια απλώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο ηγέτης του «ΟΧΙ στην ΕΥΡΩΠΗ».Και έχει την πρόσθετη ευελιξία ώστε αυτό να μην το λέει, να μην το διατυμπανίζει, να μην προειδοποιεί και να μην «ξυπνάει» τους αντιπάλους του οι οποίοι, παρά τα δαχτυλικά αποτυπώματα που υπάρχουν παντού στην καθημερινότητα της διακυβέρνησης, ελάχιστα πράγματα έχουν υποψιαστεί για τις πραγματικές του δυνατότητες και τις αληθινές του επιδιώξεις.

Οι αντίπαλοί του και οι ξένοι συνομιλητές του εφησυχάζουν και εθελοτυφλούν όταν δηλώνουν πεπεισμένοι ότι «ο Τσίπρας έγινε μνημονιακός αφού έφερε τρίτο μνημόνιο».Ο Πρωθυπουργός δεν έγινε «μνημονιακός».Θα γίνει μνημονιακός μόνο αν εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο και μέχρι σήμερα επιβεβαίωσε πλήρως όλους εκείνους που πίστευαν ήδη από το περασμένο καλοκαίρι πως δεν θα το εφαρμόσει. Το τρίτο μνημόνιο δεν σηματοδοτεί «ήττα», αλλά έναν στρατηγικό ελιγμό, μια νέα «Βάρκιζα» με τη διαφορά ότι τώρα η Αριστερά δεν κατέθεσε τα όπλα γιατί (όπως δήλωσε το καλοκαίρι του 2015 ο κ. Κατρούγκαλος) «τα όπλα είναι η εξουσία». Άλλωστε η Αριστερά, παρά τους θρύλους, ούτε στην Βάρκιζα κατέθεσε τον βαρύ οπλισμό της…

Δημοψήφισμα για Grexit;

Κάποιοι που δεν μπορούν να διανοηθούν την αποχώρηση από το ευρώ επιμένουν πως ο Πρωθυπουργός θα αποφασίσει και θα υλοποιήσει μονομιάς όλες τις μεταρρυθμίσεις (με πρώτη τη βαθιά περικοπή όλων των συντάξεων) που δεν έκαναν οι προκάτοχοί του. Ο ίδιος όμως προφανώς γνωρίζει πως αν το κάνει τότε θα ακυρώσει την πολιτική του υπόσταση. Θα εμφανιστεί ως ένας ακόμα πολιτικός που έγινε «συνεργάτης των δανειστών». Σύμφωνα με κάποιους περισσότερο ρεαλιστές, μια άλλη επιλογή για τον Πρωθυπουργό θα μπορούσε να ήταν η προκήρυξη εκλογών με στόχο την ήττα και την αποχώρηση από την εξουσία προκειμένου να διασωθεί ό,τι απέμεινε από το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς. Ο τρόπος που η κυβέρνηση διαχειρίζεται τις ανεξάρτητες αρχές, τη Δικαιοσύνη και τα Μέσα Ενημέρωσης, ως πόλους εξουσίας που πρέπει να ελεγχθούν, αποκλείει την ύπαρξη ενός τέτοιου σχεδιασμού. Ποιος είναι λοιπόν ο τρίτος δρόμος; Ο τρίτος δρόμος για τον Πρωθυπουργό (και ενδεχομένως η κεντρική του επιδίωξη από την πρώτη στιγμή) είναι να ισχυριστεί πως αγωνίστηκε για 1,5 χρόνο απέναντι στην αδιαλλαξία των ξένων και ότι την απόφαση για το κόστος της παραμονής στο ευρώ δεν μπορεί παρά να την λάβουν οι άνθρωποι που θα κληθούν να το καταβάλλουν. Ο τρίτος δρόμος λοιπόν θα μπορούσε να είναι μία ακόμα «Γιορτή Δημοκρατίας», ένα δημοψήφισμα για το νόμισμα στο οποίο ο Πρωθυπουργός θα εμφανιστεί ήπιος και θα πάρει θέση υπέρ ενός ελεγχόμενου και φιλικού Grexit.

Θα μιλήσει με σεβασμό για τους ευρωπαίους εταίρους και θα τονίσει ότι η Ελλάδα είναι το κέντρο της Ευρώπης από τα αρχαία χρόνια (!), ότι θα παραμείνει μέλος της ΕΕ και θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με όλους τους εταίρους της. Θα υπαινιχθεί το «σχέδιο Σόϊμπλε» για το πακέτο βοήθειας σε περίπτωση Grexit, θα υπογραμμίσει ότι «το νόμισμα δεν είναι ταμπού» και θα επιστρατεύσει μια θερμή, λαϊκιστική και συγκινησιακή ρητορική που θα έχει ως επίκεντρο την εθνική κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Θα πει ότι η νέα γενιά αξίζει μια νέα αρχή και θα αποδοκιμάσει όλους όσοι κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια. Τέλος, έχει την μοναδική ευκαιρία να αξιοποιήσει τη συγκυρία του βρετανικού δημοψηφίσματος και να υπογραμμίσει πως όταν οι Βρετανοί καλούνται να αποφασίσουν με δημοψήφισμα (στις 23 Ιουνίου) για την παραμονή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε ένα ελληνικό δημοψήφισμα για το ευρώ πρέπει από όλους να χαιρετιστεί ως μια πρωτοβουλία για να πνεύσει επιτέλους «άνεμος Δημοκρατίας» στην Ευρώπη. Με άλλα λόγια, γιατί όχι δημοψήφισμα για Grexit στο πρότυπο του Brexit; Η ατμόσφαιρα ρήξης που αναβιώνει σήμερα είναι βέβαιο ότι μπορεί να υπηρετήσει άριστα και έναν τέτοιο σχεδιασμό. Γιατί λοιπόν να αποκλείσουμε ότι υπάρχει;

Τα «χρήσιμα» capital controls

Κακώς, επίσης, δεν μας έχει κάνει καχύποπτους η πολύμηνη επιδεικτική αδιαφορία της κυβέρνησης για την ταχύτατη λήψη των αποφάσεων που θα οδηγούσαν στην άρση των capital controls, που είναι η κυριότερη προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Πέραν του ότι σοκάρει η εξοικείωση του επιχειρηματικού κόσμου με την χρηματοοικονομική ασφυξία (ποιος διαμαρτύρεται;), πέρα από την πυκνή ματαιότητα, την κατήφεια και την αδιαφορία των πάντων για την αποκατάσταση στοιχειωδών συνθηκών λειτουργίας της οικονομίας, πέραν από την κανονικότατη εγκατάλειψη της Ελλάδας από τους ίδιους τους Έλληνες που αυτή η στάση απόσυρσης αποκαλύπτει, η ίδια η παγίωση των capital controls είναι μία ακόμα ισχυρή ένδειξη ότι η επανεκκίνηση της οικονομίας μέσα στην ευρωζώνη δεν μπορεί να είναι ο κεντρικός στόχος του Πρωθυπουργού. Αντίθετα, τα capital controls μάλλον χρησιμεύουν, μάλλον θεωρούνται απολύτως απαραίτητα για να διασφαλίσουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε περίπτωση δημοψηφίσματος για το ευρώ. Ο κίνδυνος που ανέφεραν όλοι εδώ και χρόνια κάθε φορά που γινόταν συζήτηση περί αλλαγής νομίσματος ήταν ότι «θα εξασφανιστούν οι καταθέσεις». Τώρα οι καταθέσεις (όσες απέμειναν) είναι προστατευμένες… Ποιος θυμάται τις προεκλογικές ανακοινώσεις της προέδρου της Εθνικής Τράπεζας κυρίας Λουκάς Κατσέλη ότι «τα capital controls θα αρθούν ως τα Χριστούγεννα»; Οι δηλώσεις είναι κατανοητές, αφού πολλοί υπογραμμίζουν κάτι άλλο ακατανόητο. Ότι στις ιδιωτικές συζητήσεις της η κυρία Κατσέλη θεωρεί τον κ. Τσίπρα ηγέτη μεγαλύτερο ακόμα και από τον Ανδρέα Παπανδρέου (!).Η σημαντική οικονομολόγος και πολιτικός δεν είναι η μόνη που έχει χάσει το μέτρο. Από την άλλη πλευρά ωστόσο, η έννοια του μεγάλου ηγέτη έχει πολλές ερμηνείες…

Κατά συνέπεια, πράγματι, ο κ. Τσίπρας έχει τρεις επιλογές. Ας τις επαναλάβουμε: Η πρώτη είναι να εφαρμόσει τη συμφωνία, και μάλλον να συναινέσει σε μια νέα «κυβέρνηση Παπαδήμου», να υποστηρίξει δηλαδή μια νέα κυβέρνηση από κοινού με τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ. Αυτό το «προξενιό» προσπαθεί να «στήσει» τις τελευταίες εβδομάδες ο κ. Μάρτιν Σουλτς (κατ’ απαίτηση της κυρίας Μέρκελ), αυτό του έχουν ζητήσει οι ευρωπαίοι συνομιλητές του και (με βάση την προσφιλή του τακτική) δεν το έχει αποκλείσει… Όποιος όμως πιστεύει ότι πράγματι θέλει να το κάνει, απλώς θέλει να αυταπατάται. Ας αντιληφθούν όλοι (και θα το επαναλάβουμε) ότι η Ελλάδα κυβερνάται ήδη από κυβέρνηση συνασπισμού των δυνάμεων και των διακομματικών συνιστωσών του εθνικοπατριωτικού τόξου. Οι δυνάμεις που θα συγκροτούσαν μια κυβέρνηση στο πρότυπο της κυβέρνησης Παπαδήμου βρίσκονται διασπασμένες στην αντιπολίτευση. Θα εγκαταλείψουν την εξουσία οι πρώτοι για να χαρίσουν τη χώρα στους δεύτερους; Μοιάζει με ευσεβή πόθο. Η δεύτερη επιλογή του κ. Τσίπρα είναι να προκηρύξει εκλογές για να τις χάσει και να κάνει αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση Μητσοτάκη που θα εφαρμόζει τη συμφωνία. Και η τρίτη επιλογή είναι, όπως είπαμε, ένα νέο δημοψήφισμα. Άλλωστε το περυσινό «τεχνικό τεστ» πέτυχε. Πράγματι μπορεί να οργανωθεί δημοψήφισμα σε μία εβδομάδα. Και ας παραδεχθούμε ότι το ρίσκο πέρυσι ήταν μεγαλύτερο. Δεν υπήρχαν capital controls, η ζημιά στο τραπεζικό σύστημα μπορούσε να συνδεθεί με βαρύτατες εξατομικευμένες ποινικές ευθύνες, η κυβέρνηση έμπαινε σε αχαρτογράφητα νερά, οτιδήποτε μπορούσε να συμβεί που θα οδηγούσε στην ανατροπή της. Κι όμως το αποφάσισαν. Κι όμως δεν συνέβη τίποτα απ’ όσα πολλοί φοβούνταν (ή ήλπιζαν) ότι θα συμβούν …

Θέλουν οι Έλληνες το Grexit;

Τον Νοέμβριο 2015, σύμφωνα με έρευνα του think tank «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ», 1 στους 3 Έλληνες τάσσονταν υπέρ της δραχμής (10% πάνω από σε σχέση με τον Μάρτιο 2015 κάτι που επιβεβαιώνει ότι το πολιτικό crash και το δημοψήφισμα του περασμένου καλοκαιριού δεν εξασθένισε, αλλά αντίθετα ενίσχυσε αισθητά τον σκληρό ευρωσκεπτικισμό).Εάν το ερώτημα για το νόμισμα τεθεί με όρους εθνικής κυριαρχίας, σε συνθήκες ακραίας πόλωσης και με το δίλημμα «Υποταγή ή Grexit;» το ποσοστό αυτό μπορεί εύκολα να αυξηθεί. Εάν παρ’ όλα αυτά ο κ. Τσίπρας χάσει αυτό το δημοψήφισμα θα μπορεί να αποχωρήσει όρθιος έχοντας εξασφαλίσει ένα ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο για το μέλλον την ίδια ώρα που οι αντίπαλοί του θα σπεύδουν να εφαρμόσουν ένα «σχέδιο Τόμσεν» με την κοινωνία να τους αποδοκιμάζει και την Αριστερά πιο ισχυρή από ποτέ. Εάν όμως κερδίσει θα θέσει τις βάσεις για μια πολυετή παραμονή στην εξουσία και για την εδραίωση ενός καθεστώτος με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, όπως αυτά που κυβερνούν πολλές χώρες (ας υπενθυμίσουμε ότι η Δημοκρατία δυτικού τύπου είναι μειοψηφική στον πλανήτη).

