Charles Wyplosz: Μια κυβέρνηση απίστευτα αδέξια, που δεν έμαθε ακόμη πως παίζεται το παιχνίδι

Εκτός από το Grexit και το Brexit υπάρχουν και οι εκλογές σε πολλά κράτη, όπως στη Γερμανία και στη Γαλλία. Όμως όλα αυτά θα συμβούν σε περιβάλλον αβεβαιότητας. Τα επόμενα 3-4 χρόνια δεν δείχνουν καλά. Και αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν θέλει να ανοίξει μία μεγάλη κρίση με την Ελλάδα και εκεί η ελληνική πλευρά πρέπει να δείξει εξυπνάδα. Αυτή η κυβέρνηση έχει φανεί απίστευτα αδέξια. Δεν έμαθαν γρήγορα να κυβερνούν και δείχνουν ότι δεν έχουν μάθει πώς να… παίξουν το παιχνίδι καλύτερα σε σχέση με αυτό που έκαναν στο παρελθόν.

Liberal  /  Charles Wyplosz: Μια κυβέρνηση απίστευτα αδέξια, που δεν έμαθε ακόμη πως παίζεται το παιχνίδι   /  Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Μαριόλη

Ο γνωστός οικονομολόγος Charles Wyplosz, σύμβουλος πολλών διεθνών οικονομικών οργανισμών και ινστιτούτων, σε αποκλειστική του συνέντευξη στο liberal.gr εκφράζει την απορία του για τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα του ΔΝΤ. Εκτιμά ότι η προσφυγική κρίση κρατάει την Ελλάδα στο ευρώ, ενώ μιλά και για την παγκόσμια οικονομία, και για τον μεγάλο «σεισμό» που ο ίδιος αναμένει.

Ο Γάλλος οικονομολόγος, ένας άνθρωπος με πολύ μεγάλη εμπειρία -με θητεία συμβούλου στην Κομισιόν, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα- σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία των θεσμών και τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις σε Ευρώπη και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αναφέρεται επίσης στην πορεία των διαπραγματεύσεων και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης γενικότερα.

Μετά από μία μακρά περίοδο αβεβαιότητας το 2015 η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται εκ νέου σε παρατεταμένες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Δεδομένου ότι έχετε μεγάλη εμπειρία στο πως λειτουργούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, πως βλέπετε να εξελίσσεται η διαδικασία;

Αυτό που πιστεύω αρχικά είναι ότι το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε τον περασμένο Ιούλιο δεν είναι εφαρμόσιμο, κατά συνέπεια εκτιμώ ότι κάποια στιγμή θα γίνει αντιληπτό ότι η Ελλάδα δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της αναφορικά με την εφαρμογή του προγράμματος και τότε θα επιστρέψουμε σε μία περίοδο εντάσεων και ανησυχίας. Έχοντας δει τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει η ελληνική κυβέρνηση, δεν πιστεύω ότι έχει εφαρμόσει όλα εκείνα που συμφωνήθηκαν τον περασμένο Ιούλιο.

Ναι, αλλά υποστηρίζετε ότι το πρόγραμμα δεν είναι εφαρμόσιμο…

Πιστεύω ότι το πρόγραμμα είναι εντελώς τρελό. Και η ερμηνεία που δίνω, χωρίς να είμαι απολύτως σίγουρος γι’ αυτό – είναι ότι η Γερμανία ήθελε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, όμως αντιμετώπισε αντιδράσεις, έτσι ο κ. Σόιμπλε θέλησε να επιβάλλει αυτούς τους τρελούς όρους με την προσδοκία μετά από λίγους μήνες να ειπωθεί ότι η Ελλάδα δεν κάνει αυτά που έπρεπε να κάνει και συνεπώς να της πουν «goodbye Greece».

Άρα εκτιμάτε ότι το Grexit δεν έχει φύγει από το τραπέζι;

Ναι, νομίζω η γερμανική πλευρά επιθυμεί την έξοδο της Ελλάδας. Από τη στιγμή που δεν το κατάφεραν τον Ιούλιο του περασμένου έτους, όταν επέβαλαν μη εφικτούς όρους για να έρθουν αργότερα και να πουν ότι η Ελλάδα δεν κάνει αυτό που πρέπει και συνεπώς δεν μπορούμε να την υπερασπιστούμε ξανά και η καλύτερη λύση είναι ο «χωρισμός».

Αυτό πίστευα πέρσι, όμως από τότε δεν έχουμε ακούσει πολλά για το ζήτημα γιατί στο μεταξύ κυριάρχησε η προσφυγική κρίση και η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο με αποτέλεσμα κανείς να μη θέλει να ανοίξει μέτωπο αντιπαράθεσης με την Ελλάδα σε αυτή τη φάση. Όμως το προσφυγικό πρόβλημα δεν θα λυθεί άμεσα. Η Τουρκία δεν πρόκειται να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και ούτε η Ευρώπη θα κάνει όσα έχει συμφωνήσει με την Τουρκία. Έτσι η κρίση θα συνεχιστεί και οι προσφυγικές ροές προς την Ελλάδα θα συνεχιστούν. Άρα το ζήτημα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο αυτή τη στιγμή.

Τον περασμένο Ιούλιο ήμουν σίγουρος ότι το Grexit ήταν απλώς θέμα χρόνου και ότι θα συνέβαινε αυτή την άνοιξη, όταν θα έπρεπε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Τώρα με την προσφυγική κρίση η Γερμανία βρίσκεται σε δύσκολη θέση και υπάρχει μία πιθανότητα το προσφυγικό να θεωρηθεί πιο σημαντικό και η Γερμανία να κάνει κάποιες υποχωρήσεις.

Δηλαδή η προσφυγική κρίση είναι αυτή που στην ουσία κρατάει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη;

Ναι. Γιατί είναι πάρα πολλά αυτά που ζητούν από την Ελλάδα και στα δύο μέτωπα. Θέλω να επαναλάβω ότι μέχρι να ξεσπάσει η προσφυγική κρίση ήμουν σίγουρος για το Grexit, όμως σήμερα η Γερμανία δεν μπορεί να πιέσει ακόμη περισσότερο την Ελλάδα σε πολιτικό επίπεδο και αυτό ίσως απομακρύνει τη συγκεκριμένη επιλογή.