Μετά το Grexit το δημόσιο χρέος θα παγώσει και θα επιμηκυνθεί για πολλά χρόνια (αυτό δηλαδή που ούτως ή άλλως θα συμβεί), ευρωπαϊκή βοήθεια (πακέτο Σόϊμπλε) προφανώς θα υπάρξει, αλλά και ξένος οικονομικός έλεγχος, μάλλον ασφυκτικός, ασφαλώς θα θεσμοθετηθεί με άλλη μορφή. Δεν θα υπάρξει αθέτηση του χρέους διότι σε αυτή την περίπτωση η χώρα οδηγείται στο Paris Club και αποκόπτεται από το παγκόσμιο σύστημα. Κανείς δεν θέλει κάτι τέτοιο και σίγουρα όχι ο κ. Τσίπρας. Μεγάλο μέρος των (ήδη εγκλωβισμένων) καταθέσεων μπορεί να περικοπεί (θα εξαρτηθεί από τη συμφωνία) αλλά ούτως ή άλλως το «ψαλίδι» (μικρό ή μεγάλο) θα επιβληθεί μέσω της νέας ισοτιμίας. Μισθοί και συντάξεις θα περικοπούν στην πράξη ακόμα περισσότερο και νέα σκληρή λιτότητα θα επιβληθεί για να σταθεροποιηθεί η δραχμή. Πολλά εισαγόμενα αγαθά θα λείψουν, οι τιμές των πρώτων υλών θα αυξηθούν, το κράτος θα στηρίζεται στο ευρωπαϊκό πακέτο (που θα προσφέρεται με το σταγονόμετρο και θα μοιράζεται σε εκλεκτούς της κυβέρνησης …).Οι ειδικές συμφωνίες με την Κίνα και το Ιράν θα αποκτήσουν άλλη σημασία ενώ ο αλήστου μνήμης τιμάριθμός θα επιστρέψει. Τα προβλήματα με την Τουρκία θα πολλαπλασιαστούν μια που η γείτονα θα αισθανθεί πολλούς πειρασμούς για τους οποίους ήδη προετοιμάζεται. Η ελευθερία του λόγου θα γίνει περισσότερο προβληματική από ποτέ στη ζωντανή μνήμη..Και όσοι νέοι θα έχουν απομείνει στη χώρα θα συνωστίζονται για μετεγκατάσταση στην Ευρώπη προτού ζητηθούν βίζες. Όμως όλα αυτά (που είναι το «καλό σενάριο» καθώς δεν περιλαμβάνουν κάποια απότομη καταστροφή) θα γίνουν μέσα σε ένα κλίμα μεγάλης πόλωσης. Μεγάλο μέρος του λαού θα αποδίδει την ευθύνη για το απότομο crash όχι στην κυβέρνηση, αλλά σε όσους «μας έφεραν ως εδώ τα τελευταία 40 χρόνια», ενώ ταυτόχρονα θα έχει πειστεί ότι επιτέλους μπήκε πάτος στο βαρέλι και ότι η Ελλάδα ξαναρχίζει από την αρχή απαλλαγμένη από το αμαρτωλό παρελθόν της. Αυτό το μήνυμα θα μεταδίδει η κυβέρνηση και θα βρίσκει πολλούς πρόθυμους να το μεγεθύνουν και να το διαδώσουν.

Και φυσικά πολλοί θα είναι οι σιωπηλοί, αυτοί που θα περιμένουν για να δουν τι θα γίνει τελικά. Πολλοί είναι και σήμερα οι σιωπηλοί. Που προσφέρουν σιωπηλή ανοχή στην κυβέρνηση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Πρωθυπουργός θεωρείται αδιαφιλονίκητος ενώ έχει ψηφιστεί μόνο από το 18% εκείνων που έχουν δικαίωμα ψήφου (ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίστηκε από το 36% με τη συμμετοχή στις εκλογές του Σεπτεμβρίου να είναι λίγο πάνω από 50%).Πώς εξηγείται η πολιτική ηγεμονία του 18%; Εξηγείται γιατί η αποδοχή του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλαπλάσια της ψήφισής του. Η αποδοχή του γεγονότος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κυβερνά υπερβαίνει κατά πολύ το 18%. Γι’ αυτό η κυβέρνηση με άνεση μπορεί να προχωρεί σε παράτολμους σχεδιασμούς. Η κυβέρνηση της δραχμής θα ελέγχει τις τράπεζες, τον εθνικό πλούτο και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης. Αυτά θα είναι αρκετά για να δημιουργήσει τον δικό της λαό, για να διαμορφώσει μια δική της κυβερνώσα τάξη, να ελέγξει τους ορισμούς των εννοιών και να επιβάλλει ένα νέο σύστημα αλήθειας. Αυτό το πείραμα μπορεί αργότερα να εξελιχθεί σε ένα σκληρό ολοκληρωτικό καθεστώς ή να παραμείνει μία μεσογειακή τσαβική μεταφορά. Όσο για την εύγλωττη σιωπή των ΗΠΑ, αρκετοί την ερμηνεύουν ως υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς μια Αθήνα που «σείει» την Ευρώπη χωρίς να την απειλεί, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η πρωτοφανής αμερικανική απραξία στις ελληνικές υποθέσεις δεν είναι παρά ένα ακόμα σημάδι της παγκόσμιας αποδυνάμωσης της υπερδύναμης.

Πολλοί ρωτούν: «Μα δεν φοβάται ο Αλέξης τις απρόβλεπτες συνέπειες ενός Grexit; Γιατί δεν συμβιβάζεται με την επικρατούσα λογική στην Ευρώπη;».Η απάντηση, για όσους γνωρίζουν, είναι ότι ο Πρωθυπουργός, ένας άνθρωπος πεπεισμένος πως δεν υπάρχει Θεός, αφενός δεν πιστεύει ότι υπάρχει οποιαδήποτε λογική που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και αφετέρου δεν φοβάται εύκολα. Κάποιοι λένε ότι μάλλον δεν φοβάται καθόλου. Ότι στερείται της … ικανότητας του φόβου. Ότι αντίθετα, πίσω από το γελαστό πρόσωπο βρίσκεται ένας άνθρωπος που έλκεται από την ιδέα για το «μεγάλο άλμα», ότι θέλει να ξαναγράψει την ιστορία της εθνικοπατριωτικής Αριστεράς της δεκαετίας του ’40, ότι θέλει να είναι αυτός που θα «πάρει τη ρεβάνς», ότι επιζητεί τη διακινδύνευση και την απειλή. Είναι γεγονός ότι οι καλύτερες επιδόσεις του στην πολιτική έχουν καταγραφεί όταν έχει απειληθεί. Μπορεί να είναι ειρωνεία της Ιστορίας ότι το Μέγαρο Μαξίμου την περίοδο της Κατοχής ήταν η κατοικία του γερμανού ναυάρχου των δυνάμεων του Αιγαίου και σήμερα που βρίσκεται στο Μέγαρο Μαξίμου ο Αλέξης Τσίπρας ένας άλλος γερμανός, ο υποναύαρχος Γιοργκ Κλάϊν, είναι τακτικός διοικητής της Μόνιμης Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ που «επιτηρεί» το Αιγαίο. Ο κ. Τσίπρας όμως αισθάνεται απελευθερωτής, αναμορφωτής, ηγέτης που ξαναγράφει την Ιστορία. Δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσει τελικά. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τους αστάθμητους παράγοντες που ενδεχομένως θα ενεργοποιηθούν. Ωστόσο, ουδείς δικαιούται πια να εκπλαγεί αν το 2015 ήταν μια «πρόβα τζενεράλε» και αν ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποφασίσει να υποβάλλει στους Έλληνες το εθνεγερτικό μήνυμα της ηρωϊκής εξόδου και να οδηγήσουμε όλοι μαζί την Ελλάδα, αν υπνωτισμένοι, σε ένα Grexit που μπορεί να ισοδυναμεί με εθνικό restart, με εθνική καταστροφή ή και με τα δύο ταυτόχρονα.

Σύμφωνα με μία αξιόπιστη διήγηση, ο Πρωθυπουργός είχε αποφασίσει να μην συμβιβαστεί αμέσως μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και παρά το γεγονός ότι δεν είχε εξασφαλίσει κεφάλαια για τη υποστήριξη της δραχμής από καμία τρίτη χώρα (Ρωσία, Κίνα, Ιράν…). Εκείνο που τον απέτρεψε ήταν ένας συνεργάτης του που του παρουσίασε ψύχραιμα και νηφάλια τις ποινικές ευθύνες που θα είχε εάν κάτι πήγαινε στραβά, αν το «πείραμα» οδηγούσε στην ανατροπή του από την εξουσία και αν οδηγούνταν σε Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Τότε προφανώς σκέφτηκε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος. Ότι πρέπει να περιμένει. Φέτος, εάν το ερώτημα τεθεί ολοκληρωμένο, έντιμα και νηφάλια στον λαό, ο Πρωθυπουργός δεν θα έχει καμία απολύτως ποινική ευθύνη, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Η ευθύνη θα ανήκει εξ’ ολοκλήρου στον λαό…

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Ελλάδα, Πολιτική. Bookmark the permalink.

59 Responses to Πώς μεθοδεύουν το Grexit

  1. Ο/Η Mitsos λέει:

    12 Ioυνίου θα χουμε εκλογές. Τον Ιούλιο υπάρχει δόση 4 δις που θα την καταβαλει ο πολύς Μητσοτάκης. Επειδή δεν υπάρχουν τα λεφτά θα πάει στην Ευρωπη να φάει λίγο μπουλινγκ και τότε ίσως καταλάβει το προφανές.. Οτι o Ρώτσηλντ από χρόνια έχει αποφασίσει ότι η Ελλάς πρέπει να απομακρυνθεί από την ΕΟΚ. Τα υπόλοιπα που γράφει το άρθρο είναι θεωρίες συνωμοσίας της πλάκας. Τα πράγματα είναι απτά. Το μνημόνιο δεν βγαίνει και ακόμα και αν βγει τώρα δεν θα βγεί του χρόνου. Ο Μητσοτάκης λοιπόν δεν πρόκειται να μακροημερεύσει αν δεν είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί την πρόταση Σόιμπλε. Αυτή είναι η μόνη πρόταση που υπάρχει στο τραπέζι και ισχύει το take it or leave it. Εκατοντάδες δις φαγώθηκαν με τα μνημόνια χωρίς να υπάρξει βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και ο Σόιμπλε δεν πρόκειται να δώσει άλλα.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η Mitsos λέει:

    Επίσης δεν κατάλαβα για ποιον λόγο θα πάει στο ειδικό δικαστήριο κάποιος ο οποίος θα βγάλει τη χώρα από την ΕΟΚ, αν προηγουμένως έχει πρηγηθεί δημοψήφισμα και υπάρχει σαφής εντολή του εκλογικού σώματος. Εδώ δεν πήγαν στο ειδικό δικαστήριο η Τασία και οι λοιποί που άνοιξαν τα σύνορα της χώρας χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. Η έξοδος της χώρας από την ΕΟΚ είναι από χρόνια αποφασισμένη και όσο και να χτυπανε τα τακουνάκια τους στις Βρυξέλλες οι διάφοροι Ελληνες αξιωματούχοι, η αποφαση αυτή δεν αλλάζει.

    Μου αρέσει!