Υποστηρίζετε, λοιπόν, ότι το πρόγραμμα δεν… βγαίνει και ότι η Γερμανία δεν θέλει αυτή τη στιγμή την έξοδο της Ελλάδας λόγω της προσφυγικής κρίσης. Δηλαδή θα παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη εφαρμόζοντας τα ίδια σκληρά μέτρα που δεν οδηγούν πουθενά. Πως μπορεί να ανακάμψει η ελληνική οικονομία σε ένα τέτοιο περιβάλλον;

Ερχόμαστε τώρα στα γεγονότα των τελευταίων ημερών, με τις διαρροές των διαλόγων των αξιωματούχων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οι διαρροές αυτές δεν μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των συζητήσεων, γιατί δεν προκαλούν έκπληξη. Αυτό που δείχνουν όμως είναι ότι το ΔΝΤ θα πιέσει για την αναδιάρθρωση του ελληνικούς χρέους, πιθανώς βάσει νέων όρων για τους οποίους θα υπάρξει νέα διαπραγμάτευση. Δεν καταλαβαίνω, βέβαια, την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτές τις διαρροές. Μάλλον, δεν καταλαβαίνω την ελληνική κυβέρνηση γενικότερα.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η ελληνική πλευρά είναι ιδιαίτερα ενοχλημένη με το ΔΝΤ, όταν το ΔΝΤ είναι η καλύτερη βοήθεια που μπορεί να έχει απέναντι στους Γερμανούς. Είναι ξεκάθαρο ότι το ΔΝΤ βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη Γερμανία σε ότι αφορά το ελληνικό ζήτημα και αν ήμουν στη θέση της ελληνικής κυβέρνησης θα συμπαρατασσόμουν με το ΔΝΤ απέναντι στη Γερμανία. Αυτό που βλέπουμε, όμως, είναι ότι στον απόηχο των διαρροών η ελληνική κυβέρνηση επιτίθεται στο ΔΝΤ. Αλήθεια δεν μπορώ να καταλάβω τον τρόπο που αντιδρούν.

Κάτι επίσης ενδιαφέρον σε ότι αφορά τις διαρροές είναι ότι – αν και το γνωρίζαμε – το ΔΝΤ είναι έτοιμο να δώσει μάχη με τη Γερμανία και ότι υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή γιατί όπως λένε, η Κομισιόν αλλάζει γνώμη συνεχώς και δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει οικονομική ανάλυση για όσα γίνονται αλλά όλα σχετίζονται με την πολιτική. Βέβαια εγώ θυμάμαι ότι αυτό ήταν κάτι που πάντα υποστήριζε το ΔΝΤ. Τέλος πάντων, δεν μπορώ να καταλάβω την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης.

Σε αυτό λοιπόν το περιβάλλον, πιστεύετε ότι μπορεί να βρεθεί κοινό έδαφος για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με τρόπο τέτοιο που να το καθιστά βιώσιμο;

Η αναδιάρθρωση του χρέους μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Ένα μεγάλο κομμάτι του χρέους έχει ήδη υποστεί αναδιάρθρωση μέσω μείωσης των επιτοκίων και επιμήκυνσης, όμως θα μπορούσε να γίνει και νέα επιμήκυνση π.χ. κατά 10 ή 20 χρόνια με ακόμη χαμηλότερα επιτόκια, κάτι που αναμφίβολα σημαίνει έμμεση ελάφρυνση χρέους. Για το αν είναι κάτι τέτοιο αρκετό έχουν γίνει διάφοροι υπολογισμοί και κάποιοι εκτιμούν ότι μία τέτοια λύση μειώνει το χρέος κατά 50%-60% ως ποσοστό του ΑΕΠ. Σήμερα το χρέος διαμορφώνεται περίπου στο 180% του ΑΕΠ. Αν μειωθεί κοντά στο 80% του ΑΕΠ, τότε σε μεγάλο βαθμό θα έχει λυθεί το πρόβλημα.

Άρα βλέπετε μία κατάσταση στην οποία η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη για όσο συνεχιστεί η προσφυγική κρίση αλλά η οικονομία δεν θα ανακάμπτει λόγω του ίδιου του προγράμματος;

Αυτό είναι το σκηνικό. Γι’ αυτό δεν μπορώ ότι τα νέα είναι καλά για την Ελλάδα, κυρίως γιατί η συμφωνία που βλέπω – και αυτή που το ΔΝΤ προτείνει – θα είναι μία συμφωνία με σημαντική αλλά έμμεση ελάφρυνση χρέους, γιατί η Γερμανία δεν θα ήθελε άμεσο «κούρεμα». Με τη συμφωνία αυτή η εξυπηρέτηση του χρέους θα πάει σχεδόν μέχρι τον επόμενο αιώνα. Και πάλι, όμως, με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστεί ένα πολύ αυστηρό πρόγραμμα, με μείωση του προϋπολογισμού, το οποίο δεν θα είναι καλό για την ανάπτυξη.

Σε αυτό όμως το κλίμα μεγάλο ποσοστό των επιχειρήσεων εξετάζει το ενδεχόμενο να μεταφέρει την έδρα του στο εξωτερικό. Μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με τα μέτρα λιτότητας;

Μακροπρόθεσμα υπάρχει το θέμα υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων για το ασφαλιστικό και άλλα ζητήματα, όμως υπάρχουν και θέματα μεταρρύθμισης που αφορούν την αγορά και δεν έχουν γίνει. Ο άμεσος και μεγάλος κίνδυνος όμως είναι η λιτότητα. Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά του ζητήματος, καθώς όσο δεν επανέρχεται στην ανάπτυξη η Ελλάδα, η κατάσταση χειροτερεύει καθημερινά. Από την άλλη πλευρά, αν το έλλειμμα δεν πρέπει να μειωθεί άμεσα τότε υπάρχει περιθώριο για να τερματιστεί η λιτότητα.

Ένας πολύ σημαντικός λόγος γι’ αυτή τη δραματική λιτότητα που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα είναι το ότι δεν υπήρξε ελάφρυνση του χρέους στην αρχή της κρίσης. Έτσι στη συνέχεια, για να μπορούν να προσποιούνται ότι το χρέος είναι βιώσιμο επιβλήθηκαν αυτά τα ακραία μέτρα λιτότητας. Αν μειωθεί σημαντικά το χρέος τότε το ΔΝΤ μπορεί να γυρίσει να πει ότι δεν υπάρχει λόγος, ειδικά αν δοθεί μεγάλη περίοδος χάριτος, να εφαρμόζονται μέτρα λιτότητας. Δεν λέω ότι ξαφνικά θα εφαρμοστεί επεκτατική δημοσιονομική πολιτική αλλά μία ουδέτερη πολιτική είναι αρκετή για να ανακάμψει η Ελλάδα. Όχι γρήγορα, όχι… όμορφα, αλλά αυτό θα είναι το τέλος της ύφεσης.

Αν ήμουν το ΔΝΤ, αυτό θα προσπαθούσα να πετύχω. Το καλό είναι ότι η Γερμανία δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα σκληρή σε κάτι τέτοιο, λόγω της προσφυγικής κρίσης και τα προβλήματα που αναμένονται με την Τουρκία. Όλοι γνωρίζουν ότι τα προβλήματα με την Τουρκία θα επαναληφθούν. Συνεπώς, όλα αυτά σημαίνουν ότι θα πρέπει να είναι όλοι πολύ καλοί με την Ελλάδα.

Άρα βλέπετε και κάποια καλά νέα;

Ίσως. Από τη στιγμή που ήμουν σίγουρος ότι το Grexit θα συνέβαινε όταν θα γινόταν η αξιολόγηση του προγράμματος. Τώρα η αξιολόγηση δείχνει να παρατείνεται μέχρι το καλοκαίρι, όταν υπάρχει και το θέμα του Brexit. Το καλοκαίρι, όμως, οι βάρκες με προορισμό τη Λέσβο θα είναι πολύ περισσότερες.

Σε μια περίοδο που ο πληθωρισμός παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα η ΕΚΤ προσπαθεί να δώσει ώθηση στην οικονομία εφαρμόζοντας μη συμβατικά μέτρα. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει;

Δεν βλέπω να γίνονται ακραία πράγματα. Για παράδειγμα, το να ρίξει… χρήματα από το ελικόπτερο (helicopter money) είναι δημοσιονομική πολιτική. Πρέπει οι κυβερνήσεις να παράγουν ελλείμματα, άρα θα πρέπει και η Γερμανία να έχει έλλειμμα. Δεν βλέπω να γίνεται κάτι τέτοιο. Όμως δεν μπορώ να δω και την οικονομία της Ευρωζώνης να ανακάμπτει με τα μέτρα που εφαρμόζονται. Προβλέπω ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε σε μία υποτονική ανάπτυξη έως 1% και αυτό είναι όλο. Δεν είναι καλό αλλά είναι καλύτερο από την κατάσταση στην Ελλάδα. Για μένα όλο αυτό που γίνεται είναι «έγκλημα». Αλλά φαίνεται ότι στο μυαλό του κ. Σόιμπλε πρόκειται για οδυνηρά λάθη του παρελθόντος…

Σε άρθρο σας για την επιβίωση του ευρώ αναφέρεστε στην ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης, όμως μέχρι τότε οι ευρωπαϊκές τράπεζες καλούνται να αντιμετωπίσουν τη δραματική αύξηση των «κόκκινων» δανείων. Πως μπορούν να το κάνουν αυτό σε περιβάλλον μηδενικής ανάπτυξης;

Το πρόβλημα με τα «κόκκινα» δάνεια επιφέρει σημαντικό πλήγμα στην ανάπτυξη και η απουσία ανάπτυξης κάνει το πρόβλημα των NPLs ακόμη μεγαλύτερο. Άρα, είναι ένα μεγάλο πρόβλημα όμως ακούστε πως σκέφτονται στην Ευρώπη: ένα πρόβλημα τη φορά. Αυτή τη στιγμή το πρόβλημα είναι η προσφυγική κρίση, οι επερχόμενες εκλογές σε πολλές χώρες και το δημοψήφισμα για την παραμονή της Μ. Βρετανίας στην Ε.Ε. Άρα η ερώτηση αυτή έχει να κάνει με ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο όμως δεν έχουν οι κυβερνήσεις ψηλά στη λίστα με τις προτεραιότητες.

Πρόβλημα σαφώς και υπάρχει, όμως η ΕΚΤ προσφέρει αναισθησία. Δίνει ρευστότητα, μειώνει τα επιτόκια, με αποτέλεσμα να είναι κατά τη γνώμη μου εξαιρετικά μικρή η πιθανότητα να βιώσουμε μία νέα χρηματοπιστωτική κρίση μέσα στον επόμενο χρόνο.

Όμως ζούμε σε μία έκρυθμη κατάσταση. Πιστεύετε ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να λυθούν τα προβλήματα; Για μία ακόμη φορά οι Ευρωπαίοι μεταθέτουν για αργότερα τις τελικές αποφάσεις;

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη, ότι η ένταση κλιμακώνεται σε όλα τα επίπεδα και ότι η ώρα των μεγάλων «σεισμικών δονήσεων» πλησιάζει. Κανείς δεν το καταλαβαίνει αυτό ή κανείς δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό σε κυβερνητικό επίπεδο. Όμως θα έρθει η ώρα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα. Ίσως χρειαστούν 1-2 χρόνια όμως θα τα βρούμε όλα μπροστά μας. Στο Βερολίνο και στο Παρίσι η αντίληψη που επικρατεί είναι ότι η κρίση έχει ξεπεραστεί. Μπορεί να υπάρχει ακόμη το ελληνικό πρόβλημα όμως δεν είναι η ώρα να δείξουμε αδιαλλαξία, άρα όλα καλά. Οι Ευρωπαίοι πάντα αυτό κάνουν. Μεταθέτουν τα προβλήματα για μετά όμως κάποια στιγμή θα αναγκαστούν να αλλάξουν την Ευρώπη σε μία πιο σφικτή ένωση. Η Ελλάδα είναι ένα μικρό πρόβλημα.

Την ίδια ώρα υπάρχει και η πιθανότητα του Brexit. Πως θα επηρεάσει ενδεχόμενη αποχώρηση της Μ. Βρετανίας;

Ακόμη και αν οι Βρετανοί ψηφίσουν υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τίποτα δεν θα συμβεί την επόμενη ημέρα. Γιατί πολύ απλά, πριν αποχωρήσει η Μ. Βρετανία από την Ε.Ε. θα πρέπει να διαπραγματευτεί για το μέλλον των υφιστάμενων συμφωνιών και συνθηκών. Αυτή η διαδικασία δεν γίνεται από τη μία στιγμή στην άλλη, θα χρειαστούν ίσως 2-3 χρόνια. Είναι δύσκολο να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις γρήγορα.