  3. Ο/Η xberliner λέει:

    «Εκείνο που τον απέτρεψε ήταν ένας συνεργάτης του που του παρουσίασε ψύχραιμα και νηφάλια τις ποινικές ευθύνες που θα είχε εάν κάτι πήγαινε στραβά, αν το «πείραμα» οδηγούσε στην ανατροπή του από την εξουσία και αν οδηγούνταν σε Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.»

    Θεωρώ το άρθρο τραβηγμένο. Πιστεύω ότι ο Τσίπρας από τη στιγμή που είδε τις επιπτώσεις του grexit πήρε και την τελική απόφαση να παραμείνει η χώρα στο ευρώ. Το δημοψήφισμα αποσκοπούσε 1ον να επιβιώσει εσωκομματικά και 2ον να εκβιάσει την Ευρώπη. Το πρώτο το πέτυχε στο δεύτερο απέτυχε όπως κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε,
    Το πρόβλημα για τον Τσίπρα με το grexit δεν ήταν το ειδικό δικαστήριο. Είναι ότι όποιος αποφασίσει το grexit θα καταγραφεί τελικά (εξαιτίας των τεράστιων συνεπειών που θα έχει στην ζωή όλων μας) έτσι κι αλλιώς προδότης. Και αυτό είναι το τελευταίο που θέλει ένας πολιτικός.

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η M λέει:


    @xberliner:
    13:32

    Είναι ότι όποιος αποφασίσει το grexit θα καταγραφεί τελικά (εξαιτίας των τεράστιων συνεπειών που θα έχει στην ζωή όλων μας) έτσι κι αλλιώς προδότης.

    Ενώ όσοι επιμένουν στα μνημόνια και σε πολιτικές «ουρο πάση θυσία», παρ΄όλες τις απτές και συνεχιζόμενες και όχι υποτιθέμενες καταστροφές που υφίσταται η χώρα, δεν είναι προδότες;;;
    Οι πολιτικές αυτές δεν έχουν «τεράστιες συνέπειες στην ζωή όλων μας» ;;

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η δεξιος λέει:

    Eάν υπάρξει Brexit η Βρεταννία θα αναζητήσει εταίρους στην Ευρώπη εκτός ΕΕ και εδώ έχει παλαιόθεν «δικαιώματα».
    Βεβαίως δεν είναι αυτός ο στόχος του Τσίπρα και της αριστεράς.Αλλά εάν το δει ιστορικά κανείς και τη δεκαετία του 40 συμμάχησαν με τους Βρεταννούς για να διώξουν τους Γερμανούς και μετά έγιναν άλλα.
    Η αμερικανική απραξία για την οποία απορεί ο αρθρογράφος οφείλεται στο ότι όχι μόνο η Ελλάδα αλλά ούτε καν η Ευρώπη δεν έχει την ίδια στρατηγική σημασία που είχε για τις ΗΠΑ αλλά και επειδή μπορούν να παίξουν με όλα τα σενάρια.Άλλωστε απόμακροι εμφανίζονται και για το βρεταννικό δημοψήφισμα.

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η xberliner λέει:

    «Οι πολιτικές αυτές δεν έχουν «τεράστιες συνέπειες στην ζωή όλων μας» ;;»
    Οι χρεοκοπία που συντελέστηκε το 2009 έχει συνέπειες στις ζωές όλων μας. Τα μνημόνια είναι συνέπεια αυτής με σκοπό βοηθήσουν στην μετάβαση στη νέα πραγματικότητα και στην ανάπτυξη από εκεί και πέρα. Η συνταγή ήταν λανθασμένη από την αρχή και οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίμησαν την προστασία συγκεκριμένων ομάδων/συντεχνιών από απαραίτητες αλλαγές που θα έδιναν ελπίδα. Ακόμα και έτσι η επιστροφή στη δραχμή θα είναι καταστροφική γιατί ξεπερνά κατά πολύ την οικονομία.

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Σχετικό:

    Σχέδιο έχουν. Λεφτά δεν έχουν

    Του Σάκη Μουμτζή

    Είχα γράψει παλιότερα πως η ομάδα Λαφαζάνη και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχουν κοινό τελικό στόχο. Απλώς διαφέρουν στα μέσα. Οι λαφαζανικοί επιθυμούσαν να μεταβούμε άγαρμπα και άτσαλα στη δραχμή, ενώ οι άλλοι, πιο σοφιστικέ και «ανανεωτικοί», θέλουν να εξωθήσουν την κατάσταση στα άκρα, να χρεώσουν τα πάνδεινα που υφίσταται ο τόπος από τους σχεδιασμούς τους στους δανειστές και τελικά ο ίδιος ο λαός, κουρασμένος και απογοητευμένος, να επιλέξει αυτός την έξοδο από το ευρώ.

    Είναι ένα σχέδιο με πολλά ρίσκα για αυτούς που το συνέταξαν και το στηρίζουν, αλλά είναι το μόνο που μπορεί να διαθέτουν. Είναι το μόνο που είναι συμβατό με την ιδεολογία ενός κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς. Και με μια σειρά από πράξεις τους το δείχνουν. Άλλο αν οι περισσότεροι από τους πολιτικούς τους αντιπάλους στέκονται αμήχανοι μπροστά στα όσα κάνουν ή –κυρίως– δεν κάνουν.

    Και αν πέρσι η άγνοια για το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ ήταν δικαιολογημένη –εν μέρει–, φέτος είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως. Βέβαια, μαθαίνει αυτός που θέλει να μάθει, και έχω πολλές αμφιβολίες αν τα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου έχουν μάθει το μάθημα τους από το περσινό τους πάθημα. Αν δηλαδή έχουν μελετήσει επαρκώς αυτό το «αριστερό τσουνάμι», ώστε να το αντιμετωπίσουν και να μην αιφνιδιασθούν εκ νέου.

    Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση ήταν βυθισμένη στην εσωστρέφεια το τελευταίο τρίμηνο του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ ξεδίπλωνε τις κινήσεις του. Καθιστούσε σαφές, προς όσους μπορούσαν να «σπάσουν» τον κώδικα του –που δεν ήταν κάτι το πολύπλοκο– πως αυτά που υπέγραψε στις 13 Ιουλίου του 2015 υπό πίεση δεν θα τα εφαρμόσει. Ή θα εφαρμόσει τα ελάχιστα που απαιτούνται για να συνεχίσει να νέμεται την εξουσία.

    Η περίφημη αξιολόγηση για την οποία συζητούμε σήμερα θα μπορούσε να κλείσει εντός του 2015, αν το ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει κάτι το απλό. Πως αξιολόγηση είναι η τήρηση των συμφωνηθέντων. Τίποτα παραπάνω. Και για να μην διευθετείται ένα θέμα ορισμένο με απόλυτη σαφήνεια, σημαίνει πως δεν υπάρχει διάθεση για τη διευθέτηση του.

    Μοιραία λοιπόν τίθεται το ερώτημα: και τι σκοπεύει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Πού θα βρει τα ευρώ για να πληρώσει την ΕΚΤ τον Ιούνιο και τον Ιούλιο; Δεν διδάχτηκε από την περσινή περιπέτεια; Πάλι θα υπογράψει με την πλάτη στον τοίχο;

    Από τα τρία αυτά ερωτήματα, το πρώτο είναι ρητορικό, καθώς κανένας δεν πρόκειται να του δανείσει χρήματα. Για το τρίτο δεν έχω απάντηση. Άλλωστε όποιος την διακινδυνεύει ας επενδύσει και στο χρηματιστήριο. Θα κερδίσει πολλά λεφτά. Όμως μετά βεβαιότητος θα απαντήσω στη δεύτερη ερώτηση και θα πω ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μελέτησε τα όσα έγιναν το περσινό καλοκαίρι, έβγαλε τα συμπεράσματα της και έχει χαράξει ήδη τη γραμμή της.

    Αλλά αυτό πιθανόν να μην αρκεί. Γιατί πρέπει να βρει και ευρώ. Πολλά ευρώ. Και δεν γνωρίζω αν ο Αλτουσέρ αρκεί για να τετραγωνίσουν τον κύκλο.

    http://www.liberal.gr/arthro/42148/apopsi/s-moumtzis/schedio-echoun-lefta-den-echoun.html

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Ιστορίες πολιτικής φαντασίας.
    Η «ουδεπόπωτε φορά Αριστερά» θα «αποκόψει φιλικά» (η με φράχτη τύπου Γεύγελης…) την Ελλάδα απο την Ε/Ζ, όσο την «απόσυρε επαναστατικά» απο το «συνδικάτο» (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ) το όντως «πρώτη φορά» ΠΑΣΟΚ το 1981.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ 2016 είναι πιά το ΠΑΣΟΚ 1981 αυτοπροσώπως, ο τρόμος των Γιανκηδων ιμπεριαλιστων, χα χα.
    Και οι ΑΝΕΛ είναι η καραμανλική φράξια της ΝΔ, η φοβερή και τρομερή Ελλαδάρα 2004-2009 που έσκιζε και «ζωγράφιζε» στο «χορτάρι της οικονομίας».
    «Μας γέρασαν προώρως, Γιώργο, το κατάλαβες»….

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Είναι πια και αυτοί αυθεντικές Πασοκάρες (της προ-«Πεντελικού» περιόδου, για να εξηγούμαστε).
    Πρέπει λοιπόν, όποιος έχει σπυρί νονιό, όπως και τότε, «να παραμένει παγερά αδιάφορος»

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Το να παραμείνουμε παγερά αδιάφοροι είναι σαν να αδιαφορούμε για την πορεία της πατρίδας.

    Το ασκέρι που έδρασε το 7μηνο, δεν ήταν εκλεκτοί συνεργάτες του Τσίπρα; Αυτοί που έμειναν είναι …καλύτεροι; 🙂

    Μου αρέσει!

  11. Ο/Η aftercrisis λέει:

    σχο,
    Μα δεν θεωρώ καλύτερους τους κυβερνώντες ΠΑΣΟΚάρες του 1981. Ούτε τους Νεοδημοκράτες κυβερνώντες του 2004-2009.
    Όλοι οι κλεφτοκοτάδες με ίδιο σακί ριγμένο στον ώμο φεύγουν. Δεκαετίες τώρα.

    Μου αρέσει!

  12. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Αφτερ, νομίζω ότι γίνεται μια παρεξήγηση:

    H δημοκρατία είναι μια κατάκτηση για τους λαούς στις δυτικές κοινωνίες, και επιβιώνει παράλληλα με τα κακά του καπιταλισμού. Δεν νομίζω ότι έχει σχέση το κλεφτοκοτέισιον με την αποστροφή για την κοινοβουλευτική δημοκρατία που …ακτινοβολούν πολλοί συριζο-ηγέτες. Και …1000 αρνιά να σου κλέψουν, θα κάνουν οι προβατίνες άλλα, τη δημοκρατία αν τη χάσεις, τρέχα γύρευε. 🙂

    Νομίζω ότι πρέπει να ξεφύγουμε από το παραπλανητικό «πνεύμα και ηθική» και να μιλήσουμε για το «δημοκρατία ή ολοκληρωτισμός» ή για το «δημοκρατία ή λαιτ ολοκληρωτισμός τύπου Τσάβες» 🙂

    Μου αρέσει!

  13. Ο/Η Ενη λέει:

    Πρωτον μια απαραιτητη διευκρινιση.
    Το ΒΗΜΑ εχει ανακοινωσει οτι η ενοτητα «γνωμες» απηχουν τους συντακτες των κειμενων και δεν δεσμευουν το εντυπο. Ετσι το ΒΗΜΑ ξεμπερδεψε και μπερδευει τους αναγνωστες.

    Λοιπον, το παρον «διηγημα» , μυθιστοριακης πλοκης, εξαπτει τους εχοντες ροπην προς αφηγησεις συναρπαστικου περιεχομενου. Και ειναι και μακροσκελεστατο.

    Ολη αυτή η αφηγηση παρ. ολο που δειχνει και ταλεντο του γραφοντος, δεν μπορει να ενταχθει παρά σε θεματα οπου η φαντασία …..οργιαζει, Αλλοι θα αρχισουν να τα σκεπτονται και αλλοι απλά θα μεινουν παγερα αδιαφοροι.

    Βεβαια ποσοι διαβαζουν τις «γνωμες» του βημα.γκρ , ελαχιστοι. Αρα ενα αισθημα φοβου για μια πλειονοτητα της κοινωνίας δεν πετυχαινεται με τετοια αναγνωσματα.
    Μενει λοιπόν στα στενα περιθωρια των ρεκτων τοιουτων αναγνωσματων και το «πληθος» αδιαφορει και το πολυ πολυ να το ριξει στην πλακα, αν καποιος τον πληροφορησει για το «αφηγημα»

    Καιρός λοιπόν να δουμε την πραγματικη εικονα ενος Τσιπρα. Ενας πρωθυπουργος που πλεον συναλασσεται με τις ηγετιδες δυναμεις της Ευρωπης και της Δυσης το πολυ πολυ που θα επιθυμουσε θα ηταν να γινει ενας αλλος .. Ρεντσι, μεσα στους ευρωπαικους κολπους.

    Με τους πρωην συντροφους του , Λαφαζανη, Ζωη, Λαπαβιτσα, εχει κοψει ολους τους δεσμους και ιδεολογικους και στρατηγικους σχεδιασμους, μπηκε στο club των ευρωπαικων δυτικων σχεδιων και δε δειχνει να θελει να …..»αποστατησει», οσο και να προσπαθει ο συντακτης του κειμενου να μας πεισει.

    Για δε το grexit, η εικονα ειναι οτι ουτε να το σκεφτεται. Αυτο που γινεται ειναι η σημερινη εικονα μιας κυβερνησης που προσπαθει να ……μεινει στην ευρωπη. Και οχι να φυγει και μαλιστα με τη δραχμη. Αυτα πλεον για τον Τσιπρα ειναι ενα παρελθον που το βλεπει σαν εφιαλτη.

    υγ.
    Δεν ξερω αλλά αυτο το κειμενο θυμιζει καπως τον Σαντιλιανα της Καλυβας στο πιο επεξεργασμενο.

    Μου αρέσει!

  14. Ο/Η Ενη λέει:

    συνεχεια

    Α, βεβαια ουτε Τσαβες θελει να γινει, αλλά ουτε και Λενιν. Ειπαμε ….Ρεντσι ,οπως ο ιταλος πρωθυπουργος. αλλος ενας φερελπις νεος στην πολιτικη. 🙂

    Μου αρέσει!

  15. Ο/Η δεξιος λέει:

    Επιμένω ότι Grexit δεν ονειρεύονται μόνο ονειροπόλοι αριστεροί αλλά και πιο παραδοσιακές δυνάμεις.Θα εξαρτηθεί βέβαια από την απόφαση της Βρεταννίας.

    http://www.dimokratianews.gr/content/61271/i-esoteriki-sygkroysi-gia-neo-ethniko-kratos

    Μου αρέσει!

  16. Ο/Η Ενη λέει:

    «Επιμένω ότι Grexit δεν ονειρεύονται μόνο ονειροπόλοι αριστεροί αλλά και πιο παραδοσιακές δυνάμεις.Θα εξαρτηθεί βέβαια από την απόφαση της Βρεταννίας (Δεξιος)

    Φυσικά, Δεξιέ, ολοι οι εθνικιστες, οι ακροδεξιοι, οι χρυσαυγιτες και λοιπές. «παραδοσιακες δυναμεις» ειναι υπερ του grexit.

    Aλλά εδω μιλαμε για τον Τσιπρα και τη νυν κυβερνηση του, που συνδιαλεγεται με τους ηγετες της ευρωπης αλλά και των ΗΠΑ οι οποιοι δεν θελουν κανενα grexit.

    To δημοψηφισμα της Βρετανίας, αν εχει αποτελεσμα το brexit, τοτε το προβλημα θα ειναι ολοκληρης της ευρωζωνης και οχι χωριστα για την Ελλαδα, παρά μονο για τις «παραδοσιακες δυναμεις» που ειπαμε παραπανω, οχι για ολοκληρη την Ελλαδα.

    Ε, οσοι εντασσονται σε αυτες λιγο δυσκολο να «παρασυρουν» τους αντιθετους που μαλλον ειναι και οι περισσοτεροι. Αλλο η Βρετανια μονη της και αλλο η Ελλαδα, καμια σχεση.

    Μου αρέσει!

  17. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Τι σημασία έχει αν μια γνώμη δεσμεύει ή όχι ένα έντυπο; Την κρίνουμε για αυτά που διαβάζουμε και όχι αν έχει δώσει την ευλογία της η …ιδιοκτησία 🙂

    Το «παγερά αδιάφοροι» μετά την καταστροφή που έγινε στην Ελλάδα με τη «διαπραγμάτευση» της ομάδας Τσίπρα-Βαρουφάκη, είναι ένα πρόβλημα πράγματι.

    Προσωπικά πιστεύω ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους εκλεκτούς που αποχώρησαν μετά την 1η δόση της καταστροφής. Τα ίδια … είναι, ικανοί για τα πάντα.

    Οσο για τους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης έχουν αποδείξει ότι συνομιλούν με τους πάντες, δεν κωλώνουν πουθενά. 🙂

    Μου αρέσει!

  18. Ο/Η zepos λέει:

    @xberliner: «Η συνταγή ήταν λανθασμένη από την αρχή και οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίμησαν την προστασία συγκεκριμένων ομάδων/συντεχνιών από απαραίτητες αλλαγές που θα έδιναν ελπίδα.»

    Το πρώτο μνημόνιο (η συνταγή) ήταν ίδια σχεδόν και για τις τρεις χώρες που αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνεια από το IFSM. Λιτότητα στην δημοσιονομική πολιτική, περικοπές μισθών και συντάξεων αρχίζοντας από τα ψηλά και μετά πιο κάτω και ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ σε όλο το φάσμα της οικομικής ζωής με πρωτεραιότητα εκείνες τις πολιτικές που δημιούργησαν τα ελλείμματα.
    Στις άλλες δύο χώρες δούλεψε μια χαρά, τερμάτισαν την εξάρτηση στον ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ χρόνο και σήμερα βαδίζουν σε ανάπτυξη..Σε αυτές τις χώρες υπήρξε κομματική ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ για την αποδοχή των μημονίων και την υιοθέτησή τους ως απαραίτητα προγράμματα για έξοδο από την κρίση σύντομα.
    Είναι έτσι για οχι;
    Αυτό δεν έγινε εδώ και οι λόγοι είναι στην πολιτική αλητεία των κομμάτων και των αρχηγών τους.
    Αυτό ήταν το «λάθος» της συνταγής!
    Δεν υπολόγισαν οτι οι Έλληνες θα ήταν τόσο..μα τόσο βλάκες να πιστέψουν οτι υπάρχει ένα άλλος τρόπος να ξεφύγουν από την κρίση ΧΩΡΙΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑ και οικονομίες παντού, χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και κατάργηση του πελατειακού κράτους.
    ΔΕΝ ΤΟ ΧΩΡΑΓΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ το τεχνοκρατικό!
    Οι συνεχείς προπηλακισμοί, ο εκτσογλανισμός της αντιπολίτευσης, οι ανέξοδες υποσχέσεις για αυξήσεις και τερματισμό της λιτότητας από τον πρώτο χρόνο, κιότεψαν τους μισούς πασοκους και ενθάρρυναν τους καιροσκόπους πολιτικούς.
    Η χώρα σταμάτησε το πρόγραμμα, οδηγήθηκε σε διπλές εκλογές το 2012, χάθηκε πολύτιμος χρόνος την ώρα που οι άλλες χώρες δούλευαν σκληρά και με υπομονή.
    Εάν η πρώτη κυβέρνηση που υπέγραψε το 1ο μνημόνιο έβρισκε μια υποτυπώδη στήριξη – όπως αυτή που βρίσκει τώρα ο θίασος – στην εκτέλεση του μνημονίου, θα τερματιζε την θητεία της με τον τερματισμό του 1ου μνημονίου το 2013 και ας έχανε μετά τις εκλογές λόγω του πολιτικού κόστους που δεν ήταν δυνατόν να αποφύγει..
    Το ίδιο ακριβ’ως συνέβη και μετά, τα χρόνια της συγκυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων, αλλά με την διαφορά οτι εκείνοι δεν έκαναν τίποτα σχεδόν για μεταρρυθμίσεις έξω από τις υποχρεώσεις του 2ου μνημονίου που αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΔΙΧΡΟΝΗΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ. Θυμάται κανείς τα λόγια του Σαμαρά τότε που έλεγε οτι «πρέπει να βάλουμε πάλι το πρόγραμμα σε τροχιά».. Τι εννοούσε;
    Οι συμφωνίες δανεισμού είναι ίδιες, οι πολιτικές ήταν διαφορετικές..
    Επρεπε να ακούγατε τον Κύπριο ΥΠΟΙΚ:
    ««Τα ταμειακά διαθέσιμα όταν ανέλαβα το υπουργείο επαρκούσαν για έναν μήνα», είπε. Υπογράμμισε ότι εάν η Κύπρος έμπαινε σε πρόγραμμα στήριξης την άνοιξη του 2011, αντί για το 2013, δεν θα χρειαζόταν να γίνει το «κούρεμα» των καταθέσεων.
    Πρόσθεσε πως η κυβέρνηση είχε τη σιωπηρή ανοχή της κοινωνικής πλειοψηφίας, και ότι «υπήρχαν στιγμές που η Λευκωσία διαφώνησε με την τρόικα».
    Όπως είπε, το σημαντικό δεν είναι ότι η Κύπρος βγήκε από το μνημόνιο, αλλά το πως βγήκε ενώ είχε επιστρέψει η ανάπτυξη. Εξέφρασε παράλληλα την ανάγκη διατήρησης ενός σταθερού φορολογικού συστήματος, για την ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας του. «

    http://www.skai.gr/news/politics/article/311737/h-georgiadis-ston-skai-lathos-pou-den-bike-i-kupros-se-programma-stirixis-otan-eprepe/

    Τα έχω ξαναπεί αλλού αλλά δεν πειράζει να τα ξαναγράψω στον φιλόξενο σχολιαστή..

    Μου αρέσει!

  19. Ο/Η elias λέει:

    Το grexit (δηλαδή η μείωση δαπανών μέσα από την υποτίμηση του νομίσματος), θα πλήξει τις κατηγορίες που τον στηρίζουν. Τους μισθωτούς (ειδικά του δημοσίου τομέα), και τους συνταξιούχους. Αυτό είναι νομίζω που τον απέτρεψε από μια τέτοια κίνηση, και γι αυτό θα προσπαθήσει να το παίξει συστημικός.

    Μου αρέσει!

  20. Ο/Η zepos λέει:

    Να μην ξεχάσω να δώσω συγχαρητήρια στον χοντρό που εμφανίστηκε στην τηλεόραση με στολή παραλαγής.. Ασφαλώς θα χέστηκαν οι Τούρκοι από την φοβερή του όψη…

    Μου αρέσει!

  21. Ο/Η zepos λέει:

    Σήμερα είχαμε άλλες δυο σφαλιάρες από τους «εχθρούς» του έθνους..
    Ο Ντάϊσεμπλουμ δήλωσε οτι οι θεσμοί δεν εμπιστεύονται την Ελlηνική κυβέρνηση.. και

    ο εκπρόσωπος τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς δήλωσε εξαιρετικά ευχαριστημένος για την πορεία υλοποίησης του λεγόμενου πακέτου Γιούνκερ σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ανέφερε ότι έχουν ενισχυθεί 57 δράσεις και 136,000 επιχειρήσεις κινητοποιώντας 82 δισ. ευρώ. Από αυτά τα κεφάλαια στην Ελλάδα δεν έχει έρθει ούτε ένα ευρώ. Για την αποτυχία αυτή ευθύνεται τόσο η ελληνική κυβέρνηση η οποία αδυνατεί να κινήσει τις διαθέσιμες πιστώσεις του πακέτου Γιούνκερ, όοο και ο σχεδιασμός του από τους φορείς της Ε.Ε. που δεν κατευθύνει τα κεφάλαια εκεί που υπάρχει η πραγματική ανάγκη.

    http://www.tokinima.gr/econ_20160414/

    Μου αρέσει!