Αν οι Βρετανοί επιλέξουν  την έξοδο, τότε η κυβέρνηση θα πει, «οκ θα φύγουμε εν ευθέτω χρόνω αλλά στο μεταξύ θα πρέπει να διαπραγματευτούμε τις νέες συνθήκες», άρα θα παραμείνει μέχρι να ολοκληρωθεί η επαναδιαπραγμάτευση. Θα είναι στην ουσία εντός της Ε.Ε. αλλά χωρίς δικαίωμα ψήφου. Σε μία τέτοια περίπτωση όμως, οι Βρετανοί θα στείλουν ένα μήνυμα στην Ευρώπη. Ότι πρέπει να γίνει αναθεώρηση της δομής της ένωσης γιατί θα υπάρξουν και άλλοι που θα θελήσουν να φύγουν στο μέλλον. Άρα θα ξεκινήσει μία γενικότερη συζήτηση για την Ε.Ε. και αυτό είναι καλό γιατί σε μεγάλο βαθμό η Ε.Ε. δεν είναι λειτουργική υπό την υφιστάμενη μορφή της.

Υπάρχει το πρόβλημα με την Ελλάδα αλλά και το γενικότερο θέμα των θεσμών στην Ευρώπη το οποίο θα φέρει στην επιφάνεια ένα Brexit. Με άλλα λόγια θα αλλάξουν αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς.

Και όλα αυτά μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας;

Ναι. Εκτός από το Grexit και το Brexit υπάρχουν και οι εκλογές σε πολλά κράτη, όπως στη Γερμανία και στη Γαλλία. Όμως όλα αυτά θα συμβούν σε περιβάλλον αβεβαιότητας. Τα επόμενα 3-4 χρόνια δεν δείχνουν καλά. Και αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν θέλει να ανοίξει μία μεγάλη κρίση με την Ελλάδα και εκεί η ελληνική πλευρά πρέπει να δείξει εξυπνάδα. Αυτή η κυβέρνηση έχει φανεί απίστευτα αδέξια. Δεν έμαθαν γρήγορα να κυβερνούν και δείχνουν ότι δεν έχουν μάθει πώς να… παίξουν το παιχνίδι καλύτερα σε σχέση με αυτό που έκαναν στο παρελθόν.

Το who is who του Charles Wyplosz

Ο Charles Wyplosz είναι καθηγητής Διεθνών Οικονομικών στο Graduate Institute of International and Development Studies στη Γενεύη όπου κατέχει τη θέση του Διευθυντή του  International Centre of Money and Banking Studies (ICMB). Προηγουμένως, διετέλεσε αναπληρωτής Κοσμήτορας Έρευνας και Ανάπτυξης του INSEAD και διευθυντής του προγράμματος PhD στα Οικονομικά στο Ecole des Hautes Etudes en Science Sociales στο Παρίσι. Ήταν επίσης Διευθυντής του προγράμματος International Macroeconomics του ευρωπαϊκού δικτύου οικονομολόγων CEPR.

Σήμερα είναι μέλος της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, των Ηνωμένων Εθνών, της Ασιατικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Διετέλεσε μέλος του «Conseil d’Analyse Economique» που αναφέρεται στον πρωθυπουργό της Γαλλίας, της επιτροπής «Commission des Comptes de la Nation» του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών και της Ομάδας Ανεξάρτητων Συμβούλων του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Είναι κάτοχος πτυχίων στη Μηχανική και την Στατιστική και PhD στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Harvard. Έχει τιμηθεί με την «Λεγεώνα της Τιμής» από τον Πρόεδρο της Γαλλίας.

Advertisements

About σχολιαστης

Σχολιάζω...
This entry was posted in Διεθνή, Ελλάδα, Πολιτική. Bookmark the permalink.

21 Responses to Charles Wyplosz: Μια κυβέρνηση απίστευτα αδέξια, που δεν έμαθε ακόμη πως παίζεται το παιχνίδι

  1. Ο/Η Mixalis Mixelis λέει:

    Στην εποχή της δημιουργίας των εθνικών κρατών και δη των συνοριακών διευθετήσεων, χρειάζονταν οι ηγετικές φυσιογνωμίες ενός κράτους να είναι διπλωματικές ιδιοφυΐες.
    Στην εποχή της σύγκρουσης των υπερδυνάμεων εν μέσω ψυχρού πολέμου, χρειάζονταν οι επικοινωνιακές ιδιοφυΐες.
    Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποιημένης διείσδυσης, απαιτούνται οι οικονομικές ιδιοφυΐες.
    Στην πρώτη εποχή είχαμε ένα Βενιζέλο. Στη δεύτερη εποχή ένα Καραμανλή κι ένα Παπανδρέου. Στην τρίτη εποχή ένα Σαμαρά κι ένα Τσίπρα.
    Συμπέρασμα: Η εθνική Ελλάδος δεν διαθέτει άριστους επιθετικούς. Μόνο με την άμυνα, δεν βγαίνουν οι αγώνες. Η εξέδρα σε κρατάει ζωντανό, αλλά οι γκέλες και τ’ αυτογκόλ, κάνουν περισσότερο από ορατή την ανεπάρκεια της ομάδας.

    Μου αρέσει!