  22. Ο/Η aftercrisis λέει:

    σχο,
    η δημοκρατία λυγίζει ούτως η άλλως άν ξεπεραστεί προς τα κάτω ένα μίνιμουμ ηθικής και στοιχειώδους αισθητικής, και κυρίως άν δεν γίνεται ποτέ καταλογισμός ευθύνης. Πακέτο πάνε αυτά. Οι σκέτες ιδεολογίες είναι κοπανιστός αέρας.
    Όταν μένει ανεξέλεγκτη και ποτέ δεν λογοδοτεί η «σχολή» πολιτικής (και η «φυλή» ηθικής) του αείμνηστου Γιαννόπουλου και του «Τσοβόλα δωσταόλα», ο πολίτης απολαμβάνει παρα-δημοκρατία ή μετα-δημοκρατία, όχι δημοκρατία.
    Και συγγνώμη, άν μιλάμε για δημοκρατία, σε τι διέφερε η τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου του Τσάβες απο την πλύση εγκεφάλου των Καραμανλή-Ρουσόπουλου και του αείμνηστου Μαρούδα;
    Σε τι διέφερε η προπαγάνδα για τους κακούς αμερικάνους που κυνηγανε να κάνουν νταντά τον Καραμανλή ΙΙ επειδή κάνει παρέα με τον καλό Πούτιν, με την αντίστοιχη προπαγάνδα του Τσάβες; Χειρότερη ήταν γιατί ήταν ακόμη πιο «παρά φύσιν»;
    Για έναν εξωελληνικό, δηλαδή πιο ορθολογικό παρατηρητή, ο εν λόγω υπουργός είναι ο Γιαννόπουλος του 2016. Όπως ο Βαρουφάκης ήταν ο Αλογοσκούφης του 2015.

    Μου αρέσει!

  23. Ο/Η xberliner λέει:

    @ zepos
    Δεν διαφωνούμε σε γενικές γραμμές. Δύο παρατηρήσεις μόνος:
    1. Είναι άλλες τρεις χώρες που μπήκαν σε μνημόνιο και βγήκαν (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος), δηλαδή σύνολο 4.
    2. Τα αίτια χρεοκοπία ήταν διαφορετικά. Στην Ελλάδα είναι ότι ζούσε με δανεικά. Ουσιαστικά μόνο ο τουρισμός υπήρχε ως βιομηχανία να παράγει πλούτο. Άντε και οι επιδοτήσεις σε αγροτικά προϊόντα. Από εκεί και πέρα η ελληνική οικονομία αποτελούνταν (και αποτελούνται) από κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις ή εμπόριο (βασικά εισαγωγές) με το μέσο έλληνα 20άρη να ζει με το όνειρο μιας καλοπληρωμένης αργομισθίας στο δημόσιο και μια παχυλής σύνταξης στα 50. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι η τρόικα θα έπρεπε να δώσει βάση στις μεταρρυθμίσεις που θα βοηθούσαν την οικονομία ακόμα και αν χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει 10 μαστίγια ή να απαιτήσει το ελληνικό υπουργείο οικονομικών να μεταφερθεί στις Βρυξέλλες.

    Μου αρέσει!

  24. Ο/Η aftercrisis λέει:

    δεξιός,
    κυρίως «παραδοσιακές» δυνάμεις.
    Εννοείται ότι αυτό το διπλωματικό «παραδοσιακές», στην καθαρεύουσα ελληνική γλώσσα μεταφράζεται πεζεβέγκηδες.

    Μου αρέσει!

  25. Ο/Η aftercrisis λέει:

    δεξιός
    Βλέπω όμως τι γράφει αυτός ο Μ. Τασιόπουλος στη «Δημοκρατία»:
    …Υπό την «ομπρέλα» των ναυτικών δυνάμεων στις οποίες ανήκει [κρατώ 1 – City] και των Αγγλοσαξόνων [κρατώ 2, Wall Street]… μπορεί να επιχειρήσει «ειδική σχέση» με την ηπειρωτική Ευρώπη των Γερμανογάλλων [κρατώ 3, «τον προδίδουμε τον Θείο, διαρκώς»], παρακολουθώντας το Ηνωμένο Βασίλειο [ξανακρατώ City και καρα-Greek εφοπλιστούρα] και δομώντας «ειδική σχέση» με τις ΗΠΑ και την οικονομία του δολαρίου με «καθεστώς ναυτικής χώρας» [ξανακρατώ Wall και πάντα, εδώ και τώρα εφοπλιστούρα].
    Αυτό σημαίνει ότι οι εθνικές δυνάμεις θα συγκρουστούν ευθέως και δυναμικά με τις εθνομηδενιστικές δυνάμεις [νάτος και ο …Καράμπελας] του εγχώριου ευρωπαϊκού φεντεραλισμού – του ελληνικού μεταπολεμικού καθεστώτος τύπου Βισί – [όπα, γράψε Γερμανοτσολιάδες άνθρωπέ μου να καταλάβει ο κόσμος] επιζητώντας την ανάκτηση του εθνικού κράτους και την ευημερία του κοινωνικού – λαϊκού οικοδομήματος με τη συγκρότηση Νέου Συντάγματος, Νέου Κράτους, Νέας Οικονομίας, Νέας μαζικής Κουλτούρας [μπρρρ, «μαζική κουλτούρα όγκοι κοπριάς», μοιάζει Σαββόπουλος αλλά είναι Οργουελ, 1984] και Παιδείας [τελευταία όπως πάντα, με τα τσουτσέκια θα ασχολούμαστε τώρα;].
    Φοβερή ακτινογραφία. Τζάμι.
    Άν νικήσει το Brexit, οι Λόρδοι θα χάσουν τη Σκωτία, αλλά, άν έχει δίκιο ο κ. Τασιόπουλος, ίσως αποκτήσουν ως αντικαταστάτη της …μεγάλη χώρα-κολλιτσίδα και άν ενδώσουν, πολύ μεγάλο μπελά.

    Μου αρέσει!

  26. Ο/Η Don Johnson λέει:

    Βρε λες;

    http://www.protothema.gr/politics/article/570406/dimoskopisi/

    Δημοσκόπηση της Pulse για το Action24
    Προβάδισμα ΝΔ με 6% (πρόθεση ψήφου) και Κυριάκου με 7% (καταλληλότητα)

    Το 47% θέλει πρόωρες εκλογές – «Κεφάλι» ΝΔ με 18 μονάδες και στην παράσταση νίκης
    Εντυπωσιακή ανατροπή της διάθεσης της κοινής γνώμης υπέρ της απομνάκρυνσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και της διενέργειας πρόωρων εκλογών, καταγράφει δημοσκόπηση δημοσκόπηση της Pulse που έγινε για λογαριασμό του Action24.

    Μου αρέσει!

  27. Ο/Η Don Johnson λέει:

    Βοθροκάναλο;

    http://www.protothema.gr/politics/article/570406/dimoskopisi/

    Δημοσκόπηση της Pulse για το Action24
    Προβάδισμα ΝΔ με 6% (πρόθεση ψήφου) και Κυριάκου με 7% (καταλληλότητα)

    Μου αρέσει!

  28. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Αφτερ, μια ποιοτική διαφορά είναι ότι οι συριζαίοι αμφισβητούν τις κατακτήσεις σε ζητήματα δημοκρατίας όλης της περιόδου της μεταπολίτευσης. Με το απαξιωτικό «τα τελευταία 40 χρόνια κατέστρεψαν τη χώρα» μιλάνε οι θαυμαστές του Τσαουσέσκου, των …Σοβιέτ και της σκέψης του Μάο, την αντίστοιχη περίοδο των 40 χρόνων. 🙂

    Και το πάθος των ορφανών του Χόνεκερ να βαφτίζουν ακροδεξιούς όσους διαφωνούν με τις μαλακίες τους, έχει παραγίνει.

    Δυο από τους λόγους που αρνούμαι να κάνω συμψηφισμούς. 🙂 Γενικά δεν είναι να τους δίνεις θάρρος. 🙂

    Μου αρέσει!

  29. Ο/Η Πάνος λέει:

    Αυτός ο Παπαδόπουλος κάνει τον Σάκη Μουμτζή να μοιάζει… μετριοπαθής και διστακτικός 😉

    Πηγαίνω να διαβάσω και τα σχόλια, τα οποία (πριν τα δω) υπόσχονται επίσης ισχυρές συγκινήσεις… 😉

    Μου αρέσει!

  30. Ο/Η Πάνος λέει:

    Christos Kissas

    Μην σας εντυπωσιάζουν κείμενα σαν κι αυτό που δημοσίευσε σήμερα το Βήμα, είναι μια συρραφή από κουταμάρες. Όσα και προβλήματα να υπάρχουν στη χώρα (αλήθεια, ποιά ευρωπαϊκή χώρα δεν θα είχε αντίστοιχα προβλήματα μετά από μια μείωση κατά 30% του ΑΕΠ της), η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα πλήρως ενταγμένη στις δομές του Δυτικού Κόσμου. Κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να αγνοήσει αυτά τα δεδομένα και να κάνει ό,τι του κατέβει. Το να προσπαθούν να φοβίσουν τον κόσμο με τέτοιες δημοσιεύσεις είναι μάλλον δείγμα αδυναμίας.

    Μου αρέσει!

  31. Ο/Η Πάνος λέει:

    Christos Kissas Πρώτη φορά διαβάζω «σοβαρή» ανάλυση που εξηγεί το τί πρόκειται να συμβεί επικαλούμενη το αν ο πθ πιστεύει στον Θεό.

    Μου αρέσει!

  32. Ο/Η Πάνος λέει:

    Γνώμη μου είναι πως αν ο Τσίπρας δεν πετύχει να κλείσει η αξιολόγηση τις λίγες επόμενες βδομάδες, πολύ απλά θα παραιτηθεί. Το τι θα συμβεί μετά είναι εξαρτάται από πολλές μεταβλητές.

    Μου αρέσει!

  33. Ο/Η Don Johnson λέει:

    Ο Τσίπρας δεν μπορεί να δέσει τα κορδόνια του. Πάμε για εκλογές με ποιο νόμισμα τότε;

    ΥΓ Το κείμενο στο λαμπρακοβήμα πρέπει να έπεσε διάνα. 😉

    Μου αρέσει!