  2. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Στην πραγματικότητα υπάρχει συγκαλυμμένη ύφεση στο σύνολο της ΕΕ, μαζί με διαρκή στασιμο-αποπληθωρισμό. Το όλο και πιο βαρύ πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ έχι επίδραση στην ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ οικονομία απλά αμυντική επιβραδυντική, δηλαδή δεν επιτρέπει στην ύφεση να γίνει και ονομαστική και στον αποπληθωρισμό να αναδυθεί σε βαθύ αρνητικό έδαφος.
    Από τη σκοπιά της οικονομικής διακυβέρνησης τής ε/ζ δηλαδή της ΕΚΤ, το (υπαρκτό) «πρόβλημα Ελλάδα» είναι απλή παρονυχίδα μπροστά στο πανευρωπαικό μείγμα ύφεσης+αποπληθωρισμού.
    Δυστυχώς οι νεοκλασικοί οικονομολόγοι δεν καταλαβαίνουν την έννοια «οικονομική διακυβέρνηση», γιατί γι αυτούς δεν υπάρχει ούτε η έννοια «μακροοικονομία».
    Άν μακροχρόνια στη μακροοικονομική στασιμότητα της ΕΕ, προσθέσουμε την πλανητική αβεβαιότητα (π.χ. η δυσαρμονική αντίθεση χαμηλά οι τιμές πρώτων υλών και ενέργειας – άγρια υπερτιμημένες μετοχές και ακίνητα σε μεγάλες οικονομίες εγκυμονεί τρομακτική μεταβλητότητα και «άγριες» οικονομικές εξελίξεις), το άμεσο μέλλον έχει πολλούς κινδύνους.
    Κερασάκι στην τούρτα ένα ενδεχόμενο Brexit σύν τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει (π.χ. αποχώρηση Σκωτίας απο το ΗΒ, πιθανοί μιμητές της Αγγλίας στο άμεσο μέλλον με πρώτους υποψήφιους την Δανία, την Τσεχίακαι ίσως Ολλανδία και Φινλανδία) – οπότε τί;
    Πρόβλεψη:
    Ή μαζί (με τους εταίρους) θα μείνουμε ή μαζί θα σκορπίσουμε.
    Και τα δύο είναι πιθανά. Τρίτο δεν βλέπω

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η λέει:

    http://www.lefigaro.fr/actualite-france/2016/04/06/01016-20160406ARTFIG00338-les-crs-a-lesbos-en-civil-sans-arme-mais-avec-menottes.php?

    50 γαλλοι ΜΑΤατζηδες εφτασαν στη Λεσβο και θα μεινουν μεχρι τελος απριλιου
    Με πολιτικα διχως οπλο αλλα εφοδιασμενοι με τις χειροπαιδες της υπηρεσιας τους
    Θα φορανε μονο ενα περιβραχιονιο

    Τουσ στελνουν, γραφει το αρθρο, διοτι διαθετουν επαγγελματικες ικανοτητες οσον αφορα τις τακτικες τεχνες και τη διαχειρηση πληθους

    θα εχουν ενα επιδομα περιπου 170 ευρω την ημερα για στεγαση τροφη κλπ προσωπικα εξοδα
    Η επιλογη εγινε σε εθελοντικη βαση και μετα απο εξεταση βιογραφικων
    Αναγκαιο να γνωριζουν λιγα αγγλικα

    Μου αρέσει!

  4. Ο/Η λέει:

    aftercrisis
    Πρόβλεψη:
    Ή μαζί (με τους εταίρους) θα μείνουμε ή μαζί θα σκορπίσουμε.

    +1
    και κανοντας βουντου να σκορπισουμε:)

    δημοψηφισμα σημερα στην Ολλανδια

    61% of Dutch voters say no to ratifying EU-Ukraine deal – preliminary

    https://www.rt.com/news/338694-dutch-referendum-ukraine-eu/

    Μου αρέσει!

  5. Ο/Η Mixalis Mixelis λέει:

    Για τις διαγραφές των δημοσιογράφων το σχόλιο.
    Για να φέρουμε και λίγο το ζύγι στα ίσα του. Η ΕΣΗΕΑ δεν ανήκει στο Σύριζα, αλλά το ταμείο της ΕΣΗΕΑ ( ΕΔΟΕΑΠ), υπάγεται στα ευγενή ταμεία, που το κράτος φρόντισε να μην τα εντάξει με τη πλέμπα. Αντιλαμβάνεται λοιπόν ο καθείς, ότι για να κρατήσεις τα προνόμια κι εφ’ όσον οι δανειστές πιέζουν για αναδιάταξη του ασφαλιστικού, σε μια κατηγορία, με συγκεκριμένες ισομερείς για όλους διατάξεις, με το να γίνεσαι «βασιλικότερος του βασιλέως», δείχνοντας ως πρόθυμος να την βοηθήσεις στο λαϊκίστικο παιγνίδι της εξουσίας (έναντι των δανειστών), είναι ό,τι το καλύτερο, σε τούτους τους δύσκολους καιρούς που έχουμε, διότι για να πάρεις για ακόμη μια φορά το αγγελιόσημο (ως επικουρική βοήθεια στο ταμείο σου), δεν θέλει και πολύ σκέψη, γιατί γίνονται όλα αυτά. Και να σκεφτείς κανείς, ότι στην ΕΣΗΕΑ είναι εγγεγραμμένοι βάση των παλαιομοδίτικων καταστατικών, μόνο το 65% των ενεργεία σήμερα δημοσιογράφων, μια κι όλοι κείνοι που δουλεύουν στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης δεν συμπεριλαμβάνονται, εκείνοι που για διάφορους λόγους έχουν πάει σε διαφημιστικές ή άλλες υπηρεσίες δεν υπολογίζονται, ενώ αντίθετα όλοι εκείνοι οι μάγκες, που δουλεύουν στα γραφεία των υπουργείων, είναι μια χαρά με τα διαφορετικά επίσης προνόμια που απολαμβάνουν. Βρήκαν λοιπόν αφορμή στην ΕΣΗΕΑ, το περιβόητο δημοψήφισμα της πλάκας (που κάτι επαναστάτες της κάλπης το θυμούνται ακόμα και κλαίνε) και κάνουν πλάτες στους κυβερνώντες.

    Μου αρέσει!

  6. Ο/Η M λέει:


    @2π :
    7 Απριλίου 2016 01:28

    CRS?

    Αν ναι, το ΜΑΤατζήδες δεν τους αδικεί λιγάκι;;
    Είχα μιά πολύ φευγαλέα επαφή πριν απο πάρα πολλά χρόνια, σε ένα ταξίδι με αυτοκίνητο απο το Μπορντώ στο Παρίσι.Σε έναν έλεγχο της τροχαίας (την οποία συνεπικουρούσαν αν θυμάμαι καλά) ένας απο δαύτους έβγαλε πιστόλι και άρχισε να πυροβολεί ένα άλλο αυτοκίνητο που (μάλλον κατα λάθος) μας προσπέρασε, παρά το σήμα του τροχαίου!!
    Παλιόπαιδα!!!

    Μου αρέσει!

  7. Ο/Η σχολιαστης λέει:

    Έσπασε το «μορατόριουμ» της βιομηχανίας με τη κυβέρνηση

    http://www.liberal.gr/arthro/41100/epikairotita/2016/espase-to-isonmoratorioumsin-tis-biomichanias-me-ti-kubernisi.html

    Μου αρέσει!