  34. Ο/Η Mixalis Mixelis λέει:

    Λυπάμαι, που για ν’ αφιονιστεί τώρα το πλήθος των αντιπολιτευομένων, χρησιμοποιούνται λογικές Σύριζα, που τις μεταχειρίστηκε ασυστόλως, ώστε αγογγύστως η κοινή γνώμη να πιστέψει, ότι ο οικονομικός προσανατολισμός της χώρας, αλλάζει μ’ ένα απλό δημοψήφισμα. Τι να θυμηθώ και τι να ξεχάσω λοιπόν, για όσα γράφονταν τέτοιο καιρό πέρυσι, που σήμερα έχουν γίνει τυφλοσούρτης συνταγογράφησης για τη Νέα Δημοκρατία;
    Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι το χρέος έχει μια συνέχεια; Δηλαδή γιατί ν’ αλλάξει η λογική των δανειστών, όταν κι αυτοί είναι υπόλογοι στους λαούς τους; Δηλαδή πιστεύει κανείς ότι το ΔΝΤ βρίσκει τα λεφτά που δανείζει από καμιά δικιά του πετρελαιοπηγή ή φλέβα χρυσού; Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι θεσμοί τέτοιου (παγκόσμιου) βεληνεκούς, είναι οι προστατευτικές δικλείδες στο εν υπάρχον σύστημα των οικονομικών ανταλλαγών, ούτως ώστε ένα κράτος, που δεν έχει τα κότσια ν’ ακολουθήσει τον δρόμο του οικονομικού ανταγωνισμού, δέχεται βοήθεια, για να την επιστρέψει (κάποτε) κι έτσι να συνεχίσει η διαιώνιση του καπιταλισμού; Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι ο Ντάισενμπλουμ, ο Τόμσεν , η Λαγκάρντ, ακόμα και ο Σόιμπλε, είναι όργανα ενός ευρύτερου συστήματος, υπάλληλοι ενός «status economicus», που η διαπραγματευτική τους σκληρότητα, εκπορεύεται από την τυπολατρία τους σε κανονισμούς, που δεν θεσμοθέτησαν αυτοί;
    Αυτό λοιπόν το κραταιό δεδομένο λέγεται υποτακτικότητα και η αρλουπολογία ονομάζεται επανάσταση; Ποιο κράτος, ποιος λογικός, ποιο σύστημα είναι εκείνο, που θα δεχθεί να σβήσει τα χρέη μιας χώρας, επειδή είναι μάγκες;
    Αυτά εν ολίγοις σκέφτηκε ο Τσίπρας και ξύπνησε από τ’ όνειρο εκείνης της καλοκαιρινής νυκτός, στέλνοντας αδιάβαστους όλους αυτούς που έγραφαν και τραγουδούσαν ποιηματάκια και υποστηρίζοντας το εθνικό και πατριωτικό «όχι»!
    Φυσικά και δεν πας σε μια διαπραγμάτευση χωρίς σχεδιασμό επί των στόχων σου. Κι αυτό δεν έχει σχέση μόνο με την ελάφρυνση των χρεών σου, αλλά κυρίως με την προοπτική να ξαναχρειαστεί στο μέλλον να μπεις σε τυχόν διαπραγματεύσεις, για να πάρεις ένα ακόμα δάνειο. Γιατί καμιά χώρα δεν ζει χωρίς δάνεια. Το ζήτημα λοιπόν είναι η καλή εικόνα σου, που θα επιτρέψει στον επόμενο δανεισμό να μην σε ξεσκίσουν. Κι αυτό θα εξασφαλιστεί σ’ εμάς, με την προοπτική ενός μακροχρόνιου αποσβεστικού προγράμματος των χρεών, ως στο βάθος του χρόνου, να ξεχαστούν οι τρέχουσες συριζαΐικες μαλακίες, που θα τις γράφουν οι ιστορικοί ως SOS στις εξετάσεις των μελλοντικών σχολικών διαγωνισμών.

    Μου αρέσει!

  35. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    O @Kissas δεν καταλαβαίνει ότι εννοεί «δεν έχει το θεό του» 🙂

    Ξεχνάει επίσης ότι και το καλοκαίρι ήταν η χώρα ¨»πλήρως ενταγμένη στις δομές του Δυτικού Κόσμου» αλλά κάποιοι αρπαγμένοι προσπάθησαν να την πάνε αλλού. 🙂

    Μου αρέσει!

  36. Ο/Η Mixalis Mixelis λέει:

    Δίνοντας μια συνέχεια σκέψης στα προηγούμενα που αναφέρθηκα, θα ήθελα να σημειώσω, ότι η μόνη χώρα που δεν αναφέρεται στις κομπίνες των οικονομικών παραδείσων είναι η Κϊνα. Κι όχι φυσικά γιατί εκεί είναι ηθικά αγγελούδια, αλλά γιατί επινόησαν, από την μακροχρόνια (παραδοσιακή τους) συναναστροφή με την κινέζικη εγκληματικότητα, ότι για να κρατήσεις ένα σύστημα ακμαιότατο, το φαινομενικά «νόμιμο» χρήμα, πρέπει να συναλλάσσεται με το «παράνομο». Ν’ ανακυκλώνονται τα κέρδη των δραστηριοτήτων, ούτως ώστε οι χασούρες της μιας πλευράς, να γίνονται υποζύγια της άλλης. Στην Κίνα λοιπόν οι οικονομικοί παράδεισοι ελέγχονται από την εγκληματική νομενκλατούρα, που στηρίζει το εξουσιαστικό κατεστημένο και εξασφαλίζεται η συντροφική σχέση τους, μέσω των αμοιβαίων παραχωρήσεων.
    Θα πει κάποιος. Μα καλά δεν το ξέρουν οι άλλοι λαοί; Οι ΗΠΑ με τα τσακάλια τους, που κυνηγάνε το παγκόσμιο εγκληματικό χρήμα; Βεβαίως και το ξέρουν, βεβαίως και γνωρίζουν ότι εκβιάζονται.
    Το χρήμα όμως και ειδικά εκείνο που πάει σε προϋπολογισμούς, για να κλείσουν οι τρύπες της ύφεσης, δεν έχει ηθικό πρόσημα. Με δυό λόγια, η συνταγή είναι: Καν’ τε ό,τι κάνετε, αρκεί να μην εκτεθείτε. Μετά ο κακός χάνεται, για ν’ αντικατασταθεί από το διάδοχό του. Στον αφρό πάντα έτσι επιπλέει η «νομιμότητα». Το λεγόμενο δίκαιο των λαών που φωνάζουν, για το 99% που υποφέρει εις βάρος του 1%. Δηλαδή και σ’ αυτό ο Τσίπρας, κάνει τον χαζό, γιατί ξέρει, ότι τον συμφέρει το κινέζικο χρήμα στην Ελλάδα κι ας μην είναι ηθικότερο του ΔΝΤ.

    Μου αρέσει!

  37. Ο/Η zepos λέει:

    Μπα.. Αυτό είναι..
    Οι Έλληνες πληρώνουν ακόμη και σήμερα το «Κυλώνειον άγος»…
    http://www.protothema.gr/culture/article/570220/fotografies-omadikos-tafos-sidirodesmion-aristokraton-/

    Μου αρέσει!

  38. Ο/Η δεξιος λέει:

    Έρχεται το κόμμα της Ζωής.

    https://www.plefsieleftherias.gr/

    Μου αρέσει!

  39. Μετωνομασθη εις το “κομμα της ζωης”.

    Πολλοι υποψηφιοι βουλευτες πολιτικου κομματος με σημαια την πολιτικη αυτοκτονια, αιφνης αυτοκτονησαν ομαδικα και δεν προσηλθαν να ψηφισουν κατα τις εκλογες. Ακολουθησαν οι πολιτικες κηδειες τους, στις οποιες παρεστησαν οι επιζωντες υποψηφιοι βουλευτες καθως και πληθος κοσμου.

    Οι εναπομεινατες ηγετες τουτου του κομματος, του “κομμματος του θανατου”, ουτως ειπειν, εκμεταλλευομενοι την ολη συναισθηματικη κατασταση στην οποια ειχαν περιελθει μεγαλα τμηματα του πανσοφου λαου μας, περιοδευαν -επι πολυν χρονο- σε πολεις και κωμοπολεις της χωρας, οπου εκφωνουσαν πυρινους λογους υπερ του νοηματος της θυσιας των αυτοχειρων συντροφων τους, απευθυνομενοι τοσο στο καταρακωθεν θυμικον οσο και στην διαταραγμενη λογικη των ακουοντων, εγγραφοντες παμπολλα μελη, ατινα λησμονωντας τους τεως ευεργετας τους, εψηφισαν μαζικα το “κομμα του θανατου”, οπερ εγενετο πλεον πλειοψηφων, εις τα επομενας εκλογας, και μετωνομασθη εις το “κομμα της ζωης”.

    Εις την οδόν των Φιλελλήνων
    […….]
    “Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου”.

    Aνδρέας Εμπειρίκος

    στις 24-4-2012 7:12 pm

    ΥΓ Το ειχα προβλεψει εγκαιρως!!!

    Μου αρέσει!

  40. Ο/Η Ενη λέει:

    «O/Η Πάνος λέει:
    15 Απριλίου 2016 στο 00:40
    Christos Kissas Πρώτη φορά διαβάζω «σοβαρή» ανάλυση που εξηγεί το τί πρόκειται να συμβεί επικαλούμενη το αν ο πθ πιστεύει στον Θεό. »

    ΧΑΧΑΧΑ, εξοχο. !!!!!!

    Μου αρέσει!

  41. Ο/Η Ενη λέει:

    Αγαπητέ Σχολιαστή

    Βεβαια τα χιλιοειπωμενα ασφαλως και ισχυουν, οτι η Βαρουφακεια διακυβερνηση κατεστρεψε το μελλον της χωρας και δη την οικονομία με τις «δημιουργικες ασαφειες», ομως

    οτι θα μπορουσαν να βγαλουν τη χωρα απο τις δομες των δημοκρατικων ευρωπαικων κρατων, ηταν η δικη τους ουτοπία, και υπηρχε η εντονη αντιδραση απο ολες τις δημοκρατικες πολιτικες δυναμεις της κοινοβουλευτικης μας δημοκρατιας. Οποτε ηταν κατι το ανεφικτο, οπως και απεδειχθη.

    Μου αρέσει!

  42. Ο/Η Ενη λέει:

    Η Δυση ΗΠΑ και ΕΕ, σιγουρα θελουν την Ελλαδα στις δομες των δυτικων δημοκρατικων χωρων,

    ετσι τζαμπα εγραψε ολο αυτο το κατεβατό ο κ. Παπαδολουλος. 😆

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=792768

    Μου αρέσει!

  43. Ο/Η Ενη λέει:

    «Ο/Η δεξιος λέει:
    15 Απριλίου 2016 στο 11:27
    Έρχεται το κόμμα της Ζωής.

    https://www.plefsieleftherias.gr/ »

    Η Ζωή βγαινει στα «πελαγη» με πλεουμενο ως Καπετανισσα. 😆

    Μου αρέσει!

  44. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Αγαπητή Ενη

    Το κλειδί είναι ότι προσπάθησαν να βγάλουν τη χώρα απο τις δομές των δημοκρατικών ευρωπαικών κρατών. Το ότι απέτυχαν, δε σημαίνει ότι δεν θα ξαναδοκιμάσουν. Εμπιστοσύνη μηδέν! 🙂

    Μου αρέσει!

  45. Mixalis Mixelis15 Απριλίου 2016 στο 07:52
    «…Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι το χρέος έχει μια συνέχεια; Δηλαδή γιατί ν’ αλλάξει η λογική των δανειστών, όταν κι αυτοί είναι υπόλογοι στους λαούς τους; ….. Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι θεσμοί τέτοιου (παγκόσμιου) βεληνεκούς, είναι οι προστατευτικές δικλείδες στο εν υπάρχον σύστημα των οικονομικών ανταλλαγών, ούτως ώστε ένα κράτος, που δεν έχει τα κότσια ν’ ακολουθήσει τον δρόμο του οικονομικού ανταγωνισμού, δέχεται βοήθεια, για να την επιστρέψει (κάποτε) κι έτσι να συνεχίσει η διαιώνιση του καπιταλισμού; Δηλαδή δεν έχουμε καταλάβει ότι ο Ντάισενμπλουμ, …., είναι όργανα ενός ευρύτερου συστήματος, υπάλληλοι ενός «status economicus», που η διαπραγματευτική τους σκληρότητα, εκπορεύεται από την τυπολατρία τους σε κανονισμούς, που δεν θεσμοθέτησαν αυτοί;…» ++++

    ΥΓ Δυστυχως ειχα καταλαβει απο νωρις το αδιεξοδο τοσο της παραμονης στο ευρω οσο και της αλλαγης νομισματος, χωρις κανενα σχεδιο περιφερειακης αναπτυξης και παραγωγικης ανασυγκροτησης με στοχο την υποκατασταση εισαγωγων αλλα και για αυξηση των εξαγωγων, αποθεματα συναλλαγματος και εισαγομενων πρωτων υλων, φαρμακων κλπ. απο τους υπαρχοντες (αλλα κια μελλοντικους ) πολιτικους φορεις στην χωρα.
    Αυτη η χωρα παραγει σχεδον μονον διορισμους 😆, εστω και ολιγοτερους απο το παρελθον.

    Μου αρέσει!