  8. Ο/Η Ενη λέει:

    Στο μεταξυ

    Ελβετικη πολυεθνικη μεταφερει το εργοστασιο της στην Κόρινθο.

    http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=790477

    Μου αρέσει!

  9. Ο/Η Ενη λέει:

    συνεχεια

    ……και για την ακριβεια μετεφερε απο τον Μαιο 2015..

    Μου αρέσει!

  10. Ο/Η Ενη λέει:

    Για το ιδιο θεμα απο το capital

    «Ενας παγκοσμιος βιομηχανικος κολοσσος ανοιξε γραμμη παραγωγης στην Ελλαδα»

    http://www.capital.gr/epikairotita/3117433/enas-pagkosmios-biomixanikos-kolossos-anoixe-grammi-paragogis-stin-ellada

    Μου αρέσει!

  11. Ο/Η aftercrisis λέει:

    Ενη
    επιτέλους αυτό είναι ένα πραγματικά καλό νέο, για την Ελλάδα. Πολλά χρόνια έχω να ακούσω τέτοιο.
    Πραγματικά καλό νέο γιατί συμβαίνει «στο επίπεδο του εδάφους», όπως λέει η μεγάλη κοινωνιολόγος Σάσκια Σάσσεν, στο πανεπιστήμιο Κολούμπια της ΝΥ. Στο επίπεδο του εδαφους και όχι σε ιδεολογίες, ιδεολογήματα και σε αέρα κοπανιστό αρωματισμένο.

    Μου αρέσει!

  12. Ο/Η Ενη λέει:

    After

    Σωστα. Αλλά και γιατί απο τον περασμενο Μαϊο δημοσιοποιειται στο ευρυ κοινό, μονο σημερα;;

    Ισως για να μην πουμε οτι οι πολυεθνικες «εισβαλλουν» στη χωρα της ΠΦΑ. 😆

    υγ. Υπαρχουν και αλλες επιτυχημενες επιχειρησεις που λειτουργουν στην Ελλαδα, αλλά δεν προβαλλονται απο τα ΜΜΕ. Και μαλιστα απο νεους επιχειριματίες και σε πολλους κλαδους.
    Μηπως επειδή δεν εχουν σχεση με» πολιτικά παιχνιδια,» οποτε φαινεται οτι , κατα τη γνωμη των ΜΜΕ, δεν προσφερονται για…..προβολή.
    Το ελληνικο κοινό εχει «πολιτογραφηθει» ως πολιτικο-κουτσομπολίστικο και ισως δεν ειναι ψεματα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  13. Απο το λινκ της Ενη 7 Απριλίου 2016 στις 12:20

    Για τους πολυ απαισιόδοξους οτι στην Ελλαδα δεν παραγεται τιποτα
    «..Η Landis+Gyr Α.Ε. επί 3 συνεχόμενα χρόνια βραβεύεται από την Landis+Gyr Β. Αμερικής ως ο καλύτερος προμηθευτής, έχοντας εξάγει από την Κόρινθο προς ΗΠΑ και Καναδά πάνω από 8 εκατομμύρια έξυπνους μετρητές ηλεκτρικής ενέργειας. Μόνο οι εξαγωγές προς τη Β. Αμερική αντιπροσωπεύουν έναν τζίρο της τάξης των 30 εκατ. δολαρίων. …»

    Μου αρέσει!

  14. Ο/Η Ενη λέει:

    Καποτε θα πρέπει να μιλησουμε οχι μονο για το παρόν, αλλά και για την κοινη λογικη.
    Πρωτιστως βεβαια οι κυβερνωντες, για να δουμε αν αυτή η εκκινηση της οικονομίας, γινεται η δεν γινεται;;
    Ενα αρθρο πολυ κατατοπιστικό στην…….»απλοτητα» του.

    «Κώστας Βεργόπουλος
    Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII

    Θα μιλήσουμε για το παρόν;

    Δημοσιεύθηκε: 07/04/2016 3:10 μμ EEST Ενημερώθηκε: 07/04/2016 3:10 μμ EEST GREEK ECONOMY

    Υπερβολική, αλλά και αποπροσανατολιστική, η αναφορά τον τελευταίο καιρό στην βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους στο μέλλον. Ενώ παράλληλα παντελώς αγνοείται το πρόβλημα της κατεπείγουσας επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας και της συναφούς ανάγκης για άμεση μείωση της ανεργίας στο παρόν. Μέχρι χθες, η ελληνική κυβέρνηση αποδεχόταν και δικαιολογούσε ατέρμονες θυσίες των εργαζομένων με διατυπωμένο στόχο την απόσπαση θετικής αξιολόγησης από τους θεσμούς, που υποτίθετο ότι θα οδηγούσε στην ελάφρυνση του μη-βιώσιμου χρέους. Ωστόσο, η κυρία Λαγκάρντ εισέπραξε τα «γαλλικά» της, όταν ισχυρίσθηκε και αυτή ότι, αφού το χρέος δεν είναι βιώσιμο, προηγείται η ελάφρυνση του ώστε να γίνει βιώσιμο και επεται το πρόγραμμα διάσωσης. Ότι δεν νοείται πρόγραμμα διάσωσης για εξ ορισμού μη βιώσιμο χρέος.

    Η αποθέωση της σύγχυσης επήλθε, όταν καθ’ ύλην αρμόδιος Έλληνας υπουργός, μιλώντας σε γερμανικό ακροατήριο, διαβεβαίωσε ότι το χρέος παραμένει μεν βιώσιμο για την επόμενη 6ετία, αλλά οπωσδήποτε μη-βιώσιμο στη συνέχεια. Όταν εμφανίσθηκε η κυβερνητική διχογνωμία σχετικά με την βιωσιμότητα του χρέους, ο αυτός υπουργός έσπευσε να διευκρινίσει ότι το μακροχρόνιο σκέλος του χρέους παραμένει μη-βιώσιμο, ενώ το βραχυχρόνιο μέχρι το 2022 είναι εξυπηρετήσιμο. Ο ίδιος διευκρίνισε επίσης ότι το μη βιώσιμο μακροχρόνιο σκέλος απωθεί τις μακροχρόνιες επενδύσεις από την χώρα, ότι αυτό θα πρέπει να ελαφρυνθεί, αλλά έπειτα από τη θετική αξιολόγηση, όχι πριν από αυτήν.