  46. Ο/Η Mitsos λέει:

    Το GREXIT είναι κάτι το οποίο δεν δύναται να αποφευχθεί. Είναι νομοτέλεια. Και όσο αναβάλεται τόσο πιο επώδυνο θα είναι όταν γίνει. Αν είχε γίνει το 10 σήμερα δεν θα κινδύνευε να διαμελιστεί η χώρα. Αν γίνει σε 5-6 χρόνια θα γίνει μετά από τον διαμελισμό της. Τα υπόλοιπα είναι θεωρίες ανθρώπων οι οποίοι δεν μπορούν να καταλάβουν ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι ο Σόιμπλε αποφασίζει και οι λοιποί υπακούνε. Εδώ πέταξε έξω από το ευρωγκρουπ τον Μπάιντεν.. και δεν θα κωλώσει να πετάξει και τον ίδιο τον Ομπάμα αν του το παίξει ιστορία. Μετά ανακάλυψαν οι Συριζαίοι τους λάθρομετανάστες και πήγανε να εκβιάσουνε το Σόιμπλε με τις ροές. Αποτέλεσμα… Σπάσανε τα μούτα τους. Εστησε παντού φράχτες και τώρα ανοίγουν κάθε λίγο και λιγάκι οι Σκοπιανοί το φράχτη και αμολάνε καμιά πενηνταριά στην Ειδομένη.

    Οσο για το περιβόητο BREXIT δεν θα συμβεί. Αλλά και να συμβεί δεν πρόκειται ο Σόιμπε να στενοχωρηθεί καθόλου. Οποιοι λοιπόν στην Ελλάδα ποντάρουν σε ένα τέτοιο γεγονός είναι ηλίθιοι. Εκτός και αν μετά τους Ποδέμος στην Ισπανία, έξω από τα γραφεία των οποίων κρέμασε τις προβιές του Αλέξη και του Καμμένου, ανακάλυψαν τώρα τη θεωρία του Brexit. Ακόμα και αν αποφασίσουν οι Βρετανοί να βγούνε από την ΕΟΚ, το πολύ πολύ να ξαναγίνουν 10 δημοψηφίσματα μέχρι να αποφασίσουν ότι θα παραμείνουν.

    Οποιος κυβερνήσει τη χώρα στο μέλλον έχει δυο επιλογες. Θα κάνει ό,τι πει ο Σόιμπλε ή θα κάνει ό,τι πει ο Πούτιν. Ας κοιτάξει λοιπόν εγκαίρως να διαλέξει με ποια πλευρά θα πάει. Οι Αμερικάνοι οικονομικά στην Ελλάδα δεν παίζουν πλέον μπάλα. Τους φτάνει η βάση της Σούδας.

    Μου αρέσει!

  47. Ο/Η Mixalis Mixelis λέει:

    Τελικά το κόμμα της Κωνσταντοπούλου με το καράβι για σήμα, έχει για μια ακόμη επιβεβαιώσει το ρητό: η …Ζωή σέρνει καράβι!

    Μου αρέσει!

  48. Ο/Η λέει:

    Μου αρέσει!

  49. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Χάθηκε μάλλον ο Μπράνκα. Τον επαναφέρω:

    Ο λαιφστυλίστας ιπότης της ελεεινής μορφής (με γιώτ αντί για ψωράλογο) δεν έτυχε της αρμόζουσας προσοχής. Ούτε τα τζάμπα καύσιμα των αεροπλάνων σε παρέλαση στις Οινούσες και στην Ειδομένη. Για να τρομάξουν οι πρόσφυγες, άραγε;
    Τι λένε άραγε οι «αριστεροί» Σάντσο του; Τόσο απορροφά τη σκέψη τους το κουμαντάρισμα του «γαïδάρου»;
    https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSBnKtvC7-rbqplDfu2Sowg24fE8YYrKeSyfs-e4K2HAN_uWNPQ
    Ας αναφωνήσει όμως συμπασα η χώρα εν χορώ:
    Μπράνκα, Μπράνκα, Μπράνκα, Λεό, Λεό, Λεόνε…
    Με καρδιά, με ψυχή !

    Μου αρέσει!

  50. Ο/Η Γιάννης -2 λέει:

    @Ο/Η elias λέει:

    14 Απριλίου 2016 στο 19:54

    «Το grexit (δηλαδή η μείωση δαπανών μέσα από την υποτίμηση του νομίσματος), θα πλήξει τις κατηγορίες που τον στηρίζουν. Τους μισθωτούς (ειδικά του δημοσίου τομέα), και τους συνταξιούχους. Αυτό είναι νομίζω που τον απέτρεψε από μια τέτοια κίνηση, και γι αυτό θα προσπαθήσει να το παίξει συστημικός.»

    Συμφωνώ έως εδώ.

    Προσθέτω ότι θα …απελευθερωθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία και θα δημιουργηεί γρήγορα πλούτος από εξαγωγές προϊόντων, την κάλυψη της εσωτερικής αγοράς χωρίς εισαγωγές και την αλματώδη αύξηση υπηρεσιών σαν τον τουρισμό.

    Μου αρέσει!

  51. «Μια καποια λυσις» το ΑΤΤΙκο ΚΙνημα ΠΕΡιφερειακης ΑΝαπτυξης και ΠΑΡαγωγικης Ανασυγκροτησης (ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ) σε συνεργασια με το Θεσσαλονικιο αντιστοιχο κομμα.

    Σχεδιο εκλογικης διακηρυξης:-) :

    αξιοκρατια (πιο ισες ευκαιριες μεταξυ ισοδυναμων υοποψηφιων ), ισονομια

    οικονομικη δημοκρατια

    βιωσιμη περιφερειακη αναπτυξη και παραγωγικη ανασυγκροτηση

    ενισχυση των καινοτομικων προϊόντων και υπηρεσιων (συμπεριλαμβανομενων των πολιτιστικων)

    ιατρικος και θεματικος τουρισμος

    διαφημιση σε βορειους οτι στην ν. ελλεδα μπορεις να ζησεις με τα εξοδα θερμανσης που πληρωνεις στη χωρα σου το χειμωνα (ενα ακομη Μαϊαμι της Ευρωπης)

    αστικη και αγροτικη οικιακη οικονομια (μεταποιηση αγροτικοκτηνοτροφικων προϊοντων, χειροτεχνια τουριστικων ειδων, κοινοτικα αγροκτηματα και ποιμνιοσταστια, ….) για υποβοηθηση εισοδηματων

    παροχη κινητρων για την αποκεντρωση των μετοικων στην γενέθλια γη. Θα εξαιρεθουν κρισιμες ειδικοτητες οπως νοσοκομοι/ες, νευροχειρουργοι, ψυχιατροι,…

    Στοχος της επομενης δεκαετιας ειναι να μετακινηθει μεγαλο μερος των -ουτως ειπειν- επαρχιωτων με ακινητη περιουσια στην υπολοιπη Ελλαδα* , να δραστηριοποιηθει παραγωγικα και να ερχεται το ΣΚ για τις εκαστοτε αναγκες του (γυναικες:-) , μπουζουκια, θεατρο οι κουλτουριαρηδες ,….)

    * δεν γραφω επαρχια για να τα εχω καλα με ολους, ως φερελπις πολιτικος:-)

    ΑΦ ιδρυτικο και μοναδικο -προς το παρον- μελος της ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ

    ΥΓ Παντως εμπειρικη ερευνα – στο δρομο- εδειξε οτι τοσο οι Αθηναιοι οσο και οι υπολοιποι ενδεχεται να ψηφισουν ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ.
    Οι μεν διοτι δεν μπορει να περιμενουν τις εορτες κια τον Αυγουστο για να ανασανουν
    Οι δε (οι μετοικοι) διοτι προσπαθουν να μην φανερωσουν τον επαρχιωτη 🙂 που κρυβουν μεσα τους και με την αποκεντρωση θα απελευθερωθουν.
    ΥΓ Με το ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ ευκολα κατανουμε οτι ειναι το κινημα υπερανω, δηλ. πανω απο τους παραδες, τα ευρω και τις δραχμες.

    Μου αρέσει!

  52. Ο/Η Mitsos λέει:

    «Ο λαιφστυλίστας ιπότης της ελεεινής μορφής (με γιώτ αντί για ψωράλογο) δεν έτυχε της αρμόζουσας προσοχής. Ούτε τα τζάμπα καύσιμα των αεροπλάνων σε παρέλαση στις Οινούσες και στην Ειδομένη. Για να τρομάξουν οι πρόσφυγες, άραγε;»

    Οι «πρόσφυγες» δεν έχουν καμιά δουλειά να βρίσκονται στην Ειδομένη και θα φύγουν από εκεί άλλοι με το καλό και άλλοι με τις κλωτσιές. Θα πάνε στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως ή αλλιώς hot spot για εσάς τους ανθρωπιστές-πολυπολιτισμικούς που τους καλέσατε στην Ελλάδα. Αν κυβερνούσε τη χώρα οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση αυτοί δεν θα είχαν καν τσαντιρώσει στην Ειδομένη και θα είχαν ήδη απελαθεί οι αυτοαποκαλούμενοι αλληλέγγυοι που τους κατευθύνουν. Οι ασκήσεις έγιναν, κακώς κατά τη γνώμη μου, για να κατανοήσουν οι (ντυμένοι Σκοπιανοί) Αυστριακοί ότι αν ξαναπατήσουν το ποδαράκι τους σε ελληνικό έδαφος χωρίς άδεια του ΓΕΣ ότι θα γυρίσουν στην Αυστρία σε σακούλα. Και θα δεις ότι μετά από αυτήν την άσκηση στην Ειδομένη θα το σκεφτούν πολύ καλά προτού ξαναπατήσουν ελληνικό χώμα χωρίς άδεια.

    Και γιατί λέω κακώς έγιναν? Διότι τρόμαξαν κάποια παιδιά που όντως έρχονται από εμπόλεμη ζώνη. Για τους λοιπούς τυχοδιώκτες που οσμίστηκαν γερμανικά επιδόματα και τρέξανε από όλη την οικουμένη δεν με απασχολεί διότι αυτοί δεν έπρεπε καν να βρίσκονται εδώ. Αντι αυτού που έγινε έπρεπε ήδη να έχουν ενημερώσει εγγράφως τους «Μακεδόνες» σύμφωνα με τον Συριζα, δια του ΝΑΤΟ ότι όποιος ξαναπατήσει το ποδαράκι του θα του το κόψει η αερομεταφερόμενη ταξιαρχία του Κιλκίς με τα Απάτσι από τη ρίζα. Αλλά από ό,τι φαίνεται είμεθα στο ΝΑΤΟ μόνο για να τρώμε σφαλιάρες, να αγοράζουμε Απάτσι δέκα φορές ακριβότερα από τα ρώσικα και κινέζικα ελικόπτερα και να υποχωρούμε διαρκώς έναντι οποιασδήποτε τουρκικής αξίωσης. Κατάληξε η κυβέρνηση ενός κρατιδιου που ζει εμπορευόμενο ηρωίνη και γυναίκες να συμπεριφέρεται πιο σοβαρά από ότι συμπεριφέρεται το τσίρκο των ΜΚΟ που το παίζει ελληνική κυβέρνηση.

    Μου αρέσει!

  53. Ο/Η λέει:

    Αφωτιστε
    αλληλοσυμπληρωνεστε με τη Ζωη:)
    εσυ θα αναλαβεις την αναπτυξη και η Ζωη το χρεος

    Μου αρέσει!

  54. Ο/Η Mitsos λέει:

    Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

    Οφείλω να προειδοποιήσω τους αναγνώστες. Αν δεν θέλουν πολύ δυσάρεστες πραγματικότητες, ας μη διαβάσουν το άρθρο που ακολουθεί. Νομίζω όμως ότι, έτσι κι αλλιώς, το παραδεχόμαστε ή όχι συνειδητά, η μάζα του ελληνικού λαού καταλαβαίνει τι γίνεται και γι’ αυτό πάγωσε.