    Ενώ το ΔΝΤ ισχυρίζεται ότι το τρέχον τρίτο πρόγραμμα διάσωσης δεν βγαίνει και θα αποτύχει, με συνέπεια οι θεσμοί να χάσουν όσα επενδύουν σε αυτό, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει να διεκδικεί την επιτυχή εφαρμογή του προγράμματος, με την προσδοκία ότι στη συνέχεια θα επιβραβευθεί στο ζήτημα του χρέους. Μοιραία αυτό θυμίζει την προκάτοχο της κυβέρνηση, η οποία είχε θέσει ως στόχο της να αποδείξει ότι είναι σε θέση να εφαρμόσει με ακρίβεια τους όρους του δεύτερου Μνημονίου, προκειμένου να νομιμοποιηθεί να ζητήσει στη συνέχεια ελάφρυνση του χρέους και χαλάρωση του προγράμματος. Να αποδείξει δηλαδή ότι μπορεί να εξυπηρετεί ένα πρόγραμμα μη εξυπηρετήσιμο, για να ζητήσει στη συνέχεια ελάφρυνση του, επειδή δεν είναι εξυπηρετήσιμο. Τέλος πάντων, είναι ή δεν είναι βιώσιμο το χρέος μας;

    Πολλαπλές απαντήσεις δίδονται, ανάλογα με το ακροατήριο: μια για εσωτερική κατανάλωση, άλλη προς Γερμανούς επενδυτές, άλλη προς το ΔΝΤ. Αλλά και ανάλογα με το βάθος χρόνου: βιώσιμο το βραχυμεσοπρόθεσμο, μη βιώσιμο το μακροχρονοπρόθεσμο. Ωστόσο, το χρέος είναι ένα και δεν διακρίνεται σε μακροπρόθεσμο και βραχυπρόθεσμο, ενώ αγνοείται ή παρασιωπάται ότι έχει ήδη δοθεί «περίοδος χάριτος» για την εκτός τόκων εξυπηρέτηση του μέχρι το 2022. Ωστοσο, εφ’ όσον μόνον οι τόκοι απορροφούν ήδη άνω του 3% του ΑΕΠ, αυτό συνεπάγεται ότι για να γίνει βιώσιμη η εξυπηρέτησή τους, θα πρέπει η οικονομία να αυξάνεται με ρυθμό τουλάχιστον ανώτερο του 3%, ενώ επί του παρόντος αυτή παραμένει σε αρνητικούς ρυθμούς.

    Για την επόμενη 6ετία, το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της χώρας δεν είναι το χρέος, αλλά η επανεκκίνηση και ανάκαμψη της οικονομίας εδώ και τώρα.
    Επ’ αυτού η συζήτηση και ο προβληματισμός παραμένουν ανυποψίαστοι έως ανύπαρκτοι. Εκτός από την εσπευσμένη, αλλά οπωσδήποτε καθυστερημένη εκταμίευση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που για χρόνια παρέμεναν αναξιοποίητα στα ράφια, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο ελάχιστο πρόγραμμα ούτε καν προτάσεις για την αναθέρμανση της οικονομίας. Το διαβόητο «παράλληλο πρόγραμμα» παραμένει στο στάδιο της φαντασίας. Ο αναπτυξιακός νόμος στις ελληνικές καλένδες. Πέρασε ο Μάρτιος του 2016, έφθασε η Άνοιξη, αλλά ουδέν αναφαίνεται ούτε καν στον ορίζοντα. Η κυβέρνηση παραμένει άφωνη επ’ αυτού επικαλούμενη το άχθος του χρέους, που όμως δεν τίθεται τόσο ασφυκτικά για τα επόμενα 6 έτη, όσο η επανεκκίνηση στο παρόν.

    Η επισήμανση ότι η μη εξυπηρετησιμότητα του χρέους σε βαθος χρόνου αποτρέπει τις μακροχρόνιες επενδύσεις στο παρόν είναι οπωσδήποτε βάσιμη. Ωστόσο, η χώρα βρίσκεται σε ακόμη δεινότερη θέση, αφού το έλλειμμα της δεν είναι μόνον στις μακροχρόνιες επενδύσεις, αλλά εξ ίσου δραματικό και στις βραχυχρόνιες. Οι μακροχρόνιες επενδύσεις θα ήσαν οπωσδήποτε η ιδανική λύση για τη χώρα, όμως και οι μεσο-βραχυπρόθεσμες δεν θα ήσαν κακές για τη μεταβατική περίοδο μέχρις ότου εξασφαλισθεί η επάνοδος στην ομαλότητα. Το δράμα είναι ότι ενώ υπάρχει έλλειμμα και υστέρηση σε όλες τις κατηγορίες επενδύσεων, η κυβέρνηση επισείει το ζήτημα μόνον για τις άριστες των επενδύσεων, αγνοώντας ότι αυτή τη στιγμή ακόμη και λιγότερο καλές επενδύσεις δεν θα ήσαν καθόλου κακές για τη χώρα, αφού θα συνέβαλαν οπωσδήποτε στη μείωση της ανεργιας, έστω για κάποιο περιορισμένο χρονικό διάστημα. Ενώ η χώρα αντιμετωπίζει δραματικό πρόβλημα απο-επένδυσης σε ολους τους κλάδους, η κυβέρνηση, για να καλύψει την υπερπροσήλωση της στο ζήτημα του χρέους, επικαλείται μόνον την ανάγκη των «τέλειων» επενδύσεων, παρασιωπώντας ότι αυτή τη στιγμή θα ήσαν ευπρόσδεκτες ακόμη και οι λιγότερο «τέλειες». Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι σήμερα και για το ορατό μέλλον, ουδείς γνωρίζει σε ποιους τομείς και κλάδους θα πρέπει αυτές να τοποθετηθούν ώστε να έχουν τη μέγιστη ωφέλεια για την οικονομία και την απασχόληση.