    Συγκλίνουσες πληροφορίες από συνήθως αξιόπιστους διπλωματικούς παρατηρητές εδώ και στο εξωτερικό, κάνουν λόγο για ισχυρές πιέσεις των ΗΠΑ, ειδικότερα της Κυρίας Νούλαντ, του κεντρικού ηγετικού πυρήνα των νεοσυντηρητικών, να κλείσει άμεσα το θέμα της “Μακεδονίας”. Πακέτο θέλουν να πάει και η αναγνώριση Κοσσόβου από την Αθήνα.

    Η άμεση επιδίωξη είναι να προχωρήσει επιτέλους η ένταξη όλων των βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ και η “ολοκλήρωση” της περιοχής, με την οριστική εξάλειψη διαφόρων “ανορθογραφιών”, όπως ο ελληνικός λαός και το “αντιστασιακό” DNA του, ενόψει πολεμικών προετοιμασιών κατά της Ρωσίας. Αυτή την επιδίωξη υπηρετεί και η ανάπτυξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Η απώτερη συνέπεια θα είναι η περαιτέρω εξασθένιση της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας και κρατικής συνοχής.

    Το πρόσφατο κλείσιμο των βορείων συνόρων της χώρας έδειξε, πέραν αμφιβολίας, ότι συνεχίζεται επιταχυνόμενη η γεωπολιτική της “περικύκλωση” και “απομόνωση”, από όλες τις κατευθύνσεις, απαραίτητο στάδιο προτού επέλθει το τέλος του ελληνικού κράτους, όπως το γνωρίσαμε τους δύο τελευταίους αιώνες. Θα διατηρηθεί μια ταμπέλα “Ελληνική Δημοκρατία”, ίσως τελικά να αντιστοιχεί σε έδαφος πιο περιορισμένο από σήμερα, αλλά πιο σοβαρή και από ενδεχόμενο εδαφικό ακρωτηριασμό θα είναι η οριστική απώλεια της λαϊκής, κρατικής, εθνικής κυριαρχίας. Θα αφαιρεθεί όλο το περιεχόμενο του “αυγού” και θα παραμείνει το περίβλημά του. Δύσκολα λαός και έθνος μπορούν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς στον σημερινό κόσμο χωρίς κράτος.

    Η διαδικασία άρχισε με τις Δανειακές Συμβάσεις που ακρωτηρίασαν σε σημαντικό βαθμό την ελληνική κυριαρχία, προκάλεσαν μείζονα οικονομική-κοινωνική εξασθένιση της Ελλάδας και, άρα, της ικανότητάς της να αμυνθεί ή να απειλήσει με μεγάλο κόστος τις δυνάμεις που της επιτίθενται (κατάργηση του ελληνικού δικαίου και των δικαστηρίων στο χρέος με το ΡSI). Συνεχίστηκε με επιδέξια εκμετάλλευση των φιλοδοξιών της ηγεσίας των “αντιμνημονιακών” για την χειραγώγησή τους, που επέτρεψε την επί δυόμισι χρόνια “αναμονή”, ενώ εμπόδισε την προετοιμασία τους για ρήξη-διαπραγμάτευση (τα δύο είναι αλληλένδετα) οδηγώντας στη συνθηκολόγηση, καταφέροντας σπουδαίο πλήγμα στην αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση του ελληνικού λαού, συμβάλλοντας περαιτέρω στη διεθνή του απομόνωση. Κάθε φορά που ο γράφων βρίσκεται έξω, όσοι συναντώ με ρωτάνε τι γίνεται στην Ελλάδα, το ύφος τους όμως θυμίζει μνημόσυνο.

    Η χώρα είναι σήμερα πολιτικά “αποκεφαλισμένη”. Μπορεί να βρεθεί σε “κενό εξουσίας” ανά πάσα στιγμή, όπως βρέθηκε το 1974, με τη διαφορά ότι τότε υπήρχαν σειρά από καλές ή κακές “εφεδρείες” (Καραμανλής, Κανελλόπουλος, Μαύρος, Ζίγδης, Παπανδρέου, αριστερά κλπ.) και μια ολόκληρη παράταξη αριστεράς-κεντροαριστεράς, που, εξορισμένη από εξουσία και διοίκηση, διατηρούσε ακόμα κάποια ιδεολογικά και ηθικά χαρακτηριστικά. Μπορεί επίσης να τη σπρώξουν σε ασύντακτη έξοδο, με βαρείς όρους, κυρίως αναγνώριση του χρέους, από την ευρωζώνη – είναι άλλο να το επιδιώξεις ή διακινδυνεύσεις εσύ, στα πλαίσια στρατηγικής σου και άλλο να στο κάνουν άλλες δυνάμεις στα πλαίσια της δικής τους. Κανονικά, μια κατάσταση σαν τη σημερινή εγκυμονεί κίνδυνο δικτατορίας ή εμφύλιας σύρραξης.

    Ο εγκλωβισμός δυνητικά εκατοντάδων χιλιάδων δυστυχών προσφύγων και μεταναστών, που είναι αδύνατο να ενσωματωθούν, αν μη τι άλλο λόγω της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, όχι μόνο δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα και νέα, “δημογραφική” απειλή, αλλά έχει σωρεία δυνάμει εκρηκτικών συνεπειών. Γράψαμε στις 29.2. ότι θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε “στρατόπεδο συγκέντρωσης”. Σε “πυριτιδαποθήκη” τη μετατρέπουν, έτοιμη να εκραγεί όταν η α’ ή β’ δύναμη αποφασίσει να την “τινάξει στον αέρα”. Συνήθως, πίσω από κάθε κρίση, τα τελευταία 25 χρόνια, βρίσκουμε μονίμως τα ίχνη μιας δύναμης – τους βρίσκουμε πίσω από τους “πολέμους κατά της τρομοκρατίας” και από την τρομοκρατία, πίσω από τη διοχέτευση ροών προσφύγων και την επιδέξια χρήση των αντιδράσεων στην παρουσία τους. Αυτοί σχεδιάζουν, εμείς υφιστάμεθα. Για να υλοποιήσουν τα σχέδια χρησιμοποιούν “χρήσιμους ηλίθιους” (η Αθήνα μετά το 2009 και το Βερολίνο, αν υιοθετήσουμε την επιεικέστερη και όχι την άλλη, πολύ χειρότερη εκδοχή) και “επικίνδυνους προβοκάτορες” (Ερντογάν)

    ‘Έρχεται και άλλο “πακέτο”. Ο σχεδιασμός προβλέπει την διάλυση όποιας δυνατότητας γεωπολιτικής συνεργασίας με τη Ρωσία, αλλά και την καταστροφή όσων στοιχείων απομένουν από το κοινό αμυντικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Το σπάσιμο οποιασδήποτε, έστω και θεωρητικής δυνατότητας συνεργασίας με τη Ρωσία και ο κλονισμός του άξονα Ελλάδας-Κύπρου είναι το τελευταίο στάδιο πριν από την τελική “επίθεση” κατά του ελληνικού κράτους.

    Δεν θέλουμε προς το παρόν να γράψουμε περισσότερα, απλώς εκφράζουμε την ελπίδα η κυβέρνηση να σταματήσει ολισθηρή πορεία που εγκαινίασε στους δύο παραπάνω τομείς.

    Η Αθήνα, ήδη σε απολύτως εσφαλμένη τροχιά στο θέμα “Τουρκία” και την ένταξή της στην ΕΕ, από πολλών ετών, με κυβέρνηση απολύτως “ελλειμματική” στο θέμα “έθνος”, “κράτος”, “διεθνής πολιτική”, ασυνείδητα υπό το κράτος ξένων στρατηγικών επιρροών, όπως το σύνολο σχεδόν της πολιτικής τάξης και κρίσιμοι κρατικοί τομείς, βρίσκεται τώρα και υπό την Δαμόκλειο Σπάθη προσφυγικών ροών που κρατάει ο Ερντογάν.

    Το μεγάλο κεφάλαιο όμως θα είναι η απειλούμενη διάλυση του κυπριακού κράτους, καταστροφή χειρότερη από το ’22, που έρχεται, με την προσπάθεια να περάσει το νέο σχέδιο Ανάν. Η Ελλάδα δεν επιβιώνει χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς την Ελλάδα.

    Υπάρχει ελπίδα; Για να υπάρξει ελπίδα πρέπει να συντρέξουν ταυτόχρονα σειρά παράγοντες. Μαζική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, οργάνωσή του σε νέες συλλογικές δομές, συνεταιριστικές και άλλες, δημιουργία παγκόσμιου κινήματος αλληλεγγύης, διατήρηση της ψυχραιμίας και ευθυκρισίας του λαού μας, διαμόρφωση παράλληλα εθνικής ηγεσίας υψηλοτάτου επιπέδου, πολύ αποφασιστικής, πολύ ικανής να ελιχθεί σε μια από τις πιο επικίνδυνες συγκυρίες που βρέθηκε ο ελληνισμός, που θα μπορέσει να κινητοποιήσει όλους τους ‘Ελληνες και στο εξωτερικό και όσες δυνάμεις, όπου γης, για δικούς τους λόγους, μπορούν να μας βοηθήσουν.

    Σημείωση: Συμβουλή προς “μπουμπουνοκέφαλους”. Η Ελλάδα βρέθηκε στην “πρώτη γραμμή” του αγώνα των αγορών κατά της δημοκρατικής Ευρώπης. Δεν τη συμφέρει να βρεθεί και στην πρώτη γραμμή τυχόν “πολέμου κατά του Ισλάμ”. Μόνο ασυνάρτητοι ή προβοκάτορες μπορούν να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως ατομικούς “εισβολείς”. Επιπλέον, που ήταν οι “νεοεθνικόφρονες” της κακιάς ώρας στις 5 Ιουλίου 2015; Με το ‘Όχι ή με το Ναι στην αποικιακή σύμβαση;

    http://www.konstantakopoulos.gr

    Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Το Παρόν της Κυριακής”, 25.3.2016

    Μου αρέσει!

  55. 2π λέει:
    15 Απριλίου 2016 στο 18:08
    Αφωτιστε
    αλληλοσυμπληρωνεστε με τη Ζωη:)
    εσυ θα αναλαβεις την αναπτυξη και η Ζωη το χρεος»

    Μετα την υπερψηφηση του ΑΤΤΙΚΙ ΠΕΡΑΝ ΠΑΡΑ σε συνεργασια με το Θεσσαλονικιο αντιστοιχο κομμα., γινονατι διαφορα κια ακολουουν διαφορα δημοφισματα οπως «μεσα ή εξω., «ευρω ή δραχμη», …

    «Το τελευταιο δημοψηφισμα αφορουσε την ανεξαρτητοποίηση της Κρήτης και των Νέων Χωρών (Μακεδονία-Θράκη) απο την λοιπη ελλαδα και η ομοσπονδοποίηση της χώρας.
    [….]

    ..με το νέο σύνταγμα που ψηφίσθηκε, η Ελλάδα αποτελείται από 3 ομοσπονδιακά κρατίδια : της παλιάς Ελλάδας, της Κρήτης και της Μακεδονίας –Θράκης….»

    Τα εχω γραψει απο το 2010

    http://www.poiein.gr/archives/11622/index.html

    Μου αρέσει!

  56. Ο/Η ΣΑΘ λέει:

    @ σχολιαστης

    Άσχετα με το τι μπορεί να πιστεύει ο καθένας για την κ. Κωνσταντοπούλου, νομίζω ότι το ‘ευφυολογήματα’ «η …Ζωή σέρνει καράβι!» που χρησιμοποιήθηκε παραπάνω, είναι ευθέως ρατσιστικό και επομένως απαράδεκτο.

    Μου αρέσει!

  57. Ο/Η xberliner λέει:

    «και επομένως απαράδεκτο.»
    Ναι αλλά είναι εύστοχο.

    Μου αρέσει!

  58. Ο/Η Πάνος λέει:

    Δεν είναι «εύστοχο», είναι «εύκολο». Η ευκολία παρασύρει ακόμα και ανθρώπους καλών προθέσεων σε σαχλαμαρίτσες.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s