    Το άλλο ζήτημα είναι ότι στις σημερινές συνθήκες της παγκόσμιας οικονομίας, μακροχρόνιες επενδύσεις δεν υπάρχουν σε καμιά χώρα του κόσμου. Κατά κανόνα, ο όγκος των επενδύσεων μειώνεται συνεχώς και οι μακροχρόνιες εξ αυτών έχουν ήδη σχεδόν εκλείψει. Η Κίνα που μέχρι πρόσφατα προσέλκυε το μεγαλύτερο όγκο επενδύσεων στον κόσμο, σήμερα αποσταθεροποιείται και απειλείται από την επιταχυνόμενη εκροή επενδύσεων και κεφαλαίων, την οποία επιχειρεί να αντισταθμίσει δαπανώντας τα τεράστια αποθεματικά της. Η Βραζιλία, η Ρωσία, οι αναπτυσσόμενες χώρες και η παγκόσμια οικονομία αποσταθεροποιούνται σήμερα λόγω της εκροής κεφαλαίων και επενδύσεων. Ακόμη και η Γερμανία πάσχει από σοβαρό έλλειμμα μακροχρόνιων επενδύσεων, όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ. Πόσο μακράν της πραγματικότητος θα πρέπει να βρίσκεται σήμερα στην Ελλάδα κάποιος για να βασίζει την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας στην προσέλευση μακροχρόνιων επενδύσεων; Προηγούνται πολλές προϋποθέσεις για να προσέλθουν οι μακροχρόνιες επενδύσεις σε μια χώρα στην οποία έχει καταπέσει κάθε δυναμική και σε μια εποχή στην οποία οι επενδύσεις αυτού του είδους σπανίζουν όλο και περισσότερο σε παγκόσμια κλίμακα.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που κυβερνητικοί φορείς βρίσκονται εκτός πραγματικότητος. Πρόσφατα η αυτή κυβερνητική πηγή είχε εκφράσει την απόλυτη εκτός τόπου και χρόνου προτίμηση της για επενδύσεις σε κλάδους με διεθνή ανταγωνιστικότητα και υψηλό συντελεστή προστιθέμενης αξίας. Όμως, αυτού του είδους οι επενδύσεις δεν αυξάνουν την απασχόληση των εργαζομένων, αλλά τη μειώνουν ακόμη περισσότερο. Το πρόβλημα για την Ελλάδα δεν είναι γενικό και θεωρητικό, αλλά πολύ συγκεκριμένο και πρακτικό. Εφ’ όσον η προτεραιότητα οφείλει να δίδεται στην απασχόληση, τότε κάθε είδους επένδυση είναι ευπρόσδεκτη, ιδίως στις υποδομές της χώρας που υστερούν δραματικά και αποτελούν πραγματικό αντικίνητρο για οποιαδήποτε επένδυση.

    Ωραίες οι ιδέες για εσωτερική κατανάλωση τα περί διεθνούς ανταγωνιστικότητος και υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά αυτά αποτελούν πολυτέλεια σε μια χώρα που πρέπει να λύσει άμεσα και με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμη και εμβαλωματικό και προσωρινό, τα πιο στοιχειώδη προβλήματα που απειλούν ακόμη και την απλή επιβίωσή της. Η αναντιστοιχία ανάμεσα στα συγκεκριμένα προβλήματα της χώρας και στις απαντήσεις ορισμένων αρμοδίων οδηγεί μοιραία κάποιους να διερωτώνται: γιατί άραγε τόση υπερπροσήλωση σε στόχους μελλοντικους και ανέφικτους, όπως στις μακροχρόνιες επενδύσεις και στην υψηλή προστιθέμενη αξία; Μήπως η σκιαμαχία για το μέλλον καλύπτει το έλλειμμα διατύπωσης πιο «ταπεινών» στόχων στο παρόν, όπως η επανεκκίνηση της οικονομίας και η άμεση καταπολέμηση της ανεργίας;

    Μου αρέσει!

  15. Ο/Η Ενη λέει:

    και ο σχετικος συνδεσμος

    http://www.huffingtonpost.gr/kostas-vergopoulos/-_4995_b_9632422.htm

    Μου αρέσει!

  16. Απο το λινκ της Ενη

    «…Ωραίες οι ιδέες για εσωτερική κατανάλωση τα περί διεθνούς ανταγωνιστικότητος και υψηλής προστιθέμενης αξίας, αλλά αυτά αποτελούν πολυτέλεια σε μια χώρα που πρέπει να λύσει άμεσα και με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμη και εμβαλωματικό και προσωρινό, τα πιο στοιχειώδη προβλήματα που απειλούν ακόμη και την απλή επιβίωσή της. Η αναντιστοιχία ανάμεσα στα συγκεκριμένα προβλήματα της χώρας και στις απαντήσεις ορισμένων αρμοδίων οδηγεί μοιραία κάποιους να διερωτώνται: γιατί άραγε τόση υπερπροσήλωση σε στόχους μελλοντικους και ανέφικτους, όπως στις μακροχρόνιες επενδύσεις και στην υψηλή προστιθέμενη αξία; Μήπως η σκιαμαχία για το μέλλον καλύπτει το έλλειμμα διατύπωσης πιο «ταπεινών» στόχων στο παρόν, όπως η επανεκκίνηση της οικονομίας και η άμεση καταπολέμηση της ανεργίας;»

    Ακρως ρεαλιστικη η τοποθετηση Κ.Βεργοπουλου. Γιατι η Κυβερνηση δεν ζητα τις υπηρεσιες του ;

    Μου αρέσει!

  17. Ο/Η Ενη λέει:

    Aφωτιστε

    Οι κυβερνησεις ακολουθουν το δικο τους σχεδιο, ομως

    οι διαφορες τοποθετησεις για σημαινοντα θεματα και διατυπωση προτασεων για ρεαλιστικες λυσεις, , ειναι χρησιμες για να πληροφορειται η κοινη γνωμη οτι υπαρχουν και αλλες σκεψεις……
    και καλον ειναι να δημοσιευονται παρομοια αρθρα οπως του Κ.Βεργοπουλου οπως και πολλων αλλων.

    Μου αρέσει!

  18. «Οι κυβερνησεις ακολουθουν το δικο τους σχεδιο» 🙂 🙂 🙂

    Εχουν καταστρωσει σχεδιο (για την οικονομια) για να το ακολουθουν;

    Το μοναδικοσχεδιο ειναι -αν μπορεσουν- να διατηρηθουν πασει θυσια στην εξουσια.

    Μου αρέσει!

  19. Ο/Η Ενη λέει:

    Δυσκολο, να πει κανεις το αντιθετο, απο αυτό που επισημαινεις, Αφωτιστε 😉

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s